ITPB3/4510-171/16/PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy okoliczności opisane powyżej uprawniają Spółkę do skorzystania w roku 2015 z odliczenia od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatków na nabycie nowych technologii, odnośnie wydatków poniesionych na zakup i wdrożenie licencji do oprogramowania X ujętych w wartości początkowej rozpoznanej przez Spółkę w roku 2015 wartości niematerialnej i prawnej?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu 12 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 maja 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania odliczenia określonego w art. 18b tej ustawy – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania odliczenia określonego w art. 18b tej ustawy.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 31 grudnia 2015 r. Spółka zakończyła etap wdrażania i przyjęła do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oprogramowanie X.

Spółka dysponuje opinią o innowacyjności wystawioną przez niezależną jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. nr 238, poz. 2390 i nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. nr 85, poz. 1484), która zaopiniowała pakiet X jako wiedzę technologiczną o innowacyjnym charakterze, która jest stosowana na świecie przez okres nie dłuższy niż 5 lat.

Spółka nie prowadziła i nie zamierza prowadzić działalności na trenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie stosownego zezwolenia.

Spółka nie udzieliła i nie zamierza udzielić w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowych technologii.

Nie została ogłoszona upadłość Spółki obejmująca likwidację majątku oraz Spółka nie została postawiona w stan likwidacji.

Spółka nie otrzymała zwrotu wydatków na nowe technologie w postaci systemów informatycznych w jakiejkolwiek formie.

Wdrożenie systemu X umożliwiło przeprowadzenie w Spółce innowacji procesowych oraz organizacyjnych w następującym zakresie:

  • wprowadzenie modelu e-organizacji poprzez uruchomienie wyłącznie elektronicznego obiegu dokumentów (faktur, pism, wniosków) w firmie,
  • szybszej wymiany informacji oraz zwiększenia jakości danych wymienianych z kontrahentami,
  • optymalizacji procesów logistycznych w zakresie składania zamówień i ich realizacji,
  • optymalizacji zarządzania majątkiem w zakresie przeprowadzania napraw, wymaganych przeglądów i konserwacji,
  • integracji programistycznej z innymi systemami wdrożonymi w Spółce.

Wszystkie wydatki na zakup nowej technologii zostały przez Spółkę opłacone.

Na wartość początkową systemu X składają się wydatki na jego nabycie i wdrożenie.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 31 maja 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.) Wnioskodawca informuje, że Spółka nabyła licencję na oprogramowanie X jako wartość niematerialną i prawną i wprowadziła ją do ewidencji, nabyła ją w drodze umowy o korzystanie z praw do licencji na czas nieoznaczony i nie było to nabycie w drodze wkładu niepieniężnego. Wydatki na zakup oprogramowania X stanowią wiedzę technologiczną, która w znaczący sposób przyczyniła się do udoskonalenia świadczonych przez Spółkę usług i optymalizacji procesów (np. wprowadzenie modelu e-organizacji poprzez uruchomienie wyłącznie elektronicznego obiegu dokumentów-faktur, pism, wniosków w firmie, szybszej wymiany informacji oraz zwiększenia jakości danych wymienianych z kontrahentami, optymalizacji procesów logistycznych w zakresie składania zamówień i ich realizacji, optymalizacji zarządzania majątkiem w zakresie przeprowadzania napraw, wymaganych przeglądów i konserwacji, integracji programistycznej z innymi systemami wdrożonymi w Spółce). Opinia, którą dysponuje Spółka, stanowi opinię całkowicie niezależnej od Spółki instytucji naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki. Spółka dokonywała wydatków na nabycie i wdrożenie opisanej we wniosku wartości niematerialnej i prawnej w latach 2014-2016, natomiast ostateczne wdrożenie i przyjęcie do użytkowania oprogramowania nastąpiło 31.12.2015 r. Kwota wydatków została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku 2014, 2015 oraz 2016.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy okoliczności opisane powyżej uprawniają Spółkę do skorzystania w roku 2015 z odliczenia od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatków na nabycie nowych technologii, odnośnie wydatków poniesionych na zakup i wdrożenie licencji do oprogramowania X ujętych w wartości początkowej rozpoznanej przez Spółkę w roku 2015 wartości niematerialnej i prawnej...

Zdaniem Wnioskodawcy licencja na oprogramowanie X zakupiona i wdrożona w Spółce w roku 2015 spełnia definicję podaną w art. 18b ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli jest to technologia innowacyjna stosowana na świecie nie dłużej niż 5 lat w momencie wdrożenia oraz umożliwia wytworzenie udoskonalonych usług.

Spółka posiada opinię o innowacyjności wystawioną przez niezależną jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki - art. 2 pkt 9 tej ustawy, która zaopiniowała oprogramowanie X jako wiedzę technologiczną o innowacyjnym charakterze. Pozostałe warunki podane w art. 18b Spółka uznaje za spełnione. Spółka stoi na stanowisku, że uprawnia to ją do odliczenia opisanych wydatków od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo dodać należy, przepisy art. 18b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm., – dalej: „ustawa”) zostały z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylone na mocy art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 25 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1767) o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności.

Jednocześnie zgodnie z art. 11 tej ustawy podatnicy, którzy przed końcem roku podatkowego rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2016 r. nabyli prawo do odliczenia wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii na podstawie odpowiednio art. 26c ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz art. 18b ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 2015 r., w zakresie i na zasadach w nich określonych.

Na marginesie wskazać należy, że choć nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, to z uwagi na postanowienia art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, tutejszy organ uznał za zasadne podkreślić, że stosownie do art. 18b ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2015 r. odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej zgodnie z ust. 4 i 5.

Warto dodać również, że w myśl art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nabyta wiedza technologiczna winna umożliwiać wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług, a jej stosowanie musi być krótsze niż 5 lat. Okres stosowania - a nie istnienia – takiej wiedzy, stanowi swoisty czasowy wyznacznik nowości, a także przydatność „produkcyjną”, który potwierdzić musi opinia sporządzona przez niezależną (od jej dostawcy i nabywcy) jednostkę naukową. Zatem opinia jednostki naukowej, w tym data jej wydania, ma charakter wtórny w stosunku do okresu stosowania wiedzy technologicznej na świecie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.