IPPB1/4511-1388/15-3/KS1 | Interpretacja indywidualna

Czy Wnioskodawca może zaklasyfikować Nieruchomości jako środki trwałe/wartości niematerialne i ująć w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych?
W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową, nabytych w drodze spadku Nieruchomości w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych?
Czy odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu?
IPPB1/4511-1388/15-3/KS1interpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. nieruchomości
  3. odpisy amortyzacyjne
  4. spadek
  5. wartości niematerialne i prawne
  6. wartość początkowa
  7. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 7 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

  • możliwości zaliczenia do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – jest prawidłowe,
  • sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – jest prawidłowe,
  • możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku do kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe,

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, ustalenia ich wartości początkowej, możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów oraz skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W 2011 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik spółki cywilnej. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej CEiDG. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się organizacją imprez okolicznościowych oraz działalnością gastronomiczną.

W 2012 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradczych. Z uwagi na brak nowych interesujących zleceń Wnioskodawca podjął decyzję o zawieszeniu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności doradczej.

W dniu 30 czerwca 2015 roku, zgodnie z danymi ujawnionymi w CEiDG, na podstawie art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych.

W 2015 roku zmarła matka Wnioskodawcy (dalej „Spadkodawca”). Wnioskodawca przyjął spadek wprost bez ograniczeń wynikających z przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Nabycie Spadku przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia. W skład majątku nabytego przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia wchodziły min.: 3 lokale mieszkalne, 5 stanowisk parkingowych (garaże) oraz 2 lokale użytkowe (dalej „Nieruchomości”). Nabyte Nieruchomości weszły w skład majątku osobistego Wnioskodawcy. W stosunku do nabytych Nieruchomości Wnioskodawcy przysługuje prawo własności (udział we współwłasności w przypadku garaży), za wyjątkiem jednego z lokali użytkowych, względem którego Wnioskodawcy przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Spadkodawca zakończył prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu części Nieruchomości (lokali użytkowych) w 2014 r. Z chwilą zakończenia działalności gospodarczej przez Spadkodawcę doszło do wycofania lokali użytkowych do majątku osobistego. Z uwagi na ilość otrzymanych w spadku Nieruchomości Wnioskodawca zamierza wznowić zawieszoną działalności gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych, jednakże już nie w tym zakresie, lecz w zakresie wynajmu lokali. Po wznowieniu działalności Wnioskodawca zmieni jej zakres. W ramach wznowionej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza podjąć czynności mające na celu aktywne wyszukiwanie najemców.

Przewidywany okres używania wskazanych lokali przekraczać będzie rok. Wnioskodawca nie wyklucza jednak możliwości zbycia niektórych z nieruchomości w przypadku otrzymania satysfakcjonującej oferty zarówno po upływie roku jak i przed upływem roku. W ocenie Wnioskodawcy istnieje bowiem możliwości zbycia niektórych z Nieruchomości celem pozyskania środków pieniężnych na zakup innych lokali mieszkalnych, użytkowych lub miejsc parkingowych o wyższym poziomie rentowności, aniżeli Nieruchomości nabytych w drodze spadku. Wnioskodawca może zdecydować także o zbyciu Nieruchomości, które nie będą cieszyć się zainteresowaniem pośród najemców, aby ograniczyć ryzyko gospodarcze. Wobec powyższego w oparciu o nabyte w drodze dziedziczenia Nieruchomości Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na najmie lokali mieszkalnych i użytkowych oraz miejsc parkingowych, a także sprzedaży/zakupu takich lokali w razie uzyskania satysfakcjonującej ceny. W dniu wznowienia działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wprowadzić Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wobec przewidywanego okresu korzystania z nich trwającego dłużej niż rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy Wnioskodawca może zaklasyfikować Nieruchomości jako środki trwałe/wartości niematerialne i ująć w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych...
  2. W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową, nabytych w drodze spadku Nieruchomości w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych...
  3. Czy odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości będą dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodu...
  4. Czy w przypadku zbycia Nieruchomości Wnioskodawca powinien ustalić dochód z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych jako różnicę pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia, a wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tych środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych...

Odpowiedź na pytania Nr 1,2,3 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie Nr 4 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. 1

Nieruchomości stanowią środki trwałe/wartości niematerialne i Wnioskodawca może je ująć w ewidencji środków trwałych/wartości niematerialnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 1

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” W związku z posiadaniem lokali będących odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok Wnioskodawca może je uznać za środki trwałe. Zgodnie z treścią art. 22b ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: 1) Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego... - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” W związku z posiadaniem lokalu użytkowego stanowiącego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok Wnioskodawca może je uznać za wartość niematerialną i prawną.

Ad. 2

W przypadku nabycia środków trwałych/wartości niematerialnych w drodze spadku w tym także Nieruchomości wartość początkową środków trwałych/wartości niematerialnych w ewidencji środków i wartości niematerialnych i prawnych należy ustalić w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej środka trwałego/wartości niematerialnej z dnia nabycia w drodze spadku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 2

Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT „Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”. Na podstawie powyższej definicji w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli spełni łącznie następujące warunki: a) Został faktycznie poniesiony, b) Jego poniesienie nastąpiło w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, c) Poniesiony wydatek nie znajduje się w katalogu wydatków nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu wskazanych w art. 23 Ustawy o PIT. Wskazana zasada wynikająca z art. 22 ust. 1 Ustawy o PIT ma jednak charakter ogólny i nie znajduje zastosowania do wszystkich wydatków poniesionych przez podatnika. Przepisem modyfikującym ogólną regułę rozpoznania kosztów uzyskania przychodów jest art. 22 ust. 8 Ustawy o PIT, który to wprowadza zasadę rozliczenia w kosztach uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 22 ust. 8 Ustawy o PIT „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (Ustawy o PIT)”. W przypadku nabycia bądź wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wprowadzono szczególną zasadę zaliczania w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych bowiem podatnik uprawniony jest do pomniejszenia przychodów o odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej, nie zaś o całkowity koszt nabycia lub wytworzenia. Amortyzacja jest zatem sposobem uwzględnienia w rachunku kosztów uzyskania przychodów zmniejszenia wartości środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych z uwagi na upływ czasu. Katalog składników majątkowych, które stanowią środki trwałe, a w konsekwencji podlegają amortyzacji, wskazany został w art. 22a Ustawy o PIT. Zgodnie z art. 22a ust. 1 Ustawy o PIT: „1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.” Wskazany przepis stanowi ustawową definicję środka trwałego zgodnie, z którą za środki trwałe należy uznać składniki majątku: a) stanowiące własność lub współwłasność podatnika, b) nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, c) kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, d) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu czy inne przedmioty, za wyjątkiem wskazanych w art. 22c e) wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez okres co najmniej jednego roku, W związku z powyższym w przypadku kumulatywnego spełnienia wskazanych w punktach od a do e warunków podatnik nie jest uprawniony do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie, bądź wytworzenie składników majątkowych, lecz może pomniejszyć podstawę opodatkowania o ustalone odpisy amortyzacyjne. Katalog składników majątkowych, które stanowią wartości niematerialne i prawne, a w konsekwencji podlegają amortyzacji, wskazany został w art. 22b Ustawy o PIT. Odpisów amortyzacyjnych podatnicy dokonują od wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych ustalonej na podstawie art. 22g ust. 1 Ustawy o PIT. Wskazany przepis wyznacza zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 „Za wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (...) uważa się w przypadku nabycia w drodze spadku lub darowizny lub inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatne przekazanie określa tę wartość w niższej wysokości”. W przypadku, gdy podatnik nabywa środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne w drodze nieodpłatnej czynności prawnej wartość początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej należy ustalić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej. Jedną z sytuacji, w której art. 22g ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT nakazuje przyjęcie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wartości rynkowej jest nabycie środka trwałego w drodze spadku. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył na podstawie spadku lokale mieszkalne, użytkowe oraz miejsca postojowe. Nieruchomości nabyte w drodze spadku stanowią własność Wnioskodawcy. Tytuł prawny do wskazanych składników majątkowych przeszedł na podatnika z chwilą otwarcia spadku. Nieruchomości spełniają warunek kompletności ponieważ w oparciu o nabyte lokale Wnioskodawca będzie prowadzić działalność gospodarczą w postaci ich wynajmowania podmiotom trzecim. Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca prowadzić będzie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ponieważ zaplanowana aktywność polegać będzie na wynajmie Nieruchomości we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły. Zasadniczym założeniem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności będzie wykorzystywanie nabytych w drodze Spadku Nieruchomości. Wobec powyższego spełniona jest również przesłanka wykorzystywania składników majątkowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z powyższym z uwagi na charakter nabytych składników, ich kompletność oraz fakt, że będą one wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej należy przyjąć, że stanowić one będą środki trwałe/wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 22a ust. 1 i art. 22b ust. 1 Ustawy o PIT. Z uwagi na formę nabycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych tj. nabycie na podstawie spadku Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową nabytych lokali mieszkalnych, użytkowych oraz miejsc postojowych w wysokości wartości rynkowej z dnia ich nabycia. W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie regulacja art. 22 g ust. 1 pkt 3 zgodnie z którą „w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości;”. W przypadku bowiem nieodpłatnego nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnik obowiązany jest do ustalenia podstawy dokonywania odpisów w wysokości wartości rynkowej z dnia ich nabycia. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone np. w:

  • Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 grudnia 2012 r. IBPBI/1/415-1427/12/SK,
  • Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2013 r. IPPB1/415-592/13-2/AM.

Ad. 3

Odpisy amortyzacyjne będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 3

W związku z treścią art. 23 ust. 1 pkt 45a) Ustawy PIT odpisy amortyzacyjne od nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Nieruchomości) będą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Ad. 4

W przypadku zbycia Nieruchomości wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca obowiązany jest do ustalenia dochodu jako różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 4

Zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie 2 punkt 1 “Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości (...)”. W art. 24 ust. 2 Ustawy o PIT została wprowadzona szczególna zasada opodatkowania odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej podatnik obowiązany jest do ustalenia dochodu jako różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym ze zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej, a wartością początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej przyjętą do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zwiększoną o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych przez czas wykorzystywania składnika majątkowego. Powyższa konstrukcja ustalania dochodu/straty z odpłatnego zbycia składników majątku podlegających amortyzacji wynika z faktu, że pewna część wartości tych składników została już uprzednio zaliczona w koszty uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych, wobec powyższego niecelowe byłoby ponowne uwzględnienie tej kwoty w podstawie opodatkowania. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT. W konsekwencji Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT. Przychodem z tytułu pozarolniczej działalności są również przychody z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych (art. 14 ust. 2 pkt 1 ppkt a Ustawy o PIT). Dlatego też w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych wprowadzonych do ewidencji Wnioskodawca będzie obowiązany do rozpoznania przychodu. Przychód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nie będzie stanowić podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania tj. dochód z tytułu odpłatnego zbycia środków trwałych/wartości niematerialnych lub prawnych stanowić będzie przychód uzyskany ze zbycia środka trwałego/wartości niematerialnej lub prawnej pomniejszony o wartość początkową wykazaną w ewidencji i powiększony o dokonane odpisy amortyzacyjne. Wobec powyższego w przypadku zbycia niektórych Nieruchomości Wnioskodawca będzie obowiązany do ustalenia dochodu w ten sposób, że uzyskany ze sprzedaży przychód pomniejszy o wartość początkową zbytej nieruchomości wykazaną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zaś uzyskaną różnicę zwiększy o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych od zbytego składnika majątkowego. Podsumowując Wnioskodawca nabył Nieruchomości w drodze spadku, wobec powyższego będzie obowiązany do ustalenia ich wartości początkowej w ewidencji według wartości rynkowej z dnia nabycia. Wartość ta zgodnie z art. 24 ust. 2 Ustawy o PIT stanowić będzie podstawę pomniejszenia uzyskanego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • możliwości zaliczenia do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – jest prawidłowe,
  • sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku – jest prawidłowe,
  • możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadku do kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe,

Ad. 1, 2

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ad. 3

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 wyżej powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Amortyzacji podlegają również wartości niematerialne i prawne określone w art. 22b ww. ustawy na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny jeżeli:

  • nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
  • dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
  • nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy.

Z kolei stosownie do treści art. 22h ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca w 2011 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik spółki cywilnej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się organizacją imprez okolicznościowych oraz działalnością gastronomiczną. W 2012 roku Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług doradczych. Z uwagi na brak nowych interesujących zleceń Wnioskodawca podjął decyzję o zawieszeniu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności doradczej. W dniu 30 czerwca 2015 roku, Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych. W 2015 roku zmarła matka Wnioskodawcy. Wnioskodawca przyjął spadek wprost bez ograniczeń wynikających z przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza. W skład majątku nabytego przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia wchodziły min.: 3 lokale mieszkalne, 5 stanowisk parkingowych (garaże) oraz 2 lokale użytkowe (dalej „Nieruchomości”). Nabyte Nieruchomości weszły w skład majątku osobistego Wnioskodawcy. W stosunku do nabytych Nieruchomości Wnioskodawcy przysługuje prawo własności (udział we współwłasności w przypadku garaży), za wyjątkiem jednego z lokali użytkowych, względem którego Wnioskodawcy przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Spadkodawca (matka Wnioskodawcy) zakończył prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu części Nieruchomości (lokali użytkowych) w 2014 r. Z chwilą zakończenia działalności gospodarczej przez Spadkodawcę doszło do wycofania lokali użytkowych do majątku osobistego. Z uwagi na ilość otrzymanych w spadku Nieruchomości Wnioskodawca zamierza wznowić zawieszoną działalności gospodarczą polegającą na świadczeniu usług doradczych, jednakże już nie w tym zakresie, lecz w zakresie wynajmu lokali. Przewidywany okres używania wskazanych lokali przekraczać będzie rok. Wnioskodawca nie wyklucza jednak możliwości zbycia niektórych z nieruchomości w przypadku otrzymania satysfakcjonującej oferty zarówno po upływie roku jak i przed upływem roku. Wobec powyższego w oparciu o nabyte w drodze dziedziczenia Nieruchomości Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na najmie lokali mieszkalnych i użytkowych oraz miejsc parkingowych, a także sprzedaży/zakupu takich lokali. W dniu wznowienia działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wprowadzić Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wobec przewidywanego okresu korzystania z nich trwającego dłużej niż rok.

Mając na względzie cyt. powyżej przepisy stwierdzić należy, iż odpisy amortyzacyjne od nieruchomości, które Wnioskodawca nabył w drodze spadku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacjach indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.