ILPB1/4511-1-4/16-7/AN | Interpretacja indywidualna

Podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego
ILPB1/4511-1-4/16-7/ANinterpretacja indywidualna
  1. podatek dochodowy
  2. wartość początkowa
  3. znak towarowy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), uzupełnionym w dniu 24 marca 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

  • przychodów,
  • ustalenia wartości początkowej znaku towarowego.

Wniosek w części dotyczącej podatku od spadków i darowizn został w dniu 13 stycznia 2016 r. przekazany do załatwienia do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, gdyż stosownie do § 7 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego właściwym organem podatkowym w tych sprawach jest Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach.

Wniosek w zakresie przychodów nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 oraz w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 10 marca 2016 r. znak ILPB1/4511-1-4/16-2/AN na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W treści ww. wezwania poinformowano, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie lub uzupełnienie wniosku jedynie o dopłatę spowoduje, że wniosek zostanie rozpatrzony według kolejności przedstawionych w nim zdarzeń w jakich wystąpią wszystkie niezbędne elementy do wydania interpretacji indywidualnej, w pozostałej zaś części zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia.

W przypadku częściowego uzupełnienia wniosku, podanie będzie podlegało rozpatrzeniu w tym zakresie, w jakim wystąpią wszystkie niezbędne elementy do wydania interpretacji indywidualnej. W pozostałej części wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 marca 2016 r., a zatem wyznaczony termin upłynął z dniem 21 marca 2016 r. i w tym czasie nie uzupełniono braków formalnych.

Brakująca opłata do tut. Organu wpłynęła w dniu 21 marca 2016 r., natomiast pismo stanowiące uzupełnienie wniosku wpłynęło w dniu 24 marca 2016 r. (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 marca 2016 r.), a więc po upływie wyznaczonego terminu.

W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.

W związku z tym, przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. W przyszłości wnioskodawca ma otrzymać w drodze darowizny od osoby najbliższej (zaliczanej do I grupy podatkowej), prawo ochronne do znaku towarowego, który zostanie uprzednio zarejestrowany we właściwym urzędzie. Prawo to będzie wykorzystywane przez wnioskodawcę w prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego.

Jaką wartość początkową na potrzeby amortyzacji otrzymanego w drodze darowizny prawa ochronnego powinien przyjąć wnioskodawca...

Zdaniem Wnioskodawcy, na potrzeby amortyzacji darowanego mu prawa ochronnego do znaku towarowego jako wartość początkową należy przyjąć wartość rynkową darowanego prawa ochronnego określoną w opinii biegłego rzeczoznawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w przyszłości wnioskodawca ma otrzymać w drodze darowizny od osoby najbliższej (zaliczanej do I grupy podatkowej), prawo ochronne do znaku towarowego, który zostanie uprzednio zarejestrowany we właściwym urzędzie. Prawo to będzie wykorzystywane przez wnioskodawcę w prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości (art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

W myśl art. 19 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

W konsekwencji, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość początkowa nie może być wyższa niż wartość rynkowa tego składnika.

Podsumowując, wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej nabytej w drodze darowizny, należy ustalić według wartości rynkowej z dnia nabycia, z zastosowaniem cytowanego wyżej przepisu art. 19. W takiej wartości Wnioskodawca będzie również zobligowany wprowadzić wartość niematerialną i prawną otrzymaną w drodze darowizny do swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, i od tak ustalonej wartości początkowej dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów w dniu 1 kwietnia 2016 r. wydano postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr ILPB1/4511-1-4/16-8/AN.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania tytułem darowizny prawa ochronnego do zarejestrowanego znaku towarowego został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 25 marca 2016 r., nr IBPB-2-1/4515-20/16/MCZ wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.