IBPP1/443-1000/14/DK | Interpretacja indywidualna

Brak możliwości zastosowania podmiotowego zwolnienia Wnioskodawcy świadczącego usługi rachunkowo-księgowe
IBPP1/443-1000/14/DKinterpretacja indywidualna
  1. księga przychodów i rozchodów
  2. księgi rachunkowe
  3. ustawa o rachunkowości
  4. usługi rachunkowe
  5. zwolnienia podmiotowe
  6. zwolnienia z podatku od towarów i usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 października 2014 r. (data wpływu 9 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z 30 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego w związku ze świadczeniem usług rachunkowo-księgowych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego w związku ze świadczeniem usług rachunkowo-księgowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 30 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 stycznia 2015 r.), będącymi odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 18 grudnia 2014 r., znak: IBPP1/443-1000/14/DK.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Biuro Rachunkowe (Sp. z o.o.) prowadzi od lipca 2012 r. działalność rachunkowo-księgową sklasyfikowaną pod nr PKD 69.20.Z.

Zakres działalności Wnioskodawcy z ww. podklasy PKD obejmuje głównie: księgowanie na zlecenie wszelkiego rodzaju transakcji gospodarczych, przygotowywanie dokumentów o dochodach osób i firm w celach podatkowych, sporządzanie sprawozdań i bilansów finansowych.

Biuro nie wykonuje pozostałych czynności, które wchodzą do ww. podklasy PKD. Nie udziela podatnikom na ich zlecenie lub na ich rzecz porad prawnych, zaleceń, opinii z zakresu obowiązków podatkowych, nie prowadzi usług o charakterze doradczym. Od początku działalności Wnioskodawca jest podatnikiem VAT.

Obroty Biura zarówno w 2012 r. jak i w 2013 r. nie przekroczyły kwoty 150.000 zł. Nie przekroczą tej kwoty również na koniec 2014 r.

W roku 2015 Wnioskodawca będzie świadczył taki sam zakres czynności jak w latach poprzednich tj. usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 76a ust. 1 spełniając warunki wynikające z art. 76a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o rachunkowości.

W tym zakresie Wnioskodawca będzie:

  • w oparciu o umowę z klientem Biura, prowadzić księgi rachunkowe na podstawie otrzymanych dowodów księgowych,
  • na podstawie sporządzonych ksiąg i ewidencji ustalać wysokość zobowiązań podatkowych,
  • sporządzać sprawozdania finansowe i ustalać wynik finansowy,
  • przechowywać dokumenty księgowe do zakończenia roku podatkowego.

Biuro będzie świadczyło również czynności, które pokrywają się z niektórymi czynnościami doradztwa podatkowego - wynikającymi z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o doradztwie podatkowym tj. prowadzenie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie. W przypadku Wnioskodawcy będzie to: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, prowadzenie ewidencji sprzedaży dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, sporządzanie rejestrów VAT zakupu i sprzedaży, prowadzenie ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, prowadzenie ewidencji wyposażenia oraz wynikającymi z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym tj. sporządzanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie. W przypadku Biura będzie to: sporządzanie na podstawie danych wynikających z ksiąg, deklaracji podatkowych za dane okresy rozliczeniowe, które podpisywane będą, na podstawie pełnomocnictwa, przez osobę w Biurze uprawnioną, i przekazywane do urzędu skarbowego, sporządzanie zeznań rocznych zarówno dla klientów Biura jak i dla osób nie mających Umowy o obsługę księgową, a chcący skorzystać z pomocy w tym zakresie.

Ponadto Wnioskodawca będzie świadczył usługi kadrowo-płacowe obejmujące: naliczanie na podstawie danych otrzymanych od klienta Biura i sporządzanie list płac zatrudnionych osób, sporządzanie na ich podstawie stosownych deklaracji do ZUS, sporządzanie wymaganych przez prawo, deklaracji związanych z zatrudnianiem pracowników i zleceniobiorców i przekazywanie ich do urzędu skarbowego.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że rejestrując się jako podatnik VAT, wybrał jako okoliczność określającą obowiązek podatkowy w formularzu VAT-R opcję - podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą nie mający prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Na dzień rozpoczęcia działalności Wnioskodawca nie miał jeszcze wystarczającej wiedzy jaki zakres świadczonych usług sklasyfikowanych pod nr PKD 69.20.Z. będzie wykonywał.

Wnioskodawca świadczy i zamierza świadczyć w przyszłości ten sam zakres czynności, który wymieniony został w przedmiotowym wniosku.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Na pytanie tut. organu „Na czym dokładnie będzie polegała usługa świadczona przez Wnioskodawcę w zakresie sporządzania zeznań rocznych dla osób niemających umowy o obsługę księgową... Jakiej pomocy Wnioskodawca będzie tym osobom udzielał...”, Wnioskodawca odpowiedział, że będzie sporządzał zeznania roczne dla podatników, z którymi nie ma podpisanej umowy o obsługę księgową. Chodzi o osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej jak również przedsiębiorców, których księgowości Wnioskodawca nie prowadzi, a którzy zwrócą się do Wnioskodawcy o sporządzenie zeznania rocznego. W tym zakresie po otrzymaniu od ww. podatników dokumentów na podstawie których sporządza się zeznanie roczne, Wnioskodawca przystąpi do jego sporządzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może w 2015 r. wybrać zwolnienie z VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka jest podatnikiem kontynuującym działalność gospodarczą. W myśl. art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Wartość sprzedaży usług księgowych nie przekroczy w Spółce w 2014 r. 150.000 zł.

Z kolei art. 13 ust. 13 pkt 2b ww. Ustawy, który mówi, że zwolnień ze względu na wielkość sprzedaży nie stosuje się m.in. do świadczenia usług w zakresie doradztwa, nie dotyczy czynności wykonywanych przez Biuro.

Biuro nie będzie (art. 2 pkt 1 ust. 1 i 4 ustawy o doradztwie podatkowym ) udzielać podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz nie będzie reprezentować podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wyżej wymienionych. Nie będzie więc wykonywać czynności zastrzeżonych tylko dla doradców podatkowych, adwokatów, radców prawnych i biegłych rewidentów (art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o doradztwie podatkowym).

Powołując się na art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi, że podatnik, który utracił, prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia ze względu na wielkość sprzedaży Spółka stoi na stanowisku, że w 2015 r. może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ww. ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

W myśl art. 113 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ww. ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ww. ustawy o VAT obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz w zakresie doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., czynności doradztwa podatkowego obejmują:

  1. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
  2. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  3. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  4. reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:

  1. osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
  2. adwokaci i radcowie prawni;
  3. biegli rewidenci.

Stosownie do art. 3 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4, są:

  1. osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
  2. adwokaci i radcowie prawni.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., działalność, o której mowa w ust. 1, mogą wykonywać przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby, które:

  1. mają pełną zdolność do czynności prawnych;
  2. nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwa określone w rozdziale 9.

Należy zauważyć, że w wyniku nowelizacji ww. ustawy o doradztwie podatkowym zmianie uległa treść art. 2 ust. 1 pkt 2, poprzez wymienienie w nim również ksiąg rachunkowych. Do dnia 9 sierpnia 2014 r. doradcy podatkowi mogli prowadzić księgi rachunkowe w oparciu o art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości. Przepis ten został jednak uchylony z dniem 10 sierpnia 2014 r., w związku z czym zasadnym było rozszerzenie katalogu czynności wymienionego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym.

Ponadto zmianie uległa treść art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym. W konsekwencji czynności, o których mowa w ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 może wykonywać każda zainteresowana osoba. Nowe przepisy nie wprowadzają żadnych wymogów co do tych osób, odnośnie np. konieczności posiadania odpowiedniego wykształcenia.

Natomiast podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym pozostają:

  • osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
  • adwokaci i radcowie prawni;
  • biegli rewidenci.

Zaś do zawodowego wykonywania czynności wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym pozostaną nadal jedynie:

  • osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
  • adwokaci i radcowie prawni.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Sp. z o.o.) prowadzi od lipca 2012 r. działalność rachunkowo-księgową sklasyfikowaną pod nr PKD 69.20.Z. Od początku działalności Wnioskodawca jest podatnikiem VAT.

Zakres działalności Wnioskodawcy z ww. podklasy PKD obejmuje głównie: księgowanie na zlecenie wszelkiego rodzaju transakcji gospodarczych, przygotowywanie dokumentów o dochodach osób i firm w celach podatkowych, sporządzanie sprawozdań i bilansów finansowych.

Obroty Biura zarówno w 2012 r. jak i w 2013 r. nie przekroczyły kwoty 150.000 zł. Nie przekroczą tej kwoty również na koniec 2014 r.

W roku 2015 Wnioskodawca będzie świadczył taki sam zakres czynności jak w latach poprzednich tj. usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 76a ust. 1 spełniając warunki wynikające z art. 76a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o rachunkowości.

W tym zakresie Wnioskodawca będzie:

  • w oparciu o umowę z klientem Biura, prowadzić księgi rachunkowe na podstawie otrzymanych dowodów księgowych,
  • na podstawie sporządzonych ksiąg i ewidencji ustalać wysokość zobowiązań podatkowych,
  • sporządzać sprawozdania finansowe i ustalać wynik finansowy,
  • przechowywać dokumenty księgowe do zakończenia roku podatkowego.

Wnioskodawca będzie świadczył również czynności, które pokrywają się z niektórymi czynnościami doradztwa podatkowego - wynikającymi z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o doradztwie podatkowym tj. prowadzenie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie. W przypadku Wnioskodawcy będzie to: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, prowadzenie ewidencji sprzedaży dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, sporządzanie rejestrów VAT zakupu i sprzedaży, prowadzenie ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, prowadzenie ewidencji wyposażenia oraz wynikającymi z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym tj. sporządzanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie. W przypadku Biura będzie to: sporządzanie na podstawie danych wynikających z ksiąg, deklaracji podatkowych za dane okresy rozliczeniowe, które podpisywane będą, na podstawie pełnomocnictwa, przez osobę w Biurze uprawnioną, i przekazywane do urzędu skarbowego, sporządzanie zeznań rocznych zarówno dla klientów Biura jak i dla osób nie mających Umowy o obsługę księgową, a chcący skorzystać z pomocy w tym zakresie.

Z wniosku wynika, że klientami (z którymi Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy o obsługę księgową) na rzecz których Wnioskodawca będzie świadczył usługi polegające na sporządzaniu zeznań rocznych, będą osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej jak również przedsiębiorcy, których księgowości Wnioskodawca nie prowadzi, a którzy zwrócą się do Wnioskodawcy o sporządzenie zeznania rocznego.

Ponadto Wnioskodawca będzie świadczył usługi kadrowo-płacowe obejmujące: naliczanie na podstawie danych otrzymanych od klienta Biura i sporządzanie list płac zatrudnionych osób, sporządzanie na ich podstawie stosownych deklaracji do ZUS, sporządzanie wymaganych przez prawo, deklaracji związanych z zatrudnianiem pracowników i zleceniobiorców i przekazywanie ich do urzędu skarbowego.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że działalność Wnioskodawcy stanowi świadczenie usług w zakresie doradztwa w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Zgodnie bowiem z powołanym art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie jak również sporządzanie deklaracji podatkowych stanowi czynności doradztwa podatkowego.

Jednocześnie z ustawy tej nie wynika, że do wykonywania tych czynności uprawnieni są wyłącznie doradcy podatkowi.

Tak więc zarówno prowadzenie ksiąg podatkowych, rachunkowych i innych ewidencji jak i sporządzanie deklaracji podatkowych jest doradztwem podatkowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

IBPP1/443-1000/14/DK | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.