Ustawa o rachunkowości | Interpretacje podatkowe

Ustawa o rachunkowości | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to ustawa o rachunkowości. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Brak możliwości zastosowania podmiotowego zwolnienia Wnioskodawcy świadczącego usługi rachunkowo-księgowe
Fragment:
W myśl art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., działalność, o której mowa w ust. 1, mogą wykonywać przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby, które: mają pełną zdolność do czynności prawnych; nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwa określone w rozdziale 9. Należy zauważyć, że w wyniku nowelizacji ww. ustawy o doradztwie podatkowym zmianie uległa treść art. 2 ust. 1 pkt 2, poprzez wymienienie w nim również ksiąg rachunkowych. Do dnia 9 sierpnia 2014 r. doradcy podatkowi mogli prowadzić księgi rachunkowe w oparciu o art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości. Przepis ten został jednak uchylony z dniem 10 sierpnia 2014 r., w związku z czym zasadnym było rozszerzenie katalogu czynności wymienionego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym. Ponadto zmianie uległa treść art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym. W konsekwencji czynności, o których mowa w ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 może wykonywać każda zainteresowana osoba.
2015
4
mar

Istota:
Czy przejęcie spółki i rozliczenie przejęcia metodą łączenia udziałów skutkuje zakończeniem u niej roku podatkowego oraz obowiązkiem złożenia przez Spółkę przejmującą, jako sukcesora podatkowego, zeznania rocznego CIT-8 Spółki przejmowanej (za okres do momentu połączenia)?
Fragment:
Wyjątek od tego obowiązku ustawodawca wprowadził treścią art. 12 ust. 3 pkt 2 powoływanej ustawy o rachunkowości. Zgodnie z tym przepisem można nie zamykać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeśli z odrębnych przepisów (np. przepisów ustawy o rachunkowości) wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych tejże spółki. Oznacza to, że jeżeli nie istnieje obowiązek zamykania ksiąg rachunkowych przez Spółkę przejmującą oraz Spółkę przejmowaną, to podmioty te nie kończą roku podatkowego z dniem ich połączenia, Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez Wnioskodawcę, przejęcie spółki i rozliczenie przejęcia metodą łączenia udziałów (opisaną treścią art. 44c ustawy o rachunkowości), nie skutkuje powstaniem obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych Spółki przejmowanej, co w konsekwencji prowadzi do braku zakończenia u niej roku podatkowego oraz braku obowiązku złożenia zeznania rocznego CIT-8 za rok, w którym nastąpiło połączenie.
2014
12
cze

Istota:
Czy w sytuacji, gdy na moment połączenia Spółka Zależna nie zamknie ksiąg rachunkowych (z uwagi na połączenie metodą łączenia udziałów), Spółka będzie mogła w sporządzonym przez siebie zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, w którym nastąpi przejęcie, uwzględnić przychody i koszty rozpoznane przez Spółkę Zależną od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego przed połączeniem do dnia połączenia?
Fragment:
Obowiązku takiego nie przewiduje żaden przepis ustawy o rachunkowości (w szczególności takiego obowiązku nie przewidują art. 12 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy o rachunkowości). Gdyby uznać więc, iż wyłączenie z art. 12 ust. 3 pkt 2 dotyczy spółki przejmującej, przepis ten byłby przepisem martwym. Zawierałby bowiem wyjątek od zasady (nakazującej zamknięcie ksiąg rachunkowych przez spółkę przejmującą), która nie została ustanowiona w żadnym przepisie ustawy o rachunkowości. Tymczasem jak zostało wskazane powyżej - art. 12 ust. 2 pkt 5 statuuje zasadę odmienną, zamknięcie ksiąg obu łączących się spółek następuje tylko w przypadku, gdy w wyniku połączenia powstaje nowy podmiot (czyli łączenie nie następuje w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 - łączenie przez przejęcie, jak planuje Wnioskodawca, lecz w trybie art. 492 § 1 pkt 2 - łączenie się przez zawiązanie nowej spółki). Potwierdzenie powyższego wynika również z przepisów szczegółowych określających zasady łączenia spółek kapitałowych, zawartych w art. 44a-44b ustawy o rachunkowości. Zgodnie z art. 44b ust. 14 ustawy o rachunkowości (regulującego zasady sumowania przychodów w przypadku łączenia spółek metodą (...)
2014
25
lut

Istota:
Czy Spółka postępuje prawidłowo, wyliczając wysokość podatku dochodowego od osób prawnych za dany rok podatkowy na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, stosując w odniesieniu do części zamiennych zasadę wyrażoną w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości?
Czy wydatki remontowe, obejmujące koszty zakupu części zamiennych lub usług obcych wykorzystywanych dla potrzeb przeprowadzanych remontów generalnych (kapitalnych), rozliczane w oparciu o uregulowania ustawy o rachunkowości w dłuższym okresie czasu (przez okres cyklu międzyremontowego, do planowanego następnego remontu) poprzez czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów i odnoszone (księgowane) w ratach miesięcznych w ciężar kosztów w ujęciu rachunkowym, powinny być w sposób analogiczny zaliczane do kosztów uzyskania przychodów?
Fragment:
Czy Spółka postępuje prawidłowo, wyliczając wysokość podatku dochodowego od osób prawnych za dany rok podatkowy na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, stosując w odniesieniu do części zamiennych zasadę wyrażoną w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości... Czy wydatki remontowe, obejmujące koszty zakupu części zamiennych lub usług obcych wykorzystywanych dla potrzeb przeprowadzanych remontów generalnych (kapitalnych), rozliczane w oparciu o uregulowania ustawy o rachunkowości w dłuższym okresie czasu (przez okres cyklu międzyremontowego, do planowanego następnego remontu) poprzez czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów i odnoszone (księgowane) w ratach miesięcznych w ciężar kosztów w ujęciu rachunkowym, powinny być w sposób analogiczny zaliczane do kosztów uzyskania przychodów... Zdaniem Spółki: Ad 1. Stosowana przez Spółkę metoda ewidencjonowania kosztów zużycia części zamiennych, określona w art. 17 ust 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, pozwala na ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów w zgodzie z przepisami ustawy o CIT. Z tego powodu, Spółka postępuje prawidłowo, wyliczając wysokość podatku dochodowego od osób prawnych za dany rok podatkowy na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, stosując w odniesieniu do części zamiennych zasadę wyrażoną w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy o CIT podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21 i 22 stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, po dokonaniu odliczeń, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 - 7 ustawy o CIT.
2013
21
maj

Istota:
Czy prawidłowe będzie postępowanie Spółki, polegające na wyliczaniu zaliczek (w okresach kwartalnych) na podatek dochodowy od osób prawnych na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych przy zastosowaniu zasady wyrażonej w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, polegającej na sporządzaniu spisu z natury raz w roku na ostatni dzień roku obrotowego i korygowaniu kosztów o wartość niezużytych materiałów i niesprzedanych wyrobów (robót) gotowych oraz produkcji w toku?
Fragment:
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym), w sytuacji zastosowania uproszczenia w zakresie ewidencji zapasów wynikającego z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości prawidłowe jest ustalanie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych poprzez zastosowanie zasady, iż w koszty zalicza się wartość materiałów w momencie ich zakupu oraz produktów i produkcji w toku w momencie ich wytworzenia, a następnie dokonuje się spisu z natury ww. składników na ostatni dzień roku obrotowego i koryguje koszty o wartość niezużytych materiałów i niesprzedanych wyrobów (robót) gotowych oraz produkcji w toku. Zastosowane uproszczenie, wynikające z ustawy o rachunkowości, nie pozostaje w sprzeczności z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. U osób prawnych dochód ustala się na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych, a więc mając na względzie art. 9 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 2 oraz art. 15 ust. 4, 4b, 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochód ustalony z uwzględnieniem art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości dla celów podatkowych jest ustalony prawidłowo. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje: Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od 1 stycznia 2012 r. Spółka stosuje metodę prowadzenia ksiąg pomocniczych dla księgowania materiałów, towarów i produktów zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j.
2013
28
lut

Istota:
Czy wydatki związane z podróżami służbowymi pracowników Spółki, poniesione na podstawie wydrukowanych ze strony internetowej rezerwacji usług hotelowych, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Fragment:
Ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), która w art. 20 określa, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej. Dowody, o których mowa w ustawie o rachunkowości, muszą spełniać wymogi określone w art. 21 ust. 1 tejże ustawy, tj. zawierać co najmniej: określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego, określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej, opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych, datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu, podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów, stwierdzenie sprawdzania i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (deklaracja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania. Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 1a ustawy o rachunkowości, można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, jeżeli wynikają one z techniki dokumentowania zapisów księgowych.
2011
1
paź

Istota:
Czy zgodnie z treścią art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (j. t. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), a to w związku z art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (j. t. Dz. U. z 2007, Nr 155, poz. 1059 ze zm.), a to w związku z art. 10, art. 12, art. 43 i pośrednio art. 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Wnioskodawca może prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów w celu ustalenia przychodów i kosztów prowadzonej działalności i w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w sposób określony w art. 30c updof.?
Fragment:
W świetle powyższych przepisów, mając na uwadze zasadę równego traktowania obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej – osoby fizyczne (będące obywatelami tych państw) nieposiadające obywatelstwa polskiego powinny być traktowane tak jak obywatele polscy, w związku z czym zastosowanie do nich znajduje art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o rachunkowości, w świetle którego, osoby te są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych dopiero po osiągnięciu, za poprzedni rok obrotowy, przychodów netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wynoszących co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. Zatem w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca będący obywatelem Danii jest osobą zagraniczną i jako osoba zagraniczna z państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo prowadzić działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak przedsiębiorcy polscy, tj. zobowiązany będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych dopiero po osiągnięciu, za poprzedni rok obrotowy, przychodów netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wynoszących co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o rachunkowości. Reasumując zgodnie z treścią art. 24a ust. 1 ustawy, w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a to w związku z art. 5 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a to w związku z art. 10, art. 12, art. 43 i pośrednio art. 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Wnioskodawca może prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów w celu ustalenia przychodów i kosztów prowadzonej działalności w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w sposób określony w art. 30c updof....
2011
1
sie

Istota:
Spółka bedąca osobą zagraniczną uważa, iż w zakresie działalności prowadzonej na tereytorium RP, nie podlega przepisom o rachunkowości – nie ma więc obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a podstawę opodatkowania osiąganych przez nią na terytorium Polski dochodów stanowić powinien art. 9 ust.2a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z którym dochód z działalności w zakresie handlu należy określić na podstawie oszacowania, stosując wskaźnik dochodu w stosunku do przychodu w wysokości 5%.
Fragment:
Należy zgodzić się z podatnikiem, iż zastosowanie językowej wykładni przepisu prowadzi do wniosku odnoście braku zastosowania przepisów ustawy o rachunkowości względem wnioskodawcy. Zarówno w doktrynie prawa jak i w orzecznictwie sądowym powszechnym jest stanowisko, iż wśród reguł interpretacyjnych tekstów prawnych pierwszeństwo ma wykładnia językowa. Dwie pozostałe wykładnie tj. systemowa i celowościowa służą interpretacji przepisów w sytuacji, gdy wykładnia literalna zawodzi, prowadzi bowiem do wniosków niejednoznacznych i nie dających pogodzić się z racjonalnym działaniem ustawodawcy. Do takich właśnie sprzeczności dochodzi w powyżej przytoczonym art. 2 ust.1 pkt 6 ustawy o rachunkowości. Z jednej strony odnosi się on do podmiotów mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a z drugiej do zagranicznych osób prawnych. Pojęcie zagranicznej osoby prawnej definiuje w art.5 pkt 2 lit. b) ustawy z dn. 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz.1807 ze zm.). Jest nią osoba prawna z siedzibą za granicą. Powyższe dowodzi wewnętrznej sprzeczności zapisu art.2 ust.1pkt 6 ustawy o rachunkowości, a tym samym niemożności zastosowania w tym przypadku wykładni językowej. Powodowałaby ona, że przedmiotowy przepis byłby martwy.
2011
1
mar

Istota:
Czy inwentaryzację towarów handlowych na koniec roku obrotowego można spisać według cen detalicznych a następnie rozliczyć odchylenia z tytułu podatku VAT a marżę przeksięgować wskaźnikiem?
Fragment:
Wszelkie inne sposoby inwentaryzacji towarów handlowych, niż określone w ustawie o rachunkowości należy uznać za nieprawidłowe, bez względu na intencje jakie kierują osobami sporządzającymi inwentaryzację. Dotyczy to także przypadków, gdy przeprowadzenie inwentaryzacji wiąże się ze znacznymi trudnościami bądź też dużym nakładem pracy. Ewentualne odstępstwa od zasad przeprowadzania inwentaryzacji są możliwe tylko w takim zakresie, w jakim przewiduje to ustawa o rachunkowości. Zaproponowany przez Wnioskodawcę sposób prowadzenia inwentaryzacji towarów handlowych na koniec roku obrotowego "według cen detalicznych z rozliczeniem odchylenia z tytułu podatku VAT oraz z przeksięgowaniem marży wskaźnikiem" jest niezgodny z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości. Informacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, według stanu prawnego na dzień udzielenia odpowiedzi. Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast organ podatkowy - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
2011
1
mar

Istota:
Fragment:
Dokonując wyboru rozwiązań dopuszczonych ustawą i dostosowując je do potrzeb jednostki, należy zapewnić wyodrębnienie w rachunkowości wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, przy zachowaniu zasady ostrożności (art. 8 ustawy o rachunkowości). Należy jednak pamiętać, że zapis artykułu 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości odnosi się wyłącznie do zasad prowadzenia rachunkowości, a ustawa o rachunkowości nie jest podatkotwórcza. Do ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 poz. 654 z 2000r. - tj.). Zgodnie z artykułem 9 ust. 1 powyższej ustawy o podatku dochodowym podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z art. 15 ust. 1 tej ustawy wynika natomiast, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Wynika z tego, że ewidencja rachunkowa musi być prowadzona w sposób zapewniający prawidłowe przypisanie do kosztów uzyskania przychodów do tych przychodów za dany okres rozliczeniowy. Z powyższego wynika, więc, że przyjęta metoda wynikająca z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości nie pozwala na prawidłowe ustalanie kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.
2011
1
sty
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.