IPPP2/443-890/14-2/MT | Interpretacja indywidualna

Prawo do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo- księgowych
IPPP2/443-890/14-2/MTinterpretacja indywidualna
  1. biuro rachunkowe
  2. usługi
  3. usługi rachunkowe
  4. zwolnienia podmiotowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z 11 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 13 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie kompleksowych usług księgowych pod nazwą Biuro Rachunkowo - Usługowe - PKD 69.20 Z. Grupa ta obejmuje działalność rachunkowo-księgową i doradztwo podatkowe. Nie ma możliwości rejestracji działalności tylko i wyłącznie w zakresie usług księgowych, gdyż nie istnieją one samoistnie w obowiązującej klasyfikacji.

Od 17 lutego 2009 r. Wnioskodawczyni posiada certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych wydany przez Ministra Finansów. Wnioskodawczyni nigdy wcześniej nie prowadziła działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Jako podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności Wnioskodawczyni jest zwolniona od podatku, jeżeli wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 150000 zł, co z pewnością nie będzie miało miejsca.

Zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię kompleksowych usług księgowych obejmuje:

  1. prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów,
  2. prowadzenie rejestrów sprzedaży, zakupów towarów i kosztów VAT oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych lub kwartalnych,
  3. prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia,
  4. rozliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców,
  5. posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji podatkowych / informacji w Urzędach Skarbowych w imieniu przedsiębiorców,
  6. sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
  7. sporządzanie list płac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie PIT-11, PIT-4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców,
  8. obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji.

Wyżej wymienione czynności świadczone są na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową.

Wnioskodawczyni nie świadczy i nie zamierza świadczyć żadnych usług księgowych (w tym sporządzać i podpisywać zeznań rocznych) dla osób indywidualnych oraz dla prowadzących działalność bez umowy na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową. Wnioskodawczyni nie udziela porad, nie interpretuje prawa podatkowego i nie reprezentuje klientów przed organami podatkowymi.

Według ustawy o doradztwie podatkowym podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni oraz biegli rewidenci. Wnioskodawczyni nadmienia, iż nie posiada uprawnień doradcy podatkowego, nie jest wpisana na listę doradców w związku z czym nie ma prawa do wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma prawo do zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) dla sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej...

Zdaniem Wnioskodawczyni, pojęcie doradztwa nie jest zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług i stąd tyle wątpliwości podatników. Natomiast jego słownikowe znaczenie obejmujące „udzielanie fachowych zaleceń, porad” nie jest z pewnością przedmiotem wykonywanych przez Wnioskodawczynię usług.

Wnioskodawczyni uważa, iż świadczone przez nią usługi nie stanowią usług w zakresie doradztwa, a sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych jest jedynie nieodzownym elementem kompleksowej usługi rachunkowo-księgowej jaką Wnioskodawczyni wykonuje. Trudno byłoby sobie wyobrazić, iż klient biura rachunkowego miałby dodatkowo korzystać z usług doradcy podatkowego sporządzającego deklaracje podatkowe, gdy ustawa o rachunkowości potwierdza, że sporządzaniem deklaracji podatkowych mogą zajmować się biura rachunkowe. Trudno też wyobrazić sobie świadczenie usług księgowo-rachunkowych polegających na prawidłowym ujmowaniu poszczególnych dokumentów księgowych w ewidencjach i deklaracjach bez wykorzystania posiadanej przez prowadzącego biuro fachowej wiedzy w tym zakresie, co nie może być jednoznaczne z wykonywaniem czynności doradczych, albowiem posiadana wiedza i umiejętności nie zostają przekazywane klientom, służą wyłącznie do prawidłowego wykonywania kompleksowych usług.

W związku z czym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż w dalszym ciągu może korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Tym bardziej, że w umowie na świadczenie usług rachunkowo-księgowych dla własnego bezpieczeństwa Wnioskodawczyni zawarła klauzulę: „usługobiorca nie świadczy usług doradczych, w tym doradztwa podatkowego, finansowego itp., nie udziela porad, nie interpretuje prawa podatkowego”.

Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają wydawane przez Dyrektorów Izb Skarbowych interpretacje, np.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Według art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Natomiast, zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

  1. prawnicze,
  2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
  3. jubilerskie.

W świetle powyższych okoliczności usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawczyni, należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

Ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy - wobec braku w ustawie definicji doradztwa - posłużyć się znaczeniem językowym.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

  1. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
  2. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  3. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  4. reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei, w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ww. ustawy.

Według art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

  1. osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
  2. adwokaci i radcowie prawni;
  3. biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.). W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy, przedsiębiorcy wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności obejmującej:

  1. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
  2. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

- w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Stosownie do zapisu art. 76a ust. 3 powołanej ustawy działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

  1. przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;
  2. pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni od dnia 13 sierpnia 2014 r. prowadzi Biuro Rachunkowo - Usługowe w zakresie kompleksowych usług księgowych. Wnioskodawczyni posiada certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych wydany przez Ministra Finansów. Wnioskodawczyni nigdy wcześniej nie prowadziła działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni jako podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności jest zwolniony od podatku, jeżeli wartość sprzedaży nie przekroczy (w proporcji do okresu prowadzonej działalności) kwoty 150 000 zł, co w przypadku Strony nie będzie miało miejsca. Zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię kompleksowych usług księgowych obejmuje prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów, ewidencji środków trwałych i wyposażenia oraz rejestrów sprzedaży zakupów towarów i kosztów VAT i przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych i kwartalnych. Ponadto usługi obejmują rozliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców, posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji podatkowych / informacji w Urzędach Skarbowych w imieniu przedsiębiorców, sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych, list płac, kart przychodów pracowników, druków PIT-11 i PIT-4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców, obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji. Wymienione czynności świadczone są na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową. Wnioskodawczyni nie zamierza świadczyć żadnych usług księgowych dla osób indywidualnych oraz dla prowadzących działalność bez umowy na kompleksową obsługę rachunkowo – księgową. Wnioskodawczyni nie udziela porad, nie interpretuje prawa podatkowego i nie reprezentuje klientów przed organami podatkowymi. Ponadto Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień doradcy podatkowego.

Z uwagi na opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa nie można stwierdzić, aby działania Wnioskodawczyni miały charakter usług doradczych. W sytuacji świadczenia przez Wnioskodawczynię usług rachunkowo-księgowych w ramach Biura Rachunkowo-Usługowego na podstawie certyfikatu księgowego, które obejmują m.in.: prowadzenie ksiąg przychodów i rozchodów, rejestrów sprzedaży, zakupów towarów i kosztów VAT, ewidencji środków trwałych, sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych, obliczanie składek ZUS, należy zauważyć brak świadczenia jakichkolwiek usług doradczych. Jak wynika z powyższych okoliczności Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień doradcy podatkowego, nie świadczy i nie zamierza świadczyć żadnych usług księgowych dla osób indywidualnych oraz dla prowadzących działalność bez umowy na kompleksową obsługę rachunkowo – księgową, nie udziela porad, nie interpretuje prawa podatkowego i nie reprezentuje klientów przed organami podatkowymi, a więc nie są to czynności wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym. Zatem należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawczynię usługi świadczone na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową nie wchodzą w zakres czynności wykonywanych przez doradców podatkowych. Ponadto Wnioskodawczyni nie posiada wpisu na listę doradców podatkowych, więc trudno w przedstawionej sytuacji mówić o świadczeniu usług doradczych bez stosownych uprawnień do wykonywania tego zawodu. W konsekwencji Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie można tych czynności uznać za świadczenie usług doradztwa w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Z uwagi na ww. okoliczności należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni nie będzie wykonywała usług o charakterze doradczym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i świadcząc przedstawione w opisie sprawy usługi może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT regulowanego przepisami art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Zauważyć należy także, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty 150 000 zł, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni w tak przedstawionym stanie faktycznym należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.