ILPP5/443-256/14-4/PG | Interpretacja indywidualna

Prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego – działalność w zakresie architektury.
ILPP5/443-256/14-4/PGinterpretacja indywidualna
  1. limit
  2. obrót
  3. usługi
  4. usługi pośrednictwa
  5. usługi zwolnione
  6. zwolnienia przedmiotowe
  7. zwolnienia z podatku od towarów i usług
  8. świadczenie usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu 16 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu 16 stycznia 2015 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z wpisem do CEIDG przeważająca działalność gospodarcza jednoosobowej pozarolniczej działalności gospodarczej to 71.11.Z (kod PKD) – działalność w zakresie architektury. Opis dodatkowy brzmi następująco (cytat):

„Podklasa ta obejmuje opracowywanie projektów architektonicznych oraz doradztwo w zakresie architektury związane z:

  • projektowaniem budowlanym,
  • projektowaniem urbanistycznym i architektonicznym kształtowaniem krajobrazu. (...)”.

Zgodnie ze stanem faktycznym Wnioskodawca nie świadczy usług doradczych.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że działalność gospodarcza rozpoczął 2 stycznia 2013 r. Nie wykonuje on czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 Ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177 poz. 1054, z poźn. zm.). Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako podatnik VAT. Wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 150.000 zł ani w 2013 r. ani w 2014 r. Uzyskane wynagrodzenie prowizyjne przez firmę architektoniczną Zainteresowanego uzależnione jest od pozyskania zamówienia na towary będące w ofercie firmy „X”. Firma Wnioskodawcy świadczy usługę pośrednictwa, tzn. wykonuje projekt np. aranżacji wnętrz, a klient zakupuje materiały w firmie „X” np. ceramikę sanitarną, płytki itp. Od zrealizowanego zamówienia Zainteresowany otrzymuje wynagrodzenie od firmy „X”, dokonującej sprzedaży, na podstawie wystawionego rachunku, w związku z czym nie wie czy należy doliczyć do rachunku podatek VAT. Zgodnie z ustnie otrzymaną informacją w Izbie Skarbowej usługi pośrednictwa zwolnione są z podatku VAT do limitu 150 tys. PLN. Takiego obrotu Wnioskodawca nie osiągnął w żadnym roku prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z tak opisanym stanem faktycznym Zainteresowany ma jednak wątpliwości czy wpisane w opisie PKD (przypisanego do działalności w CEIDG) „doradztwo” sprawia że Wnioskodawca musi być VAT-owcem mimo nie przekroczenia limitu 150 tys. PLN. Zgodnie ze stanem faktycznym, nie świadczył, nie świadczy i nie zamierza świadczyć usług doradczych, nie przekroczono limitu 150 tys. PLN ani w 2013 r. ani w 2014 roku podatkowym, nie był on VAT-owcem.

Ponadto Wnioskodawca ma również wątpliwości, czy świadczenie usług pośrednictwa obliguje go do bycia VAT owcem. Nie przekroczono limitu 150 tys. PLN ani w 2013 r. ani w 2014 roku podatkowym, nie był VAT-owcem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT, ponieważ, zgodnie ze stanem faktycznym w ramach swojej działalności gospodarczej, nie prowadzi usług z zakresu doradztwa...
  2. Czy powyższe zwolnienie z podatku VAT dotyczy także usług pośrednictwa...

Zdaniem Wnioskodawcy – zgodnie z informacją uzyskaną na infolinii Krajowej Informacji Podatkowej oraz w Urzędzie Skarbowym – może on skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT, ponieważ mimo występowania we wskazanych kodach PKD stwierdzeń o doradztwie, w zakresie prowadzonej działalności nie świadczy usług z zakresu doradztwa, czyli nie ma zastosowania art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Dodatkowo na stronie internetowej www.sip.mf.gov.pl. Zainteresowany znalazł interpretacje podatkowe dla podobnych spraw:

  • interpretacja z dnia 17 listopada 2009 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygnatura ILPP2/443-1128/09-45W;
  • interpretacja z dnia 12 marca 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygnatura IBPP1/443-1247/09/AZb;
  • interpretacja z dnia 2 grudnia 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygnatura IBPP/443-871/10/BM;
  • interpretacja z dnia 4 lutego 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygnatura IPPP2/443-959/10-3/MM;
  • interpretacja z dnia 30 września 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygnatura ITPP1/443-926/11/IK;
  • interpretacja z dnia 19 października 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygnatura IPTPP2/443-362/11-4/JN;
  • interpretacja z dnia 13 grudnia 2011 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygnatura IPTPP2/443-536/11-4/PM.

We wskazanych interpretacjach wnioskodawcy także w opisie działalności gospodarczej podali kody PKD, w których były stwierdzenia o doradztwie, jednak w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczyli usług z zakresu doradztwa dlatego mogli skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT.

Zgodnie z uzyskaną ustnie informacją na infolinii Krajowej Informacji Podatkowej oraz w Urzędzie Skarbowym, powyższe dotyczy również usług pośrednictwa.

Wnioskodawca prosi o pisemne potwierdzenie otrzymanej ustnie informacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Należy zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z art. 113 ust. 2 ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę (art. 113 ust. 5 ustawy).

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę – art. 113 ust. 10 ustawy.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      1. energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      2. wyrobów tytoniowych,
      3. samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa.

Stwierdzić w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zgodnie z wpisem do CEIDG prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, przy czym przeważający rodzaj działalności to 71.11.Z (kod PKD) – działalność w zakresie architektury. Opis dodatkowy brzmi następująco (cytat): „Podklasa ta obejmuje opracowywanie projektów architektonicznych oraz doradztwo w zakresie architektury związane z:

  • projektowaniem budowlanym,
  • projektowaniem urbanistycznym i architektonicznym kształtowaniem krajobrazu. (...)”.

Zgodnie ze stanem faktycznym Wnioskodawca nie świadczy usług doradczych.

Ponadto Zainteresowany wskazał, że działalność gospodarczą rozpoczął 2 stycznia 2013 r. Nie wykonuje on czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 Ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako podatnik VAT. Wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 150.000 zł ani w 2013 r. ani w 2014 r. Uzyskane wynagrodzenie prowizyjne przez Zainteresowanego uzależnione jest od pozyskania zamówienia na towary będące w ofercie firmy „X”. Firma Wnioskodawcy świadczy usługę pośrednictwa, tzn. wykonuje projekt np. aranżacji wnętrz, a klient zakupuje materiały w firmie „X” np. ceramikę sanitarną, płytki itp. Od zrealizowanego zamówienia Zainteresowany otrzymuje wynagrodzenie od firmy „X”, dokonującej sprzedaży, na podstawie wystawionego rachunku. Wnioskodawca nie osiągnął w żadnym roku prowadzonej działalności gospodarczej obrotu 150.000 zł.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Zainteresowany ma wątpliwości dotyczące możliwości korzystania przez niego ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 113 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, stwierdzić należy, że Zainteresowany świadcząc usługi, o których mowa we wniosku – bez wykonywania czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, nie musi być obligatoryjnie podatnikiem podatku VAT. Tego typu usługi nie zostały wymienione jako usługi obowiązkowo podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bez prawa korzystania ze zwolnienia podmiotowego z tego podatku. Zatem świadcząc usługi w powyższym zakresie Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywać rejestracji jako podatnik VAT czynny i może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zwolnienie to nie będzie miało zastosowania w przypadku, gdy Wnioskodawca rozpocznie świadczenie usług w zakresie doradztwa, które to usługi wyłączają podatników z możliwości stosowania zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy.

Zatem, wykonując usługi będące przedmiotem wniosku, bez doradztwa w tym zakresie, Wnioskodawca, stosownie do art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wartość tej sprzedaży nie przekroczyła kwoty limitu uprawniającego do takiego zwolnienia, czyli ani w 2013 r. (w proporcji do okresu prowadzonej działalności) ani w 2014 r. wartość ta nie przekroczyła kwoty 150.000 zł.

Jak poinformował Zainteresowany nie wykonuje on czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, nie był zarejestrowany jako podatnik VAT oraz wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 150.000 zł ani w 2013 r. ani w 2014 r.

Biorąc powyższe informacje pod uwagę – Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, o ile w ramach swojej działalności gospodarczej nie prowadzi usług z zakresu doradztwa a ponadto wartość sprzedaży (ani w 2013 r. ani w 2014 r.) nie przekroczyła kwoty limitu określonego w tych przepisach.

Powyższe zwolnienie od podatku od towarów i usług dotyczy także usług pośrednictwa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.