0114-KDIP1-3.4012.74.2017.1.ISK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie stawki podatku VAT dla usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2017 r. (data wpływu 7 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi” - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca podaje kod PKWiU 43.99 przypisany przez Główny Urząd Statystyczny do usługi, która nosi nazwę: „Interwencyjne zabezpieczenie składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi”. Charakter prac wygląda w ten sposób, że Wnioskodawca jako wykonawca jest w ciągłej gotowości do działania i czeka na kontakt od zamawiającego gdy zamawiający zgłosi potrzebę jedzie ciężarówka specjalna, wyposażona w maszynę, która wewnątrz miesza ze sobą:

  • klej,
  • wodę,
  • celulozę papierową (rozdrobniony papier).

Zmieszany produkt rozprowadzany jest przy pomocy węży i operatorów po powierzchni składowiska popiołowo-żużlowego, wynikiem czego tworzy się siatka, a później skorupa, która zapobiega erozji i pyleniu na składowisku. Rodzaj tej metody stosowany jest od lat.

W związku z powyższym opisem wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii:

Jaką stawką podatku VAT należy opodatkować świadczenie usług „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi” zaklasyfikowanych do PKWiU 43.99?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa ta powinna być obciążona podatkiem VAT w wysokości 23%, ponieważ jest to mieszanie wody, kleju i celulozy papierowej, z których po rozprowadzeniu wężami przy pomocy operatorów powstaje siatka, a cały cykl pracy odbywa się na maszynie umieszczonej na aucie ciężarowym. Ten rodzaj prac w 2010 r. był obciążony stawką VAT w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (...).

W myśl art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jak wynika z treści § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676) do dnia 31 grudnia 2017 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%.

Jednak zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  • stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  • stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Zastosowanie preferencyjnych stawek podatku lub zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

Podkreślić należy, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) opodatkowanych stawką obniżoną, a określonych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Wszelkie wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

Zatem, w przypadku, gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia, należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi” sklasyfikowane przez Główny Urząd Statystyczny w PKWiU 43.99 „Roboty związane z wykonaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych”. Usługa polega na tym, że Wnioskodawca na zlecenie zamawiającego jedzie specjalną ciężarówką wyposażoną w maszynę, która wewnątrz miesza ze sobą klej, wodę i celulozę papierową, po czym zmieszany produkt rozprowadzany jest przy pomocy węży i operatorów po powierzchni składowiska popiołowo-żużlowego, wynikiem czego tworzy się siatka a później skorupa, która zapobiega erozji i pyleniu na składowisku.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla świadczonych usług „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi” sklasyfikowanych w PKWiU 43.99.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że usługa „Interwencyjnego zabezpieczenia składowiska mieszanki popiołowo-żużlowej przed wtórnym pyleniem (usługa serwisowa) – technologia prowadzona z powierzchni ziemi”, zaklasyfikowana do grupowania PKWiU 43.99 „Roboty związane z wykonaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych”, nie została wymieniona ani w ustawie o podatku od towarów i usług, ani w przepisach wykonawczych do ustawy jako czynność zwolniona z podatku lub korzystająca z preferencyjnego opodatkowania.

Zatem świadczenie przez Wnioskodawcę ww. usługi wykonywanej na zlecenie zamawiającego, podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 146a pkt 1 tej ustawy.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy w tym miejscu podkreślić, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2016 r., poz. 201, z późn. zm.). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest bowiem uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.