0111-KDIB3-1.4012.310.2018.1.ICz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie wykonania napraw gwarancyjnych na rzecz Generalnego wykonawcy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 kwietnia 2018 r. (data wpływu 17 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonania napraw gwarancyjnych na rzecz Generalnego wykonawcy - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2018r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonania napraw gwarancyjnych na rzecz Generalnego wykonawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka pod firmą K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: Wnioskodawca) jest przedsiębiorcą świadczącym usługi budowlane i budowlano - montażowe w branży robót kolejowych oraz torowych. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawiera umowy na wykonanie robót budowlanych lub budowlano - montażowych, w ramach których występuje jako Generalny Wykonawca (samodzielnie lub w ramach konsorcjum) lub jako podwykonawca dla generalnych wykonawców.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawiera oraz, w przyszłości, zamierza zawierać umowy o roboty budowlane, w ramach których w stosunku do Zamawiającego, Wnioskodawca pełni lub będzie pełnił funkcję Generalnego Wykonawcy (samodzielnie lub w ramach konsorcjum, pełniąc w nim rolę Lidera).

Za wykonane prace Wnioskodawca będzie wystawiał na rzecz Zamawiającego, jako ostatecznego beneficjenta prac wykonanych przez Generalnego Wykonawcę, faktury VAT, w których do kwoty wynagrodzenia netto zostanie doliczony podatek VAT, zgodnie z obowiązującą stawką.

W umowach jest (zostanie) przewidziane, że Wnioskodawca udzieli Zamawiającemu gwarancję jakości na wykonane prace, która rozpocznie swój bieg od dnia odbioru końcowego inwestycji i będzie wynosić minimum 5 lat. W ramach udzielonej gwarancji, w okresie gwarancji, Wnioskodawca zobowiąże się do wykonywania na rzecz Zamawiającego napraw gwarancyjnych. Naprawy gwarancyjne będą wykonywane przez Wnioskodawcę własnymi siłami bądź podzlecane Podwykonawcom (podmiotom, którym przysługiwać będzie status czynnych podatników podatku VAT). W przypadku podzlecenia przez Wnioskodawcę wykonania napraw gwarancyjnych Podwykonawcy, Podwykonawca będzie wystawiał na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia. Za wykonane naprawy gwarancyjne, z uwagi na fakt, że będą one realizowane w ramach udzielonej gwarancji, Wnioskodawca nie będzie pobierał od Zamawiającego dodatkowego wynagrodzenia, a tym samym usługa ta nie będzie dokumentowana fakturą VAT.

Usługi wykonywane w ramach kontraktu głównego, jak również w ramach napraw gwarancyjnych, będą usługami budowlanymi, które wymienione są w treści załącznika 14 do ustawy o podatku od towarów i usług (będą to m.in. usługi oznaczone następującymi symbolami PKWiU: 42.11.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych, 42.12.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową dróg szynowych i kolei podziemnej, 42.13.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową mostów i tuneli i inne).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji podzlecenia przez Wnioskodawcę wykonania napraw gwarancyjnych Podwykonawcy, faktura wystawiona na rzecz Wnioskodawcy, jako Generalnego Wykonawcy, powinna zostać wystawiona z adnotacją „odwrotne obciążenie”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji podzlecenia przez Wnioskodawcę jako Generalnego Wykonawcy wykonania napraw gwarancyjnych innemu podmiotowi, temu innemu podmiotowi będzie przysługiwał status podwykonawcy w rozumieniu art. 17 ust. 1 h ustawy o VAT, a tym samym to na Wnioskodawcy jako na nabywcy tej usługi spoczywał będzie obowiązek podatkowy z tytułu jej wyświadczenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1h ustawy o VAT w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W myśl zacytowanych powyżej przepisów, podatnikiem podatku VAT jest nabywca usługi budowlanej, gdy:

  1. posiada on status podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
  2. podmiotem świadczącym usługę jest czynny podatnik podatku VAT (tj. podatnik, do którego nie ma zastosowania zwolnienie od opodatkowania, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT),
  3. przedmiotem świadczenia jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do umowy,
  4. podmiot świadczący usługę występuje w stosunku do nabywcy usługi w roli podwykonawcy.

Pojęcie podwykonawcy nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT. Wobec powyższego, dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” adekwatna jest definicja zawarta w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego, zgodnie z którą podwykonawcą jest firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy (http://sjp.pwn.pl/sjp). Nadto, w odpowiedzi na interpelację poselską o nr 9331 z dnia 24 stycznia 2017 roku przedstawiciel Ministra Finansów, wyjaśniając zakres pojęcia podwykonawcy wskazał, że: „Jeżeli usługa budowlana jest świadczona bezpośrednio na rzecz zleceniodawcy, np. generalny wykonawca inwestycji świadczy usługi na rzecz inwestora, wówczas takie usługi są świadczone na zasadach ogólnych i mechanizm odwróconego obciążenia nie ma w tym przypadku zastosowania. Natomiast przy dalszych „podzleceniach” usług przez generalnego wykonawcę należy przyjąć podejście, zgodnie z którym każdy podatnik świadczący usługi budowlane na rzecz głównego wykonawcy w ramach prowadzonej inwestycji, jest już podwykonawcą i usługi te powinny być opodatkowane zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia. Każde zlecenie usług budowlanych kolejnym podatnikom w takim szeregu zleceń będzie również uznane za podwykonawstwo w stosunku do usługi głównej, świadczonej przez generalnego wykonawcę na rzecz inwestora”.

Z przywołanych powyżej wyjaśnień wynika, że podwykonawcą jest każdy podmiot, który świadczy usługę budowlaną na rzecz generalnego wykonawcy, bądź dalszego wykonawcy, a tym samym odbiorcą tego świadczenia nie jest bezpośrednio zamawiający/inwestor.

Uwzględniając okoliczność, że z punktu widzenia mechanizmu odwrotnego obciążenia irrelewantnym jest, w którym momencie dana usług zostanie wykonana - nie ma zatem znaczenia to, czy usługa ta jest wykonywana w fazie realizacyjnej umowy, usuwania usterek czy też w okresie gwarancji i rękojmi - to podzlecenie wykonania naprawy gwarancyjnej innemu podmiotowi przez Wnioskodawcę, który do jej wykonania jest zobowiązany w ramach udzielonej zamawiającemu gwarancji, tworzy pomiędzy Wnioskodawcą a podwykonawcą stosunek podwykonawstwa, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy o VAT. Przy spełnieniu pozostałych przesłanek, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, okoliczność ta rodzi obowiązek rozliczenia przez Wnioskodawcę, jako podatnika, podatku VAT związanego z wyświadczoną usługą budowlaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko w przepisie art. 8 ust. 1 ustawy. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Powyższa definicja jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Definicja ta obejmuje bowiem nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności przez usługodawcę, ale również szereg transakcji niewymagających aktywnego działania usługodawcy.

Wskazać należy, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek. W wyroku z dnia 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43).

Zatem czynność uznaje się za odpłatną gdy są spełnione następujące warunki:

  • istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
  • wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
  • istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,
  • odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
  • istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W myśl art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 z późn. zm.) zwanej dalej Kodeksem cywilnym, sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia).

Zgodnie natomiast z art. 5561 § 1 Kodeksu cywilnego, wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:

  1. nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
  2. nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór;
  3. nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia;
  4. została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.

W świetle art. 577 § 1 Kodeksu cywilnego, udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.

Obowiązki gwaranta mogą w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny, wymianie rzeczy bądź jej naprawie oraz zapewnieniu innych usług (art. 577 § 2 Kodeksu cywilnego).

Jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym (art. 577 § 3 Kodeksu cywilnego).

Obowiązek wykonania napraw na rzecz klienta z tytułu rękojmi lub gwarancji wynika więc wprost z przepisów Kodeksu cywilnego. Źródłem powstania tego obowiązku jest umowa sprzedaży łącząca sprzedającego i kupującego oraz skutki przewidziane w tym zakresie w przepisach tego kodeksu.

Z powyższego wynika, że przysługujące nabywcy uprawnienia z tytułu gwarancji bądź rękojmi są nierozerwalnie związane z transakcją sprzedaży i jako forma zabezpieczenia interesów nabywcy stanowią element stosunku prawnego jaki łączy sprzedawcę i kupującego. Oznacza to, że ewentualne świadczenia sprzedawcy obowiązanego do rękojmi bądź gwaranta wykonywane w razie ujawnienia się wad fizycznych rzeczy w okresie gwarancji bądź rękojmi stanowią jedynie realizację jego zobowiązań z tytułu rękojmi bądź udzielonej gwarancji mających na celu zapewnienie nabywcy rzeczy niezakłóconego korzystania z rzeczy sprzedanej w przypadku, gdy rzecz ta okaże się wadliwa. Świadczenia te nie mogą być więc traktowane jako dodatkowe świadczenia dokonywane na rzecz nabywcy rzeczy w oderwaniu od transakcji sprzedaży rzeczy/usługi.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z kolei stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Na podstawie art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” – wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego, podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorcą świadczącym usługi budowlane i budowlano - montażowe w branży robót kolejowych oraz torowych. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawiera umowy na wykonanie robót budowlanych lub budowlano - montażowych, w ramach których występuje jako Generalny Wykonawca (samodzielnie lub w ramach konsorcjum) lub jako podwykonawca dla generalnych wykonawców.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawiera oraz, w przyszłości, zamierza zawierać umowy o roboty budowlane, w ramach których w stosunku do Zamawiającego, Wnioskodawca pełni lub będzie pełnił funkcję Generalnego Wykonawcy (samodzielnie lub w ramach konsorcjum, pełniąc w nim rolę Lidera).

W umowach jest (zostanie) przewidziane, że Wnioskodawca udzieli Zamawiającemu gwarancję jakości na wykonane prace, która rozpocznie swój bieg od dnia odbioru końcowego inwestycji i będzie wynosić minimum 5 lat. W ramach udzielonej gwarancji, w okresie gwarancji, Wnioskodawca zobowiąże się do wykonywania na rzecz Zamawiającego napraw gwarancyjnych. Naprawy gwarancyjne będą wykonywane przez Wnioskodawcę własnymi siłami bądź podzlecane Podwykonawcom (podmiotom, którym przysługiwać będzie status czynnych podatników podatku VAT). W przypadku podzlecenia przez Wnioskodawcę wykonania napraw gwarancyjnych Podwykonawcy, Podwykonawca będzie wystawiał na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia. Usługi wykonywane w ramach kontraktu głównego, jak również w ramach napraw gwarancyjnych, będą usługami budowlanymi, które wymienione są w treści załącznika 14 do ustawy o podatku od towarów i usług (będą to m.in. usługi oznaczone następującymi symbolami PKWiU: 42.11.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych, 42.12.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową dróg szynowych i kolei podziemnej, 42.13.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową mostów i tuneli i inne).

W związku z powyższym, Wnioskodawca będący Generalnym Wykonawcą powziął wątpliwości w kwestii opodatkowania nabywanych usług wykonywanych w ramach napraw gwarancyjnych przez podwykonawców.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przepisy ustawy nie różnicują zasad opodatkowania podatkiem VAT w zależności od tego, czy usługi budowlane są realizowane w trakcie fazy wykonawczej inwestycji, czy też w okresie istnienia rękojmi lub gwarancji.

Jak wskazano powyżej aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie pozostające w bezpośrednim związku ze świadczoną usługą. Z danego bowiem stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prawa prowadzi więc do wniosku, że czynności realizowane na rzecz Wnioskodawcy-Generalnego Wykonawcy przez Podmioty, którym będzie przysługiwać status czynnego podatnika VAT, polegające na dokonaniu napraw gwarancyjnych, stanowią odpłatne świadczenie usług. W rozpatrywanej bowiem sprawie ww. Podmioty będą wykonywać na zlecenie Wnioskodawcy usługi budowlane mieszczące się w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy. W konsekwencji usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

Kolejno należy ustalić, czy nabywane od ww. podmiotów usługi powinny być rozliczone zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia, czy też zastosowanie ma ogólna zasada rozliczenia podatku VAT. W każdym konkretnym przypadku należy zatem zbadać, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz czy jest świadczona przez podwykonawcę. Okoliczności sprawy wskazują jednoznacznie, że Wnioskodawca jako Generalny Wykonawca będzie zlecał wykonanie napraw gwarancyjnych Podwykonawcom na podstawie zawartej umowy, usługi wykonywane w ramach napraw gwarancyjnych będą usługami budowlanymi, które wymienione są w treści załącznika 14 do ustawy o VAT. Podmioty wykonujące naprawy gwarancyjne będą posiadać status czynnego podatnika VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawione informacje należy stwierdzić, że w powyższej sytuacji, gdy Wnioskodawca nabywa od Podmiotów usługi napraw gwarancyjnych wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy wystąpi mechanizm odwrotnego obciążenia. Powyższe wynika z faktu, że wykonanie napraw gwarancyjnych przez Podmioty na zlecenie Głównego Wykonawcy (w omawianej sprawie na zlecenie Wnioskodawcy) zostaną spełnione dyspozycje wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 1h ustawy. Bowiem wykonanie napraw gwarancyjnych zostanie zlecone przez Wnioskodawcę – występującego w analizowanej sprawie jako Główny Wykonawca, co dowodzi, że ww. usługi budowlane, będą wykonane przez podmioty występujące w charakterze podwykonawców.

Tym samym w opisanej sytuacji podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia usług budowlanych, wykonywanych w ramach napraw gwarancyjnych, będzie Wnioskodawca.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.