0111-KDIB3-1.4012.31.2018.2.ICz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku 12 stycznia 2018 r. (data wpływu 17 stycznia 2018r.), uzupełnionym pismem z 27 lutego 2018 r. (data wpływu 6 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2018 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 27 lutego 2018 r. (data wpływu 6 marca 2018r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 lutego 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.31.2018.1.ICz

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny:

I. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektów budowlanych związanych z budową budynków mieszkalnych i niemieszkalnych w systemie generalnego wykonawcy inwestycji. Opisywany stan faktyczny dotyczy realizacji przez Wnioskodawcę jako generalnego wykonawcy inwestycji budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego na zlecenie dewelopera będącego inwestorem.

II. Wnioskodawca zawarł umowę (dalej „Umowa”) z inwestorem, przedmiotem której jest realizacja inwestycji budowlanej polegającej na wybudowaniu budynku wielomieszkaniowego (dalej „Inwestycja”) przez Wnioskodawcę na rzecz inwestora (dalej „Zamawiający”). Przedmiot Umowy realizowany jest w oparciu o postanowienia umowy o wykonanie robót budowlanych w systemie generalnego wykonawcy Inwestycji, w oparciu o pozwolenie na budowę, projekt budowlany, projekt wykonawczy oraz opracowany przez Zamawiającego standard deweloperski. W zakresie wykonania mieszkań (lokali mieszkalnych) standard deweloperski określa zakres prac, które na podstawie umowy Wykonawca zobowiązany jest wykonać m.in. tynki, wylewki cementowe, parapety, instalacja wod-kan (bez białego montażu), instalacja C.O. wraz z grzejnikami, instalacja elektryczna, wentylacja.

Umowa dotyczy kompleksowego wykonania wszystkich robót budowlanych, jakie są niezbędne do zrealizowania Inwestycji zgodnie z ww. dokumentacją. W szczególności Umowa stanowi całokształt wszystkich wzajemnych zobowiązań inwestora (Zamawiającego) i Wnioskodawcy. Umowa nie obejmuje swoim zakresem wykonania prac wykończeniowych (pod klucz) w lokalach mieszkalnych takich jak: stolarka drzwiowa wewnętrzna, gładzie, malowanie, posadzki (panele, płytki, parkiet wykładziny itp.), tapetowanie, dostawa i montaż urządzeń sanitarnych.

W trakcie realizacji inwestycji inwestor (Zamawiający) dostarczał również Wnioskodawcy dokumentację wykonawczą doprecyzowującą założenia wynikające z projektu budowlanego. Ponadto w trakcie realizacji inwestycji inwestor wprowadzał zmiany do zakresu robót realizowanych przez Wnioskodawcę powierzał do wykonania roboty dodatkowe lub dokonywał ograniczenia zakresu robót. Jeżeli zmiany zwiększały lub zmniejszały koszty wykonania robót Wnioskodawca i inwestor (Zamawiający) renegocjowali warunki umowy w zakresie przysługującego Wnioskodawcy wynagrodzenia ryczałtowego i zawierali aneks do w/w umowy obejmujący zmianę wysokości wynagrodzenia.

III. Inwestor będący stroną umowy zawartej z Wnioskodawcą jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Inwestor posiada numer NIP: (...). Przedmiotem działalności Inwestora jest działalność deweloperska polegająca na budowie budynków mieszkaniowych. Kompleksowa budowa budynków zlecana jest przez inwestora (Zamawiającego) zewnętrznym firmom budowlanym - w tym przypadku Wnioskodawcy, jako generalnemu wykonawcy inwestycji.

Inwestor zawiera umowy deweloperskie oraz umowy zawierane w wykonaniu umowy deweloperskiej (umowy wyodrębnienia lokalu i przeniesienia prawa własności), których przedmiotem są lokale zrealizowane w ramach Inwestycji. W tym stanie faktycznym inwestor zawiera w/w umowy dotyczące lokali powstałych w ramach realizacji procesu inwestycyjnego przez Wnioskodawcę jako generalnego wykonawcy (dalej „ Lokale”).

IV. W przedmiotowym stanie faktycznym usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego w całości mieszczą się w zakresie usług określonych w pozycjach 2-48 zał. Nr 14 do ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

V. Zgodnie z informacją przekazaną Wnioskodawcy przez Zamawiającego:

W trakcie realizacji Inwestycji przyszli nabywcy lokali podpisują z Zamawiającym umowy na zakup lokali mieszkalnych (umowy deweloperskie). Nabywcy mają możliwość zakupu lokalu w podstawowym standardzie lub w standardzie obniżonego wykończenia. Przy zakupie w obniżonym standardzie, nabywca ma też możliwość zlecenia Zamawiającemu wykonania dodatkowej usługi budowlanej polegającej na wykonaniu dodatkowych robót budowlanych związanych ze zmianą standardu lokalu mieszkalnego oraz wykonanie innych robót budowlanych i wykończeniowych (dalej „Usługi”) na wyraźne zlecenie nabywcy, poprzez podpisanie stosownej umowy o roboty budowlane ze Spółką (dalej „Umowa z Nabywcą”). Usługi mieszczą się w zakresie usług określonych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT.

Skutkiem zawarcia dwóch odrębnym umów (tj. 1. umowy deweloperskiej na zakup lokalu oraz 2. Umowy z Nabywcą) jest wystawienie nabywcy lokalu dwóch osobnych faktur - za zakup lokalu (zgodnie z umową deweloperską) oraz za wykończenie lokalu (zgodnie z zawartą Umową z Nabywcą).

Usługi obejmują w szczególności:

  1. wykonanie ścianek działowych zgodnie z załączonym schematem,
  2. wykonanie tynków gipsowych na ścianach i sufitach oraz tyków cementowo-wapiennych w pomieszczeniach mokrych,
  3. wykonanie parapetów wewnętrznych z konglomeratu lub PCV,
  4. przygotowanie jastrychu do warstwy wykończeniowej posadzki o określonej grubości 2cm,
  5. montaż drzwi do mieszkania atestowanych co najmniej antywyważeniowych, wraz z ościeżnicą, okuciami, zamkiem oraz szyldami,
  6. montaż stolarki okiennej rozwieralno-uchylnej wyposażonej w okucia,
  7. wykończenie balkonu okładziną,
  8. w przypadku zielonych tarasów - wykonanie obsiewu trawą,
  9. montaż grzejnika drabinkowego w łazience oraz grzejników płytowych płasko profilowanych w pokojach z głowicami termostatycznymi i zaworami,
  10. montaż i podłączenie domofonu.

VI. Inwestor w zakresie przedmiotowego zagadnienia skierował również do organu wniosek o wydanie indywidualnych interpretacji podatkowych, tj. wniosek z dnia 27.09.2017 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.610.2017.1 BW.

VII. Zważywszy, że Usługi objęte są zakresem umowy łączącej Wnioskodawcę z Zamawiającym, dotychczas Wnioskodawca wystawiał faktury VAT na rzecz nabywcy - inwestora (Zamawiającego) dokumentujące wykonanie wszystkich prac w ramach Umowy, wykazując (naliczając) kwotę podatku Vat, tj. na zasadach ogólnych.

VIII. Na dzień powierzenia Wnioskodawcy do wykonania robót budowlanych obejmujących Usługi, nie została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie Inwestycji, zatem inwestor (Zamawiający) nie zawarł z przyszłymi nabywcami Lokali, umów o wyodrębnieniu lokalu i przeniesieniu prawa własności do lokalu

W piśmie uzupełniającym z 20 lutego 2018 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wyjaśnił co następuje:

I. W zakresie stanu faktycznego.

1. Przedmiotowy wniosek dotyczy jedynie zaistniałego stanu faktycznego, nie zaś zdarzenia przyszłego.

2. Przyszli nabywcy lokali w przypadku zakupu lokalu w obniżonym standardzie zlecając przeprowadzenie dodatkowych usług (robót budowlanych) polegających na zmianie standardu lokalu mieszkalnego („Usługi”), zawierają dodatkowa umowę na wykonanie tych usług bezpośrednio z Deweloperem.

Przyszłych nabywców lokali nie łączy żadna umowa z Wnioskodawcą.

3. Po zawarciu umowy przez przyszłych nabywców lokali z Deweloperem na wykonanie dodatkowych usług tj. Usług, Deweloper nie zawiera odrębnej umowy z Wnioskodawca. W szczególności polegających na zmianie standardu lokali mieszkalnych.

Dewelopera i Wnioskodawcę łączy umowa na wykonanie całego zakresu Inwestycji, w tym właśnie Usług. Ewentualne zmiany tj. wybudowanie dodatkowej ściany, rezygnacja z tynku lub wylewki w danym lokalu - rozliczane są przez Dewelopera i Wnioskodawcę na podstawie aneksu do łączącej ich umowy, jako roboty dodatkowe, zamienne lub ograniczenie robót.

4. Jedynie posiłkowo, Wnioskodawca wyjaśnia:

  1. umowa Wnioskodawcy z Deweloperem na wykonanie całego zakresu Inwestycji w tym również Usług została zawarta przed datą zawarcia przez Dewelopera z przyszłymi nabywcami odrębnych umów o roboty budowlane. Umowa zawarta przez Wnioskodawcę i Dewelopera swoim zakresem od początku obejmowała wykonanie Usług;
  2. przyszli nabywcy lokali, w chwili gdy zawierali z Deweloperem odrębne umowy o roboty budowlane, nie byli właścicielami lokali, bowiem w tej dacie łączyła ich z Deweloperem jedynie umowa deweloperska, na podstawie której mają roszczenie do Dewelopera o wybudowanie, wyodrębnienie lokalu i przeniesienie do niego prawa własności.

5. Fakturę za usługę wykończenia lokalu, wykonaną na podstawie umowy łączącej Dewelopera i przyszłego nabywcę, wystawia Deweloper na rzecz tegoż przyszłego nabywcy.

Wnioskodawca wystawia jedynie fakturę na rzecz Dewelopera za wykonanie całości Inwestycji, na podstawie łączącej Wnioskodawcę i Dewelopera umowy.

6. Wnioskodawca nie realizuje innych usług wykończeniowych. Natomiast Wnioskodawca realizuje prace zdefiniowane jako Usługi, które w ocenie Wykonawcy stanowią jeden z elementów prac budowlanych, od początku powierzonych mu do wykonania na podstawie umowy zawartej z Deweloperem.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 lutego 2018 r.):

Czy Wnioskodawca sprzedając usługi budowlane Inwestorowi/Deweloperowi („Usługi”), które były tożsame z usługami budowlanymi sprzedawanymi następnie przez Inwestora/Dewelopera przyszłym nabywcom lokali na podstawie odrębnych umów, był zobowiązany do naliczenia i wykazania podatku VAT należnego od sprzedanych ww. usług a zatem podlegał procedurze tzw. odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. lh ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w piśmie z 27 lutego 2018 r.):

  1. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca sprzedając Inwestorowi/Deweloperowi przedmiotowe usługi budowlane („Usługi”) był zobowiązany do naliczenia i wykazania podatku VAT należnego od sprzedanych usług, a zatem Wnioskodawca nie podlegał procedurze tzw. odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. lh ustawy o podatku od towarów i usług.
  2. Do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w przypadku transakcji, których przedmiotem jest świadczenie usług budowlanych konieczne jest bowiem - oprócz innych warunków - wykonywanie tych świadczeń w relacji podwykonawca - główny wykonawca, przy czym podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. W ocenie Wnioskodawcy istotne jest to, że na dzień zawarcia z Inwestorem/Deweloperem umowy o roboty budowlane, Inwestor/Deweloper nie miał zawartych z przyszłymi nabywcami odrębnych umów o roboty budowlane.
  3. Zakres przedmiotu odrębnych umów o roboty budowlane, które Inwestor/Deweloper zawierał z przyszłymi nabywcami, od początku mieścił się w zakresie umowy o roboty budowlane jaką Wnioskodawca zawarł z Inwestorem/Deweloperem (a która to umowa została zawarta wcześniej).
  4. Ustalenie znaczenia i roli podmiotów procesu inwestycyjnego dla potrzeb Vat powinno zatem nastąpić w chwili zawarcia przez Wnioskodawcę i Inwestora/Dewelopera umowy o roboty budowlane, zaś późniejsze zdarzenia nie mają wpływu na zamianę charakteru tych ról, w szczególności zmianę statusu Wnioskodawcy z wykonawcy (generalnego wnioskodawcy) na podwykonawcę, który wykonuje „Usługi”.
  5. Dodatkowo zważywszy, że w chwili zawarcia przez Inwestora/Dewelopera z przyszłymi nabywcami odrębnych umów o roboty budowlane, przyszli nabywcy nie mają prawa własności do lokali a jedynie roszczenie o wyodrębnienie lokalu i przeniesienie na nich prawa własności do lokali, Inwestor/Deweloper nie może zostać zakwalifikowany, jako wykonawca (generalny wykonawca) tych robót. Zdaniem Wnioskodawcy Inwestor/Deweloper może być zakwalifikowany ewentualnie jako inwestor zastępczy.
  6. Powyższe oznacza, że na skutek zawarcia przez Inwestora/Dewelopera i przyszłych Nabywców odrębnych umów o roboty budowlane, Wnioskodawca nie utracił statusu wykonawcy (generalnego wykonawcy) co do wykonania tych robót i te usługi budowlane nie podlegają procedurze odwrotnego obciążenia.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa
w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże, zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że nabywca usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług. Z kolei świadczenie ww. usług przez głównego wykonawcę na rzecz inwestora jest opodatkowane według zasad ogólnych, tj. podatek od towarów i usług rozliczany jest przez głównego wykonawcę, zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane świadczenie zawierającą podatek VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

W związku z ww. przedstawionym schematem podmiotów występujących przy świadczeniu usługi, należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. Zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

W konsekwencji powyższe prowadzi do następujących uogólnień:

  • nie są usługami świadczonymi przez podwykonawców usługi budowlane świadczone bezpośrednio na rzecz ww. inwestorów, czyli zleceniodawcy usług (a nie głównego wykonawcy);
  • podobnie jest z usługami budowlanymi świadczonymi na rzecz deweloperów budujących nieruchomości na sprzedaż, gdzie deweloper zleca wykonanie przedmiotowych usług np. innemu podmiotowi (który nie jest podwykonawcą, lecz głównym wykonawcą).

Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez głównego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik obowiązany jest wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług (...).

Zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy faktura nie zawiera, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca - danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, gdzie w punktach 12 – 14 wymieniono:

  • stawkę podatku (pkt 12),
  • sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku (pkt 13),
  • kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku (pkt 14),

a ponadto, w pkt 18 wskazano, że w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Zatem w sytuacji gdy podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, wówczas podatnik dokonujący dostaw lub świadczący usługę wystawia na rzecz tego nabywcy fakturę, która nie uwzględnia stawki i kwoty podatku oraz sumy sprzedaży netto, powinna być jednak opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że umowa dotyczy kompleksowego wykonania wszystkich robót budowlanych, jakie są niezbędne do zrealizowania Inwestycji zgodnie z dokumentacją. W szczególności Umowa stanowi całokształt wszystkich wzajemnych zobowiązań inwestora (Zamawiającego) i Wnioskodawcy. Umowa nie obejmuje swoim zakresem wykonania prac wykończeniowych (pod klucz) w lokalach mieszkalnych takich jak: stolarka drzwiowa wewnętrzna, gładzie, malowanie, posadzki (panele, płytki, parkiet wykładziny itp.), tapetowanie, dostawa i montaż urządzeń sanitarnych.

W przedmiotowym stanie faktycznym usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego w całości mieszczą się w zakresie usług określonych w pozycjach 2-48 zał. Nr 14 do ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Zgodnie z informacją przekazaną Wnioskodawcy przez Zamawiającego: W trakcie realizacji Inwestycji przyszli nabywcy lokali podpisują z Zamawiającym umowy na zakup lokali mieszkalnych (umowy deweloperskie). Nabywcy mają możliwość zakupu lokalu w podstawowym standardzie lub w standardzie obniżonego wykończenia. Przy zakupie w obniżonym standardzie, nabywca ma też możliwość zlecenia Zamawiającemu wykonania dodatkowej usługi budowlanej polegającej na wykonaniu dodatkowych robót budowlanych związanych ze zmianą standardu lokalu mieszkalnego oraz wykonanie innych robót budowlanych i wykończeniowych (dalej „Usługi”) na wyraźne zlecenie nabywcy, poprzez podpisanie stosownej umowy o roboty budowlane ze Spółką. Usługi mieszczą się w zakresie usług określonych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy Wnioskodawca sprzedając usługi budowlane Inwestorowi/Deweloperowi, które były tożsame z usługami budowlanymi sprzedawanymi następnie przez Inwestora/Dewelopera przyszłym nabywcom lokali na podstawie odrębnych umów, był zobowiązany do naliczenia i wykazania podatku VAT należnego od sprzedanych ww. usług a zatem podlegał procedurze tzw. odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. lh ustawy o podatku od towarów i usług?

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy ponownie wskazać, że podwykonawca to podmiot, któremu inny podmiot w ramach otrzymanego zlecenia, powierza wykonanie części lub całości prac budowlanych.

Wobec tego aby uznać, że w realizacji inwestycji budowlanej uczestniczy podwykonawca muszą wystąpić dwa rodzaje zleceń: pierwotne zlecenie udzielone przez inwestora głównemu wykonawcy oraz zlecenie udzielone przez głównego wykonawcę na rzecz kolejnego podmiotu, który pełni właśnie funkcję podwykonawcy.

Ponadto o uznaniu danego podmiotu za inwestora, generalnego wykonawcę bądź podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy, nie może przesądzać samo „nazewnictwo”, jakim posłużono się w zawartej umowie, bądź deklaracje podmiotów podpisujących umowę odnośnie tego, w jakim charakterze będzie działać dany podmiot. Jak wskazano w niniejszej interpretacji, dla prawidłowego rozumienia pojęcia „podwykonawca” wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. O statusie inwestora, generalnego wykonawcy czy też podwykonawcy świadczą postanowienia umowy dotyczące zakresu usług, warunków ich świadczenia bądź okoliczności, jakie mają miejsce w danym przypadku i charakter wykonywanych usług.

Z treści wniosku wynika, że usługi budowlane, o których mowa w pytaniu są zlecane przez Nabywcę lokalu Deweloperowi (Inwestorowi) na podstawie odrębnej umowy zawartej z Nabywcą lokalu. Z kolei Deweloper – „Zamawiający” zleca wykonanie tychże usług Wnioskodawcy, który jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT. Przedmiotowe usługi budowlane mieszczą się w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Zatem w przedmiotowej sprawie występują dwa zlecenia, tj. Nabywca lokalu zleca Inwestorowi wykonanie dodatkowych usług budowlanych, dot. wykończenia lokalu według obniżonego standardu oraz Inwestor - „Zamawiający” zleca Wnioskodawcy wykonanie ww. dodatkowych usług budowlanych tj. podmiotowi, który bezpośrednio świadczy przedmiotowe usługi. W tej sytuacji rolę Inwestora przyjmuje Nabywca lokalu, zaś „Zamawiający” wstępuje w rolę generalnego wykonawcy, natomiast Wnioskodawca przyjmuje rolę podwykonawcy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie do rozliczenia podatku VAT od wykonanych dodatkowych usług budowlanych przeprowadzonych na podstawie umowy (odrębnej od umowy deweloperskiej) zawartej pomiędzy Nabywcą lokalu a Inwestorem (Deweloperem) (mieszczących się w załączniku nr 14 do ustawy o VAT), zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, jest zobowiązany „Zamawiający” (tj. Deweloper – Inwestor).

W konsekwencji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT Wnioskodawca świadcząc na rzecz Generalnego Wykonawcy („Zamawiającego”) usługi budowlane, wykonywane w zakresie wykończenia lokalu według obniżonego standardu (wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT) jest zobowiązany do wystawienia faktury bez podatku VAT, tj. z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, jako podwykonawcy robót budowlanych. Faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Tut. Organ pragnie podkreślić, że ciężar wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego spoczywa na składającym wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ podatkowy nie może w tym względzie zastępować Wnioskodawcy – nie jest on bowiem uprawniony ani do zakreślania granic stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), ani do ustalania we własnym zakresie, czy podany przez Wnioskodawcę stan faktyczny odpowiada stanowi rzeczywistemu. Organ wydający interpretację bazuje zatem wyłącznie na tym, co wskaże Wnioskodawca. Tym samym to Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za przedstawiony przez siebie stan faktyczny i ewentualne negatywne konsekwencje przedstawienia opisu w sposób niezgodny z rzeczywistością. Jednocześnie zaznacza się, że ochronę daje wyłącznie interpretacja wydana do stanu faktycznego tożsamego ze stanem rzeczywistym.

Zatem zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego pytania oraz stanowiska, stąd wszelkie inne elementy wniosku nieobjęte pytaniem (w szczególności opodatkowanie umowy deweloperskiej na zakup lokalu) nie były przedmiotem rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.