IBPP2/443-876/10/JJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Jaką stawkę VAT należy stosować przy fakturowaniu usługi polegającej na badaniu markerów genetycznych u koni?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2010r. (data wpływu 22 października 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 grudnia 2010r. (data wpływu 13 grudnia 2010r.) oraz pismem z dnia 20 grudnia 2010r. (data wpływu 20 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi badania markerów genetycznych u koni – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi badania markerów genetycznych u koni.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 grudnia 2010r. (data wpływu 13 grudnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 26 listopada 2010r. znak: IBPP2/443-876/10/JJ oraz pismem z dnia 20 grudnia 2010r. (data wpływu 20 grudnia 2010r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca dotychczas przy wystawianiu faktur za usługę badania markerów genetycznych u koni liczył VAT w wysokości 22%. Rada Nadzorcza zwróciła uwagę, że w innych zakładach liczą VAT 7%. Urząd Statystyczny w Łodzi poinformował Wnioskodawcę, że w PKWiU 75.00.1 mieści się wykonywane badanie markerów genetycznych u koni. (Dz. U. nr 207, poz. 1293). Natomiast w załączniku nr 3 (Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku VAT 7%) Wnioskodawca nie znalazł symbolu PKWiU o tym numerze i dlatego stosuje stawkę VAT 22%.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2010r. Wnioskodawca wskazał, iż prosi o wyjaśnienie, czy usługę „badanie markerów genetycznych u koni” należy kwalifikować zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 (Dz. U. nr 42 poz. 264 z późn. zm.) do usług mieszczących się w PKWiU 85.20.1 - „Usługi weterynaryjne” i liczyć stawkę 7% (załącznik nr 3 ustawy o VAT). Wyjaśnienie dotyczy podatku VAT, który obowiązuje do dnia 31 grudnia 2010r.

Natomiast w piśmie z dnia 20 grudnia 2010r. Wnioskodawca poinformował, iż modyfikuje ww. uzupełnienie, wskazując, że w symbolu PKWiU 85.20.1 (wg rozporządzenia z dnia 18.03.1997 Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.) mieszczą się badania markerów genetycznych u koni, jako usługi weterynaryjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę VAT należy stosować przy fakturowaniu usługi polegającej na badaniu markerów genetycznych u koni...

Zdaniem Wnioskodawcy, stosuje on prawidłową stawkę VAT, tj. 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Z przepisu art. 8 ust. 3 ustawy o VAT wynika, że usługi, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji.

W myśl przepisu § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Stawka podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, wynosi 22%. Jednakże zarówno w samej ustawie, jak też w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Podkreślić przy tym należy, iż jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w cyt. ustawie o VAT oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W pozycji 152 wymienionego załącznika nr 3 do ustawy o VAT zawierającym: „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%” wymieniono: „Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej - wyłącznie świadczone przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku - PKWiU ex 85”.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy wskazano, iż ze zwolnienia od podatku korzystają usługi (symbol PKWiU ex 85) w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).

Powyższe oznacza, iż usługi weterynaryjne sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 85.2 podlegają opodatkowaniu według stawki 7%.

Zgodnie z ww. Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w dziale 85 „Usługi w zakresie zdrowia i opieki społecznej”, pod symbolem PKWiU 85.20.1 znajdują się „Usługi weterynaryjne”.

Tak więc, kwestia stawki podatku jaką należy zastosować przy świadczeniu usług uzależniona jest od właściwego sklasyfikowania usługi będącej przedmiotem sprzedaży, wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca dotychczas przy wystawianiu faktur za usługę badania markerów genetycznych u koni liczył VAT w wysokości 22%. Rada Nadzorcza zwróciła uwagę, że w innych zakładach liczą VAT 7%. Zdaniem Wnioskodawcy w symbolu PKWiU 85.20.1 (wg rozporządzenia z dnia 18.03.1997 Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.) mieszczą się badania markerów genetycznych u koni, jako usługi weterynaryjne.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, iż o ile usługi badania markerów genetycznych u koni, o których mowa we wniosku, zostały przez Wnioskodawcę prawidłowo zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 85.20.1, jako usługi weterynaryjne, to wówczas podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 152 załącznika Nr 3 do tej ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonej przez niego usługi według PKWiU. Tut. organ nie jest bowiem właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji świadczonej przez Wnioskodawcę usługi według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanej usługi, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Nadmienia się też, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU) lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.