Usługi turystyczne | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to usługi turystyczne. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
16
kwi

Istota:

W zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu zaliczki otrzymanej na poczet świadczonej usługi turystycznej

Fragment:

Usługi turystyczne świadczone są przez Spółkę we własnym imieniu i na własny rachunek. Z uwagi na fakt, iż Spółka nie posiada własnej bazy noclegowej, własnych środków transportu czy też własnej bazy gastronomicznej, na potrzeby świadczonych usług turystycznych Spółka nabywa towary i usługi od innych podatników (krajowych i zagranicznych) dla bezpośredniej korzyści turystów. W związku z powyższym, na podstawie art. 119 Ustawy o podatku VAT, Wnioskodawca rozlicza przedmiotowe usługi turystyczne według szczególnej procedury VAT marża. Sprzedaż przez Spółkę usług turystycznych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest ewidencjonowana na kasach rejestrujących. Część należności od Klientów w postaci zaliczki, przedpłaty, zadatku (łącznie zwane dalej Zaliczką) Spółka otrzymuje jeszcze przed rozpoczęciem usługi turystycznej. Spółka powzięła wątpliwość czy otrzymywana od Klientów przed wykonaniem usługi turystycznej Zaliczka rodzi obowiązek podatkowy w podatku VAT. W dniu 22 kwietnia 2014 r. Spółka otrzymała interpretację indywidualną z dnia 15 kwietnia 2014 r. wydaną przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie (sygn.

2018
15
kwi

Istota:

W zakresie zastosowania szczególnej procedury VAT marża dla pobranej od klienta składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny

Fragment:

Natomiast, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187, z późn. zm.), przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Stosownie do art. 10c ust. 1 ustawy o usługach turystycznych tworzy się Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „ Funduszem ”, stanowiący wyodrębniony rachunek w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 392, z 2014 r. poz. 827 oraz z 2015 r. poz. 1273, 1691, 1844 i 2281). Zgodnie z art. 10f ust. 1 ustawy o usługach turystycznych składka na Fundusz jest naliczana w wysokości nie wyższej niż 30 zł od każdego klienta z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych lub umowy w zakresie pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. Składka jest należna z dniem zawarcia umowy. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest touroperatorem w Polsce, który posiada główną siedzibę pełniącą jednocześnie funkcję centrali w mieście A oraz swoje przedstawicielstwa na terenie całej Polski.

2018
22
mar

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania szczególnej procedury VAT marża dla wydatków dotyczących nawiązania współpracy z choreografami (nauczycielami tańca) oraz usług organizacji stref relaksu w związku z organizacją obozu tanecznego.

Fragment:

Biorąc pod uwagę treść art. 119 ustawy oraz znaczenie pojęcia „ usługa turystyczna ” wynikające z treści art. 307 cyt. Dyrektywy 2006/112/WE Rady, definicji słownikowej tego pojęcia oraz przywołanych publikacji określających pojęcie „ usługa turystyczna ” należy wskazać, że usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług (obcych i własnych), takich jak np. hotelarstwo, gastronomia, transport, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania (stałego pobytu). Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt). Z punktu widzenia klienta (usługobiorcy) istotny musi być zakup usługi turystycznej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zarówno usługi własne, jak i usługi nabyte stanowią elementy składowe określonej usługi turystycznej. Przy czym zaznaczyć należy, że szczególny sposób opodatkowania usług turystycznych polegający na opodatkowaniu marży pomniejszonej o kwotę należnego podatku odnosi się jedynie do usług, które są nabywane przez usługodawcę od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

2018
23
lut

Istota:

W zakresie zastosowania szczególnej procedury VAT marża w stosunku do odsprzedaży usług turystycznych.

Fragment:

Wartość narzutu Spółki w postaci opłaty transakcyjnej za dokonanie rezerwacji jest prowizją, której wartość jest określana przez Spółkę w sposób subiektywny (procentowa wartość odsprzedawanej usługi turystycznej) Wnioskodawca z tytułu prowizji nie wystawia faktury na rzecz dostawcy usługi, ponieważ prowizja jest doliczona do ceny usługi turystycznej odsprzedawanej odbiorcy. Wnioskodawca działa na podstawie umów agencyjnych. Nabycie przez Wnioskodawcę usług turystycznych odbywa się na zlecenie klientów i uwzględnia ich oczekiwania. Nie są one jednak w żaden sposób zmieniane w stosunku do pierwotnej usługi turystycznej nabywanej od dostawcy. Umowy są zawierane pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcami usług. Odpowiedzialność za właściwe wykonanie usługi spoczywa na organizatorze (dostawcy) usługi turystycznej (biurze podróży). Spółka działa wyłącznie jako agent turystyczny – nie organizuje i nie świadczy usług turystyki lecz pośredniczy i odsprzedaje wspomniane usługi w niezmienionej formie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy odsprzedaż przez Spółkę usług turystycznych (nieuzupełnionych o dodatkowe świadczenia) nabytych uprzednio we własnym imieniu od innych podatników, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według szczególnej procedury „ VAT marża ” na podstawie regulacji art. 119 ustawy o podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, odsprzedaż przez Spółkę usług turystycznych nieuzupełnionych o dodatkowe świadczenia, nabytych uprzednio we własnym imieniu od innych podatników, podlega opodatkowaniu w systemie „ VAT marża ”, zgodnie z art. 119 ustawy o podatku VAT.

2017
21
gru

Istota:

Nabywane przez Wnioskodawcę od innych podatników usługi i towary tj.: wynajem hotelu, wyżywienie, transport, zakup biletów i karnetów wstępu na imprezy okolicznościowe, ubezpieczenie uczestników imprezy, pamiątki okolicznościowe oraz usługi pilotów, przewodników, animatorów i przewoźników - podlegają zaliczeniu ich do usług nabywanych dla bezpośredniej korzyści turysty, jako stanowiące składnik świadczonej przez Wnioskodawcę usługi turystycznej. W związku z tym należy je uwzględnić przy ustalaniu podstawy opodatkowania według szczególnej procedury rozliczania podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 119 ustawy o VAT.

Fragment:

Definicje usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących turystyki. I tak, usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne, zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego, ale nie służące bezpośrednio do wytwarzania przedmiotów (por. A. S. Kornak, „ Ekonomika turystyki ” PWN, Warszawa 1979, s. 159). Inną definicję proponuje S. Wodejko, według którego do usług turystycznych należy zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr) turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania (S. Wodejko, „ Czynniki wpływające na rozwój turystyki międzynarodowej ”, Ruch turystyczny – Monografie, Warszawa 1975, z. 15, s. 83). W związku z tym należy stwierdzić, że usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy o VAT, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług (obcych i własnych) takich jak np. hotel, wyżywienie, transport, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania.

2017
14
lis

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług organizacji polowań w części dotyczącej usług nabywanych przez Wnioskodawcę od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści turysty oraz w części dotyczącej usług świadczonych we własnym zakresie.

Fragment:

Z treści art. 4 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187, z późn. zm.), działalność gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, zwanego dalej „ rejestrem ”. Przez użyte w ustawie określenia należy rozumieć: usługi turystyczne – usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym; impreza turystyczna – co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu (art. 3 pkt 1 i 2 ww. ustawy). Zatem, usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

2017
25
paź

Istota:

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi Wyjazdu należy zaklasyfikować do wyjazdów mających na celu sprawy zawodowe, biznesowe czy związane z wykonywaniem obowiązków służbowych. Jednakże należy wskazać, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa organizacji Wyjazdów składa się z szeregu elementów składowych, ale ich składnikiem wiodącym jest niewątpliwie samo organizowanie podróży turystycznych (zorganizowanie transportu, wyżywienia, noclegów, biletów wstępu czy wyjść na koncerty). Na przedmiotowe uznanie nie ma wpływu fakt, że klienci realizują podczas wyjazdu cele inne niż wyłącznie rekreacyjne (spotkania biznesowe), gdyż Wnioskodawca nie jest organizatorem konferencji, spotkań, szkoleń, a jedynie organizuje przejazd, pobyt na miejscu oraz ewentualnie dodatkowe atrakcje dla uczestników w czasie wolnym. Wnioskodawca wskazał, że organizowane wyjazdy mogą przyjmować charakter wyjazdów turystycznych.

Fragment:

Komisja przedstawiła stanowisko, wedle którego procedura szczególna dla biur podróży ma zastosowanie jedynie w przypadku usług turystycznych podróżnym. Zarzuciła ona wskazanym państwom członkowskim, że zezwoliły na zastosowanie tej procedury w przypadku sprzedaży usług turystycznym wszelkim klientom. W wyrokach w sprawach C-189/11, C-193/11, C-236/11, C-269/11, C-293/11, C-296/11, C-309/11 i C-450/11 Trybunał stwierdził, że istnieją znaczne różnice pomiędzy wersjami językowymi dyrektywy, ponieważ niektóre z nich posługują się słowem „ podróżny ” lub słowem „ klient ”, czasami używając ich zamiennie w różnych przepisach. Trybunał stwierdził, że w takim przypadku najlepiej interpretować przepis zgodnie z ogólną systematyką i celem uregulowania, którego część stanowi. Trybunał stwierdził, że podejście polegające na zastosowaniu procedury szczególnej do wszelkich klientów jest najbardziej zdatne do osiągnięcia celów tej procedury, gdyż zezwala biurom podróży na korzystanie z uproszczonych zasad niezależnie od rodzaju klienta, na rzecz którego wykonują oni usługi, a tym samym sprzyja zrównoważonemu podziałowi wpływów pomiędzy państw członkowskie. Trybunał dokonał już wykładni słowa „ podróżny ”, nadając mu szersze znaczenie, niż obejmujące tylko konsumenta końcowego.

2017
19
wrz

Istota:

Wnioskodawca świadcząc usługi organizacji wydarzeń (konferencji, kongresów, szkoleń, spotkań), w skład których wchodzą usługi noclegowe, gastronomiczne, wynajem miejsca na przeprowadzenie konferencji lub szkolenia, wynajem sprzętu konferencyjnego oraz usługi konferansjerskie, prowadzenie konferencji i szkoleń, usługi trenerskie nabywane od firm specjalistycznych oraz „usługi własne” czyli przygotowanie koncepcji, strategii i scenariusza konferencji/szkolenia, stworzenie harmonogramu wydarzenia i jego konsultację z klientem, negocjacje cen z podwykonawcami dla korzyści klienta i koordynację składowych części wydarzenia, skoro usługi te są nabywane wyłącznie w celu związanym bezpośrednio z organizacją tych konferencji, kongresów, szkoleń, spotkań to powinien opodatkować je na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT.

Fragment:

Definicje usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących turystyki. Zgodnie z nimi usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne, zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego. Należy do nich zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr) turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania. Definicję usług turystycznych można znaleźć również w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.). Zgodnie z nią przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Stosownie do brzmienia pkt 2 powyższego artykułu, impreza turystyczna to co najmniej dwie usługi turystyczne tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli usługi te obejmują nocleg lub trwają ponad 24 godziny albo jeżeli program przewiduje zmianę miejsca pobytu.

2017
12
sie

Istota:

W zakresie sposobu opodatkowania uiszczanej przez Spółkę składki na rzecz TFG

Fragment:

Natomiast, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187, z późn. zm.), przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Stosownie do art. 10c ust. 1 ustawy o usługach turystycznych tworzy się Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „ Funduszem ”, stanowiący wyodrębniony rachunek w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 392, z 2014 r. poz. 827 oraz z 2015 r. poz. 1273, 1691, 1844 i 2281). Zgodnie z art. 10f ust. 1 ustawy o usługach turystycznych składka na Fundusz jest naliczana w wysokości nie wyższej niż 30 zł od każdego klienta z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych lub umowy w zakresie pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. Składka jest należna z dniem zawarcia umowy. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka, wpisana do Rejestru Organizatorów i Pośredników Turystycznych, świadczy usługi turystyki opodatkowane na zasadach określonych w art. 119 ustawy o VAT.

2017
4
sie

Istota:

Pomimo słusznego stanowiska Wnioskodawcy w zakresie uznania uiszczanej składki na rzecz TFG za element kalkulacyjny marży będącej podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o VAT, to nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że ww. składka stanowi usługę nabytą dla bezpośredniej korzyści turysty.

Fragment:

Natomiast, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187, z późn. zm.), przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Stosownie do art. 10c ust. 1 ustawy o usługach turystycznych tworzy się Turystyczny Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „ Funduszem ”, stanowiący wyodrębniony rachunek w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 392, z 2014 r. poz. 827 oraz z 2015 r. poz. 1273, 1691, 1844 i 2281). Zgodnie z art. 10f ust. 1 ustawy o usługach turystycznych składka na Fundusz jest naliczana w wysokości nie wyższej niż 30 zł od każdego klienta z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych lub umowy w zakresie pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. Składka jest należna z dniem zawarcia umowy. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizacji imprez turystycznych, który jest czynnym podatnikiem VAT.