IPPP2/443-990/14-2/DG | Interpretacja indywidualna

W zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla świadczonych usług polegających na osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych, serialach oraz w produkcjach reklamowych, a także dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych, serialach oraz w produkcjach gier telewizyjnych.
IPPP2/443-990/14-2/DGinterpretacja indywidualna
  1. honorarium
  2. reklama
  3. twórcy
  4. usługi kulturalne
  5. zwolnienia podatkowe
  6. zwolnienie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2014 r. (data wpływu 8 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla świadczonych usług polegających na:

  • osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach; (pytanie nr 1)
  • dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach; (pytanie nr 3)

- jest prawidłowe.

  • osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych; (pytanie nr 2)
  • dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych; (pytanie nr 4)

- jest nieprawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla świadczonych usług polegających na osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych, serialach oraz w produkcjach reklamowych, a także dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych, serialach oraz w produkcjach gier telewizyjnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni zwana dalej „Wnioskodawczyni” lub „aktorka” jest zawodową aktorką. Wnioskodawczyni realizuje swoją twórczą działalność artystyczną w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanej w dniu 8 lipca 2014 r. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podstawowym rodzajem działalności Wnioskodawczyni wg PKD 2007, zgodnie z zaświadczeniem o numerze identyfikacyjnym REGON jest: Artystyczna i literacka działalność twórcza (90.03.Z). Usługi te zgodnie z obowiązującą obecnie klasyfikacją statystyczną PKWiU z 2008 r., przynależą do grupy 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe” gdzie pod pozycją 90.03 mieszczą się „Usługi w zakresie literackiej i artystycznej działalności twórczej”.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest potwierdzenie prawidłowości zastosowania zwolnienia z podatku VAT bądź stawki podatku VAT w wysokości 8% lub 23% w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawczynię usług.

Priorytetem Wnioskodawczyni, jeżeli chodzi o opodatkowanie VAT usług świadczonych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, jest zachowanie reguły ostrożności i fakturowanie zleceniodawców ze stawką zwolnioną wyłącznie tych usług, co do których nie ma wątpliwości interpretacyjnych odnośnie prawa do jej zastosowania. Wskutek czego jak dotąd przeważająca większość świadczonych przez Wnioskodawcę usług opodatkowana była stawką obniżoną, tj. obecnie w wysokości 8%. Niemniej jednak w ostatnim czasie wielu kontrahentów powołując się na przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz ich wykładnię przedstawioną w niniejszym wniosku, domaga się otrzymywania od Wnioskodawczyni faktur wystawianych ze stawką zwolnioną. Celem uniknięcia ryzyka podatkowego związanego z zastosowaniem nieprawidłowej stawki VAT na świadczone usługi Wnioskodawczyni postanowiła potwierdzić odmienny od dotychczas stosowanego sposób interpretacji opodatkowania VAT świadczonych przez siebie usług przy wykorzystaniu możliwości jakie daje art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy m.in. usługi związane z osobistym udziałem aktora w filmach, serialach telewizyjnych oraz reklamach.

Na podstawie umowy zawartej z danym zleceniodawcą/zamawiającym/producentem Wnioskodawczyni w zamian za wynagrodzenie (honorarium) zobowiązuje się do artystycznego wykonania zadań aktorskich (roli) oraz przenosi prawa do artystycznego wykonania (tj. prawa pokrewne w rozumieniu art. 85 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (tekst jednolity z dnia 17 maja 2006 r. Dz. U. Nr 90, poz. 631, zwane dalej „prawami pokrewnymi”) w zakresie (tj. na polach eksploatacji, na terytorium, na wskazany okres) przedstawionym w umowie. Przez artystyczne wykonanie roli rozumie się wykonanie przez aktora roli na podstawie scenariusza oraz wszelkie dokonania artystyczne aktora, w jakikolwiek sposób związane z powstaniem, realizacją lub eksploatacją roli (w tym także promocją filmu, serialu lub reklamy), jak również przeniesienie na producenta praw do korzystania i rozporządzania artystycznym wykonaniem (praw pokrewnych) na polach eksploatacji określonych w umowie.

Wnioskodawczyni, jako twórca i artysta-wykonawca świadcząca usługi w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, zawiera umowy bezpośrednio z producentami i zleceniodawcami we własnym imieniu i wyłącznie w zakresie własnego udziału w określonych przedsięwzięciach. Po wykonaniu usługi wystawiane są faktury VAT zgodnie z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. Przeniesienie wszelkich praw autorskich oraz praw do artystycznego wykonania, o których mowa w złożonym wniosku, ma miejsce na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy właściwe jest zastosowanie stawki VAT zwolnionej do opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz produkcji filmowych, telewizyjnych teatralnych oraz seriali, polegającej na osobistym odtworzeniu powierzonej roli, biorąc pod uwagę status Wnioskodawcy jako twórcy i artysty-wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz kwalifikację świadczonych usług zgodnie z PKWiU z 2008 r....
  2. Czy właściwe jest zastosowanie stawki VAT zwolnionej do opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz produkcji reklamowych, polegającej na osobistym odtworzeniu powierzonej roli, biorąc pod uwagę status Wnioskodawcy jako twórcy i artysty-wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz kwalifikację świadczonych usług zgodnie z PKWiU z 2008 r....
  3. Czy właściwe jest zastosowanie stawki VAT zwolnionej do opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz produkcji filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz seriali polegających na dubbingowaniu animowanych postaci biorąc pod uwagę status Wnioskodawcy jako twórcy i artysty-wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz kwalifikację świadczonych usług zgodnie z PKWiU z 2008 r....
  4. Czy właściwe jest zastosowanie stawki VAT zwolnionej do opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz produkcji gier telewizyjnych polegających na dubbingowaniu animowanych postaci biorąc pod uwagę status Wnioskodawcy jako twórcy i artysty-wykonawcy rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz kwalifikację świadczonych usług zgodnie z PKWiU z 2008 r....

Zdaniem Wnioskodawcy:

Usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię, jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę (aktora) przenoszące prawa autorskie lub prawa do artystycznego wykonania utworów (prawa pokrewne) za wynagrodzeniem na zleceniodawcę (producenta), będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Usługi kulturalne.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. wprowadzono regulacje dotyczące stosowania zwolnienia z VAT dla „usług kulturalnych”. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 b) ustawy o VAT, zwolnieniu z opodatkowania podlegają m.in. usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Wykonywanie przez te podmioty usług kulturalnych daje zatem możliwość zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „usługi kulturalne”. Wnioskodawcy nie są też znane akty prawne inne niż ustawa o VAT, zawierające definicję pojęcia „usługi kulturalne”, która mogłaby być przyjęta również dla celów stosowania omawianego zwolnienia z VAT. Mimo, że klasyfikacja statystyczna znajduje zastosowanie tam, gdzie ustawa o VAT bądź rozporządzenie do niej powołuje symbole statystyczne, niemniej jednak w przedmiotowej sprawie obecnie obowiązująca PKWiU z 2008 r. może posłużyć jako jedna ze wskazówek interpretacyjnych, gdyż żaden z przepisów ustawy nie zabrania posługiwania się w procesie wykładni przepisów ustawy przepisami statystycznymi.

Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię, ze względu na swój metodyczny charakter jak i fakt, że dla celów statystycznych klasyfikowane są wg PKWiU z 2008 r. w dziale 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe” (w podgrupie „Usługi w zakresie literackiej i artystycznej działalności twórczej”- 90.03), zawierają się w pojęciu „usługi kulturalne” wymienionym w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.

Indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Twórcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu zdefiniowanego w myśl art. 1 ust. 1 i 2 ww. ustawy.

Zgodnie ze wskazanym przepisem, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), a w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory;

  • wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
  • muzyczne i słowno-muzyczne;
  • sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne - audiowizualne (w tym filmowe).

W ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych użyto słowa „w szczególności”, co oznacza, że nie jest to zbiór zamknięty. Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

  • mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
  • stanowić przejaw działalności twórczej (jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym),
  • posiadać indywidualny charakter (cecha indywidualności przejawia się w samym procesie twórczym i oznacza oryginalność, niepowtarzalność).

Tylko w razie spełnienia tych przesłanek przysługują twórcy zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Powyższe przepisy chronią prawa Wnioskodawczyni jako twórcy utworów powstałych w wykonaniu umów, wyżej wskazanego rodzaju.

Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych ochronie podlega każde artystyczne wykonanie utworu niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Artystycznym wykonaniem w rozumieniu wyżej powołanego ust. 1 są zgodnie z ust. 2 art. 85 w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

W ujęciu art. 86 ust. 1 powołanej wyżej ustawy prawo artysty wykonawcy obejmuje wyłączne prawo do ochrony dóbr osobistych dotyczących artystycznego wykonania (dalej następuje przykładowe wyliczenie trzech uprawnień osobistych) oraz do korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na wymienionych wyczerpująco w tym przepisie polach eksploatacji:

  • w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
  • w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono - wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,

w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b) - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym. Ust. 2 art. 86 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przyznaje zaś artyście wykonawcy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

Powyższe przepisy chronią prawa Wnioskodawczyni jako artysty wykonawcy wykonującej utwory. Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawione w niniejszym wniosku usługi, stanowią przejaw indywidualnej działalności twórczej i dodatkowo wiążą się z otrzymaniem wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich majątkowych oraz praw do artystycznego wykonania utworów w zakresie wskazanym w umowie (tj. na polach eksploatacji, na terytorium, na wskazany okres), co decyduje o tym, że można je zaliczyć do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT.

Wyłączenie z zakresu zwolnienia:

Art. 43 ust. 19 ustawy o VAT przewiduje szereg wyłączeń z zakresu zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33.

W kontekście usług opisanych we wniosku, należy odnieść się przede wszystkim do następujących wyłączeń:

  • usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach (art. 43 ust. 19 pkt 1),
  • usługi związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach (art. 43 ust. 19 pkt 4),
  • usługi radia i telewizji (art. 43 ust. 19 pkt 7).

Zdaniem Wnioskodawczyni, żadne z wymienionych powyżej wyłączeń nie ma zastosowania do świadczonych przez nią usług, gdyż dotyczą one usług, których przedmiotem są gotowe (nagrane) nośniki takie jak płyty CD czy DVD. Przykładowo przepis ten wyłącza z zakresu zwolnienia usługi wypożyczalni filmów i innych nagrań na nośnikach. Jak również przedmiotem wyłączenia są usługi związane z produkcją nośników (płyty DVD, CD, inne nośniki), obejmujące czynności związane z procesem technologicznym wytwarzania nagranych nośników.

Przepisu tego nie należy natomiast interpretować jako wyłączenia możliwości stosowania zwolnienia z opodatkowania dla jakichkolwiek usług związanych z produkcją filmów czy nagrań (np. usług aktorskich, reżyserskich czy operatorskich), jeżeli tylko film czy audycja telewizyjna są rejestrowane i utrwalane na nośniku, gdyż odnosi się on wyłącznie do podmiotów będących producentami, a nie osób współpracujących z producentami, świadczących jedynie usługi kulturalne oraz wnoszących swój twórczy i artystyczny wkład w powstanie dzieła (utworu) w rozumieniu wyżej powołanych przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podobnie, wyłączenie dotyczące usług radia i telewizji ma, jak się wydaje, charakter podmiotowy i dotyczy nadawców radiowych i telewizyjnych. Wnioskodawczyni w związku z działalnością opisaną w niniejszym wniosku nie posiada oraz nie nabędzie takiego statusu.

Opierając się zatem na ocenie faktycznych czynności wykonywanych przez Wnioskodawczynię, ich charakterze oraz posiadanych cechach, wspierając się przy tym przynależnością do grupowania wg PKWiU z 2008 r., należy uznać, że usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię, jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę (aktora) oraz przenoszące prawa autorskie majątkowe lub prawa do artystycznego wykonania utworów (prawa pokrewne) za wynagrodzeniem na zleceniodawcę (producenta) będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w zakresie objętym pytaniami nr 1 i 3, a w pozostałym zakresie jest nieprawidłowe (pytanie nr 2 i 4).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z tego wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (...).

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT, w poz. 181 ustawodawca wymienił usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zauważyć tu należy, że powyższy przepis ma charakter przedmiotowo – podmiotowy, tzn. znajdzie zastosowanie wówczas, gdy oba warunki w nim wskazane są spełnione łącznie, tj. po pierwsze – jest to rodzaj świadczonej usługi - usługa kulturalna, a po drugie – podmiot, który tę usługę świadczy musi być twórcą lub artystą wykonawcą.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”, jednak uznać należy, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanymi z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Rozważając możliwość zwolnienia świadczonych przez Wnioskodawczynię usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.) – do której odwołuje się ustawodawca w treści ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) - przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ww. ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje - na podstawie art. 85 ust. 1 ww. ustawy - każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest zawodową aktorką i prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie od lipca 2014 r. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podstawowym rodzajem działalności Wnioskodawczyni wg PKD jest artystyczna i literacka działalność twórcza (90.03.Z). Usługi te zgodnie zobowiązującą obecnie klasyfikacją statystyczną PKWiU z 2008 r., przynależą do grupy 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe” gdzie pod pozycją 90.03 mieszczą się „Usługi w zakresie literackiej i artystycznej działalności twórczej”.

Wnioskodawczyni wystawiała faktury na świadczenie usług głównie ze stawką VAT w wysokości 8%; stawkę zwolnioną stosowała wyłącznie do wyłącznie tych usług, co do których nie ma wątpliwości interpretacyjnych odnośnie prawa do jej zastosowania.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy m.in. usługi związane z osobistym udziałem aktora w filmach, serialach telewizyjnych oraz reklamach. Na podstawie umowy zawartej z danym zleceniodawcą/zamawiającym/producentem Strona w zamian za wynagrodzenie (honorarium) zobowiązuje się do artystycznego wykonania zadań aktorskich (roli) oraz przenosi prawa do artystycznego wykonania (tj. prawa pokrewne w rozumieniu art. 85 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych) w zakresie (tj. na polach eksploatacji, na terytorium, na wskazany okres) przedstawionym w umowie.

Wnioskodawczyni, jako twórca i artysta-wykonawca świadcząca usługi w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, zawiera umowy bezpośrednio z producentami i zleceniodawcami we własnym imieniu i wyłącznie w zakresie własnego udziału w określonych przedsięwzięciach. Po wykonaniu usługi wystawiane są faktury VAT zgodnie z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. Przeniesienie wszelkich praw autorskich oraz praw do artystycznego wykonania, o których mowa w złożonym wniosku, ma miejsce na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad 1 i 3

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawczyni jako twórcy i artysty-wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest, czy ma prawo zastosować zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usług polegających na:

  • osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach;
  • dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach;

W świetle powołanych powyżej uregulowań zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych zauważyć należy, że ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy korzystają wyłącznie własne twórcze wykonania artystów posiadające cechy oryginalności i indywidualności (utwory), których autorstwo uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub podano do publicznej wiadomości w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawczyni bierze udział w różnych produkcjach jako aktorka, a więc niewątpliwie działania opisane w złożonym wniosku są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, gdyż w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania.

Zatem Zainteresowana świadcząc usługi jako aktorka polegające na jej udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych i serialach oraz usługi polegające na dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach wraz z przeniesieniem praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci, za które wynagradzana jest w formie honorariów – występuje jako twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

Zatem zasadnym staje się przeanalizowanie, czy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi polegające na udziale w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych i serialach oraz usługi polegające na dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych oraz serialach wraz z przeniesieniem praw autorskich do wizerunku wykreowanej przez nią postaci można uznać za usługi kulturalne.

Z analizy zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wynika, że mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci zadań aktorskich w produkcjach filmowych, telewizyjnych, teatralnych i serialach oraz dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach filmowych telewizyjnych, teatralnych i serialach. Tym samym uznać należy, że świadczone przez Wnioskodawczynię w tym zakresie usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Ponieważ Wnioskodawczyni jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy (co wskazano w opisie sprawy), to świadczone przez nią usługi w ww. zakresie, za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium stanowią usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy korzystające ze zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie objętym pytaniem nr 1 i 3 należy uznać za prawidłowe.

Ad 2 i 4

Wnioskodawczyni ma również wątpliwości w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT do świadczonych usług polegających na:

  • osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych;
  • dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych.

Jak wskazano wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT ma charakter przedmiotowo–podmiotowy, tzn. znajdzie zastosowanie wówczas, gdy oba warunki są spełnione łącznie tj. po pierwsze – jest to rodzaj świadczonej usługi (usługa kulturalna), a po drugie – podmiot, który tę usługę świadczy musi być twórcą lub artystą wykonawcą. Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Należy także przeanalizować czy świadczone przez Stronę usługi polegające na osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych oraz dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych można uznać za usługi kulturalne. Jak już wspomniano, ustawodawca nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem „kultura” lub „usługa kulturalna”, zatem należy odnieść się do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanymi z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Sztuka natomiast, zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego to dziedzina działalności artystycznej wyróżniana ze względu na reprezentowane przez nią wartości estetyczne, dydaktyczne, terapeutyczne; naukowe, też: wytwór lub wytwory takiej działalności.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługi polegające na osobistym odtworzeniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych i dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych. W tym miejscu należy przeanalizować, czy są to usługi kulturalne. W tym celu należy wskazać na definicje reklamy oraz usługi reklamowej. Otóż reklama jest każdą odpłatną formą prezentacji dóbr, usług i idei, która oddziałuje bezpośrednio na zjawiska rynkowe, a zwłaszcza na motywy, postawy i sposób postępowania konsumentów podejmujących decyzje o zakupie konkretnych dóbr, czyli stwarzających popyt rynkowy. Celem reklamy jest zazwyczaj przekonanie odbiorców o zaletach produktu poprzez przekazanie pozytywnych informacji, producent stara się zainteresować towarem potencjalnych klientów, wzbudzić pragnienie posiadania produktu i w ten sposób doprowadzić do zawarcia transakcji kupna-sprzedaży. Natomiast usługa reklamowa obejmuje wszelką działalność promocyjną, jak również wszelkie czynności stanowiące integralną część kampanii reklamowej, które przyczyniają się do reklamy produktu lub usługi, nawet jeśli towary te i usługi, rozpatrywane odrębnie, nie zawierają treści reklamowych.

Również gier telewizyjnych nie można zaliczyć do dzieł artystycznych związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Nie można ich również zaliczyć do dzieł sztuki mieszczących się w dziedzinie działalności artystycznej wyróżnianej ze względu na reprezentowane przez nią wartości estetyczne, dydaktyczne, terapeutyczne; naukowe, też: wytwór lub wytwory takiej działalności.

Gry służą wyłącznie celom rozrywkowym, a zatem nie spełniają żadnej użytkowej funkcji, umożliwiającej jakąkolwiek formę pracy twórczej.

W rozpatrywanej sprawie w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stoi na stanowisku, że Wnioskodawczyni jako aktorka odtwarzając powierzone role w produkcjach reklamowych oraz uczestnicząc w dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych nie świadczy usługi kulturalnej. Kluczowym dla rozstrzygnięcia tego problemu jest cel jakiemu służy finalny produkt jakim jest reklama. Celem tym jest właśnie prezentacja dóbr i usług, która w sposób bezpośredni oddziałuje na sposób i motywy postępowania konsumentów. Również w przypadku gier telewizyjnych ich celem nie jest zapewnienie uczestnikowi doznań artystycznych.

Zatem rezultatem wykonywanych przez Wnioskodawczynię czynności nie jest wytwór z dziedziny sztuki prezentujący treści o charakterze kulturalnym w ogólnym tego słowa znaczeniu. Wynikiem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest jedynie powstanie reklamy, która ma na celu promocję wizerunku oraz produktów zleceniodawcy, co w żaden sposób nie przekłada się na tworzenie i upowszechnianie kultury.

W konsekwencji nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa, dla zastosowania przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawczyni nie korzysta ze zwolnienia dla świadczonych przez siebie usług związanych z odtwarzaniem powierzonej roli w produkcjach reklamowych oraz dubbingowaniem animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych.

W związku z tym należy przeanalizować przepisy odnoszące się do kwestii zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w odniesieniu do świadczonych usług polegających na odtwarzaniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych oraz dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych.

Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni, jak wskazano powyżej działa w charakterze twórcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w ramach zawieranych umów z producentami i zleceniodawcami w zamian za wynagrodzenie w formie honorarium zobowiązuje się do świadczenia usług polegających na odtwarzaniu powierzonej roli w produkcjach reklamowych lub dubbingowaniu animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych wraz przeniesieniem wszelkich praw autorskich oraz praw do artystycznego wykonania – tym samym na mocy art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy – ma prawo zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8% w stosunku do świadczonych usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie usług związanych z tworzeniem reklam oraz dubbingowaniem animowanych postaci w produkcjach gier telewizyjnych należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.