IBPP3/443-1206/14/MN | Interpretacja indywidualna

Ponieważ Wnioskodawca jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), to świadczone przez niego usługi opisane w złożonym wniosku, które są usługami kulturalnymi w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33, a za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium autorskiego, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Tym samym otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich, udzielania licencji, praw i zezwoleń do wykorzystywania utworów korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. W sytuacji, kiedy działalność Wnioskodawcy faktycznie nie jest związana z kulturą, Wnioskodawca nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
IBPP3/443-1206/14/MNinterpretacja indywidualna
  1. honorarium
  2. usługi kulturalne
  3. zwolnienia z podatku od towarów i usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 września 2014 r. (data wpływu 2 października 2014 r.) uzupełnionym pismem z 5 stycznia 2015 r. (data wpływu 8 stycznia 2015 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę usług kulturalnych – jest prawidłowe,
  • zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie związanych z kulturą – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 stycznia 2015 r. (data wpływu 8 stycznia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr IBPP3/443-1206/14/MN z 19 grudnia 2014 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (uzupełniony w piśmie z 5 stycznia 2015 r.):

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje koncerty estradowe samodzielnie lub z zespołem jako artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r., o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ponadto otrzymuje wynagrodzenia w formie honorariów z tytułu:

  1. przekazania praw autorskich z ZAiKS-u,
  2. udzielania licencji do wykorzystania jakiegoś utworu, tekstu, muzyki przez wydawcę czy firmę fonograficzną na dany okres czy nakład,
  3. udzielania praw do wykorzystania artystycznych wykonań i nagrań do danych utworów, które następnie zostaną umieszczone w jakimś albumie (różni artyści),
  4. udzielania zezwoleń na wykorzystywanie fragmentów określonego dzieła,
  5. pisania tekstów i komponowania utworów muzycznych (książki, ilustracje filmowe lub teatralne, artykuły do gazet),
  6. udziału na zaproszenie w programach radiowych i telewizyjnych (ekspert, komentator itp.).

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i nie składa deklaracji VAT-7.

Wnioskodawca jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za usługi będące przedmiotem wniosku (w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich i praw do artystycznego wykonania utworów) Wnioskodawca jest wynagradzany w formie honorariów.

Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy z tytułu czynności określonych w art. 1 ust. l ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)) w szczególności: utwory muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne i audiowizualne, utwory wyrażone słowem (literackie, publicystyczne).

Wnioskodawca zawarł umowę z organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, które działając na Jego rzecz, ale we własnym imieniu udzielają licencji na korzystanie z utworów do których Wnioskodawca posiada majątkowe prawa autorskie, za co pobierają wynagrodzenie.

Otrzymywane z Zaiksu wynagrodzenie dotyczy praw autorskich do konkretnego utworu stworzonego przez Wnioskodawcę w przeszłości lub obecnie.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi mają związek z kulturą. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust 1, pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, o charakterze twórczym i artystycznym.

Pisanie i komponowanie utworów muzycznych jest związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną. Są to „utwory” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Książki, ilustracje filmowe lub teatralne, artykuły do gazet nie zawsze są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną (na dzisiaj wszelkie publikacje na tematy inne, niż związane z kulturą są marginalne).

Tworząc ww. utwory Wnioskodawca przyczynia się do upowszechniania dorobku kulturalnego.

Usługi związane z filmami i nagraniami oraz produkcja filmów i nagrań (art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług) nie są przedmiotem wniosku o interpretację.

Udział w programach telewizyjnych i radiowych na zaproszenie jako ekspert lub komentator nie zawsze jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną (zdecydowana większość jest związana z działalnością kulturalno-artystyczną Wnioskodawcy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przedmiotowe usługi mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Stosownie do powyższego przepisu zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Powołany przepis art. – 43 ust. 1 pkt 33 lit – b ustawy, ma charakter przedmiotowo – podmiotowy, tzn. znajdzie zastosowanie wówczas, gdy oba warunki w nim wskazane są spełnione łącznie tj. po pierwsze – jest to rodzaj świadczonej usługi – usługa kulturalna, a po drugie – podmiot, który tę usługę świadczy musi być twórcą lub artystą wykonawcą.

Analizując możliwość zastosowania zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r., o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.) – do której odwołuje się ustawodawca w treści ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b – przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są min. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantonomiczne (art. 1 ust. 1 pkt 7 i 8 ww. ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu tub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Pod ochroną pozostaje – na podstawie art. 85 ust. 1 ww. ustawy, każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Natomiast zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 7 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

A zatem prowadząc działalność gospodarczą związaną z wykonywaniem koncertów estradowych, niewątpliwie działania te są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania. Stąd też świadcząc usługi w powyższym zakresie i otrzymując wynagrodzenia w formie honorarium, Wnioskodawca występuje jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Brzmienie powołanego przepisu wskazuje ponadto, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te — aby mogły korzystać ze zwolnienia — świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj. podmioty prawa publicznego, podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Należy zaznaczyć, że ustawa oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną w odniesieniu do językowego znaczenia tych pojęć. Należy wskazać, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast, określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Podsumowując, właściwym wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Natomiast, sztuka zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego to dziedzina działalności artystycznej wyróżniana ze względu na reprezentowane przez nią wartości estetyczne, dydaktyczne, terapeutyczne, naukowe, też: wytwór lub wytwory takiej działalności.

Analiza przytoczonych regulacji w kontekście przedstawionego opisu sprawy prowadzi do stwierdzenia, że zakres świadczonych przez Wnioskodawcę usług ma niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci udziału w koncertach estradowych. Tym samym, należy uznać, że opisane usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. – 43 ust. 1 pkt 33.

Stąd też w mojej ocenie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki stanowiące podstawę zastosowania zwolnienia przedmiotowo-podmiotowego:

  • Wnioskodawca jest traktowany na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako artysta,
  • formą wynagrodzenia Wnioskodawca jest honorarium otrzymywane za udział w koncertach estradowych oraz w związku z przekazaniem praw autorskich, udzielaniem licencji do wykorzystania utworów, pisaniem tekstów i kompozycji muzycznych,
  • powyższe usługi zaliczane są do usług kulturalnych.

W konsekwencji, należałoby stwierdzić, że spełniając definicję podmiotu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy (co wskazano w opisie sprawy), świadczone usługi opisane w złożonym wniosku (które zdefiniować można jako usługi kulturalne w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33), mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:
  • zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę usług kulturalnych – jest prawidłowe,
  • zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie związanych z kulturą – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ustawodawca jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

  1. podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
  2. indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Natomiast w myśl, art. 43 ust. 19 ustawy o VAT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

  1. usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
  2. wstępu:
    1. na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2. do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3. do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
  3. wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
  4. usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
  5. działalności agencji informacyjnych;
  6. usług wydawniczych;
  7. usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
  8. usług ochrony praw.

    Zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

    Powyższe unormowanie odsyła wprost do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zatem należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

    Jak stanowi art. 1 ust. 2 powołanej ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

    1. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    2. plastyczne;
    3. fotograficzne;
    4. lutnicze;
    5. wzornictwa przemysłowego;
    6. architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
    7. muzyczne i słowno-muzyczne;
    8. sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
    9. audiowizualne (w tym filmowe).

    Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

    W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

    W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 cyt. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku – właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

    Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

    • mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
    • stanowić przejaw działalności twórczej,
    • posiadać indywidualny charakter.

    Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

    Przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy określa, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione.

    Jak stanowi art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

    Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

    Jak wynika z wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się z podatku usługi kulturalne (...). Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, iż pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje koncerty estradowe samodzielnie lub z zespołem jako artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r., o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenia w formie honorariów z tytułu:

    1. przekazania praw autorskie z ZAiKS-u,
    2. udzielania licencji do wykorzystania jakiegoś utworu, tekstu, muzyki przez wydawcę czy firmę fonograficzną na dany okres czy nakład,
    3. udzielania praw do wykorzystania artystycznych wykonań i nagrań do danych utworów, które następnie zostaną umieszczone w jakimś albumie (różni artyści),
    4. udzielania zezwoleń na wykorzystywanie fragmentów określonego dzieła,
    5. pisania tekstów i komponowania utworów muzycznych (książki, ilustracje filmowe lub teatralne, artykuły do gazet),
    6. udziału na zaproszenie w programach radiowych i telewizyjnych (ekspert, komentator itp.).

    Wnioskodawca jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za usługi będące przedmiotem wniosku (w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich i praw do artystycznego wykonania utworów) Wnioskodawca jest wynagradzany w formie honorariów. Autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy z tytułu czynności określonych w art. 1 ust. l ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)) w szczególności: utwory muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne i audiowizualne, utwory wyrażone słowem (literackie, publicystyczne). Wnioskodawca zawarł umowę z organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, które działając na rzecz Wnioskodawcy, ale we własnym imieniu udzielają licencji na korzystanie z utworów do których Wnioskodawca posiada majątkowe prawa autorskie, za co pobierają wynagrodzenie. Otrzymywane z Zaiksu wynagrodzenie dotyczy praw autorskich do konkretnego utworu stworzonego przeze Wnioskodawcę w przeszłości lub obecnie. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi mają związek z kulturą. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust 1, pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, o charakterze twórczym i artystycznym. Pisanie i komponowanie utworów muzycznych są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną. Są to „utwory” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Książki, ilustracje filmowe lub teatralne, artykuły do gazet nie zawsze są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną (na dzisiaj wszelkie publikacje na tematy inne, niż związane z kulturą są marginalne). Tworząc ww. utwory Wnioskodawca przyczynia się do upowszechniania dorobku kulturalnego. Udział w programach telewizyjnych i radiowych na zaproszenie jako ekspert lub komentator nie zawsze jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością kulturalno-artystyczną (zdecydowana większość jest związana z działalnością kulturalno-artystyczną Wnioskodawcy). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i nie składa deklaracji VAT-7.

    Należy w tym miejscu zauważyć, że wynagrodzenia w formie honorariów autorskich, które Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy otrzymuje od organizacji zbiorowego zarządzania za udzielenie licencji do korzystania z utworów do których posiada on prawa majątkowe, na gruncie ustawy o VAT są traktowane jak wynagrodzenie/zapłata za świadczone usługi (w myśl art. 8 ust. 1 ustawy). Istnieje bowiem związek pomiędzy otrzymywanym wynagrodzeniem od organizacji zbiorowego zarządzania na rzecz Wnioskodawcy, a przedmiotowymi usługami polegającymi na powierzeniu, na zasadach przeniesienia powierniczego, służących mu majątkowych praw autorskich do jego utworów m.in. słownych, muzycznych, słowno-muzycznych.

    Wnioskodawca świadczy usługi polegające na czerpaniu korzyści majątkowych z tytułu posiadania przynależnych mu określonych ustawowo praw autorskich, o których mowa we wniosku. Tym samym, należności pieniężne wypłacane przez właściwą organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, zobowiązaną z mocy ustawy do pobierania opłat stanowią ekwiwalentne wynagrodzenie, w zamian za powierzenie, na zasadach przeniesienia powierniczego, służących mu majątkowych praw autorskich do jego utworów m.in. słownych, muzycznych, słowno-muzycznych, która to czynność mieści się w szerokiej definicji usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

    Wnioskodawca jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za usługi będące przedmiotem wniosku (w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich i praw do artystycznego wykonania utworów) Wnioskodawca jest wynagradzany w formie honorariów.

    Zatem świadcząc usługi mieszczące się w pojęciu usług kulturalnych, a polegające na wykonaniu koncertów estradowych, pisaniu tekstów i komponowaniu utworów muzycznych (książki, ilustracje filmowe lub teatralne, artykuły do gazet), jak również biorąc udział na zaproszenie w programach radiowych i telewizyjnych (jako ekspert, komentator itp.), Wnioskodawca spełnia przesłanki uprawniające do zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

    Odnosząc powołane przepisy do przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że ponieważ Wnioskodawca jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), to świadczone przez niego usługi opisane w złożonym wniosku, które są usługami kulturalnymi w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33, a za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium autorskiego, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Tym samym otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich, udzielania licencji, praw i zezwoleń do wykorzystywania utworów korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego świadczone przez Niego usługi kulturalne są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit b ustawy o VAT jest prawidłowe.

    W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał też, że wykonuje marginalnie inne usługi, które nie są związane z kulturą, jak też usługi nie związane z prowadzoną przez Wnioskodawce działalnością kulturalno-artystyczną.

    Zatem w sytuacji, kiedy działalność Wnioskodawcy faktycznie nie jest związana z kulturą, Wnioskodawca nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Jak podkreślono powyżej, zwolnienie usług kulturalnych świadczonych przez określone podmioty ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Wnioskodawca, chociaż spełniający przesłankę podmiotową (jako indywidualny twórca) jak sam wskazał nie świadczy w tym przypadku usług kulturalnych.

    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w odniesieniu do świadczonych przez Niego usług, które nie są usługami kulturalnymi, jest nieprawidłowe.

    Należy w tym miejscu również zaznaczyć, że jak stanowi art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

    Tym samym mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, to obrót osiągnięty z tytułu świadczenia usług zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b, nie ma wpływu na wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ww. ustawy. Należy podkreślić, że do czasu przekroczenia kwoty wartość sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 113 bądź do chwili rezygnacji ze zwolnienia, cała sprzedaż dokonywana przez podatnika, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

    Jednocześnie należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy z dnia 2 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny, czy Wnioskodawca faktycznie działa jako indywidualny twórca i artysta wykonawca, a niniejsze przyjęto jako element przedstawionego stanu faktycznego.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

    Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

    Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

    honorarium
    IPTPB3/423-459/13-4/IR | Interpretacja indywidualna

    usługi kulturalne
    ITPP1/443-988/14/KM | Interpretacja indywidualna

    zwolnienia z podatku od towarów i usług
    IPPP2/443-614/14-4/BH | Interpretacja indywidualna

    Dokumenty powiązane lub podobne:

    IBPP3/443-1206/14/MN | Interpretacja indywidualna

    © 2011-2016 Interpretacje.org
    StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
    Działy przedmiotowe
    Komentarze podatkowe
    Najnowsze interpretacje
    Aport
    Gmina
    Koszty uzyskania przychodów
    Najem
    Nieruchomości
    Obowiązek podatkowy
    Odszkodowania
    Pracownik
    Prawo do odliczenia
    Projekt
    Przedsiębiorstwa
    Przychód
    Różnice kursowe
    Sprzedaż
    Stawki podatku
    Świadczenie usług
    Udział
    Zwolnienia przedmiotowe
    Aktualności
    Informacje o serwisie
    Kanały RSS
    Reklama w serwisie
    Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.