IBPP1/443-482/09/BM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy usługi czyszczenia i konserwacji przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z kontrolą stanu technicznego ww. przewodów, świadczone w obiektach budownictwa mieszkaniowego należy traktować jako jedną usługę i jaką stosować stawkę podatku VAT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia z dnia 11 maja 2009r. (data wpływu 13 maja 2009r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 6 lipca 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy usługi czyszczenia i konserwacji przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z kontrolą stanu technicznego ww. przewodów, świadczone w obiektach budownictwa mieszkaniowego należy traktować jako jedną usługę i jaką stosować stawkę podatku VAT - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 6 lipca 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy usługi czyszczenia i konserwacji przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z kontrolą stanu technicznego ww. przewodów, świadczone w obiektach budownictwa mieszkaniowego należy traktować jako jedną usługę i jaką stosować stawkę podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wykonuje usługi kominiarskie polegające na :

  • czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych w budynkach mieszkalnych jedno i wielorodzinnych,
  • kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych,
  • odbiorze przewodów kominowych i wentylacyjnych,
  • sporządzaniu opinii, ekspertyz.

Spółka w zakresie swojej działalności świadczy usługi kominiarskie w ramach których dokonuje kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych równocześnie dokonując w niektórych przypadkach usługi czyszczenia i konserwacji tych przewodów ale niekiedy ww. usługi kontroli stanu technicznego wykonywane są bez towarzyszących im usług czyszczenia i konserwacji.

Wnioskodawca wskazał symbole PKWiU dla wykonywanych usług:

  • kontroli i czyszczenia przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych – PKWiU 74.70.15,
  • sporządzania opinii i ekspertyz PKWiU 74.30.1.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczone usługi w obiektach budownictwa mieszkaniowego o symbolach PKOB 111 i 112 w zakresie czyszczenia i konserwacji przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z kontrolą stanu technicznego ww. przewodów należy traktować jako jedną usługę i jaką stosować stawkę podatku VAT, czy też czynności te traktować oddzielnie...

Zdaniem Wnioskodawcy, do usługi świadczonej w obiektach budownictwa mieszkaniowego PKOB 111 i 122 polegającej na czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z kontrolą ww. przewodów powinna być zastosowana jedna stawka podatku VAT w wysokości 7%.

Do usługi świadczonej w ww. obiektach polegającej tylko na kontroli technicznej przewodów kominowych bez wykonywania czyszczenia powinna być zastosowana stawka podatku VAT w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Co do zasady, zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przepis art. 41 ust. 12a ustawy o VAT określa, że przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007r., przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111- Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 – Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 – Budynki zbiorowego zamieszkania – wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl obecnie obowiązującego art. 2 pkt 12 ustawy o VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz 1316 ze zm.) dział 11 PKOB obejmuje m. in.:

  • budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111),
  • budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112).

W myśl art. 41 ust. 12b ww. ustawy do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Przepis art. 41 ust. 12c ustawy o VAT wskazuje, iż w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Zgodnie z treścią § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

  1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
  2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
    - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont i bieżąca konserwacja, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.
Zgodnie ze słownikiem pojęć zawartym w art. 3 pkt 6, 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez:

  • budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego,
  • roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego,
  • remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Natomiast „konserwacja”, zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836), oznacza wykonywanie robót mających na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku.

Natomiast przez konserwację według „Słownika języka polskiego” pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka wydanego przez PWN rozumie się „utrzymanie czegoś w dobrym stanie, dbanie o coś, pielęgnowanie czegoś w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem, zniszczeniem i zepsuciem”.

Dla zastosowania obniżonej 7% stawki podatku od towarów i usług znaczenie ma nie tylko zakres wykonywanych prac, ale także zaklasyfikowanie obiektu budowlanego do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, którego dotyczą te prace.

Należy wskazać, że w § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) zostało zawarte zastrzeżenie, iż do dnia 31 grudnia 2008r. w zakresie podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), przedłużono do dnia 31 grudnia 2009r. stosowanie – do celów m.in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług – Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem z dnia 18 marca 1997r. symbol PKWiU 74.70.15 obejmuje „Usługi czyszczenia pieców i kominów”.

Tak więc, stawka podatku jaką należy zastosować przy świadczeniu usług uzależniona jest od właściwego sklasyfikowania usługi będącej przedmiotem sprzedaży, wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Należy jednakże zaznaczyć, iż to podmiot prowadzący działalność gospodarczą zobowiązany jest do prawidłowego zaklasyfikowania świadczonych usług do właściwego grupowania PKWiU.

Organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania klasyfikacji towarów i usług do właściwego grupowania PKWiU ani też weryfikacji klasyfikacji wskazanej przez Wnioskodawcę. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS nr 1, poz. 11) przyjmuje się, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania może zwrócić się o klasyfikację do Ośrodka Standartów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, który udziela informacji (opinii) w zakresie stosowanych standardów klasyfikacyjnych. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wykonuje usługi kominiarskie polegające na:

  • czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych w budynkach mieszkalnych jedno i wielorodzinnych,
  • kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych,
  • odbiorze przewodów kominowych i wentylacyjnych,
  • sporządzaniu opinii, ekspertyz.

Spółka w zakresie swojej działalności świadczy usługi kominiarskie w ramach których dokonuje kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych równocześnie dokonując w niektórych przypadkach usługi czyszczenia i konserwacji tych przewodów ale niekiedy ww. usługi kontroli stanu technicznego wykonywane są bez towarzyszących im usług czyszczenia i konserwacji.

Wnioskodawca wskazał symbole PKWiU dla wykonywanych usług:

  • kontroli i czyszczenia przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych – PKWiU 74.70.15,
  • sporządzania opinii i ekspertyz PKWiU - 74.30.1.

Mając zatem na uwadze przedstawiony wyżej stan prawny należy stwierdzić, iż o ile świadczone przez Wnioskodawcę usługi kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z czyszczeniem i konserwacją przewodów kominowych zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 74.70.15 „Usługi czyszczenia pieców i kominów” i wykonywane są w budynkach mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych PKOB w dziale 11, podlegają opodatkowaniu według 7% stawki podatku od towarów i usług na mocy przywołanego wcześniej przepisu § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast usługi kominiarskie polegające wyłącznie na okresowej kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych podlegają opodatkowaniu stawką 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, niezależnie od tego w jakich obiektach są wykonywane. Nie stanowią one bowiem robót budowlanych, remontowych ani konserwacyjnych.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowej stawki podatku VAT uzależnione jest również od postanowień umowy na wykonanie wskazanych usług kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z czyszczeniem i konserwacją przewodów kominowych.

Jeżeli bowiem przedmiotem umowy jest usługa kontroli stanu technicznego przewodów kominowych dymnych, spalinowych i wentylacyjnych łącznie z czyszczeniem i konserwacją przewodów kominowych odnosząca się do budynku mieszkalnego (PKOB 11) jako całości, zastosowanie ma 7% stawka podatku od towarów i usług.

Jeżeli jednak przedmiotem umowy byłaby odrębna usługa, wykonywana w lokalu użytkowym, to do tej usługi ma zastosowanie stawka 22%.

W związku z powyższym stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należało uznać za prawidłowe.

Zauważyć jednak należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania stawką podatku VAT wykonywanych przez Wnioskodawcę usług odbioru przewodów kominowych i wentylacyjnych, sporządzania opinii, ekspertyz, gdyż we wniosku ORD-IN nie sformułowano pytania ani własnego stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie oraz nie przedstawiono wyczerpującego stanu faktycznego w tym zakresie.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU) lub zmiany stanu prawnego.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania tych usług według PKWiU.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.