1462-IPPP3.4512.801.2016.2.IG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych i noclegowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2016 r. (data wpływu 26 października 2016 r.) uzupełnionym w dniu 5 stycznia 2017 r. (data nadania) w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. otrzymane przez Wnioskodawcę w dniu 29 grudnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych i noclegowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych i noclegowych. Wniosek został uzupełniony w dniu 5 stycznia 2017 r. w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. otrzymane przez Wnioskodawcę w dniu 29 grudnia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalności gospodarczą w zakresie leasingu operacyjnego i finansowego w ramach grupy kapitałowej, zwanej dalej „Grupą”, w której skład wchodzi również kilka innych spółek.

W najbliższym czasie Spółka planuje zorganizować imprezę integracyjną, podczas której nastąpi podsumowanie działalności, dokonań firmy oraz wytyczenie planów działania na najbliższe lata. Na imprezę integracyjną będą zaproszone osoby (dalej: "Uczestnicy”) związane ze Spółką. Do Uczestników Spółka zalicza:

  • pracowników Spółki (umowa o pracę),
  • pracowników Spółki - Banku z Grupy,
  • współpracowników Spółki (umowy o współpracę, umowa zlecenie, umowa o dzieło).

Zarówno uczestnictwo pracowników, pracowników Spółki - Banku i współpracowników w tym spotkaniu nie będzie obowiązkowe i nie poniosą oni żadnych kosztów związanych z uczestnictwem a czas przeznaczony na spotkanie firmowe będzie wliczać się do czasu pracy.

Impreza integracyjna będzie zorganizowana poza siedzibą i miejscem prowadzenia działalności przez wyspecjalizowane firmy zewnętrzne, które na rzecz Spółki wyświadczą:

  • usługi organizacji wstępnej części inicjującej (nagłośnienie, oświetlenie, scena, scenografia, wynajem sali konferencyjnej, praca technika sali) oraz obsługi części artystyczno-rozrywkowej (nagłośnienie, wynajem sceny i zespołu muzycznego),
  • usługi transportu,
  • usługi noclegowe,
  • usługi gastronomiczne (posiłki w formie bufetu, napoje, w tym alkoholowe).

Celem udokumentowania wykonania organizacji imprezy, profesjonalne firmy wystawią na rzecz Spółki fakturę (lub faktury) z naliczonych polskim VAT, która zostanie opłacona ze środków obrotowych Spółki.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Niniejszym wnioskiem o interpretację, Spółka chce potwierdzić konsekwencje podatkowe ujęcia wydatków związanych z przebiegiem i organizacją imprezy w rachunku kosztów podatkowych i odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie usług związanych z organizacją imprezy.

W uzupełnieniu wniosku Strona wyjaśniła, że celem organizacji imprezy jest integracja, podsumowanie wyników 2016 oraz kontynuacja obchodów 25-lecia firmy.

Impreza nie będzie organizowana przez jedną firmę w sposób kompleksowy. Firma N świadczyć będzie usługi noclegowe, wynajem sali konferencyjnej, usługi gastronomiczne, aranżacji sali bankietowej. Firma B wyświadczy usługi zorganizowania i skoordynowania imprezy (część artystyczno-rozrywkowa, koszty transportu, identyfikatory, ubezpieczenie, fotograf).

Faktura od firmy N będzie zawierała wyszczególnione (w odrębnych pozycjach) usługi gastronomiczne, usługi noclegowe, aranżacji sali. Będą one zafakturowane na jednej fakturze. Faktura od firmy B będzie opiewała na jedną kwotę obejmującą koszt poszczególnych usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych i noclegowych ujętych na fakturach, wystawionych przez zewnętrzne firmy, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z przepisu tego wynika, iż podatnik może odliczać VAT (wynikający z faktur), jeśli pozostaje on w związku z czynnościami dającymi prawo do odliczenia VAT, w tym z prowadzoną działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Nie ma w tym zakresie znaczenia, czy związek taki ma charakter bezpośredni czy pośredni - kluczowy jest wpływ danego wydatku (obciążonego polskim VAT) na prowadzony biznes i nawet potencjalną możliwość osiągnięcia sprzedaży opodatkowanej VAT (dającej prawo do odliczenia VAT).

W przedmiotowej sytuacji nie powinno budzić wątpliwości, że wydatki na organizację imprezy integracyjnej udokumentowane fakturą VAT wystawioną przez profesjonalną agencję (z naliczonym polskim VAT) będą pozostawać w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę (działalnością opodatkowaną VAT, świadczenie usług leasingu). Będą to bowiem wydatki, efektem których będzie integracja i motywacja zespołu. Będą to więc typowe wydatki „pośrednie”, które powinny skutkować lepszym i efektywniejszym prowadzeniem biznesu (obrotu opodatkowanego VAT).

Spółka stoi na stanowisku, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia VAT z faktury wystawionej przez profesjonalną agencję z tytułu organizacji imprezy integracyjnej. Jednak Spółka nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu usług noclegowych i gastronomicznych zgodnie z art. 88 ust.1 pkt 4.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym prawo to nie przysługuje – nawet gdy określone wcześniej warunki są spełnione – w sytuacji wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalności gospodarczą w zakresie leasingu operacyjnego i finansowego w ramach grupy kapitałowej, zwanej dalej „Grupą”, w której skład wchodzi również kilka innych spółek.

W najbliższym czasie Spółka planuje zorganizować imprezę integracyjną, podczas której nastąpi podsumowanie działalności, dokonań firmy oraz wytyczenie planów działania na najbliższe lata. Na imprezę integracyjną będą zaproszone osoby (dalej: "Uczestnicy”) związane ze Spółką. Do Uczestników Spółka zalicza:

  • pracowników Spółki (umowa o pracę),
  • pracowników Spółki - Banku z Grupy,
  • współpracowników Spółki (umowy o współpracę, umowa zlecenie, umowa o dzieło).

Zarówno uczestnictwo pracowników, pracowników Spółki - Banku i współpracowników w tym spotkaniu nie będzie obowiązkowe i nie poniosą oni żadnych kosztów związanych z uczestnictwem a czas przeznaczony na spotkanie firmowe będzie wliczać się do czasu pracy.

Impreza integracyjna będzie zorganizowana poza siedzibą i miejscem prowadzenia działalności przez wyspecjalizowane firmy zewnętrzne, które na rzecz Spółki wyświadczą:

  • usługi organizacji wstępnej części inicjującej (nagłośnienie, oświetlenie, scena, scenografia, wynajem sali konferencyjnej, praca technika sali) oraz obsługi części artystyczno-rozrywkowej (nagłośnienie, wynajem sceny i zespołu muzycznego),
  • usługi transportu,
  • usługi noclegowe,
  • usługi gastronomiczne (posiłki w formie bufetu, napoje, w tym alkoholowe).

Celem udokumentowania wykonania organizacji imprezy, profesjonalne firmy wystawią na rzecz Spółki fakturę (lub faktury) z naliczonych polskim VAT, która zostanie opłacona ze środków obrotowych Spółki.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

W uzupełnieniu wniosku Strona wyjaśniła, że celem organizacji imprezy jest integracja, podsumowanie wyników 2016 oraz kontynuacja obchodów 25-lecia firmy.

Impreza nie będzie organizowana przez jedna firmę w sposób kompleksowy. Firma N świadczyć będzie usługi noclegowe, wynajem sali konferencyjnej, usługi gastronomiczne, aranżacji sali bankietowej. Firma B wyświadczy usługi zorganizowania i skoordynowania imprezy (część artystyczno-rozrywkowa, koszty transportu, identyfikatory, ubezpieczenie, fotograf).

Faktura od firmy N będzie zawierała wyszczególnione (w odrębnych pozycjach) usługi gastronomiczne, usługi noclegowe, aranżacji sali. Będą one zafakturowane na jednej fakturze. Faktura od firmy B będzie opiewała na jedną kwotę obejmującą koszt poszczególnych usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług gastronomicznych i noclegowych ujętych na fakturach, wystawionych przez zewnętrzne firmy.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, przysługuje podatnikowi w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Uwzględniając przedstawione powyżej okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów ustawy dotyczących odliczenia podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że koszty (wydatki) związane z organizacją Imprezy integracyjnej będą miały co do zasady pośredni związek z wykonywaną działalnością gospodarczą. Nabywane przez Spółkę towary i usługi dotyczące Imprezy integracyjnej nie będą służyły dalszej odsprzedaży, ani nie będą wykorzystywane do świadczenia usług leasingu operacyjnego i finansowego (co świadczyłoby o bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością), ale pośrednio poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości – budowanie pozytywnego wizerunku oraz renomy, poprawę relacji z współpracownikami, poprawę atmosfery pracy, wzrost motywacji do wykonywania obowiązków pracowniczych będą związane ze sprzedażą opodatkowaną.

Jednakże zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych – co do zasady – nie podlega odliczeniu.

Z opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca nie nabywa jednej kompleksowej usługi organizacji Imprezy integracyjnej od jednej firmy, ponieważ jedna firma zapewni usługi noclegowe, wynajem sali konferencyjnej, usługi gastronomiczne i aranżację sali bankietowej, natomiast inna firma wyświadczy usługi zorganizowania i skoordynowania imprezy (część artystyczno-rozrywkowa, koszty transportu, identyfikatory, ubezpieczenie, fotograf).

W związku z tym, w opisanym zdarzeniu przyszłym, nie mamy do czynienia z zakupem jednej kompleksowej usługi Imprezy integracyjnej, natomiast wnioskodawca dokonuje zakupu od różnych dostawców, szeregu usług związanych z zaplanowaną Imprezą integracyjną.

Na wstępie wskazać należy, że ani Dyrektywa 2006/112/WE, ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przy czym zastrzec należy, że aczkolwiek Trybunał w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie.

W szczególności wskazać należy wyrok Trybunału z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, w którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

Generalnie system podatku od wartości dodanej opiera się na zasadzie, że każde świadczenie jest traktowane odrębnie i niezależnie na potrzeby opodatkowania tym podatkiem.

W tej konkretnie opisanej sytuacji mamy właśnie do czynienia z zakupem kilku odrębnych usług od różnych kontrahentów, w których nie ma zakupu jednego świadczenia głównego, więc nie mamy do czynienia z zakupem jednego świadczenia kompleksowego od którego w całości przysługuje odliczenie podatku.

W opisanej sytuacji zakup usług gastronomicznych i noclegowych nie służy wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej – organizacji przez Wnioskodawcę Imprezy integracyjnej, lecz będzie miał charakter samoistny, będzie jedynie jednym z elementów składających się na dokonane zakupy i nie będzie elementem zakupu jednorodnej usługi kompleksowej.

Oddzielne fakturowanie, jak również odrębna taryfikacja świadczeń, jak również zakupy od kilku kontrahentów, przemawiają za istnieniem zakupu wielu niezależnych świadczeń, które złożą się na organizowaną przez Wnioskodawcę Imprezę integracyjną.

Ogół okoliczności, w jakich będą miały miejsce opisane transakcje świadczą o tym, że zakup usług gastronomicznych i noclegowych nie stanowi elementu zakupu usługi kompleksowej.

Opisane usługi nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mają charakter samoistny, i w związku z tym spełniają warunki art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, wyłączające prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu tych usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu usług noclegowych i gastronomicznych, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.