0112-KDIL1-3.4012.675.2018.2.KS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Miejsce opodatkowania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi układania planu dietetycznego na rzecz konsumentów z Włoch.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2018 r. (data wpływu 31 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca opodatkowania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi układania planu dietetycznego na rzecz konsumentów z Włoch – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca opodatkowania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi układania planu dietetycznego na rzecz konsumentów z Włoch.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1. Opis prowadzonej działalności gospodarczej

Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w formie spółki z o.o. na terenie Polski polegającą na oferowaniu konsumentom planów dietetycznych oferowanych w ten sposób, że:

  1. osoba fizyczna za pośrednictwem dedykowanej strony internetowej wypełnia ankietę, w której podaje szczegółowe informacje dot. między innymi swoich nawyków żywieniowych oraz stanu swojego zdrowia,
  2. na podstawie tych informacji przygotowywany jest przez pracowników Wnioskodawcy indywidualny plan dietetyczny,
  3. plan dietetyczny przesyłany jest następnie klientom za pośrednictwem sieci Internet lub udostępniany na koncie klienta,
  4. ponadto jeżeli usługa wykupiona jest na dłuższy okres czasu, wraz z upływem czasu udostępniane są kolejne plany dietetyczne w tej samej formie drogą elektroniczną.

Z tych przyczyn usługa całkowicie wykonywana jest na odległość, w formie elektronicznej. Pracownicy Wnioskodawcy jak i siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terenie Polski.

2. Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca planuje opisaną wyżej usługę wprowadzić na rynek włoski, w ten sposób, że:

  1. jego pracownicy zatrudnieni na terenie Polski przygotują stronę internetową dedykowaną na rynek włoski,
  2. usługa opisana szczegółowo wyżej będzie oferowana na tych samych zasadach jak wskazano w pkt 1 z tym, że będzie przeznaczona na rynek Włoch, skierowana do konsumentów (osób niebędących podatnikami podatku VAT) znajdujących się na terenie Włoch, i będzie świadczona w języku włoskim,
  3. celem świadczenia usługi Wnioskodawca nie planuje otwierać żadnego biura na terenie Włoch, usługa będzie świadczona przez polskich pracowników i współpracowników, w tym tłumaczy,
  4. Wnioskodawca będzie korzystał z pomocy włoskich rezydentów – będzie to ok. pięć do dziesięciu osób, które to osoby:
    1. będą współpracować z Wnioskodawcą wedle zasady – część w sposób stały (na podstawie stałych umów – zlecenie, ew. umowa o pracę), a część na podstawie jednostkowych usług (na podstawie w szczególności umów o dzieło),
    2. będą wykonywać na rzecz Wnioskodawcy różnego rodzaju usługi, a usługi te będą miały charakter pomocniczy w stosunku do usług oferowanych przez Wnioskodawcę – tj. w szczególności przygotowywanie tekstów informacyjnych lub promocyjnych na stronę internetową Wnioskodawcy, dokonywanie tłumaczeń lub udostępnianie swojego wizerunku do promocji usług Wnioskodawcy,
    3. nie będą wykonywały żadnych czynności zarządczych,
    4. nie będą posiadały zorganizowanego przez Wnioskodawcę biura lub innego miejsca świadczenia usług,
    5. ich miejsca zamieszkania, jak i miejsca skąd będą świadczyć usługi/pracę na rzecz Wnioskodawcy będą położone na terenie różnych rejonów Włoch,
    6. Wnioskodawca nie będzie posiadał zakładu na terytorium Włoch,
    7. Obywatele Włoch nie będą posiadali pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z planowanym oferowaniem usług na terenie Włoch, Wnioskodawca chciałby ustalić:

Czy świadczenie usług opisanych w stanie przyszłym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeśli tak to na terenie którego z państw – Polski czy Włoch?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z właściwymi przepisami (art. 2 pkt 26 ustawy VAT) przez usługi elektroniczne należy rozumieć usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. Do usług świadczonych drogą elektroniczną należą świadczenia dokonywane za pomocą sieci Internet, które muszą:

  1. mieć charakter zautomatyzowany,
  2. wymagają minimalnego udziału człowieka,
  3. ich wykonanie byłoby niemożliwe bez wykorzystania technologii informacyjnej.

Z opisu wskazanego przez Wnioskodawcę wynika, że usługa świadczona przez niego nie może być zakwalifikowana jako usługa elektroniczna z tej przyczyny, że:

  1. nie ma charakteru zautomatyzowanego (jest przygotowywana przez pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy na podstawie indywidualnej ankiety wypełnianej przez klienta),
  2. wymaga znacznego nakładu pracy człowieka, tzn. najpierw analizowana jest ankieta wypełniona przez klienta a następnie na tej podstawie pracownik/zleceniobiorca współpracujący z Wnioskodawcą przygotowuje spersonalizowany plan dietetyczny.

Z tej przyczyny usługa ta nie może być zakwalifikowana jako usługa elektroniczna, stąd należy w tym wypadku zastosować art. 28c ust. 1 ustawy VAT – usługa podlega podatkowi VAT wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 2 pkt 26 ustawy – przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

I tak, na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 – do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Jak wynika z art. 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 – powyższy przepis obejmuje w szczególności:

  1. ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
  2. usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
  3. usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
  4. odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
  5. pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
  6. usługi wyszczególnione w załączniku I.

Załącznik I zawiera następujące usługi:

  1. Punkt 1 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
    1. tworzenie i hosting witryn internetowych;
    2. automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online;
    3. zdalne zarządzanie systemami;
    4. hurtownie danych online, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych;
    5. dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie.
  2. Punkt 2 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
    1. uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień;
    2. oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych;
    3. sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek);
    4. automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych;
    5. automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall.
  3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
    1. uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
    2. uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
    3. zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
    4. prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
    5. dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
    6. wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
    7. informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
    8. dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych;
    9. korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
  4. Punkt 4 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
    1. uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;
    2. uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków;
    3. uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;
    4. pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;
    5. uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni;
    6. odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;
    7. odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych;
    8. dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;
    9. dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.
  5. Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
    1. automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
    2. ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.

Natomiast z zapisu art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 wynika, że ustęp 1 nie ma zastosowania do:

  • usług nadawczych;
  • usług telekomunikacyjnych;
  • towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
  • płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
  • materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
  • płyt CD i kaset magnetofonowych;
  • kaset wideo i płyt DVD;
  • gier na płytach CD-ROM;
  • usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
  • usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
  • usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
  • hurtowni danych off-line;
  • usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
  • usług centrum wsparcia telefonicznego;
  • usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
  • konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
  • (uchylona)
  • (uchylona)
  • (uchylona)
  • biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
  • zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.

Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem koniecznym dla uznania usługi za usługę elektroniczną jest łączne wystąpienie następujących cech świadczonej usługi:

  • realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
  • świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
  • jej wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe,
  • nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w formie spółki z o.o. na terytorium Polski polegającą na oferowaniu konsumentom planów dietetycznych oferowanych w ten sposób, że:

  1. osoba fizyczna za pośrednictwem dedykowanej strony internetowej wypełnia ankietę, w której podaje szczegółowe informacje dot. między innymi swoich nawyków żywieniowych oraz stanu swojego zdrowia,
  2. na podstawie tych informacji przygotowywany jest przez pracowników Wnioskodawcy indywidualny plan dietetyczny,
  3. plan dietetyczny przesyłany jest następnie klientom za pośrednictwem sieci Internet lub udostępniany na koncie klienta,
  4. ponadto jeżeli usługa wykupiona jest na dłuższy okres czasu, wraz z upływem czasu udostępniane są kolejne plany dietetyczne w tej samej formie drogą elektroniczną.

Z tych przyczyn usługa całkowicie wykonywana jest na odległość, w formie elektronicznej. Pracownicy Wnioskodawcy jak i siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Polski.

Wnioskodawca planuje opisaną wyżej usługę wprowadzić na rynek włoski, w ten sposób, że jego pracownicy zatrudnieni na terytorium Polski przygotują stronę internetową dedykowaną na rynek włoski. Usługa opisana szczegółowo wyżej będzie oferowana na tych samych zasadach jak w Polsce z tym, że będzie przeznaczona na rynek Włoch, skierowana do konsumentów (osób niebędących podatnikami podatku VAT) znajdujących się na terytorium Włoch, i będzie świadczona w języku włoskim. Celem świadczenia usługi Wnioskodawca nie planuje otwierać żadnego biura na terytorium Włoch, usługa będzie świadczona przez polskich pracowników i współpracowników, w tym tłumaczy. Wnioskodawca będzie korzystał z pomocy włoskich rezydentów – będzie to ok. pięć do dziesięciu osób, które to osoby:

  1. będą współpracować z Wnioskodawcą wedle zasady – część w sposób stały (na podstawie stałych umów – zlecenie, ew. umowa o pracę), a część na podstawie jednostkowych usług (na podstawie w szczególności umów o dzieło),
  2. będą wykonywać na rzecz Wnioskodawcy różnego rodzaju usługi, a usługi te będą miały charakter pomocniczy w stosunku do usług oferowanych przez Wnioskodawcę – tj. w szczególności przygotowywanie tekstów informacyjnych lub promocyjnych na stronę internetową Wnioskodawcy, dokonywanie tłumaczeń lub udostępnianie swojego wizerunku do promocji usług Wnioskodawcy,
  3. nie będą wykonywały żadnych czynności zarządczych,
  4. nie będą posiadały zorganizowanego przez Wnioskodawcę biura lub innego miejsca świadczenia usług,
  5. ich miejsca zamieszkania, jak i miejsca skąd będą świadczyć usługi/pracę na rzecz Wnioskodawcy będą położone na terytorium różnych rejonów Włoch,
  6. Wnioskodawca nie będzie posiadał zakładu na terytorium Włoch,
  7. Obywatele Włoch nie będą posiadali pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe w świetle definicji zawartej w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011, jak również wskazanych w nim katalogów usług elektronicznych oraz usług wyłączonych z tej kategorii należy stwierdzić, że usługi układania planu dietetycznego świadczone przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Internetu – nie można zaliczyć do usług elektronicznych, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy w zw. z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Usługi układania planu dietetycznego za pośrednictwem Internetu nie będą spełniały warunków do uznania ich za usługi elektroniczne. Zauważyć należy, że Internet stanowić będzie jedynie narzędzie, za pośrednictwem którego dochodzić będzie do wykonania przedmiotowych usług dla klientów Wnioskodawcy. Sam fakt świadczenia tych usług z wykorzystaniem Internetu nie zmieni ich charakteru, nie spowoduje, że staną się one usługami elektronicznymi w rozumieniu powyższych przepisów.

W przypadku świadczenia usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług ważne jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

W myśl art. 28a ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

  1. ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
  2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca będzie świadczył usługi układania planu dietetycznego na rzecz osób niebędących podatnikami podatku VAT, znajdujących się na terytorium Włoch.

Zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy – miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi elektroniczne.

I tak, jednym z zastrzeżeń wskazanych w art. 28c ust. 1 ustawy jest art. 28k ustawy, w myśl którego – miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Należy wskazać, że ww. zastrzeżenie w art. 28c ust. 1 ustawy nie będzie miało zastosowania do świadczonych przez Wnioskodawcę usług układania planu dietetycznego na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, ponieważ jak wcześniej wyjaśniono, usługi te nie będą usługami elektronicznymi.

Tym samym miejscem świadczenia usług układania planu dietetycznego na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (konsumentów z Włoch) będzie zgodnie z ww. przepisem miejsce, w którym Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.

Zatem w związku z planowanym przez Wnioskodawcę oferowaniem usług układania planu dietetycznego dla osób z terytorium Włoch niebędących podatnikami podatku VAT, opisane usługi będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca opodatkowania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi układania planu dietetycznego na rzecz konsumentów z Włoch. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.