IPPP2/4512-9/15-2/IZ | Interpretacja indywidualna

Usługę świadczoną w ramach umowy z Radiem uznać należy za usługę dziennikarską, dla której ustawodawca nie przewidział ani obniżonej stawki podatku ani zwolnienia od podatku. Usługa ta podlega więc opodatkowaniu na podstawie art. 146f pkt 1 w związku z art. 41 ust. 1 ustawy stawką podatku w wysokości 23%.
IPPP2/4512-9/15-2/IZinterpretacja indywidualna
  1. dziennikarz
  2. twórcy
  3. usługi dziennikarskie
  4. usługi radiowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe -> Przepisy przejściowe i końcowe -> Okresy przejściowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi dziennikarskiej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi dziennikarskiej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi dziennikarskie i prezenterskie. Jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zawarł umowę z Radiem będącym siecią komercyjnych rozgłośni, w ramach której Wnioskodawca jest współprowadzącym Redaktorem i jednym z gospodarzy audycji radiowej. Audycja ma charakter satyryczno - rozrywkowego porannego.”. W programie współprowadzący podają informacje z kraju i ze świata, komentując je w sposób satyryczny, ogłaszają i rozwiązują konkursy z nagrodami dla słuchaczy, prowadzą krótkie wywiady z celebrytami. Niektóre elementy programu zawierają lokowanie produktów lub są dedykowane sponsorom.

Audycja prowadzona jest w formule "na żywo", długość audycji zależy od potrzeb programowych Radia i przyjętej ramówki programowej. Audycje są przygotowywane i prowadzone osobiście przez Redaktora, scenariusz każdej audycji jest przygotowany przez Redaktora wspólnie z drugim współprowadzącym.

Redaktor (Wnioskodawca) w okresie obowiązywania umowy, zobowiązany jest do zachowania wyłączności wśród innych stacji radiowych w zakresie świadczeń objętych niniejszą umową. W ramach ustalonego wynagrodzenia Redaktor zobowiązuje się do wzięcia udziału w nagrywaniu „promosów” reklamujących audycję oraz upoważnia usługodawcę do korzystania, w ramach objętych umową, z wizerunku, głosu i nazwiska Redaktora.

Redaktor, w zamian za wynagrodzenie przenosi na zleceniodawcę, z chwilą zrealizowania każdej audycji, autorskie prawa majątkowe oraz prawa do artystycznych wykonań powstałe podczas programu z jego udziałem.

Ponadto, w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie, Redaktor korzystając z przysługujących mu autorskich praw majątkowych i osobistych przenosi na zleceniodawcę prawo zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego do każdej z audycji oraz upoważnia zleceniodawcę do swobodnego opracowania każdej z audycji (m.in. poprzez dokonywanie ich skrótów, przeróbek, tłumaczeń, itp.) oraz do korzystania z tych opracowań na polach eksploatacji, wskazanych w umowie.

W zamian za świadczenia Redaktora związane z realizacją audycji oraz przeniesienie praw i udzielenie uprawnień opisanych w niniejszej umowie, zleceniodawca będzie płacił na rzecz Redaktora, tytułem wynagrodzenia, zryczałtowaną kwotę netto + VAT, płatną miesięcznie na podstawie wystawionej przez Redaktora faktury VAT.

Jednocześnie ustala się, że zryczałtowana kwota, o jakiej mowa powyżej, obejmuje wszystkie koszty realizacji przez Redaktora usług, związanych z niniejszą umową oraz przeniesienia praw i udzielenia uprawnień zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy usługa świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz Radia w opisanym stanie faktycznym jest usługą dziennikarską opodatkowaną stawką VAT 23%, czy ze względu na kulturalno-rozrywkowy charakter audycji jest usługą kulturalną podlegającą zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art . 43 ust . 1 pkt . 33 lit. b) Ustawy o VAT ...

Zdaniem Wnioskodawcy usługi świadczone w ramach zawartej umowy z Radiem powinny być opodatkowane stawką 23%.

Wnioskodawca rozpoczynając działalność w Radiu zakwalifikował swoje usługi Redaktora jako usługi dziennikarskie i zastosował stawkę podatku VAT 23%, powołując się na interpretację indywidualną z dnia 21.10.2013, sygn. IPPP1/443-865/13-2/PR Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Ponieważ usługa realizowana przez Wnioskodawcę jest tworzeniem radiowego utworu audialnego o tematyce społeczno-informacyjnej przedstawionej i komentowanej w sposób rozrywkowo-satyryczny, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sposób przedstawiania informacji nie zmienia kwalifikacji usługi i powinna być ona zakwalifikowana jako usługa dziennikarska.

Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) Ustawy o VAT wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla usług kulturalnych muszą być spełnione przesłanki o charakterze podmiotowym i przedmiotowym jednocześnie. Wnioskodawca spełnia warunek podmiotowy będąc indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym w formie honorariów.

Natomiast zdaniem Wnioskodawcy świadczona usługa na rzecz Radia nie spełnia wszystkich aspektów przedmiotowych kwalifikujących ją jako usługę kulturalną zwolnioną z podatku VAT. Audycja prowadzona przez Redaktora jest bardzo złożona, Redaktor przekazuje informacje społeczno-informacyjne, dokonuje własnych komentarzy mających charakter artystyczno-twórczy, ale również jest zobowiązany do przekazywania w trakcie audycji treści związanych z promocją produktów.

Wnioskodawca świadcząc więc usługi dziennikarskie, artystyczno-twórcze i usługi o charakterze komercyjnym, w trakcie jednej audycji, zobowiązany jest do zastosowania podstawowej stawki VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177 poz. 1054 z pózn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w ustawie jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o VAT nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnych metod wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A., kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. Z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

  1. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
  2. plastyczne;
  3. fotograficzne;
  4. lutnicze;
  5. wzornictwa przemysłowego;
  6. architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
  7. muzyczne i słowno-muzyczne;
  8. sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
  9. audiowizualne (w tym filmowe).

Twórcą z kolei w rozumieniu ww. ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Tylko w razie spełnienia tych przesłanek przysługują twórcy zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu. Cecha indywidualności przejawia się w samym procesie twórczym i oznacza oryginalność, niepowtarzalność.

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi dziennikarskie i prezenterskie. Wnioskodawca zawarł umowę z Radiem będącym siecią komercyjnych rozgłośni, w ramach której Wnioskodawca jest współprowadzącym Redaktorem i jednym z gospodarzy audycji radiowej. Audycja ma charakter satyryczno - rozrywkowego porannego „X.”. W programie współprowadzący podają informacje z kraju i ze świata, komentując je w sposób satyryczny, ogłaszają i rozwiązują konkursy z nagrodami dla słuchaczy, prowadzą krótkie wywiady z celebrytami. Niektóre elementy programu zawierają lokowanie produktów lub są dedykowane sponsorom. Audycje są przygotowywane i prowadzone osobiście przez Redaktora, scenariusz każdej audycji jest przygotowany przez Redaktora wspólnie z drugim współprowadzącym. Redaktor (Wnioskodawca) w okresie obowiązywania umowy, zobowiązany jest do zachowania wyłączności wśród innych stacji radiowych w zakresie świadczeń objętych niniejszą umową.

W ramach ustalonego wynagrodzenia Redaktor zobowiązuje się do wzięcia udziału w nagrywaniu „promosów” reklamujących audycję oraz upoważnia usługodawcę do korzystania, w ramach objętych umową, z wizerunku, głosu i nazwiska Redaktora.

Redaktor, w zamian za wynagrodzenie przenosi na zleceniodawcę, z chwilą zrealizowania każdej audycji, autorskie prawa majątkowe oraz prawa do artystycznych wykonań powstałe podczas programu z jego udziałem. Ponadto, w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie, Redaktor korzystając z przysługujących mu autorskich praw majątkowych i osobistych przenosi na zleceniodawcę prawo zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego do każdej z audycji oraz upoważnia zleceniodawcę do swobodnego opracowania każdej z audycji (m.in. poprzez dokonywanie ich skrótów, przeróbek, tłumaczeń, itp) oraz do korzystania z tych opracowań na polach eksploatacji, wskazanych w umowie.

W zamian za świadczenia Redaktora związane z realizacją audycji oraz przeniesienie praw i udzielenie uprawnień opisanych w niniejszej umowie, zleceniodawca będzie płacił na rzecz Redaktora, tytułem wynagrodzenia, zryczałtowaną kwotę netto + VAT, płatną miesięcznie na podstawie wystawionej przez Redaktora faktury VAT. Jednocześnie ustala się, że zryczałtowana kwota, o jakiej mowa powyżej, obejmuje wszystkie koszty realizacji przez Redaktora usług, związanych z niniejszą umową oraz przeniesienia praw i udzielenia uprawnień zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania właściwą stawką podatku VAT usług świadczonych w ramach umowy z Radiem.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest twórcą i artystą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim. Spełniona jest zatem, jak słusznie zauważył Wnioskodawca, przesłanka podmiotowa wynikająca z art. 41 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Zauważyć jednak należy, że zwolnienie od podatku przewidziane w tym przepisie odnosi się wyłącznie do twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów,w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów, ale wyłącznie wtedy gdy świadczone przez nich usługi są usługami w zakresie kultury.

W ocenie tut. Organu usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach umowy z Radiem nie można uznać za usługi w zakresie kultury. Do usług takich nie można bowiem zaliczyć ogłaszania i prowadzenia konkursów dla słuchaczy, wywiadów z celebrytami, czy przekazywania treści związanych z promocją produktów. Również czynności polegające na podawaniu informacji z kraju i ze świata, nawet jeżeli ich satyryczno-żartobliwa forma opracowana jest przez Wnioskodawcę nie noszą znamion typowych dla usług w zakresie kultury. Tym samym stwierdzić należy, że niespełniony jest warunek przedmiotowy wynikających z treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy przewidującego zastosowanie zwolnienia od podatku. Oznacza to więc, że realizowana przez Wnioskodawcę, w ramach umowy zawartej z Radiem, usługa polegająca na tworzeniu radiowego utworu audialnego o tematyce społeczno -informacyjnej, nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Okoliczności sprawy wskazują, że usługę świadczoną w ramach umowy z Radiem uznać należy za usługę dziennikarską, dla której ustawodawca nie przewidział ani obniżonej stawki podatku ani zwolnienia od podatku. Usługa ta podlega więc opodatkowaniu na podstawie art. 146f pkt 1 w związku z art. 41 ust. 1 ustawy stawką podatku w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.