PT8/033/11/136/TKE/14/RD20336 | Interpretacja indywidualna

Brak możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty udzielonych przez aptekę upustów na podstawie zestawień komputerowych
PT8/033/11/136/TKE/14/RD20336interpretacja indywidualna
  1. apteka
  2. bonifikaty
  3. ewidencja sprzedaży
  4. kasa rejestrująca
  5. obowiązek ewidencyjny
  6. obrót
  7. paragon fiskalny
  8. paragony
  9. raporty fiskalne
  10. upust
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Kasy rejestrujące -> Kasy rejestrujące

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ, wydanej w imieniu Ministra Finansów, przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dla Pani ... , ul. ..., NIP: ..., na wniosek z dnia 2 sierpnia 2010 r. (data wpływu 9 sierpnia 2010 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty upustów, zmienia ww. interpretację z urzędu, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2010 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wpłynął wniosek z dnia 2 sierpnia 2010 r., złożony przez Panią ...(dalej: Wnioskodawca), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia obrotu i podatku należnego o kwoty upustów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej leków i wyrobów medycznych (apteka). Aby zachęcić klientów do zakupów w aptece Wnioskodawca udziela upustów. Jednakże z uwagi na posiadany system komputerowy, który jest sprzężony z drukarkami fiskalnymi fiskalizacji ulega kwota przed udzieleniem upustu. Wnioskodawca nie ma możliwości zaewidencjonowania w urządzeniach fiskalnych kwoty należnej po udzieleniu upustu. Jednakże ten sam system pozwala na zrobienie zestawienia udzielonych upustów z podziałem na poszczególne stawki podatku.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca ma prawo do zmniejszenia kwot obrotu i podatku należnego zaewidencjonowanych przy użyciu drukarek fiskalnych o kwoty udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień...

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do zmniejszenia obrotu i kwot udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień. Przekonanie takie wynika z treści art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT) zgodnie z którym podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych, w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b art. 29 ustawy o VAT. Ustawodawca nie przewidział żadnej szczególnej formy udokumentowania upustów tak, jak zrobił to w przypadku zmniejszenia podstawy opodatkowania w oparciu o wystawione faktury korygujące. Nie ma więc żadnych podstaw ustawowych aby wymagać od podatnika szczególnej formy dokumentowania bonifikat czy upustów. Podobne stanowisko prezentują również Sądy Administracyjne.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 9 marca 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 2866/08) stwierdza:

1.Dokonanie korekty faktury nie stanowi jedynej możliwości dla zmniejszenia obrotu. Zmniejszenie takie możliwe jest także w oparciu o inne dokumenty, które zawierać będą wszelkie dane potrzebne dla zobrazowania wysokości udzielonego rabatu. Ustawodawca nie sprecyzował bowiem tego, w jaki sposób i w jakiej formie następować by miało dokumentowanie rabatów, zarówno co do faktu ich udzielenia, jak i co do ich wysokości i przedmiotu.

2.Przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób.

Podobnie orzekł WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1724/08) stwierdzając, iż: w art. 29 ust. 4 ustawy z 2004 r. o podatku od towarów i usług ustawodawca zamieścił jedynie stwierdzenie, że podatnik może zmniejszyć obrót m.in. o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur. Z treści przepisu tego nie wynika, aby uprawnienie to uzależnione było od otrzymania przez podatnika potwierdzenia odbioru faktury przez kontrahenta, a w efekcie bez znaczenia jest data w jakiej ono nastąpiło. Cytowane wyroki to tylko część ugruntowanej linii orzecznictwa co daje przekonanie, iż stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.

W dniu 7 października 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając na podstawie przepisów § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr IBPP4/443-1125/10/EJ, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej interpretacji przywołał następujące przepisy: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 1 i 4, art. 109 ust. 3, art. 111 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), § 5 ust. 1 pkt 6 lit. f-n, pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338).

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach udzielana przez Wnioskodawcę bonifikata (upust) bezspornie pomniejszać będzie obrót. Jednakże, aby bonifikata ta mogła zostać uwzględniona w deklaracji VAT-7 musi zostać udokumentowana prawidłowym i rzetelnym dowodem księgowym.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że paragony fiskalne muszą odzwierciedlać wartość sprzedaży i potwierdzać faktyczny przebieg operacji gospodarczej. Ponadto podkreślił również, że w przedmiotowej sprawie w momencie sprzedaży obie strony transakcji znają cenę sprzedaży. Cena ta powinna zatem znaleźć odzwierciedlenie w dokumencie potwierdzającym dokonanie transakcji sprzedaży.

Podsumowując kwestię dokumentowania za pomocą kasy rejestrującej udzielanych przez Wnioskodawcę bonifikat (upustów), Organ wskazał, iż z powyższych przepisów rozporządzenia jednoznacznie wynika, że w celu prawidłowej realizacji obowiązków związanych z prowadzeniem ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, udzielana przez Wnioskodawcę bonifikata (upusty) powinna zostać uwidoczniona na drukowanych przez kasę rejestrującą paragonach.

Z uwagi na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że udzielone upusty, które nie zostały w sposób prawidłowy udokumentowane (uwidocznione) na paragonach nie mogą stanowić podstawy do obniżenia obrotu i kwot podatku należnego.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej: ustawa), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednocześnie podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338, z późn. zm.).

W myśl art. § 5 ust. 1 pkt 6 lit. f) do lit. n) ww. rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać między innymi takie informacje jak: cenę jednostkową towaru lub usługi, ilość i wartość sprzedaży, wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku, wartość sprzedaży zwolnionej od podatku, łączną kwotę podatku, łączną kwotę należności, kolejny numer paragonu fiskalnego, kolejny numer kasy i oznaczenia kasjera (...), logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia oraz numer unikatowy kasy.

Jak stanowi § 5 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, informacje zawarte na paragonie powinny znajdować się w kolejności podanej w pkt 6, z wyjątkiem informacji zawartej w pkt 6 lit. d, tj. data i czas (godzinę i minutę) sprzedaży, a logo fiskalne i numer unikatowy kasy muszą być umieszczone centrycznie w linii i obowiązkowo kończyć paragon fiskalny.

Fakt, że obowiązujące przepisy prawa nie regulują kwestii korygowania sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej, nie oznacza, że podatnik nie ma jednak możliwości dokonania korekty zaewidencjonowanego obrotu. Skoro konstrukcja kasy nie pozwalała na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej, to korekty tej należy dokonać za pomocą innych urządzeń księgowych. Ponadto mając na uwadze art. 29 ust. 4 ustawy, kwota udzielonego rabatu lub bonifikaty winna być udokumentowana, a dokumentacja prowadzona w sposób wiarygodny i rzetelny.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg.

Jeżeli podstawą prawidłowego sporządzenia rozliczenia będzie rzeczywisty przebieg transakcji gospodarczej udokumentowany rzetelnymi dowodami i będzie wynikać z zapisów zawartych w prowadzonych urządzeniach księgowych, z których dane wynikające za dany okres rozliczeniowy obniżą łączną sprzedaż z tego okresu zaewidencjonowaną w kasie rejestrującej to brak jest podstaw prawnych do zakwestionowania postępowania podatnika, który przyjął do określenia podstawy opodatkowania inną kwotę, niż wynika to z wydruku raportu fiskalnego.

W świetle powyższych wyjaśnień oraz mając na uwadze stan faktyczny, który przedstawił Wnioskodawca we wniosku, iż nie ma możliwości zaewidencjonowania w urządzeniach fiskalnych kwoty należnej po udzieleniu upustu, lecz ten sam system pozwala na zrobienie zestawienia udzielonych upustów z podziałem na poszczególne stawki podatku, stanowisko Wnioskodawcy, iż ma on prawo do zmniejszenia obrotu i kwot udzielonych upustów na podstawie posiadanych zestawień należało uznać za prawidłowe.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 7 października 2010 r. nr IBPP4/443-1125/10/EJ, wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.