ILPB2/415-1350/10-2/JK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenie pieniężne od podmiotu nie będącego Jego pracodawcą będzie podlegało opodatkowaniu, zgodnie z art. 23 ust. 3 umowy, tj. w Indiach i w Polsce, a w konsekwencji zgodnie z art. 24 ust. 2a) umowy przewidującym unikanie podwójnego opodatkowania metodą wyłączenia z progresją - otrzymany dochód będzie zwolniony od opodatkowania w Polsce, przy czym powinien zostać uwzględniony dla potrzeb obliczenia stopy procentowej podatku od pozostałego dochodu Wnioskodawcy, podlegającego opodatkowaniu w Polsce stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o PDOF, niezależnie od faktu, iż zgodnie z wewnętrznymi regulacjami indyjskimi od dokonanej na rzecz Wnioskodawcy wypłaty nie został pobrany w Indiach podatek?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2010 r. (data wpływu 1 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania świadczenia pieniężnego otrzymanego od indyjskiego podmiotu nie będącego pracodawcą – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodu otrzymanego od indyjskiego podmiotu nie będącego pracodawcą.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest pracownikiem X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w X, zatrudnionym na stanowisku kontrolera finansowego. Posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka, w której jest zatrudniony jest częścią międzynarodowej Grupy X z siedzibą w Indiach. Podstawową działalnością Spółki jest świadczenie usług w zakresie outsourcingu finansowo-księgowego. W 2010 r. w związku ze zbliżającą się 30 rocznicą powstania Y z siedzibą w Indiach, będącej główną spółką Grupy pracownikom Grupy, w tym między innymi pracownikom Spółki, a więc i Wnioskodawcy wypłacone zostały określone środki pieniężne. Wysokość tych środków stanowiła równowartość od 5 do 7 akcji X(w zależności od stażu pracy) i została obliczona według kursu jej akcji na giełdzie w określonym czasie poprzedzającym wypłatę. W przypadku Wnioskodawcy otrzymana wypłata stanowiła równowartość 6 akcji. Płatność dokonana została bezpośrednio na rachunki bankowe pracowników Spółki w Polsce, w tym na rachunek Wnioskodawcy, przez Z z siedzibą w Indiach, niezależny podmiot o statusie trustu powołany w celu realizacji dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników Grupy. Uprawnionymi do otrzymania ww. środków pieniężnych byli pracownicy Spółki pozostający w stosunku pracy ze Spółką w dniu 31 marca 2010 r. oraz w momencie wypłaty środków (z wyłączeniem pracowników w okresie wypowiedzenia). Wysokość środków pieniężnych pracowników zależna była od długości zatrudnienia w Spółce - im dłuższy staż pracy tym wyższe środki otrzymane przez pracownika. Od dokonanych wypłat nie został pobrany podatek w Indiach, gdyż zgodnie z uzyskanymi przez Spółkę informacjami z Grupy, zgodnie z wewnętrznymi regulacjami indyjskimi takie płatności nie podlegają opodatkowaniu w Indiach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenie pieniężne od T. będzie podlegało opodatkowaniu, zgodnie z art. 23 ust. 3 umowy, tj. w Indiach i w Polsce, a w konsekwencji zgodnie z art. 24 ust. 2a) umowy przewidującym unikanie podwójnego opodatkowania metodą wyłączenia z progresją - otrzymany dochód będzie zwolniony od opodatkowania w Polsce, przy czym powinien zostać uwzględniony dla potrzeb obliczenia stopy procentowej podatku od pozostałego dochodu Wnioskodawcy, podlegającego opodatkowaniu w Polsce stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o PDOF, niezależnie od faktu, iż zgodnie z wewnętrznymi regulacjami indyjskimi od dokonanej na rzecz Wnioskodawcy wypłaty nie został pobrany w Indiach podatek...

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o PDOF, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się – w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o PDOF - osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl art. 4a ustawy o PDOF, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W ocenie Wnioskodawcy na gruncie ustawy o PDOF otrzymane świadczenie powinno zostać uznane jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ustawy o PDOF. Stosownie do tego przepisu, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 umowy, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie bez względu na to, gdzie powstają, które nie zostały wyraźnie wymienione w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.

Jednocześnie stosownie do art. 23 ust. 3 umowy, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, powstające w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W ocenie Wnioskodawcy z powyższego wynika, że przepis ten ma zastosowanie do dochodów nie sklasyfikowanych w innych przepisach umowy. Po analizie treści artykułów od 1 do 22 należy stwierdzić, że umowa nie zawiera przepisu odnoszącego się wprost do wypłat będących przedmiotem analizowanego stanu fatycznego, to zatem w myśl art. 23 tej umowy - należy zakwalifikować je do tzw. „innych dochodów”. Tak więc uzyskany przez Niego, jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, dochód od trust z siedzibą w Indiach, podlega opodatkowaniu w Polsce, jako państwie rezydencji; może także podlegać opodatkowaniu w Indiach jako państwie źródła.

W takiej sytuacji, według Wnioskodawcy, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy umowy przewidujące metody unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z art. 24 ust. 2a) umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze wymienione Państwo będzie, z zastrzeżeniem postanowień litery b) niniejszego ustępu, zwalniać taki dochód od opodatkowania, jednakże może, przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu takiej osoby, zastosować stawkę podatku, która byłaby zastosowana, gdyby zwolniony dochód nie uzyskał takiego zwolnienia.

W myśl ww. przepisu umowy, w odniesieniu do dochodów podatnika mającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski, otrzymującego od podmiotu mającego siedzibę w Indiach dochody, które mogą podlegać opodatkowaniu w państwie źródła, tj. w Indiach oraz podlegające opodatkowaniu w państwie rezydencji, tj. w Polsce należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania, w tym wypadku jest to metoda wyłączenia z progresją. Stosownie do tej metody, jeżeli podatnik, który jest polskim rezydentem osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy może być opodatkowany w Indiach, to Polska będzie zwalniać taki dochód od opodatkowania.

Według Wnioskodawcy należy podkreślić, iż zastosowanie powyższej metody jest niezależne od faktu, że w rzeczywistości wewnętrzne przepisy indyjskie nie przewidują pobrania podatku od świadczenia wypłaconego na Jego rzecz. Taka okoliczność nie wpływa bowiem na możliwość zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania przewidzianego umową.

W konsekwencji dochód uzyskany przez Niego od T. powinien być zwolniony od opodatkowania w Polsce, przy czym w przypadku gdy uzyskuje inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, np. ze stosunku pracy, to dochód uzyskany od trust powinien zostać uwzględniony dla potrzeb obliczenia stopy procentowej podatku od pozostałego dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Stosownie bowiem do art. 27 ust. 8 ustawy o PDOF, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

  1. do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
  2. ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
  3. ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy otrzymane przez Niego dochody od T. podlegać będą zaklasyfikowaniu jako inne dochody, zgodnie z art. 23 ust. 3 umowy i w rezultacie - będą podlegały opodatkowaniu w Polsce i w Indiach. Jednocześnie dla potrzeb unikania podwójnego opodatkowania zastosowanie znaleźć winna metoda wyłączenia z progresją, wskazana w art. 24 ust. 2a) umowy. W konsekwencji dochód uzyskany od T. powinien być zwolniony od opodatkowania w Polsce, przy czym zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o PDOF w przypadku, gdy Wnioskodawca uzyskuje inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, np. ze stosunku pracy, dochód uzyskany od trust powinien zostać uwzględniony dla potrzeb obliczenia stopy procentowej podatku od pozostałego dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce, niezależnie od faktu, iż zgodnie z wewnętrznymi regulacjami indyjskimi od dokonanej na rzecz Wnioskodawcy wypłaty nie został pobrany w Indiach podatek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Przy czym stosownie do art. 3 ust. 1a cyt. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast w myśl przepisu art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z brzmieniem art. 23 ust. 1 umowy z dnia 21 czerwca 1989 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Indii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1990 r. Nr 8, poz. 46), z zastrzeżeniem postanowień ustępu 2 części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie bez względu na to, gdzie powstają, które nie zostały wyraźnie wymienione w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.

Stosownie zaś do art. 23 ust. 3 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, powstające w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W przedmiotowej sprawie, zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Wnioskodawcy będącemu pracownikiem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w X, stanowiącej część międzynarodowej Grupy z siedzibą w Indiach, zostały wypłacone środki pieniężne przez niezależny podmiot o statusie T. z siedzibą w Indiach, powołany do realizacji dodatkowych świadczeń na rzecz pracowników Grupy. Wysokość przedmiotowych środków pieniężnych obliczono przy tym jako równowartość 6 akcji indyjskiej spółki będącej główną spółką Grupy.

Zatem do tego rodzaju dochodu znajdzie zastosowanie art. 23 ust. 3 ww. umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Indii, w myśl którego inne dochody osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski z wyżej wskazanego tytułu, mogą być opodatkowany w Indiach oraz w państwie rezydencji, tj. w Polsce. Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować przepis art. 24 ust. 2 lit. a) przedmiotowej umowy, zgodnie z którym w obu Umawiających się Państwach będzie się unikać podwójnego opodatkowania w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze wymienione Państwo będzie, z zastrzeżeniem postanowień litery b) niniejszego ustępu, zwalniać taki dochód od opodatkowania, jednakże może, przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu takiej osoby, zastosować stawkę podatku, która byłaby zastosowana, gdyby zwolniony dochód nie uzyskał takiego zwolnienia.

Zastosowana w umowie metoda unikania podwójnego opodatkowania to tzw. metoda wyłączenia z progresją, stosownie do której, jeżeli podatnik, który jest polskim rezydentem osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami dwustronnej umowy może być opodatkowany w Indiach, to Polska będzie zwalniać taki dochód lub majątek od opodatkowania.

Postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód "może podlegać" opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) nie oznacza, że podatnik może wybrać państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Z przyjętej metody unikania podwójnego opodatkowania wynika, iż świadczenie pieniężne uzyskane przez Wnioskodawcę z wyżej wskazanego tytułu jest zwolnione z opodatkowania w Polsce, przy czym jeżeli uzyskałby w danym roku podatkowym inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, dochód ze źródła przychodów położonego w Indiach powinien zostać uwzględniony dla potrzeb obliczenia stopy procentowej podatku od pozostałego dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Podatek określa się wówczas, stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

  1. do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
  2. ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
  3. ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Reasumując, należy stwierdzić, iż uzyskane przez Wnioskodawcę świadczenie pieniężne od indyjskiego podmiotu nie będącego Jego pracodawcą podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 23 ust. 3 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, tj. w Indiach i w Polsce. Jednocześnie w Polsce należy uniknąć podwójnego opodatkowania, stosując określoną w art. 24 ust. 2 lit. a) tejże umowy w zw. z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tzw. metodę wyłączenia z progresją.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.