IPPB2/436-709/14-4/LS | Interpretacja indywidualna

Czy do czynności cywilnoprawnej zawarcia Umowy pożyczki będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC?
IPPB2/436-709/14-4/LSinterpretacja indywidualna
  1. podatek od czynności cywilnoprawnych
  2. pożyczka
  3. spółki
  4. udziałowiec
  5. umowa pożyczki
  6. wierzytelność
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Przedmiot opodatkowania
  2. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Zwolnienia od podatku -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 lutego 2015 r. (data nadania 13 lutego 2015 r., data wpływu 16 lutego 2015 r.) na wezwanie z dnia 3 lutego 2015 r. Nr IPPB2/436-709/14-2/LS (data nadania 4 lutego 2015 r., data doręczenia 10 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący spółką akcyjną (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym. Akcjonariuszem Spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej „Akcjonariusz”).

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę pożyczki (dalej: „Umowa pożyczki”) ze swoim Akcjonariuszem, przy czym pożyczkodawcą będzie Akcjonariusz, natomiast pożyczkobiorcą będzie Spółka.

Umowa pożyczki będzie obowiązywać od dnia jej zawarcia (podpisania). Umowa pożyczki zawarta pomiędzy Akcjonariuszem a Spółką będzie typową umową pożyczki, z tym zastrzeżeniem, że kwota pożyczki nie zostanie wypłacona jednorazowo, lecz zostanie wypłacona w kilku transzach, w wysokości oraz w terminach określonych w Umowie pożyczki. Umowa pożyczki nie będzie miała przy tym charakteru umowy pożyczki rewolwingowej, tj. takiej, przy której po spłaceniu całości lub części zobowiązania pożyczkobiorca może ponownie się zadłużyć, do kwoty ustalonego przez strony umowy limitu.

Po podpisaniu Umowy pożyczki oraz po wypłaceniu Spółce pierwszej transzy, w ramach działań restrukturyzacyjnych, Wnioskodawca zostanie przekształcony w spółkę osobową, w trybie art. 551 par. 1 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Spółka osobowa, powstała w wyniku przekształcenia będzie kontynuować działalność, w zakresie uprzednio prowadzonym przez Spółkę, w formie spółki akcyjnej. W konsekwencji, w dniu wypłaty kolejnej transzy pożyczki, w wykonaniu Umowy pożyczki, pożyczkodawca nie będzie już Akcjonariuszem Spółki, ale wspólnikiem spółki osobowej, powstałej w wyniku przekształcenia Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wskazuje, że spółce osobowej, powstałej w wyniku przekształcenia, będzie przysługiwał z mocy prawa ogół praw i obowiązków, przysługujących Wnioskodawcy przed przekształceniem. Stąd, przekształcenie Wnioskodawcy w spółkę osobową, nie spowoduje zmiany treści stosunku cywilnoprawnego, powstałego wskutek zawarcia Umowy pożyczki.

W konsekwencji, spółka osobowa powstała w wyniku przekształcenia, będzie uprawniona do żądania wykonania zawartej przed przekształceniem Umowy pożyczki, w tym będzie uprawniona do żądania wypłaty kolejnych transz pożyczki. Wnioskodawca wskazuje, że udzielenie pożyczki nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tytułu zawarcia Umowy pożyczki, w tej konkretnej sytuacji, żadna ze stron Umowy pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ani też nie będzie z tego podatku zwolniona.

Pismem z dnia 3 lutego 2015 r. Nr IPPB2/436-709/14-2/LS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

  • doprecyzowanie przedstawionego zdarzenia przyszłego poprzez:
    1. jednoznaczne wskazanie miejsca zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa),
    2. określenie gdzie będą znajdowały się środki pieniężne w chwili zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa)

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie, wskazując, że:

W Wezwaniu zostało wskazane żądanie doprecyzowania przedstawionego zdarzenia przyszłego poprzez jednoznaczne wskazanie miejsca zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa).

Doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazuje, że Umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W Wezwaniu zostało wskazane nadto, żądanie doprecyzowania przedstawionego zdarzenia przyszłego poprzez jednoznaczne określenie gdzie będą znajdowały się środki pieniężne w chwili zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczpospolitej Polskiej czy też terytorium innego państwa).

Doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazuje w pierwszej kolejności, że - jak zostało to wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, zawartym we Wniosku - kwota pożyczki nie zostanie, wypłacona jednorazowo, lecz zostanie wypłacona w kilku transzach, w wysokości oraz w terminach określonych w Umowie pożyczki. W tym kontekście, Wnioskodawca wskazuje, że środki pieniężne będące przedmiotem wypłaty w ramach pierwszej transzy, w chwili zawarcia Umowy pożyczki, będą znajdować się na rachunku bankowym, prowadzonym dla pożyczkodawcy (Akcjonariusza), w Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do czynności cywilnoprawnej zawarcia Umowy pożyczki będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC...

Zdaniem Wnioskodawcy, do czynności prawnej zawarcia Umowy pożyczki będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki pieniędzy. Przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zatem umowa pożyczki, jako czynność cywilnoprawna, wskazana w wyczerpującym wyliczeniu przedmiotów opodatkowania, zawartym w ustawie o PCC.

Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Przepis dotyczący zapłaty podatku i złożenia deklaracji (art. 10 ust. 1 ustawy o PCC) również odnosi się do dnia dokonania czynności cywilnoprawnej stanowiąc, że podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC, zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez wspólnika (akcjonariusza) spółce kapitałowej. Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie pożyczki Spółce przez Akcjonariusza na podstawie Umowy pożyczki, zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Akcjonariuszem będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC, przy czym dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia bez znaczenia pozostaje fakt, iż w chwili przelewu kolejnej transzy lub transz pożyczki, w wykonaniu Umowy pożyczki, pożyczkodawca będzie wspólnikiem Wnioskodawcy, a nie akcjonariuszem.

Jak bowiem wskazano wyżej, przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest umowa pożyczki, rozumiana jako czynność cywilnoprawna, dokonywana w chwili zawarcia umowy, a obowiązek podatkowy powstaje w dniu zawarcia umowy pożyczki. Z tym też dniem konkretyzuje się możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego. Stąd, w przypadku zdarzenia przyszłego, wskazanego przez Wnioskodawcę, warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC należy badać według stanu na dzień zawarcia Umowy pożyczki.

W tym kontekście, Wnioskodawca wskazuje, że obowiązek podatkowy w opisanym zdarzeniu przyszłym, powstanie w dniu zawarcia Umowy pożyczki, a zatem w dniu, w którym pożyczkodawca będzie Akcjonariuszem Spółki co w ocenie Wnioskodawcy przesądza o zastosowaniu dla zawarcia Umowy pożyczki zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC.

Wykonanie zaś Umowy pożyczki poprzez wydanie przedmiotu pożyczki, w całości lub w części, po zmianie formy prawnej Wnioskodawcy, pozostanie bez wpływu na obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym także na prawo do zastosowania powołanego zwolnienia w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca wskazuje, że umowa pożyczki, została uregulowana w art. 720 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jednolity z dnia 17 grudnia 2013 r., Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.; dalej: „KC”). Zgodnie z definicją kodeksową, jest to umowa, na mocy której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (por. art. 720 par. 1 KC). Jest to przy tym umowa konsensualna, która dochodzi do skutku przez złożenie przez strony oświadczeń woli.

W konsekwencji przyjęcia przez Ustawodawcę konsensualnego modelu umowy pożyczki, regulacja KC dopuszcza zachowanie odstępstwa w czasie pomiędzy zawarciem umowy pożyczki, a jej wykonaniem, w tym wykonaniem poprzez wydanie przedmiotu pożyczki (por. J. Panowicz-Lipska <red.>, Prawo zobowiązań - część szczególna, System Prawa Prywatnego, tom 8, Legalis 2011).

W piśmiennictwie powszechnie wskazuje się,że przeniesienie posiadania przedmiotu pożyczki na pożyczkobiorcę (a tym samym przeniesienie jego własności, zgodnie z art. 155 par. 2 KC) stanowi wykonanie zawartej uprzednio umowy (tak: K. Osajda, Kodeks cywilny. Komentarz, Legalis 2014).

Powyższe poglądy znajdują potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego: „Umowa pożyczki jest umową konsensualną, dwustronnie zobowiązującą (art. 720 KC), przy czym w pierwszej kolejności aktualizuje się obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność biorącego określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku” (wyrok SN - Izby Cywilnej z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt: V CSK 394/11, Lex Prestige).

Wnioskodawca wskazuje na orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, potwierdzające prezentowane przez niego konkluzje. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny „Wobec zobowiązującego charakteru umowy pożyczki chwila zgodnego oświadczenia woli stron stanowi ojej zawarciu, tym samym o chwili powstania obowiązku uiszczenia podatku. Ani wydanie przedmiotu pożyczki, ani prawo dochodzenia jego wydania nie zmienia konsensualnego charakteru czynności.” (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt: III SA/Po 463/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. III SA/Wa 11/08 wskazał: „Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Ani wydanie przedmiotu pożyczki, ani prawo dochodzenia jego wydania, nie zmienia konsensualnego charakteru czynności. Umowa pożyczki jest ważna i podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych niezależnie od wydania pieniędzy, czy dokonania potrącenia wierzytelności”. Także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyroku z dnia 11 grudnia 2007 r, sygn. I SA/GI 646/07 podkreślił, że „Umowa pożyczki jest ważna i podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych niezależnie od wydania pieniędzy. Obowiązek uiszczenia należnego od takiej umowy podatku powstaje z mocy samego prawa już z chwilą zawarcia umowy”. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK1548/2008 wskazał, że „Przedmiotem podatku od czynności cywilnoprawnych nie jest sam fakt świadczenia na podstawie umowy pożyczki, lecz fakt zawarcia umowy, w której jedna ze stron czyli pożyczkodawca jest zobowiązany, a druga ze stron, to jest pożyczkobiorca jest uprawniony do otrzymania określonego świadczenia”.

Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w odniesieniu do przedmiotowej czynności cywilnoprawnej, nie znajdzie zastosowania wyłączenie z podlegania PCC, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC.

Stąd, zdaniem Wnioskodawcy, do czynności cywilnoprawnej zawarcia Umowy pożyczki, w opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym, będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i ustawy o PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Ponieważ przepisy ww. ustawy nie definiują czynności prawnych objętych opodatkowaniem to w tej materii należy odwołać się do znaczenia nadanego im w przepisach prawa cywilnego.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

  1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy wskazać, że w ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

  1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
  2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    • umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    • (uchylone),
    • umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Natomiast w przypadku, gdy umowy pożyczki nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy i zostaną udzielone przez wspólnika (akcjonariusza) spółce kapitałowej, wówczas znajduje zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez wspólnika spółce kapitałowej. Przez spółkę kapitałową rozumie się zgodnie z art. 1a pkt 2 spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną lub europejską.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego i uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca będący spółką akcyjną (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym. Akcjonariuszem Spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej „Akcjonariusz”). Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę pożyczki (dalej: „Umowa pożyczki”) ze swoim Akcjonariuszem, przy czym pożyczkodawcą będzie Akcjonariusz, natomiast pożyczkobiorcą będzie Spółka. Umowa pożyczki będzie obowiązywać od dnia jej zawarcia (podpisania). Umowa pożyczki zawarta pomiędzy Akcjonariuszem a Spółką będzie typową umową pożyczki, z tym zastrzeżeniem, że kwota pożyczki nie zostanie wypłacona jednorazowo, lecz zostanie wypłacona w kilku transzach, w wysokości oraz w terminach określonych w Umowie pożyczki. Umowa pożyczki nie będzie miała przy tym charakteru umowy pożyczki rewolwingowej, tj. takiej, przy której po spłaceniu całości lub części zobowiązania pożyczkobiorca może ponownie się zadłużyć, do kwoty ustalonego przez strony umowy limitu. Po podpisaniu Umowy pożyczki oraz po wypłaceniu Spółce pierwszej transzy, w ramach działań restrukturyzacyjnych, Wnioskodawca zostanie przekształcony w spółkę osobową, w trybie art. 551 par. 1 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Spółka osobowa, powstała w wyniku przekształcenia będzie kontynuować działalność, w zakresie uprzednio prowadzonym przez Spółkę, w formie spółki akcyjnej. W konsekwencji, w dniu wypłaty kolejnej transzy pożyczki, w wykonaniu Umowy pożyczki, pożyczkodawca nie będzie już Akcjonariuszem Spółki, ale wspólnikiem spółki osobowej, powstałej w wyniku przekształcenia Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazuje, że spółce osobowej, powstałej w wyniku przekształcenia, będzie przysługiwał z mocy prawa ogół praw i obowiązków, przysługujących Wnioskodawcy przed przekształceniem. Stąd, przekształcenie Wnioskodawcy w spółkę osobową, nie spowoduje zmiany treści stosunku cywilnoprawnego, powstałego wskutek zawarcia Umowy pożyczki. W konsekwencji, spółka osobowa powstała w wyniku przekształcenia, będzie uprawniona do żądania wykonania zawartej przed przekształceniem Umowy pożyczki, w tym będzie uprawniona do żądania wypłaty kolejnych transz pożyczki. Wnioskodawca wskazuje, że udzielenie pożyczki nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tytułu zawarcia Umowy pożyczki, w tej konkretnej sytuacji, żadna ze stron Umowy pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ani też nie będzie z tego podatku zwolniona. Umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki pieniężne będące przedmiotem wypłaty w ramach pierwszej transzy, w chwili zawarcia Umowy pożyczki, będą znajdować się na rachunku bankowym, prowadzonym dla pożyczkodawcy (Akcjonariusza), w Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, należy stwierdzić, że pożyczka która była udzielona przez akcjonariusza (wspólnika) spółce kapitałowej, będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, jak również powołane wyroki dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.