IPPB5/4510-864/15-2/PS | Interpretacja indywidualna

Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego na rzecz podmiotu z siedzibą we Włoszech.
IPPB5/4510-864/15-2/PSinterpretacja indywidualna
  1. obowiązek
  2. ograniczenie
  3. płatnik
  4. umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Pobór podatku -> Osoby prawne jako płatnicy
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Zasięg terytorialny

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643 z póżn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2015 r. (data wpływu 18 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego na rzecz podmiotu z siedzibą we Włoszech – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego na rzecz podmiotu z siedzibą we Włoszech.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej jako „Wnioskodawca’’) jest bankiem. Wnioskodawca. pełni trzy podstawowe funkcje: banku emisyjnego, banku banków oraz centralnego banku państwa. Podstawowym celem działalności Wnioskodawcy jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu Wnioskodawcy.

Do zadań Wnioskodawcy należy m.in. także dbałość o sprawność i bezpieczeństwo systemu płatniczego. Działania Wnioskodawcy na rzecz systemu płatniczego polegają przede wszystkim na: organizowaniu rozliczeń pieniężnych w kraju, zarówno między osobami fizycznymi, jak i podmiotami gospodarczymi, nadzorze nad systemami płatności oraz systemami rozrachunku papierów wartościowych, działaniach regulacyjnych.

W ramach realizacji powyższych zadań, Wnioskodawca prowadzi m.in. system płatności T.-N., stanowiący komponent paneuropejskiego systemu międzybankowych rozliczeń w euro w czasie rzeczywistym tj. T., który umożliwia szybkie i bezpieczne rozliczenia między bankami z różnych krajów, a tym samym wzmacnia płynność europejskiego systemu finansowego. T. pozwala bankom redukować koszty rozliczeń i stwarza im możliwość scentralizowanego zarządzania płatnościami. Uczestnikami systemu płatności T.-N. są: Wnioskodawca, banki komercyjne posiadające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, K. S.A., K. S.A. oraz K. S.A.

Wnioskodawcy może udzielać uczestnikom systemu T.-N. na ich wniosek, kredytu w ciągu dnia w euro (tzw. intraday credit), na czas krótszy niż jeden dzień operacyjny T. (kredyt zaciągany i spłacany w tym samym dniu operacyjnym, nie istnieje możliwość przedłużenia go na następny dzień). Kredyt ten zabezpieczany jest przeniesieniem prawa własności do obligacji skarbowych. Kredyt w ciągu dnia w euro jest formą wsparcia płynnościowego i nie podlega oprocentowaniu. Maksymalną kwotę kredytu, na dany kwartał kalendarzowy, Wnioskodawca ustala na podstawie wniosków uczestników systemu T.-N. W celu udzielania uczestnikom systemu T.-N. kredytu w ciągu dnia w euro, Wnioskodawca pozyskuje płynność (środki pieniężne w euro) od U. S.p.A. (do stycznia 2008 r. występującego pod nazwą U. S.p.A.) - banku posiadającego siedzibę we Włoszech, będącego uczestnikiem systemu T. (dalej jako „Bank”), na podstawie umowy C. „Contratto di apertura di Credito” (dalej jako „Umowa”). Zgodnie z Umową, każdego dnia operacyjnego T. Bank udziela Wnioskodawcy kredytu intraday w drodze przelania środków na rachunek Wnioskodawcy, prowadzony w euro w T., maksymalnie do kwoty limitu określonego w Umowie (maximum amount of the Credit Line). Kwota płynności pozyskanej od Banku w pełni odpowiada kwocie zgłoszonego przez uczestników systemu T.-N. zapotrzebowania na płynność (kredyt w ciągu dnia w euro) na dany kwartał. Przed rozpoczęciem każdego kolejnego kwartału, na podstawie wniosków, o których mowa wyżej, ustalana jest kwota wykorzystania maksymalnej kwoty limitu w kolejnym kwartale (Drawdown Amount). Po zakończeniu każdego kwartału, Wnioskodawca płaci Bankowi wynagrodzenie (commitment fee) w wysokości 0,03% w skali roku od nominalnej kwoty efektywnego wykorzystania maksymalnej kwoty limitu w poprzedzającym kwartale (notional amount effectively drawndown of the Credit Line). Zgodnie z umowami zawartymi przez Wnioskodawcę z uczestnikami systemu płatności T.-N., po zakończeniu każdego kwartału kredytobiorcy zobowiązani są do zwrotu Wnioskodawcy poniesionych przezeń kosztów z tytułu obsługi kredytu w ciągu dnia, które wynikają z kwot kredytu ustalonych (środków postawionych do dyspozycji kredytobiorców) na dany kwartał. Łączna kwota zwrotu jest równa kosztowi poniesionemu przez Wnioskodawcę z tytułu pozyskania płynności w ramach Umowy i jest pobierana z rachunków kredytobiorców. Obciążenie rachunków kredytobiorców następuje w tym samym dniu, w którym Wnioskodawca przekazuje kwotę należnego commitment fee do Banku. Wnioskodawca posiada oryginały certyfikatów rezydencji Banku w rozumieniu art. 4a pkt 12 ustawy o CIT, dotyczące okresów, w których realizowane są płatności na rzecz Banku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym, w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę na rzecz Banku, na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika podatku CIT na podstawie art. 26 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn zm.) (dalej:ustawa o CIT)...

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcy na rzecz Banku, na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika podatku CIT, na podstawie art. 26 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn zm.) (dalej:ustawa o CIT), co Wnioskodawca uzasadnia poniżej.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.” (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, wprowadza zryczałtowany podatek CIT od określonych tytułów przychodów, które zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, w tym, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, od przychodów z tytułu odsetek. W tym zakresie podatek ustalono w wysokości 20% tych przychodów.

Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT „Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.” (analogiczna norma wynika z art. 22a ustawy o CIT, stosownie do którego „Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”).

Zatem, stosownie do art. 11 ust. 1 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 roku, Nr 62. poz. 374,) „Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacone są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie”, przy czym, zgodnie z art. 11 ust. 2 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania „Jednakże odsetki takie mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli ich odbiorca jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek.”. Natomiast, jak wskazuje art. 11 ust. 4 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, określenie "odsetki”, użyte w niniejszym artykule, oznacza dochód od pożyczek rządowych, obligacji lub skryptów dłużnych, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem uczestniczenia w zyskach, oraz wszelkiego rodzaju roszczeń, jak również innego rodzaju dochody, które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane są z dochodami z pożyczek.

Ponadto, adekwatnie do art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, „Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W kontekście powyższego, w celu powstania obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku CIT oraz zastosowania instytucji płatnika tego podatku, zdaniem Wnioskodawcy niezbędne jest kumulatywne zaistnienie następujących okoliczności:

  1. wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy na rzecz Banku, stanowi odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
  2. przychód Banku z tytułu wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę w ramach Umowy jest przezeń uzyskiwany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przy czym, w razie łącznego zaistnienia obu powyższych przesłanek, zamiast przewidzianej art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stawki w wysokości 20% kwoty przychodów, w związku z posiadaniem przez Wnioskodawcą oryginałów certyfikatów rezydencji Banku, zastosowanie znajdzie, na podstawie art. 11 ust. 2 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stawka podatku w wysokości 10%.

Ad. 1

Zgodnie z art. 21 ust, 1 pkt 1 ustawy o CIT, zryczałtowany podatek CIT od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagranicznych (tj. nieposiadających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu) podatników przychodów z tytułu odsetek polega opodatkowaniu w wysokości 20% przychodów.

Jednocześnie, ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji pojęcia „odsetek”, w związku z czym, zgodnie z zasadami wykładni prawa podatkowego, w celu dokonania wykładni tego pojęcia na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w omawianym przypadku, należy odwołać się do ogólnie przyjętego znaczenia pojęcia „odsetek” w polskim systemie prawnym, tj. do:

  • ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm., dalej jako „KC”); zgodnie z art. 359 § 1 KC odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy wynika to z czynności prawnej albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu. Najbardziej typową transakcją, w ramach której powstają odsetki, jest umowa pożyczki. Stosownie do art. 720 § 1 KC, przez umowę pożyczki, dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy, albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy, albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Z przepisu tego wynika zatem, iż aby można było mówić o pożyczce, przedmiotem umowy muszą być pieniądze, albo rzeczy oznaczone co do gatunku. Przy czym pojęcie „pieniędzy” użyte przez ustawodawcę obejmuje zarówno znaki pieniężne jako rzeczy, jak i pieniądz elektroniczny, zarówno w odniesieniu do środków krajowych, jak i zagranicznych. Ponadto, w doktrynie przyjmuje się, że odsetki stanowią wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału,
  • Prawa bankowego, które w sposób szczegółowy w Rozdziale 5 reguluje umowę o kredyt bankowy; zgodnie z art. 69 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 oraz art. 76 Prawa bankowego, „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu”, przy czym umowa kredytu powinna określać w szczególności m.in. „wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany” oraz zasady oprocentowania kredytu. Ponadto, stosownie do art. 77 Prawa bankowego, „Umowa kredytu może określać, że od kredytu postawionego do dyspozycji kredytobiorcy i przez niego niewykorzystanego przysługuje bankowi odrębna prowizja.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że:

  • wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy na rzecz Banku stanowi odsetki w rozumieniu art. 359 § 1 KC oraz oprocentowanie kredytu w rozumieniu Prawa bankowego i nie jest prowizją, o której mowa w art. 77 Prawa bankowego, gdyż wysokość i zasady jego naliczania nie zależą od kwoty kredytu postawionej do dyspozycji Wnioskodawcy (maximum amount of the Credit Line) i przezeń niewykorzystanego, tylko od nominalnej kwoty efektywnego wykorzystania przez Wnioskodawcę maksymalnej kwoty limitu w poprzedzającym kwartale (notional amount effectively drawndown of the Credit Line),
  • z punktu widzenia przepisów Prawa bankowego, przedstawiona w stanie faktycznym Umowa stanowi umowę o kredyt bankowy,

w związku z czym wynagrodzenie (commitment fee) wypłacane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy na rzecz Banku stanowi odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Jednocześnie, w związku z posiadaniem przez Wnioskodawcę oryginałów certyfikatów rezydencji Banku, na podstawie art. 11 ust. 2 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 10%, gdyż wynagrodzenie (commitment fee) wypłacane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy na rzecz Banku stanowi odsetki również w rozumieniu art. 11 ust. 4 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tj. mieści się w określeniu „(,..) dochodu od (...) wszelkiego rodzaju roszczeń, jak również innego rodzaju dochodów, które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane są z dochodami z pożyczek.”, w szczególności w kontekście następującego brzmienia powyżej zacytowanego fragmentu art. 11 ust. 4 angielskiego tekstu polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, który zgodnie z art. 30 tej umowy należy uważać za rozstrzygający w razie rozbieżności przy interpretacji wszystkich wersji językowych, w jakich sporządzono polsko-włoską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania: „(...) income from (...) debt-claims of every kind as well as other income assimilated to income from money lent by the taxation law of the State in which the income arises”, innymi słowy, ponieważ - jak Wnioskodawca wykazuje w Ad. 2 poniżej - miejscem powstania dochodu (przychodu) Banku z tytułu wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę w ramach Umowy jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT jest on zrównany z dochodem z pożyczek, powyższe wynagrodzenie Banku stanowi odsetki w rozumieniu art. 11 ust. 4 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ad. 2

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.” (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jednocześnie ustawa o CIT nie definiuje, jak należy rozumieć pojęcie dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W praktyce, w odniesieniu do tego zagadnienia, wykształciły się następujące linie interpretacyjne: (i) przychód jest osiągany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jest wypłacany przez podmiot polski - łącznik siedziby płatnika (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby skarbowej w Katowicach z 13 stycznia r„ sygn. IBPBI/2/423- 1331/13/JD, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 19 czerwca 2013 r., sygn. 1TPB4/423-39/13/AM, (ii) przychód jest osiągany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli związane z nimi świadczenie zostało zrealizowane na terytorium Rzeczypospolitej - łącznik miejsca świadczenia (np. orzeczenie NSA z 23 kwietnia 2010 r., sygn. II FSK 2144/08, orzeczenie NSA z 2 czerwca 2011 r. sygn. II FSK 138/10), (iii) przychód jest osiągany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli efekty związanego z nim świadczenia będą wykorzystywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - łącznik miejsca efektu świadczenia (np. orzeczenie WSA w Krakowie z 17 lipca 2014 r., sygn. I SA/Kr 865/14, orzeczenie NSA z 4 lipca 2013 r., sygn. II FSK 2200/11).

W ocenie Wnioskodawcy, miejsce osiągnięcia przychodów Banku z tytułu wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, determinuje zasada określona powyżej jako „łącznik siedziby płatnika”, a zatem przychód ten jest osiągany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym, w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę na rzecz Banku, na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika podatku CIT na podstawie art. 26 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy na rzecz Banku stanowi odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a przychód Banku z tytułu wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, jest uzyskiwany przez Bank na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie, w związku z posiadaniem oryginałów certyfikatów rezydencji Banku w rozumieniu art. 4a pkt 12 ustawy o CIT, zastosowanie znajdzie, na podstawie art. 11 ust. 2 polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stawka podatku w wysokości 10%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –– tekst jednolity Dz.U.2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

obowiązek
ILPB2/436-300/14-4/MK | Interpretacja indywidualna

płatnik
ITPB3/4510-403/15/PW | Interpretacja indywidualna

umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
ITPB2/4511-668/15/ENB | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.