0115-KDIT2-2.4011.394.2017.1.IL | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W sytuacji, gdy Wnioskodawca przez cały rok wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do swoich małoletnich dzieci i nie ma możliwości ustalenia z matką dzieci kwoty odliczeń w odpowiednich proporcjach, należy przyjąć że przysługuje mu ulga w wysokości połowy kwoty przysługującej na dwójkę małoletnich dzieci. W związku z tym przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca ma prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2017 r. w wysokości 50% kwoty ulgi.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. (data wpływu 13 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. (data wpływu 13 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wychowywał w roku podatkowym 2016 dzieci - Kaję 7 lat ur. 13 listopada 2010 r. i Jakuba 12 lat ur. 7 czerwca 2005 r. oraz finansował ich funkcjonowanie (życie codzienne, szkołę, leczenie itp.) jak i ich wypoczynek. W połowie 2016 r. zamieszkał w oddzielnym gospodarstwie domowym nie przerywając jednak finansowania funkcjonowania dzieci, pomocy dydaktycznej oraz merytorycznej w szkolnictwie, leczenia i innego niezbędnego wsparcia. Przez cały 2016 r. Wnioskodawca pozostawał z Magdaleną B. w związku małżeńskim i zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po konsultacji z prawnikiem, dokonał odliczenia ulgi na dzieci od podatku dochodowego za 2016 r. Odliczenie ulgi na dzieci Wnioskodawca próbował skonsultować z Magdaleną B. jednak nie był w stanie uzyskać informacji odnośnie podziału przysługującej ulgi. Biorąc pod uwagę brak możliwości uzgodnienia proporcji przysługującej ulgi, zgodnie z art. 27f z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonał odliczenia połowy przysługującej ulgi, licząc, iż Magdalena B. dokona podobnego odliczenia.

W związku z zaistniałą sytuacją przy odliczaniu ulgi na dzieci za rok podatkowy 2016, Wnioskodawca ma wątpliwości w jaki sposób ma prawo dokonać odliczenia przedmiotowej ulgi za rok 2017, biorąc pod uwagę iż w maju 2017 r. Wnioskodawca rozwiązał związek małżeński z Magdaleną B., wykonując przez cały 2017 rok obowiązek alimentacyjny oraz sprawując funkcję wychowawczą oraz pomocniczą w obowiązkach szkolnych obojga dzieci. Od momentu rozwodu, tak jak wcześniej Wnioskodawca wykonuje władzę rodzicielską, ograniczoną przez Sąd. Oprócz spełniania obowiązku alimentacyjnego, Wnioskodawca uczestniczy w wychowaniu dzieci, stale interesuje się ich nauką, zdrowiem oraz zainteresowaniami i zajęciami pozaszkolnymi dzieci. Kiedy to możliwe spotyka się z nimi i stara się jak najwięcej uczestniczyć w ich życiu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Wnioskodawcy przysługuje ulga prorodzinna za 2017 r. (i lata kolejne) w wysokości połowy przysługującej ulgi na dzieci?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu ulga prorodzinna za 2017 r. i (lata kolejne) w wysokości połowy przysługującej ulgi obojgu rodzicom z tytułu wykonywania władzy rodzicielskiej przez obojga rodziców, ponieważ dba o wychowanie dzieci oraz prawidłowy rozwój, pogłębienie wiedzy i zainteresowań, zapewnia wypoczynek oraz rozrywki, interesuje się ich życiem codziennym oraz zdrowiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenie przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
    3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W przypadku, gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie
z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Jednocześnie jak stanowi art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską, przysługuje ulga na dzieci małoletnie.

Władza rodzicielska – zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682) przysługuje obojgu rodzicom, a stosownie do art. 97 § 1 tejże ustawy jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej wykonywania. W rozumieniu przepisów prawa rodzinnego władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowywania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw (art. 95 § 1 k.r.o.).

Podkreślenia przy tym wymaga, iż separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka.

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca wychowywał w roku podatkowym 2016 dzieci - Kaję 7 lat ur. 13 listopada 2010 r. i Jakuba 12 lat ur. 7 czerwca 2005 r. oraz finansował ich funkcjonowanie (życie codzienne, szkołę, leczenie itp.) jak i ich wypoczynek. W połowie 2016 r. zamieszkał w oddzielnym gospodarstwie domowym nie przerywając jednak finansowania funkcjonowania dzieci, pomocy dydaktycznej oraz merytorycznej w szkolnictwie, leczenia i innego niezbędnego wsparcia. Przez cały 2016 r. Wnioskodawca pozostawał z Magdaleną B. w związku małżeńskim i zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po konsultacji z prawnikiem, dokonał odliczenia ulgi na dzieci od podatku dochodowego za 2016 r. Odliczenie ulgi na dzieci Wnioskodawca próbował skonsultować z Magdaleną B. jednak nie był w stanie uzyskać informacji odnośnie podziału przysługującej ulgi. Biorąc pod uwagę brak możliwości uzgodnienia proporcji przysługującej ulgi, zgodnie z art. 27f z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonał odliczenia połowy przysługującej ulgi, licząc, iż Magdalena B. dokona podobnego odliczenia.

W związku z zaistniałą sytuacją przy odliczaniu ulgi na dzieci za rok podatkowy 2016, Wnioskodawca ma wątpliwości w jaki sposób ma prawo dokonać odliczenia przedmiotowej ulgi za rok 2017, biorąc pod uwagę iż w maju 2017 r. Wnioskodawca rozwiązał związek małżeński z Magdaleną B., wykonując przez cały 2017 rok obowiązek alimentacyjny oraz sprawując funkcję wychowawczą oraz pomocniczą w obowiązkach szkolnych obojga dzieci. Od momentu rozwodu, tak jak wcześniej Wnioskodawca wykonuje władzę rodzicielską, ograniczoną przez Sąd. Oprócz spełniania obowiązku alimentacyjnego, Wnioskodawca uczestniczy w wychowaniu dzieci, stale interesuje się ich nauką, zdrowiem oraz zainteresowaniami i zajęciami pozaszkolnymi dzieci. Kiedy to możliwe spotyka się z nimi i stara się jak najwięcej uczestniczyć w ich życiu.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów uznać należy, że w sytuacji, gdy w stosunku do dzieci małoletnich zarówno Wnioskodawca jak i była małżonka wykonują władzę rodzicielską są uprawnieni do korzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać jednak należy, iż w powołanym art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zdanie drugie – ustawodawca dał rodzicom możliwość wyboru, w jaki sposób dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi prorodzinnej. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą. W związku z tym możliwe jest skorzystanie z odliczenia od podatku przez jednego z rodziców przy czym konieczne jest w tym zakresie uzyskanie porozumienia pomiędzy osobami uprawnionymi, gdyż to im ustawodawca pozostawił decyzję w tym względzie. W sytuacji natomiast braku takiego porozumienia odliczenie przysługuje w częściach równych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2360/15 podkreślił, że (...) wykonywanie władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców, w sytuacji braku porozumienia między nimi odnośnie proporcji przysługującej kwoty do odliczenia, powoduje iż przysługującą im kwotę ulgi podatkowej należy rozdzielić między nich w częściach równych”

W sytuacji gdy oboje rodzice dysponują prawem wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do dziecka są uprawnieni do korzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie władzy rodzicielskiej wynikające z orzeczenia sądowego powierzającego jednemu z rodziców wykonywanie władzy rodzicielskiej nie wpływa na możliwość korzystania z ulgi, ponieważ drugiemu z rodziców również przysługuje władza rodzicielska, nawet jeżeli została ona ograniczona.

Wobec przedstawionych uregulowań prawnych , uznać należy, iż w przypadku, gdy obydwoje rodzice wykonywali władzę rodzicielską przez cały rok, ulga przysługuje każdemu z rodziców w proporcjach przez nich ustalonych, z tym, że łączna kwota odliczeń, dokonanych przez oboje rodziców nie może przekroczyć kwoty odliczeń przysługujących względem danego dziecka. Natomiast, jeżeli rodzice takich proporcji nie ustalili, to należy przyjąć, że ulga przysługuje każdemu z nich w częściach równych.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca przez cały rok wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do swoich małoletnich dzieci i nie ma możliwości ustalenia z matką dzieci kwoty odliczeń w odpowiednich proporcjach, należy przyjąć że przysługuje mu ulga w wysokości połowy kwoty przysługującej na dwójkę małoletnich dzieci.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe - przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca ma prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2017 r. w wysokości 50% kwoty ulgi.

Wskazać również należy, że prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w wysokości połowy kwoty przysługującej na dwójkę małoletnich dzieci przysługiwać będzie Wnioskodawcy także za lata następne przy założeniu istnienia tego samego stanu faktycznego sprawy – tzn. nadal Wnioskodawca wykonywać będzie władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi - i prawnego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.