0114-KDIP2-1.4010.272.2017.1.JS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie ustalenia, czy sposób rozliczenia wykonanych prac na zasadzie koszt plus marża, będzie nadal uprawniał do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2017 r. (data wpływu 28 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy sposób rozliczenia wykonanych prac na zasadzie koszt plus marża, będzie nadal uprawniał do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy sposób rozliczenia wykonanych prac na zasadzie koszt plus marża, będzie nadal uprawniał do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

B. Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą, która związana jest z dystrybucją na terenie Polski produktów należących do dwóch głównych sektorów działalności Spółki, tj. sektor zdrowia oraz dział środków ochrony roślin.

Spółka w ramach prowadzonej działalności w Polsce prowadzi prace badawczo-rozwojowe (dalej: „prace B+R”), polegające na opracowywaniu i rozwijaniu innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie produkcji produktów grupy B..

Obecnie Wnioskodawca realizuje projekty badawczo-rozwojowe, które dotyczą innowacji produktowych na rzecz innych spółek z grupy B.. Celem prac B+R prowadzonych przez Wnioskodawcę jest wspieranie rozwoju produktów oferowanych klientom przez grupę B..

Przedmiotowy wniosek dotyczy sytuacji, gdy Spółka występuje w roli sprzedającego wyniki prac B+R (w tym do podmiotów powiązanych w myśl przepisów ustawy o CIT), także te które rozliczać będzie w ramach ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową. Powyższa sprzedaż wyników prac B+R będzie odbywać się na zasadzie koszt plus marża.

Zdaniem Spółki, prowadzona przez nią działalność w zakresie rozwoju produktów, procesów i technologii spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Jednocześnie, Spółka zaznacza, że oprócz wymagania będącego przedmiotem niniejszego wniosku, tj. spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, Spółka spełnia również wszelkie pozostałe wymagania przewidziane w art. 18d ustawy o CIT, w celu możliwości zastosowania przewidzianej w tym przepisie ulgi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego rozliczenie wykonania zleconych prac w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na zasadzie koszt plus marża, uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi opisanej w art. 18d ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego rozliczenie wykonania zleconych prac w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na zasadzie koszt plus marża, uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi opisanej w art. 18d ustawy CIT.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm), koszty kwalifikowane (w stosunku do których można zastosować ulgę na działalność badawczo-rozwojową o której mowa w art. 18d ustawy o CIT) podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jednocześnie, Spółka zgodnie z przedmiotowym stanem faktycznym kalkuluje swoje wynagrodzenie uwzględniając poniesione koszty (np. koszty prowadzonych prac B+R w podstawowym zakresie oraz koszty ogólnego zarządu i koszty administracyjne) oraz marżę (np. za zasadzie koszt plus marża).

Zdaniem Wnioskodawcy, kalkulowanie wynagrodzenia w oparciu o poniesione koszty przez Spółką nie spełnia definicji zawartej w przytoczonym przepisie.

Powyższa kalkulacja stosowana przez Spółkę jest przede wszystkim jedną z metod obliczania wynagrodzenia przez podmioty gospodarcze.

Celem działalności podmiotów gospodarczych jest generowanie dochodu, rozumianego jako różnica miedzy przychodem a kosztami jego uzyskania.

W modelu stosowanym przez Spółkę nie dochodzi de facto do zwrotu kosztów (kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ustawy o CIT) w myśl art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, a jedynie do zapłaty wynagrodzenia, które jest skalkulowane przez uwzględnienie ww. kosztów (w tym kosztów prac B+R) jako składowej ceny.

Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie dochodzi również do refakturowania ponoszonych kosztów na rzecz ich odbiorców.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki, w takim przypadku nie dochodzi do „zwrotu w jakiejkolwiek formie” kosztów kwalifikowanych o którym mowa w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

Jednocześnie zdaniem Spółki należy podkreślić, że przyjęcie innej interpretacji prowadziłoby do absurdalnej interpretacji, że w przypadku każdych zakończonych sukcesem prac badawczo-rozwojowych nie ma możliwości skorzystania z ulgi wskazanej w art. 18d ustawy o CIT. Dotyczyłoby to bowiem podmiotów sprzedających wyniki prac badawczo-rozwojowych jak i podmiotów takich dla których koszty prac badawczo-rozwojowych są często uwzględniane w kalkulacji ceny np. nowego wyrobu.

Zdaniem Wnioskodawcy, interpretacja inna niż przedstawiona powyżej prowadzi do sytuacji, że ulga opisana w art. 18d ustawy o CIT promowałaby projekty zakończone niepowodzeniem i takie, które nigdy nie mogą być skomercjalizowane.

Dodatkowo, zdaniem Spółki, nie jest istotne do jakich podmiotów dokonywana jest sprzedaż (czy dla podmiotów powiązanych zgodnie z art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o CIT, czy też podmiotów niepowiązanych).

Zdaniem Spółki, należy podkreślić, że przepisy ustawy o CIT dotyczące przedmiotowej ulgi nie określają wyłączeń w tym zakresie. Należy jednocześnie podkreślić, że zgodnie z ugruntowaną praktyką w przypadku przepisów dotyczących ulg i zwolnień, przepisy podatkowe należy interpretować ściśle i nie można do nich stosować interpretacji rozszerzającej. Tym samym, skoro nie ma wyraźnego przepisu dotyczącego wyłączenia z obszaru ulgi działalności badawczo-rozwojowej, której wyniki są sprzedawane, Spółka stoi na stanowisku, że wspomniana sprzedaż pozostanie neutralna w tym zakresie oraz będzie niezależna od podmiotu do którego jest dokonywana (tj. sprzedaż do podmiotów powiązanych zgodnie z art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o CIT oraz niepowiązanych).

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce organów podatkowych, m.in. w:

  • Interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2017 r. wydanej za pośrednictwem Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej [sygn. 3063-ILPB2.4510.226.2016.3.AO]: „W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie ustalenia, czy w przypadku sprzedaży wyników prac badawczo-rozwojowych na zasadzie koszt plus marża, udzielenia licencji lub innej Spółka będzie nadal uprawniona do zastosowania ulgi opisanej w art. 18d ustawy jest prawidłowe.
  • Interpretacji indywidualnej z dnia 22 czerwca 2016 r. wydanej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach [sygn. IBPB-1-2/4510-281/16/KP], w której organ uznał za prawidłowe następujące stanowisko podatnika: „rozliczenie wykonania zleconych prac na zasadzie koszt plus marża, uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej [...]. W modelu stosowanym przez Wnioskodawcę nie dochodzi de facto do zwrotu kosztów, a jedynie do zapłaty wynagrodzenia, które jest skalkulowane przez uwzględnienie kosztów jako składowej ceny. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że nie dochodzi do refakturowania ponoszonych kosztów na odbiorców usług.

Reasumując zdaniem Spółki, fakt iż koszty prac B+R stanowią podstawę kalkulacji wynagrodzenia na bazie koszt plus marża nie powinien wpływać na brak możliwości zastosowania w stosunku do tych wydatków ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT, z uwagi na fakt że:

Przepisy ustawy o CIT nie wskazują co należy rozumieć przez „zwrot w jakiejkolwiek formie”. Zdaniem Spółki, w przypadku ustalenia wynagrodzenia na bazie koszt plus marża, nie dochodzi do zwrotu kosztów. Baza kosztowa stanowi podstawę kalkulacji wynagrodzenia, tj. wynagrodzenie uzależnione jest od wysokości poniesionych wydatków w tym na prace B+R. Tym samym, Spółka otrzymuje w takim przypadku wynagrodzenie a nie zwrot kosztów.

Przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby prowadzić do interpretacji, która powodowałaby, że przepis dotyczący ulgi nie mógłby zostać zastosowany w przypadku każdych prac zakończonych wynikiem pozytywnym. W przypadku prac zakończonych wynikiem pozytywnym, podmioty gospodarcze dążą do zmaterializowania wyników poprzez uzyskanie przychodów ze sprzedaży. Tym samym, twierdzenie, że uzyskanie przychodów związanych z uprzednio poniesionymi kosztami prac B+R stanowi zwrot kosztów tych prac prowadziłoby do konkluzji, zgodnie z którą koszy prac B+R zakończonych wynikiem pozytywnym nie uprawniają do skorzystania z ulgi.

Biorąc pod uwagę powyższe wnoszę o potwierdzenie stanowiska przedstawionego przez Spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.