0115-KDIT2-2.4011.304.2018.1.IL | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Wydatki związane z zakupem i instalacją systemu grzewczego, składającego się z kotła na ekogroszek z podajnikiem oraz komina można uznać za wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki (przytoczone wyżej), określone w art. 26 ust. 7b, 7c i 7d ww. ustawy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2018 r. (data wpływu 17 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca mieszka wraz z żoną w domu jednorodzinnym, jest emerytem. Posiada orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności do dnia 30 czerwca 2019 r. o symbolu 05-R 11-1 (05-R - niepełnosprawność ruchowa; 11-1 - inne, w tym schorzenia endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby układu krwiotwórczego). Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 14 listopada 2013 r. Ponadto od siedmiu lat zmaga się z chorobą nowotworową szpiku kostnego : szpiczakiem mnogim, który w znaczny sposób wpływa negatywnie na pogłębianie się jego niepełnosprawności ruchowej. Piec centralnego ogrzewania znajduje się w piwnicy, do której prowadzą strome schody. Obsługa pieca jest dla Wnioskodawcy zbyt uciążliwa. Polega na codziennym czyszczeniu pieca z popiołu, codziennym rozpalaniu i załadowywaniu pieca kilkoma wiadrami węgla. Żona z uwagi na wiek i choroby neurologiczne nie jest w stanie się tym zajmować. Ze względu na swą niepełnosprawność Wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie tak często schodzić do piwnicy w celu utrzymania ognia w piecu. Niezbędne jest zatem zakupienie pieca z podajnikiem na ekogroszek, cechującego się zautomatyzowanym działaniem. Obsługa takiego pieca znacznie ułatwi utrzymanie ciepła dzięki zautomatyzowanemu procesowi podawania paliwa, oraz zapewni ciepłą wodę do celów higienicznych i gospodarczych, co ułatwi czynności życiowe. Obsługa kotła sprowadza się do zasypania podajnika odpowiednią ilością paliwa mniej więcej raz na tydzień. Biorąc pod uwagę niepełnosprawność Wnioskodawcy znacznie przyczyni się to do ułatwienia życia. Inwestycja polegająca na zainstalowaniu kotła wraz z kominem zostanie sfinansowana z własnych środków i wyniesie około 10.000,00 zł. Wnioskodawca planuje zakończenie inwestycji na rok 2018. Poniesiony przeze niego koszt zakupu systemu grzewczego nie będzie sfinansowany ani dofinansowany ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostanie zwrócony w jakiejkolwiek innej formie. Na potwierdzenie zakupu kotła wraz z kominem Wnioskodawca otrzyma dokument identyfikujący sprzedającego i jego jako kupującego łącznie z kwotą jaką zapłaci.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w ramach ulgi rehabilitacyjnej Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniu podatkowym za rok 2018 odliczyć od dochodu wydatki poniesione na zakup systemu grzewczego, składającego się z kotła na ekogroszek z podajnikiem oraz komina, zainstalowanego w budynku mieszkalnym?

Zdaniem Wnioskodawcy spełnia wszystkie warunki uprawniające do skorzystania z przywileju ulgi rehabilitacyjnej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok - wydatki nielimitowane - określone w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, iż warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest, m.in. posiadanie przez osobę, która poniosła wydatek orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną i posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym.

Wydatek będzie poniesiony na przystosowanie budynku mieszkalnego, który przyczyni się do ułatwienia życia, biorąc pod uwagę pogłębiającą się niepełnosprawność ruchową Wnioskodawcy. Wnioskodawca podnosi, iż poniesie wydatek z własnych środków na co będzie posiadał dokument w postaci faktury dokumentującej poniesienie wydatku.

Według Wnioskodawcy analiza przepisów dotyczących odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej pozwala stwierdzić, że może dokonać odliczeń wszelkich wydatków związanych z zakupem i przyłączeniem pieca na ekogroszek z podajnikiem, oraz kominem, w tym wydatków na rury stalowe, pompy i inne niezbędne narzędzia jako wydatki na unowocześnienie systemu ogrzewania, stanowiące zarówno wydatek na przystosowanie budynku mieszkalnego, jak i jego wyposażenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy wydatki o których mowa w ust. 7a podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

  1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
  2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
  3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

  1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1. całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2. znaczny stopień niepełnosprawności;
  2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1. całkowitą niezdolność do pracy albo
    2. umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Z treści wniosku wynika, Wnioskodawca mieszka wraz z żoną w domu jednorodzinnym, jest emerytem. Posiada orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności do dnia 30 czerwca 2019 r. o symbolu 05-R 11-1 (05-R - niepełnosprawność ruchowa; 11-1 - inne, w tym schorzenia endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby układu krwiotwórczego). Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 14 listopada 2013 r. Ponadto od siedmiu lat zmaga się z chorobą nowotworową szpiku kostnego : szpiczakiem mnogim, który w znaczny sposób wpływa negatywnie na pogłębianie się jego niepełnosprawności ruchowej. Piec centralnego ogrzewania znajduje się w piwnicy, do której prowadzą strome schody. Obsługa pieca jest dla Wnioskodawcy zbyt uciążliwa. Polega na codziennym czyszczeniu pieca z popiołu, codziennym rozpalaniu i załadowywaniu pieca kilkoma wiadrami węgla. Żona z uwagi na wiek i choroby neurologiczne nie jest w stanie się tym zajmować. Ze względu na swą niepełnosprawność Wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie tak często schodzić do piwnicy w celu utrzymania ognia w piecu. Niezbędne jest zatem zakupienie pieca z podajnikiem na ekogroszek, cechującego się zautomatyzowanym działaniem. Obsługa takiego pieca znacznie ułatwi utrzymanie ciepła dzięki zautomatyzowanemu procesowi podawania paliwa, oraz zapewni ciepłą wodę do celów higienicznych i gospodarczych, co ułatwi czynności życiowe. Obsługa kotła sprowadza się do zasypania podajnika odpowiednią ilością paliwa mniej więcej raz na tydzień. Biorąc pod uwagę niepełnosprawność Wnioskodawcy znacznie przyczyni się to do ułatwienia życia. Inwestycja polegająca na zainstalowaniu kotła wraz z kominem zostanie sfinansowana z własnych środków i wyniesie około 10.000,00 zł. Wnioskodawca planuje zakończenie inwestycji na rok 2018. Poniesiony przeze niego koszt zakupu systemu grzewczego nie będzie sfinansowany ani dofinansowany ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostanie zwrócony w jakiejkolwiek innej formie. Na potwierdzenie zakupu kotła wraz z kominem Wnioskodawca otrzyma dokument identyfikujący sprzedającego i jego jako kupującego łącznie z kwotą jaką zapłaci.

Rozpatrując czy wydatki poniesione na zakup i instalację kotła na ekogroszek z podajnikiem oraz komina podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej należy wskazać, iż w myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zatem należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja" i wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie" to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś”.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie "adaptacja" rozumieć należy więc jako "przystosowanie", które jednak niekoniecznie oznaczać musi "ulepszenie", czy "przekształcenie" zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, na gruncie rozpatrywanej sprawy, uznać należy , że wydatki poniesione na zakup i instalację systemu grzewczego, składającego się z kotła na ekogroszek wraz z podajnikiem oraz komina stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego i jego wyposażenie, odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności Wnioskodawcy, który posiada znaczny stopień niepełnosprawności, wynikający m.in. z niepełnosprawności ruchowej.

Zatem wydatki związane z zakupem i instalacją systemu grzewczego, składającego się z kotła na ekogroszek z podajnikiem oraz komina można uznać za wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki (przytoczone wyżej), określone w art. 26 ust. 7b, 7c i 7d ww. ustawy.

Wydatki te będą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym 2018, w którym zostały poniesione.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.