ITPB2/4511-362/15/MM | Interpretacja indywidualna

Czy Wnioskodawczyni rozliczając się za 2014 r. wspólnie z małżonkiem ma prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej w sytuacji gdy pracuje tylko mąż i na nim spoczywa obowiązek ich utrzymania?
ITPB2/4511-362/15/MMinterpretacja indywidualna
  1. dzieci i młodzież
  2. niepełnosprawni
  3. ulga
  4. ulga prorodzinna
  5. zasiłek pielęgnacyjny
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Podstawa obliczenia i wysokość podatku -> Skala podatkowa
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Dochody małżonków

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2015 r. (data wpływu 2 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2015 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 29 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń od podatku w ramach tzw. ulgi prorodzinnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń od podatku w ramach tzw. ulgi prorodzinnej.

Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, pismem z dnia 20 maja 2015 r. Nr ITPB2/4511-362/15-2/MM wezwano Wnioskodawczynię do ich usunięcia. Wniosek uzupełniono w dniu 29 maja 2015 r.

We wniosku tym oraz w piśmie uzupełniającym przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest matką dziecka niepełnosprawnego w stopniu znacznym (obustronny rozszczep górnej wargi i podniebienia, nadpobudliwość psychoruchowa, autoagresja). Dziecko niepełnosprawne urodziło się w 1997 r. i jest stanu wolnego (kawaler). Na dziecko niepełnosprawne od urodzenia Wnioskodawczyni otrzymywała zasiłek pielęgnacyjny. Dziecko uczyło się i nadal się uczy w szkole oraz nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu. Po rozwodzie z pierwszym mężem Wnioskodawczyni nie korzystała z żadnych ulg na to dziecko, albowiem jej dochody były zerowe.

W 2013 r. Wnioskodawczyni wyszła ponownie za mąż. Dopiero w tym roku mogła rozliczyć się za 2014 r. wspólnie z mężem, gdyż aby możliwe było wspólne opodatkowanie małżonków małżeństwo musi trwać cały rok podatkowy. Dotychczas Wnioskodawczyni i jej obecny mąż rozliczali się osobno. Dochody małżonków za 2014 r. nie przekroczyły kwoty 112.000 zł.

Obecny mąż nie jest prawnym opiekunem dziecka ale jest jedynym żywicielem jej i dziecka, sprawuje nad nimi pieczę i zastępuje ojca biologicznego. Wydatki na dziecko niepełnosprawne nie są małe, wiążą się ze specjalistycznym leczeniem wynikającym z niepełnosprawności (leki sprowadzane z Francji – import leków docelowych), pieluchomajtki, wyżywienie, ubranie, psychiatra (wizyty odbywają się prywatnie, gdyż inaczej czeka się miesiącami).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni rozliczając się za 2014 r. wspólnie z małżonkiem ma prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej w sytuacji gdy pracuje tylko mąż i na nim spoczywa obowiązek ich utrzymania...

Zdaniem Wnioskodawczyni, może skorzystać z ulgi prorodzinnej ponieważ jest w związku małżeńskim i małżonkowie rozliczają się wspólnie, a zatem ich dochody również są wspólne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej – jest prawidłowe.

Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku (art. 6 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z powyższym, podatek określony na imię obojga małżonków, należy uznać za wspólny podatek małżonków, także w przypadku gdy jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27 ustawy.

Zatem, prawo do odliczeń od podatku przysługuje obojgu małżonkom, nawet w przypadku gdy jeden z nich nie uzyskał żadnych przychodów.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy, w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 23 października 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1644) i mającym zastosowanie do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2014 r., odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
    3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Zgodnie z art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W myśl art. 27f ust. 2c ustawy, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

  1. na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
  2. wstąpiło w związek małżeński.

W przypadku, gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Z przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawczyni jest matką dziecka niepełnosprawnego w stopniu znacznym (obustronny rozszczep górnej wargi i podniebienia, nadpobudliwość psychoruchowa, autoagresja). Dziecko niepełnosprawne urodziło się w 1997 r. i jest stanu wolnego (kawaler). Na dziecko niepełnosprawne od urodzenia Wnioskodawczyni otrzymywała zasiłek pielęgnacyjny. Dziecko uczyło się i nadal się uczy w szkole i nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu. Po rozwodzie z pierwszym mężem Wnioskodawczyni nie korzystała z żadnych ulg na to dziecko, gdyż jej dochody były zerowe.

W 2013 r. Wnioskodawczyni wyszła ponownie za mąż. Dopiero w tym roku mogła rozliczyć się za 2014 r. wspólnie z mężem, gdyż aby możliwe było wspólne opodatkowanie małżonków małżeństwo musi trwać cały rok podatkowy. Dotychczas Wnioskodawczyni i jej obecny mąż rozliczali się osobno. Dochody małżonków za 2014 r. nie przekroczyły kwoty 112.000 zł.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż nawet w przypadku gdy w 2014 r. Wnioskodawczyni nie osiągnęła żadnych dochodów, nie ma podstaw prawnych aby małżonkowie nie mogli skorzystać z ulgi prorodzinnej na niepełnosprawne dziecko.

Co prawda, ulga przysługuje osobom wykonującym władzę rodzicielską lub osobom pełniącym funkcję opiekuna prawnego, to jednak w sytuacji kiedy Wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych dochodów, a małżonkowie dokonują wspólnego rozliczenia – stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w zeznaniu podatkowym za 2014 r. (przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powyżej zacytowanych przepisów) Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia ulgi na niepełnosprawne dziecko. Powyższe prawo wynika z faktu, że podatek jest określany na imię obojga; tym samym odliczenie będzie dokonane od podatku obliczonego na imię obojga małżonków.

Końcowo wskazać należy, że kwotę ulgi prorodzinnej Wnioskodawczyni i biologiczny ojciec dziecka (o ile przysługuje mu władza rodzicielska) mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.