ILPB2/4511-1-769/15-2/MK | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.
ILPB2/4511-1-769/15-2/MKinterpretacja indywidualna
  1. proporcja
  2. rozliczanie (rozliczenia)
  3. ulga prorodzinna
  4. władza rodzicielska
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Podstawa obliczenia i wysokość podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu 19 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest ojcem małoletniego dziecka. Sąd okręgowy dnia 4 czerwca 2009 r. orzekł rozpad małżeństwa z winy pozwanej, ustanawiając miejsce pobytu syna przy matce, pozostawiając Zainteresowanemu prawo współdecydowania o istotnych życiowych sprawach syna. Jednocześnie sąd zasądził na rzecz syna alimenty w kwocie 800 PLN.

Począwszy od roku podatkowego 2009 Zainteresowany podjął próbę porozumienia się z matką syna co do podziału prawa do ulgi z tytułu wychowywania syna. Po długich i trudnych rozmowach rodzice ustalili podział kwoty ulgi. Matka rozlicza 10 z 12 części przysługującej ulgi. Wnioskodawca natomiast rozlicza 2 z 12 części przysługującej ulgi.

Zainteresowany uważa natomiast, że realny wkład w wychowanie syna jest porównywalny do wkładu matki, zarówno pod względem materialnym, niematerialnym, wychowawczym, rozwojowym i emocjonalnym. Wnioskodawca jest w takim samym zakresie ojcem dla syna (mimo dzielącej ich odległości) jak dla córek, sióstr syna, z drugiego małżeństwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy Wnioskodawcy przysługuje zwrot ulgi z tytułu wychowana dziecka w wysokości 4 z 12 części za rok 2012, 2013 oraz 2014...
  2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka w wysokości połowy kwoty podlegającej odliczeniu za rok 2015 i następne lata...

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do ulgi z tytułu wychowania dziecka w wysokości połowy kwoty podlegającej odliczeniu za rok 2012, 2013, 2014, 2015 i lata przyszłe z uwagi na fakt, że aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dziecka sprawując nad nim opiekę, wpajając zasady, której w ocenie Zainteresowanego dają gwarancję wychowania dziecka na prawego i uczciwego obywatela.

Syn przebywa u Wnioskodawcy w co drugi weekend, przez jeden tydzień ferii zimowych, przez cztery tygodnie ferii letnich, w dni świąteczne oraz te dni, na które zgodę wyraża jego matka. Każdego dnia Zainteresowany ma kontakt telefoniczny z synem, by porozmawiać jak minął dzień. W trakcie sprawowania pieczy nad synem Wnioskodawca stara się by miał częsty kontakt z dziadkami, a także innymi członkami rodziny, wspólnie się bawią, uczą, odrabiają lekcje. W wakacje wyjeżdżają w góry i nad morze, gdzie poza zabawą Zainteresowany stara się by syn dowiadywał się nowych faktów o historii, kulturze, otaczającej przyrodzie. Wnioskodawca stara się przekazywać te informacje w sposób zrozumiały dla syna.

Zgodnie z art. 27f ustawy, prawo do ulgi przysługuje podatnikowi, który wykonuje władzę rodzicielską, a zgodnie z wyrokiem sądu Zainteresowany nie jest pozbawiony władzy rodzicielskiej, a została ona ograniczona do decydowania o istotnych sprawach syna. Poza uiszczaniem kwoty alimentów zasądzonych przez sąd w wysokości 800 PLN, Wnioskodawca zakupuje synowi ubrania, buty i inne artykuły, które są niezbędne do prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego syna.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Tytułem wstępu należy uczynić wskazanie, że istotą zagadnienia poruszonego przez Wnioskodawcę jest prawo do skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej w aspekcie jej podziału między rodziców małoletniego dziecka. Jakkolwiek na przestrzeni lat będących w kręgu zainteresowania Wnioskodawcy zmieniały się konkretne przesłanki umożliwiające skorzystanie z tejże ulgi i kwoty, to będące w zainteresowaniu Wnioskodawcy i mające znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia przepisy dotyczące jej podziału i tak stanowią wspólny mianownik zmieniających się uregulowań.

Zgodnie bowiem z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy natomiast art. 27 ust. 4 ww. ustawy, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Stosownie zaś do art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obojgu rodzicom – jeżeli wykonują władzę rodzicielską – przysługuje ulga na dzieci małoletnie.

Władza rodzicielska – zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583, z późn. zm.) – przysługuje obojgu rodzicom, a – stosownie do art. 97 § 1 tejże ustawy – jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński, określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka.

W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez obojga rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że Wnioskodawca jest ojcem małoletniego dziecka. Sąd okręgowy dnia 4 czerwca 2009 r. orzekł rozpad małżeństwa z winy pozwanej, ustanawiając miejsce pobytu syna przy matce, pozostawiając Zainteresowanemu prawo współdecydowania o istotnych życiowych sprawach syna. Począwszy od roku podatkowego 2009 Zainteresowany podjął próbę porozumienia się z matką syna co do podziału prawa do ulgi z tytułu wychowywania syna. Po długich i trudnych rozmowach rodzice ustalili podział kwoty ulgi. Matka rozlicza 10 z 12 części przysługującej ulgi. Wnioskodawca natomiast rozlicza 2 z 12 części przysługującej ulgi.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów uznać należy, że w sytuacji, gdy zarówno Wnioskodawca, jak i była małżonka, dysponują prawem wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do dziecka, to oboje są uprawnieni do korzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać jednak należy, że w przywołanym art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zdanie drugie – ustawodawca dał rodzicom możliwość wyboru, w jaki sposób dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi prorodzinnej. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą. W związku z tym, możliwe jest skorzystanie z odliczenia od podatku przez jednego z rodziców, przy czym konieczne jest w tym zakresie uzyskanie porozumienia pomiędzy osobami uprawnionymi, gdyż to im ustawodawca pozostawił decyzję w tym względzie. Przy tym ustawodawca nie wyklucza możliwości odliczenia przez jednego z nich ulgi na dzieci w całej wysokości, jednak konieczne jest w tym zakresie porozumienie rodziców, aby nie doszło do jej dublowania. Natomiast dopiero w sytuacji braku takiego porozumienia, odliczenie przysługuje w częściach równych. Przepisy art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. nie zawierają już warunku zamieszkiwania dziecka z podatnikiem, nie uprawniają też do skorzystania z ww. ulgi tylko dla rodzica, który w większym stopniu ponosi ciężar wychowania. Spełnienie przesłanek określonych w art. 27f uprawnia każdego z rodziców do dokonania odliczeń.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że analizowanej sprawie rodzice ustalili podział kwoty ulgi w ten sposób, że matka rozlicza 10 z 12 części przysługującej ulgi, a Wnioskodawca rozlicza 2 z 12 części przysługującej ulgi.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że skoro na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca (ojciec) wraz z matką syna sami ustalili proporcję w jakiej przysługuje im odliczenie kwot tzw. ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to ustalenie to – na mocy art. w 27f ust. 4 zd. 2 ww. ustawy oraz zgodnie z zasadą pacta sunt servanda – jest dla Wnioskodawcy wiążące.

Tym samym – stosownie do art. 27f ust. 4 zd. 2 cyt. ustawy podatkowej – Zainteresowanemu nie przysługuje prawo do rozliczania rzeczonej ulgi w proporcji innej niż ustalona z matką syna.

W konsekwencji, również korygowanie rozliczeń za lata poprzednie z tytułu poruszanego w rozpatrywanym wniosku jest niezasadne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo należy wskazać, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez Zainteresowanego i stanowiskiem Zainteresowanego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.