ILPB2/4511-1-261/16-4/MK | Interpretacja indywidualna

Ulga prorodzinna.
ILPB2/4511-1-261/16-4/MKinterpretacja indywidualna
  1. dzieci i młodzież
  2. rozliczenie roczne
  3. ulga podatkowa
  4. ulga prorodzinna
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Podstawa obliczenia i wysokość podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2016 r. (data wpływu 1 marca 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 marca 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W maju 2015 r. zapadł wyrok sądu rozwiązujący małżeństwo P. (Wnioskodawca) z B. Z małżeństwa jest dwójka małoletnich dzieci: A. (data urodzenia: 2008 r.) i W. (data urodzenia: 2010 r.). W wyroku sądowym sąd powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi A. i W. matce B. ograniczając władzę rodzicielską Wnioskodawcy do współdecydowania w najistotniejszych sprawach dzieci. Na rzecz dzieci zostały zasądzone alimenty w wysokości po 750 zł miesięcznie na każde dziecko, ustalono również sposób kontaktu dzieci z ojcem: tygodnie parzyste od piątku godz. 18:00 do niedzieli godz. 18:00, drugi dzień świąt Bożego Narodzenia i drugi dzień świąt Wielkiejnocy, przez drugi tydzień ferii zimowych i pierwsze dwa tygodnie wakacji letnich, odbiór dzieci w obecności kuratora sądowego na koszt obu stron w równych częściach. Jak podaje Wnioskodawca z matką dzieci jest brak jakiegokolwiek porozumienia w kwestii odliczenia ulgi podatkowej. Matka dzieci utrudnia z nimi kontakt, mimo obecności kuratora do przekazania dzieci dochodzi bardzo rzadko, nastawia je przeciwko ojcu. W 2015 r. ojciec miał dzieci kilka razy, ostatnio dwa tygodnie na wakacje w 2015 r. Wnioskodawca cały czas jeździ w wyznaczone terminy kontaktu po dzieci, ale dzieci nie dostaje. Jeździ do szkoły, przedszkola i interesuje się dziećmi. Matka dzieci chce bardziej ograniczyć kontakty dzieci z ojcem i wykluczyć obecność kuratora (sprawa sądowa). Obecnie Wnioskodawca jest w związku nieformalnym, z którego ze swoją partnerką ma trzecie dziecko (córka Maja, data urodzenia: 2014 r.), które wspólnie wychowują. Wnioskodawca nadmienia, że nie wie jak i w jaki sposób rozlicza ulgę była żona. Nie odpowiada na prośby Wnioskodawcy w kwestii rozliczania ulgi. Wnioskodawca wskazuje, że chciałby skorzystać z ulgi na dwoje pierwszych dzieci. Wskazuje, że nie jest pozbawiony praw do dzieci, a jeśli tylko jest możliwość i uda się je dostać to sprawuje na nimi opiekę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy i w jakiej części w opisanej sprawie Wnioskodawca może odliczyć ulgę podatkową na dzieci z pierwszego związku, które mieszkają z matką...
  2. W jakiej kwocie Wnioskodawca może odliczyć ulgę podatkową na trzecie dziecko, które wychowuje wspólnie z jego matką...

Zdaniem Wnioskodawcy odliczenie ulgi podatkowej na dzieci z małżeństwa przysługuje jemu w wysokości po 50% kwoty obowiązującej na każde dziecko oraz w wysokości 100% na trzecie dziecko z obecnego związku, które wychowuje z jego matką.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Natomiast w myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
    3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a (art. 27f ust. 2a).

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b).

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3).

Stosownie do art. 27f ust. 4 analizowanej ustawy, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082 z późn. zm.) władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. W przypadkach, o których mowa w art. 93 § 2, tj. jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 97 § 1 tejże ustawy – jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka.

Jak stanowi art. 107 § 1 i 2 Kodeksu,

  1. jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia;
  2. w braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W konsekwencji, jeżeli w stosunku do dzieci obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez obojga rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu.

Kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

Jak wynika z treści wniosku w 2015 r. małżeństwo Wnioskodawcy zostało rozwiązane przez rozwód. Z tego związku Wnioskodawca posiada dwoje małoletnich dzieci. W wyroku sądowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej matce dzieci i jednocześnie ograniczył władzę rodzicielską Wnioskodawcy do współdecydowania w najistotniejszych sprawach dzieci. Na rzecz dzieci zostały zasądzone alimenty w wysokości po 750 zł miesięcznie na każde dziecko, ustalono również sposób kontaktu dzieci z ojcem: tygodnie parzyste od piątku godz. 18:00 do niedzieli godz. 18:00, drugi dzień świąt Bożego Narodzenia i drugi dzień świąt Wielkiejnocy, przez drugi tydzień ferii zimowych i pierwsze dwa tygodnie wakacji letnich.

Obecnie Wnioskodawca jest w związku nieformalnym, z którego ze swoją partnerką ma trzecie dziecko (córka Maja, data urodzenia: 5 kwietnia 2014 r.), które wychowuje wspólnie z jego matką. Wnioskodawca wskazuje, że nie jest pozbawiony praw do dzieci, a jeśli tylko jest możliwość i uda się je dostać to sprawuje na nimi opiekę.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów należy uznać, że w sytuacjach, o których mowa w pytaniu nr 1 i nr 2 Wnioskodawcy przysługuje ulga, o której mowa w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednak należy wskazać, że w powołanym art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zdanie drugie – ustawodawca dał rodzicom możliwość wyboru, w jaki sposób dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi prorodzinnej. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą. W związku z tym – w realiach analizowanej sprawy – z tytułu wykonywania władzy rodzicielskiej w odniesieniu do dwójki małoletnich dzieci pochodzących z małżeństwa Wnioskodawcy jest możliwe skorzystanie z odliczenia od podatku przez Wnioskodawcę w sposób wskazany we wniosku, czyli w częściach równych.

Analogicznie, tj. jako prawidłowe należy ocenić stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości skorzystania z omawianej ulgi w związku z wykonywanie władzy rodzicielskiej w odniesieniu do trzeciego dziecka. Należy jednak zaznaczyć, że Wnioskodawca będzie miał taką możliwość tylko wówczas, gdy matka dziecka nie będzie chciała w ogóle skorzystać z analizowanej preferencji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.