ILPB2/415-397/13-2/JK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2013 r. (data wpływu 22 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 1993 roku Wnioskodawczyni wraz z A. zakupiła nieruchomość w postaci domu mieszkalnego wraz z przynależną mu działką. Zakupu dokonali wspólnie po 1/2 udziału nie będąc jeszcze małżeństwem. W 1995 r. zawarli związek małżeński. Mąż Zainteresowanej był w tym domu zameldowany od 1994 roku do 2008 roku (tj. do chwili śmierci). Wnioskodawczyni nie była pod tym adresem nigdy zameldowana, ale mieszkała w tym domu wspólnie z mężem.

Po śmierci męża (19 czerwca 2008 r.) w wyniku sprawy spadkowej Zainteresowana odziedziczyła jego część domu na prawie spadkobiercy ustawowego i zgłosiła ten fakt we właściwym urzędzie skarbowym.

W dniu 2 października 2012 r. jako jedyna właścicielka Wnioskodawczyni zbyła całą nieruchomość za kwotę 200.000 złotych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowana ma obowiązek zapłaty podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości od części jaką odziedziczyła po zmarłym mężu, tj. kwoty 100.000 złotych...

Zdaniem Wnioskodawczyni, ulga meldunkowa ma zastosowanie do obojga małżonków łącznie, nawet wówczas, gdy warunek zameldowania spełnia tylko jeden z małżonków (Interpretacja Ministra Finansów DD2/033/66/KOI/2011/DD-433). Po śmierci męża, który taką ulgę posiadał, jako spadkobierca Zainteresowana nabyła prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości w części odziedziczonej po mężu. Jednocześnie Wnioskodawczyni informuje, że złoży w ustawowym terminie, tj. do 30 kwietnia 2013 r. oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i forma jej nabycia.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w 1993 roku nie będąc jeszcze w związku małżeńskim nabyła 1/2 udziału w nieruchomości w postaci domu mieszkalnego wraz z przynależną mu działką. Pozostały udział w ww. nieruchomości nabył Tadeusz Petit, z którym w 1995 roku Zainteresowana wzięła ślub. Mąż Zainteresowanej zmarł w 2008 roku. W wyniku sprawy spadkowej Wnioskodawczyni stała się właścicielem całej nieruchomości, którą zbyła w dniu 2 października 2012 roku za kwotę 200.000 zł. W przedmiotowym domu zameldowany był tylko małżonek Zainteresowanej.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotem zapytania jest sposób opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości (domu) nabytego w 2008 r. w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

W myśl bowiem art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 209, poz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Stosownie do art. 30e ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Natomiast w myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl natomiast art. 22 ust. 6d ustawy podatkowej, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w cytowanym wyżej ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jednakże stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

  1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
  2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
  3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
  4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

– jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Zgodnie z art. 21 ust. 21 zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatników uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którzy złożą w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 tej ustawy, za rok podatkowy w którym nastąpiło odpłatne zbycie, oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. (oświadczenie o spełnieniu warunków do skorzystania z ulgi meldunkowej).

Wobec powyższego, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

  1. okresu zameldowania na pobyt stały nie krótszego niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
  2. terminowego złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Jeżeli zatem zostaną spełnione powyższe warunki podatnikowi przysługuje prawo do zwolnienia przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w trybie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy (tzw. ulga meldunkowa).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wątpliwość Wnioskodawczyni budzi kwestia skorzystania z ulgi meldunkowej w przypadku, gdy w zbytym domu zameldowany był tylko Jej mąż.

Zgodnie z art. 21 ust. 22 ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Powyższe oznacza, że spełnienie przez jednego z małżonków niezbędnego do skorzystania z ulgi meldunkowej warunku zameldowania na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia w zbywanym lokalu powoduje, że z przedmiotowej ulgi mogą skorzystać łącznie oboje małżonkowie. Jednocześnie podkreślić należy, że warunek złożenia w ustawowym terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ww. ustawy dla skorzystania z ulgi meldunkowej przez oboje małżonków jest spełniony, w przypadku złożenia przedmiotowego oświadczenia przez małżonka spełniającego te warunki.

Jednakże co istotne, aby podatnik, który nie spełnił warunków zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy mógł z niego skorzystać, na moment odpłatnego zbycia, czyli na moment powstania obowiązku podatkowego musi pozostawać w związku małżeńskim.

Ustawodawca kreując przedmiotowe zwolnienie w postaci ulgi meldunkowej w przepisie art. 21 ust. 22 wyraźnie posłużył się pojęciem „małżonków”. Jak zostało bowiem zapisane w ww. art. 21 ust. 22 ustawy zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Zatem na moment odpłatnego zbycia między innymi domu wraz z przynależną mu działką podatnik chcąc skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.

Tak więc jeżeli w momencie zawarcia umowy odpłatnego zbycia domu wraz z przynależną mu działką podatnik pozostawał w związku małżeńskim, to dla skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej przez oboje małżonków wystarczającym jest aby jeden z nich był zameldowany przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia oraz w terminie określonym w ustawie złożył stosowne oświadczenie w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkani o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Tymczasem w przedmiotowej sprawie w momencie odpłatnego zbycia w drodze umowy sprzedaży domu wraz z przynależną mu działką Zainteresowana nie pozostawała już w związku małżeńskim. Na dzień sprzedaży tj. w dniu 2 października 2012 r. Wnioskodawczyni nie miała już męża, który spełniał warunki zwolnienia wszak jej małżeństwo ustało wskutek Jego śmierci w 2008 roku, czyli przed datą sprzedaży domu.

Zatem w przedmiotowej sprawie Zainteresowana nie może domagać się zwolnienia z opodatkowania dochodu tytułu sprzedaży udziału 1/2 w domu wraz z przynależną mu działką dlatego, że warunki zwolnienia spełniał Jej mąż. Śmierć małżonka, na gruncie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy pozbawiła Wnioskodawczynię prawa do powoływania się na możliwość skorzystania z ulgi na podstawie art. 21 ust. 22 ustawy, gdyż w chwili odpłatnego zbycia Zainteresowana nie była już małżonką podatnika, który spełniał warunki do zwolnienia. Zwolnieniem objęci są natomiast łącznie małżonkowie, a nie byli małżonkowie.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powyższą konstatację, należy stwierdzić, iż przychód uzyskany ze sprzedaży domu wraz z przysługującą mu działką w odniesieniu do udziału nabytego przez Zainteresowaną w 2008 roku wskutek spadkobrania po zmarłym mężu nie może korzystać z tzw. ulgi meldunkowej, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przez Wnioskodawczynię nie został spełniony jeden z wymogów określonych w tym przepisie. W konsekwencji na Zainteresowanej ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e cytowanej ustawy podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.