IPPB4/4511-205/16-4/IM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
1) Czy fakt sprzedaży przez Wnioskodawczynię niezabudowanej działki wydzielonej jako odrębna nieruchomość w wyniku zniesienia współwłasności o powierzchni ok. 405 m2 będzie dotyczył dziedziczonej części nieruchomości? 2) Czy 5-cio letni okres zwalniający z podatku dochody ze sprzedaży nieruchomości należy liczyć od końca roku wydania orzeczenia sądu, notarialnego poświadczenia dziedziczenia, czy od końca roku śmierci spadkodawców? 3) Czy w przypadku zajęcia stanowiska, że sprzedaż nie dotyczy udziałów dziedziczonych, Wnioskodawczyni może się ubiegać o zwolnienie z podatku w przypadku przeznaczenia całości przychodu ze sprzedaży na remont budynku usytuowanego na drugiej przyznanej Wnioskodawczyni działce, która ma stanowić odrębną nieruchomość po zniesieniu współwłasności?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2016 r. (data wpływu 24 lutego 2016 r.) uzupełniony pismem z dnia 13 maja 2016 r. (data nadania 13 maja 2016 r., data wpływu 16 maja 2016 r.) na wezwanie z dnia 9 maja 2016 r. Nr IPPB4/4511-205/16-2/IM (data nadania 10 maja 2016 r., data doręczenia 12 maja 2016 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości – jest:

  • prawidłowe - w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku sprzedaży udziału w nieruchomości;
  • nieprawidłowe - w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, tut. organ pismem z dnia 9 maja 2016 r. Nr IPPB4/4511-205/ 16-2/IM (data nadania 10 maja 2016 r., data doręczenia 12 maja 2016 r.) wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego. Pismem z dnia 13 maja 2016 r. (data nadania 13 maja 2016 r., data wpływu 16 maja 2016 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej stanowiącej odrębną działkę ewidencyjną o powierzchni 2.091 m2 zabudowaną budynkiem mieszkalnym kwalifikującym się do generalnego remontu. Współwłasność Wnioskodawczyni nabywała w drodze:

  1. dziedziczenia po zmarłym w 2006 r. ojcu - udział 0,167 (4/24) w całości nieruchomości, tj.348,36 m2;
  2. dziedziczenia po zmarłej w 2009 r. matce - udział 0,083 (2/24) w całości nieruchomości, tj.174,59 m2;
  3. odkupienia w 2013 r. od dwóch spadkobierców po zmarłym w 2009 r. bracie (brat dziedziczył po rodzicach) - udziałów po 0,125 (3/24) każdego z nich w całości nieruchomości tj. 2 x 261,37 m2.

Stan współwłasności Wnioskodawczyni powyższej nieruchomości na dzień dzisiejszy kształtuje się na poziomie 0,50 (12/24) udziałów w całości nieruchomości, tj. 1.045,50 m2.

Ponadto współwłaścicielami nieruchomości są również inni członkowie rodziny:

  1. udział 0,3750 (9/24) w całości nieruchomości, tj. 784,12 m2
  2. udział 0,0416 (1/24) w całości nieruchomości, tj. 87,12 m2
  3. udział 0,0416 (1/24) w całości nieruchomości, tj. 87,12 m2
  4. udział 0,0416 (1/24) w całości nieruchomości, tj. 87,12 m2

Stan współwłasności pozostałych właścicieli na dzień dzisiejszy kształtuje się na poziomie 0,50 (12/24) udziałów w całości nieruchomości, tj. 1.045,50 m2.

Nie mogąc dojść do porozumienia z 3 współwłaścicielami o udziałach 1/24, aby ratować zniszczoną, nie zamieszkiwaną od 12 lat posesję, w tym budynek mieszkalny, Wnioskodawczyni wniosła do sądu właściwego dla miejsca położenia nieruchomości wniosek o zniesienie współwłasności poprzez:

  1. przyznanie Wnioskodawczyni na własność 3 części 0,0416 (3 x 1/24), tj. 261,36 m2 nieruchomości za spłatą uczestników;
  2. dokonanie podziału nieruchomości poprzez wydzielenie 4 odrębnych działek o łącznej powierzchni 1.917 m2;
  3. wydzielenie odrębnej działki o powierzchni 174 m2 pod budowę drogi publicznej zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego do przejęcia przez miasto;
  4. przyznanie Wnioskodawczyni na własność 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 405 m2 - niezabudowana, 791 m2 - zabudowana domem do remontu, co stanowi łączną powierzchnię 1.196 m2 (1.045,5 - droga), łączny udział 15/24 w nieruchomości;
  5. przyznanie pozostałych 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 355 m2 i 366 m2, co stanowi łączną powierzchnię 721 m2 (784,12 - droga) członkowi rodziny z udziałem 9/24.

Takie wydzielenie działek zostało poparte opinią biegłego geodety sądowego oraz urzędu miasta. Założeniem jest, że każda z działek będzie stanowiła odrębną nieruchomość. Postępowanie sądowe jest w toku.

Rozproszona przez ponad 25 lat współwłasność, powoływanie do spadku w wyniku dziedziczenia przedmiotowej nieruchomości coraz to nowych spadkobierców, brak zainteresowania współwłaścicieli podejmowaniem działań związanych z remontami, naprawami czy udziałem w kosztach utrzymania nieruchomości doprowadziły do stanu, że jedynym wyjściem umożliwiającym ratowanie domu i posesji jest zniesienie współwłasności. Jednak aby doprowadzić do zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni zmuszona była najpierw odkupić udziały po zmarłym bracie oraz wnioskować o odkupienie trzech następnych co stanowi łączną powierzchnię 784,10 m2. Po rodzicach zaś na przestrzeni lat 2006-2009 Wnioskodawczyni odziedziczyła 522,95 m2. Na dzień dzisiejszy zrujnowany i zdewastowany dom wymaga natychmiastowego generalnego remontu. Niezbędne są prace w zakresie wymiany konstrukcji dachu i jego pokrycia, remontu kominów, wentylacji, wymiany stolarki zewnętrznej i wewnętrznej. Konieczne jest ocieplenie budynku, wymiana całej instalacji wodno-kanalizacyjnej, instalacji elektrycznej i instalacji c.o. zniszczonych przez brak ogrzewania opuszczonego domu na przestrzeni kilkunastu okresów zimowych. Wstępny operat szacunkowy remontu kształtuje się na poziomie 150.000,00 zł. Wnioskodawczyni jest w stanie pokryć takie koszty pod warunkiem sprzedaży mniejszej niezabudowanej działki o powierzchni ok. 405 m2.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że w budynku/domu usytuowanym na działce, którą zamierza nabyć w wyniku zniesienia współwłasności, wydzielenia i przyznania zabudowanej działki Wnioskodawczyni będzie realizować własne cele mieszkaniowe poprzez zamieszkiwanie w nim osobiście, dom ten nie będzie wynajmowany ani wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Dodatkowo Wnioskodawczyni poinformowała, że Wnioskodawczyni jest:

  1. właścicielem nieruchomości - mieszkania w budynku wielorodzinnym, które Wnioskodawczyni nabyła w wyniku dziedziczenia i rozliczenia spraw spadkowych po zmarłych rodzicach;
  2. współwłaścicielem nieruchomości - mieszkania w budynku wielorodzinnym na zasadzie wspólnoty małżeńskiej.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy fakt sprzedaży przez Wnioskodawczynię niezabudowanej działki wydzielonej jako odrębna nieruchomość w wyniku zniesienia współwłasności o powierzchni ok. 405 m2 będzie dotyczył dziedziczonej części nieruchomości...
  2. Czy 5-cio letni okres zwalniający z podatku dochody ze sprzedaży nieruchomości należy liczyć od końca roku wydania orzeczenia sądu, notarialnego poświadczenia dziedziczenia, czy od końca roku śmierci spadkodawców...
  3. Czy w przypadku zajęcia stanowiska, że sprzedaż nie dotyczy udziałów dziedziczonych, Wnioskodawczyni może się ubiegać o zwolnienie z podatku w przypadku przeznaczenia całości przychodu ze sprzedaży na remont budynku usytuowanego na drugiej przyznanej Wnioskodawczyni działce, która ma stanowić odrębną nieruchomość po zniesieniu współwłasności...

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Ad. pytania 1.

Mając na uwadze fakt dziedziczenia 522,95 m2 w całości nieruchomości Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sprzedaż wydzielonej w wyniku zniesienia współwłasności działki o powierzchni ok. 405 m2 dotyczy dziedziczonej części.

Ad. pytania 2.

Mają na uwadze fakt śmierci rodziców Wnioskodawczyni w latach 2006 i 2009 Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że spadek nabywa się w chwilą śmierci spadkodawców, zatem w obu datach został zachowany okres 5 lat od dnia nabycia spadku, tak więc dochód ze sprzedaży nieruchomości jest wolny od podatku.

Ad. pytania 3.

Mając na uwadze toczące się postępowanie w zakresie wydzielenia i przyznania Wnioskodawczyni na własność, działki zabudowanej jako odrębnej nieruchomości, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na remont budynku powinno być podstawą do zwolnienia w podatku (ulgi) w przypadku interpretacji, że sprzedaż nie dotyczy udziałów dziedziczonych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Zatem dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej stanowiącej odrębną działkę ewidencyjną o powierzchni 2.091 m2 zabudowaną budynkiem mieszkalnym kwalifikującym się do generalnego remontu. Współwłasność Wnioskodawczyni nabywała w drodze: dziedziczenia po zmarłym w 2006 r. ojcu (udział 4/24), dziedziczenia po zmarłej w 2009 r. matce (udział 2/24), odkupienia w 2013 r. od dwóch spadkobierców po zmarłym w 2009 r. bracie (udział 6/24).

Stan współwłasności Wnioskodawczyni powyższej nieruchomości na dzień dzisiejszy kształtuje się na poziomie 0,50 (12/24) udziałów w całości nieruchomości, tj. 1.045,50 m2. Ponadto współwłaścicielami nieruchomości są również inni członkowie rodziny.

Stan współwłasności pozostałych właścicieli na dzień dzisiejszy kształtuje się na poziomie 0,50 (12/24) udziałów w całości nieruchomości, tj. 1.045,50 m2.

Wnioskodawczyni wniosła do sądu właściwego dla miejsca położenia nieruchomości wniosek o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości poprzez:

  1. przyznanie Wnioskodawczyni na własność 3 części 0,0416 (3 x 1/24), tj. 261,36 m2 nieruchomości za spłatą uczestników;
  2. dokonanie podziału nieruchomości poprzez wydzielenie 4 odrębnych działek o łącznej powierzchni 1.917 m2;
  3. wydzielenie odrębnej działki o powierzchni 174 m2 pod budowę drogi publicznej zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego do przejęcia przez miasto;
  4. przyznanie Wnioskodawczyni na własność 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 405 m2 - niezabudowana, 791 m2 - zabudowana domem do remontu, co stanowi łączną powierzchnię 1.196 m2 (1.045,5 - droga), łączny udział 15/24 w nieruchomości;
  5. przyznanie pozostałych 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 355 m2 i 366 m2, co stanowi łączną powierzchnię 721 m2 (784,12 - droga) członkowi rodziny z udziałem 9/24.

Zrujnowany i zdewastowany dom wymaga natychmiastowego generalnego remontu. Wnioskodawczyni jest w stanie pokryć takie koszty pod warunkiem sprzedaży mniejszej niezabudowanej działki o powierzchni ok. 405 m2. W budynku/domu usytuowanym na działce, którą Wnioskodawczyni zamierza nabyć w wyniku zniesienia współwłasności, wydzielenia i przyznania zabudowanej działki Wnioskodawczyni będzie realizować własne cele mieszkaniowe poprzez zamieszkiwanie w nim osobiście, dom ten nie będzie wynajmowany ani wykorzystywany w działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości - mieszkania w budynku wielorodzinnym, które Wnioskodawczyni nabyła w wyniku dziedziczenia i rozliczenia spraw spadkowych po zmarłych rodzicach i współwłaścicielem nieruchomości - mieszkania w budynku wielorodzinnym na zasadzie wspólnoty małżeńskiej.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z art. 922 ustawy Kodeks cywilny spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwila jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwila otwarcia spadku. Oznacza to, ze z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z treścią art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Natomiast jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat), to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje udział w nieruchomości, który przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Wnioskodawczyni wskazała, że nie mogąc dojść do porozumienia z trzema współwłaścicielami nieruchomości, Wnioskodawczyni wniosła do sądu wniosek o zniesienie współwłasności poprzez: przyznanie Wnioskodawczyni na własność 3 części 0,0416 (3 x 1/24), tj. 261,36 m2 nieruchomości za spłatą uczestników, dokonanie podziału nieruchomości poprzez wydzielenie 4 odrębnych działek o łącznej powierzchni 1.917 m2, wydzielenie odrębnej działki o powierzchni 174 m2 pod budowę drogi publicznej, przyznanie Wnioskodawczyni na własność 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 405 m2 - niezabudowana, 791 m2 - zabudowana domem do remontu, co stanowi łączną powierzchnię 1.196 m2 (1.045,5 - droga), łączny udział 15/24 w nieruchomości, przyznanie pozostałych 2 wydzielonych działek o powierzchniach: 355 m2 i 366 m2, co stanowi łączną powierzchnię 721 m2 (784,12 - droga) członkowi rodziny z udziałem 9/24.

Zatem w wyniku dokonania zniesienia współwłasności nieruchomości na podstawie postanowienia sądu za spłatą pozostałych współwłaścicieli niewątpliwie zwiększy się udział Wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości, gdyż otrzyma majątek o większej wartości niż przysługujący Jej we współwłasności udział, zwiększy się stan Jej majątku osobistego.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni nabywała udziały w nieruchomości w różnym czasie:

  • w 2006 r. - udział wynoszący 4/24 części nieruchomości w drodze dziedziczenia po ojcu,
  • w 2009 r. - udział wynoszący 2/24 części nieruchomości w drodze dziedziczenia po matce,
  • w 2013 r. - udział wynoszący 3/24 części nieruchomości w drodze odkupienia od dwóch spadkobierców po zmarłym bracie (2 x 3/24, tj. 6/24).

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że chce nabyć w wyniku zniesienia współwłasności za spłatą od trzech współwłaścicieli kolejne udziały wynoszące po 1/24, dokonać podziału nieruchomości poprzez wydzielenie odrębnych działek, a następnie sprzedać jedną z wydzielonych działek.

Zatem data dokonania zniesienia współwłasności również będzie datą nabycia udziału w przedmiotowej nieruchomości.

Przy czym, nie można zgodzić się z Wnioskodawczynią, że w przypadku sprzedaży wydzielonej w wyniku zniesienia współwłasności działki o powierzchni 405 m2 Wnioskodawczyni dokona sprzedaży konkretnie tej części nieruchomości, jaką nabyła w wyniku dziedziczenia w 2006 i 2009 roku po rodzicach. Wnioskodawczyni nie dokona bowiem sprzedaży konkretnej części nieruchomości, którą nabyła w spadku, a sprzeda udział nabyty w spadku w 2006 i w 2009 roku, udział nabyty w drodze odkupienia w 2013 r. oraz udział, który nabędzie w wyniku zniesienia współwłasności. W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawczyni nie nabywała konkretnej części nieruchomości, lecz nabywała kolejno w 2006 r., 2009 r., i 2013 r. oraz nabędzie w wyniku zniesienia współwłasności odpowiednio udziały w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości. Nieuprawnione jest zatem twierdzenie Wnioskodawczyni, że sprzeda wyłącznie część nieruchomości nabytą w spadku. Wnioskodawczyni nabywając kolejno w poszczególnych latach udziały w nieruchomości nabywała prawo do każdego metra kwadratowego tej nieruchomości w takiej wielkości i w takiej dacie jak nabywany udział. Zatem nabywając w 2006 r. w spadku po ojcu udział 4/24 w nieruchomości Wnioskodawczyni stała się właścicielem 4/24 w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości, co oznacza, że miała prawo do każdego metra kwadratowego w tej nieruchomości proporcjonalnie do nabytego udziału. Podobnie nabywając kolejne udziały w nieruchomości w spadku po matce w 2009 r. oraz odkupieniu od spadkobierców po bracie w 2013 r. Wnioskodawczyni w kolejnych datach nabywała udziały w każdym jej metrze kwadratowym. W przypadku zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni również nabędzie udział w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości. W momencie nabycia udziału w prawie własności każdy ze współwłaścicieli staje się bowiem współwłaścicielem całej nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności, a więc każdego metra kwadratowego tej nieruchomości. Zatem w przypadku zbycia nowo wydzielonej działki, Wnioskodawczyni nie dokona zbycia części nieruchomości stanowiącej udział nabyty tylko w spadku. Sprzedany będzie udział nabywany odpowiednio w 2006 r., w 2009 r., w 2013 r. oraz udział, który będzie nabyty w wyniku zniesienia współwłasności.

Biorąc więc pod uwagę fakt, że nabycie udziału w przedmiotowej nieruchomości nastąpiło odpowiednio w części w 2006 r., w części w 2009 r. , w części w 2013 r., oraz zostanie nabyty w części w wyniku zniesienia współwłasności, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego nabywanego przez Wnioskodawczynię udziału.

Zatem, planowana sprzedaż działki o powierzchni 405 m2 , w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2006 i 2009 r. w spadku nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Natomiast, jeżeli planowana sprzedaż działki o powierzchni 405 m2, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2013 r. w wyniku odkupienia od spadkobierców po zmarłym bracie oraz w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w wyniku zniesienia współwłasności, nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś dochód uzyskany z tej sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Jak wynika z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39) wykazać:

  • dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  • dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30 ust. 5 ww. ustawy).

Jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 uważa się:

  1. wydatki poniesione na:
    1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
  2. wydatki poniesione na:
    1. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z ust. 28 ww. przepisu, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

  1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
  2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
  • przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Dodatkowo ustawodawca - w art. 21 ust. 29 ww. ustawy - wskazuje, że w przypadku, gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30).

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej stanowiącej odrębną działkę ewidencyjną o powierzchni 2.091 m2 zabudowaną budynkiem mieszkalnym kwalifikującym się do generalnego remontu. Na dzień dzisiejszy zrujnowany i zdewastowany dom wymaga natychmiastowego generalnego remontu. Niezbędne są prace w zakresie wymiany konstrukcji dachu i jego pokrycia, remontu kominów, wentylacji, wymiany stolarki zewnętrznej i wewnętrznej. Konieczne jest ocieplenie budynku, wymiana całej instalacji wodno-kanalizacyjnej, instalacji elektrycznej i instalacji c.o. zniszczonych przez brak ogrzewania opuszczonego domu na przestrzeni kilkunastu okresów zimowych.

Ustosunkowując się do możliwości skorzystania ze zwolnienia w sytuacji przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości na remont domu/budynku mieszkalnego, w którym Wnioskodawczyni będzie mieszkała, należy rozważyć, czy wydatki te można zaliczyć do wydatków poniesionych na remont własnego budynku mieszkalnego, o którym stanowi art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „remont”, zatem właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290). Przepis art. 3 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że przez sformułowanie „roboty budowlane” należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś w myśl art. 3 pkt 8 poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie jest wydatkowanie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, uzyskanych ze zbycia środków wyłącznie na cele mieszkaniowe podatnika określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wszystkie przesłanki, o których mówi art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają być przez podatnika spełnione łącznie, jeśli chce korzystać ze zwolnienia regulowanego tym przepisem. Elementarna przesłanka dotyczy zaś pochodzenia środków, z których ponoszone mają być wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wydatkowany na własne cele mieszkaniowe ma być przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości. A więc nie jakikolwiek przychód pozyskany z jakiegokolwiek źródła, ale środki uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości. Warunek ten zdaje się pozostawać poza jakimkolwiek sporem. Skoro zwolnienie ma dotyczyć przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, to jest oczywiste, że wydatkowanie ma dotyczyć tych właśnie przychodów. Dzięki temu, że podatnik wydatkuje ten przychód na własne cele mieszkaniowe spełni zamierzenie ustawodawcy, który rezygnuje z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na rzecz wspierania dążenia podatnika do zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Ustawodawca nie rezygnuje z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia, który nie został przez podatnika wydatkowany w sposób o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przepisu tego wynika również warunek czasu, w którym środki z odpłatnego zbycia mają zostać wydatkowane. Nie sposób uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe wydatków poniesionych przed dniem odpłatnego zbycia nieruchomości skoro przepis wskazuje precyzyjnie, że jednym z warunków zastosowania ww. ulgi jest wydatkowanie przychodu począwszy od dnia odpłatnego zbycia. Tym samym dla obliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania uwzględnione mogą być jedynie wydatki poniesione najwcześniej w dniu odpłatnego zbycia nieruchomości. Zwrot „począwszy od” wyraża w swoim znaczeniu pierwszy moment od jakiego można dokonać określonych czynności lub podjąć określone działanie.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że do wydatków na własne cele mieszkaniowe, można zaliczyć poniesione po dacie uzyskania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości, wydatki na remont domu/budynku mieszkalnego, w którym Wnioskodawczyni będzie realizowała własne cele mieszkaniowe, poniesione ze środków pochodzących z tej sprzedaży. Wydatki te mieszczą się bowiem w dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy.

Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że planowana sprzedaż działki w odniesieniu do udziału nabytego w 2006 r. i 2009 r. w spadku nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Natomiast dochód uzyskany ze sprzedaży działki w odniesieniu do udziału w nieruchomości nabytego w wyniku odkupienia w 2013 r. oraz zniesienia współwłasności będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, jeżeli zostanie dokonany przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, chyba że objęty zostanie zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną przeznaczone w terminie nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym zostanie ona dokonana na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe. Do celów mieszkaniowych korzystających ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 Wnioskodawczyni może zaliczyć wydatki na remont domu, w którym Wnioskodawczyni zamieszka.

Powyższe zwolnienie obejmie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Należy jednak mieć na uwadze, że indywidualna interpretacja przepisów prawa jest jedynie przedstawieniem poglądu organu dotyczącego rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy opisanej we wniosku. Tym samym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zaznacza, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.