IPTPP3/443A-83/14-2/KK | Interpretacja indywidualna

: pył tytoniowy stanowiący odpad w procesie produkcji papierosów, zbierany z filtrów odpylających nie może zostać uznany za susz tytoniowy w rozumieniu art. 99a ust. 1 ustawy.pył tytoniowy stanowiący odpad w procesie produkcji papierosów, zbierany z filtrów odpylających nie może zostać uznany za wyrób energetyczny w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy
IPTPP3/443A-83/14-2/KKinterpretacja indywidualna
  1. akcyza
  2. tytoń
  1. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Przepisy ogólne
  2. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Wyroby akcyzowe-przepisy szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy. -> Wyroby tytoniowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn.zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn.zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. (data wpływu 8 grudnia 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania pyłu tytoniowego za susz tytoniowy oraz uznania pyłu tytoniowego za wyrób energetyczny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uznania pyłu tytoniowego za susz tytoniowy oraz uznania pyłu tytoniowego za wyrób energetyczny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność w zakresie m.in. produkcji i dystrybucji wyrobów tytoniowych.

Pył tytoniowy powstaje podczas procesu obróbki liścia tytoniu i produkcji papierosów. Pył tytoniowy jest zbierany z filtrów odpylających służących do oczyszczania powietrza przed odprowadzeniem go na zewnątrz zakładu i stanowi odpad w procesie produkcyjnym wyrobów tytoniowych. Jest bardzo silnie rozdrobniony (ma postać pyłu) i biorąc pod uwagę jego cechy fizykochemiczne tj. co do zasady średnicę w granicach dziesiątych części milimetra, nie może być w tej postaci wykorzystywany do palenia przez ludzi jako np. tytoń do palenia, gdyż nie da się go palić (ze względu na swe rozdrobnienie, nie daje się podpalić bez dalszego przetwarzania).

Spółka zamierza sprzedawać pył tytoniowy powstały w trakcie produkcji wyrobów tytoniowych jako odpad produkcyjny kontrahentowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie produkcji materiału opałowego - pelletu drzewnego. Pellet drzewny jest to sprasowany materiał opałowy składający się głównie z odpadów drzewnych (trocin itp.). Kontrahent będzie przeznaczał nabywany pył tytoniowy jako jeden z surowców produkcyjnych do produkcji tego pelletu.

Spółka pragnie potwierdzić, że pył tytoniowy nie jest suszem tytoniowym oraz nie jest wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy pył tytoniowy stanowiący odpad produkcyjny powstały w związku z produkcją wyrobów tytoniowych jest suszem tytoniowym w rozumieniu ustawy akcyzowej...
  2. Czy pył tytoniowy stanowiący odpad produkcyjny powstały w związku z produkcją wyrobów tytoniowych i przeznaczony jako surowiec do produkcji pelletu jest wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Spółki, pył tytoniowy stanowiący odpad produkcyjny powstały w związku z produkcją wyrobów tytoniowych nie jest suszem tytoniowym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Ad. 2

W ocenie Spółki, pył tytoniowy stanowiący odpad produkcyjny powstały w związku z produkcją wyrobów tytoniowych i przeznaczony jako surowiec do produkcji pelletu nie jest wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Ad. 1

Zgodnie z art. 99a ust. 1 ustawy akcyzowej: „za susz tytoniowy uznaje się, bez względu na wilgotność, tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym”.

W ocenie Spółki, pył tytoniowy nie może zostać uznany za susz tytoniowy w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Przede wszystkim, należy zwrócić uwagę, iż pojęcie suszu tytoniowego zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Jednakże podkreślić należy, że sposób sformułowania przepisu art. 99a ust. 1 ustawy akcyzowej wskazuje na to, że susz tytoniowy powinien być traktowany jako surowiec do produkcji wyrobów tytoniowych („tytoń, który (...) nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym”). Natomiast, pył tytoniowy jest odpadem, który powstaje na różnych etapach produkcji wyrobów tytoniowych. Należy podkreślić, że pył tytoniowy z momentem powstania nie jest już wykorzystywany do produkcji wyrobów tytoniowych. Podsumowując więc, jest to odpad powstający w trakcie produkcji wyrobów tytoniowych, nie zaś surowiec do ich produkcji.

Jednocześnie, pył tytoniowy nie jest również wyrobem tytoniowym. Zgodnie z brzmieniem ustawy akcyzowej (art. 98 ust. 1) do wyrobów tytoniowych zalicza się papierosy, tytoń do palenia oraz cygara i cygaretki. W ocenie Spółki, pył tytoniowy nie może zostać zaklasyfikowany jako żaden z ww. wyrobów tytoniowych, co Spółka wykaże poniżej.

Za papierosy zgodnie z art. 98 ust. 2 ustawy akcyzowej, uznaje się:

  1. tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
  2. tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
  3. tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową."

Powstający w Spółce pył tytoniowy nie jest w żaden sposób zrolowany, nie nadaje się do palenia oraz nie jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej czy też owijany w bibułę papierosową, w związku z czym nie może zostać uznany za papieros.

Natomiast, zgodnie z art. 98 ust. 4 ustawy akcyzowej: „Za cygara i cygaretki, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, uznaje się:

  1. tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu,
  2. tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 grama i nie więcej niż 10 gramów, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry
  • jeżeli są oraz mogą być przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym”.

Pył tytoniowy zdaniem Spółki nie spełnia również definicji cygar i cygaretek, gdyż nie jest zrolowany ani owinięty naturalnym liściem tytoniu czy też liściem tytoniu z odtworzonego liścia tytoniu.

Za tytoń do palenia w rozumieniu ustawy akcyzowej (art. 98 ust. 5) uznaje się:

  1. tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
  2. odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia”.

Pył tytoniowy jest co prawda odpadem produkcyjnym powstającym podczas przetwarzania tytoniu i produkcji wyrobów tytoniowych, jednakże Spółka nie przeznacza go do sprzedaży detalicznej, a sprzedaje go producentowi pelletu jako surowiec do produkcji pelletu. Ponadto, jak Spółka wskazywała w stanie faktycznym wniosku, pył tytoniowy ze względu na swoją postać fizyczną tj. jego znaczne rozdrobnienie, nie może zostać przeznaczony do palenia przez ludzi.

Przedstawione powyżej stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w stanowisku Ministra Finansów m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 28 listopada 2012 r., sygn. IBPP4/443-422/12/BP oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. ILPP3/443-27/13-4/TW, w których Minister Finansów stwierdził, że pył tytoniowy nie jest wyrobem tytoniowym.

Spółka będąca producentem wyrobów tytoniowych nie widzi możliwości dalszego wykorzystania pyłu tytoniowego w swojej działalności tj. produkcji wyrobów tytoniowych. I właśnie z tego względu, Spółka zamierza zbyć pył tytoniowy swojemu kontrahentowi, który przeznaczy go do produkcji pelletu.

Skoro więc, powstały pył tytoniowy, ze względu na swoje właściwości fizyczne nie stanowi surowca do produkcji wyrobów tytoniowych, nie jest wyrobem tytoniowym, gdyż jest odpadem produkcyjnym, to nie może zostać uznany za susz tytoniowy.

Ad. 2

Z przedstawionej powyżej argumentacji wynika, że pył tytoniowy nie powinien zostać uznany za susz tytoniowy. Ponadto, zdaniem Spółki pył tytoniowy nie będzie również wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej, nawet gdy zostanie przeznaczony jako surowiec do produkcji pelletu.

Przede wszystkim, należy zauważyć, że pył tytoniowy nie będzie w bezpośredni sposób przeznaczony do celów opałowych, ale zostanie wykorzystany jako jeden z surowców do produkcji pelletu. Przeznaczenie tego wyrobu jako surowiec do produkcji pelletu wskazuje, że pył tytoniowy nie jest przeznaczony do celów opałowych.

Jednakże, w ocenie Spółki, nawet w przypadku uznania, że pył tytoniowy przeznaczony jako surowiec do produkcji pelletu został w rzeczywistości przeznaczony do celów opałowych, to przedmiotowy wyrób w dalszym ciągu nie będzie wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy akcyzowej, paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy akcyzowej są: „wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych”. Natomiast, paliwami opałowymi zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy akcyzowej są: „wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2”.

Katalog wyrobów energetycznych został wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej. Zgodnie z tym przepisem do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy akcyzowej, zalicza się następujące wyroby:

  1. objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  2. objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
  3. objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
  4. oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  5. objęte pozycją CN 3403;
  6. objęte pozycją CN 3811;
  7. objęte pozycją CN 3817;
  8. oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  9. pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych – bez względu na kod CN;
  10. pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczono do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN".

Należy podkreślić, że pył tytoniowy nie jest wyrobem, którego kod CN został wprost wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy akcyzowej. Pył tytoniowy nie będzie również przeznaczony do użycia, oferowany na sprzedaż lub używany jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Tym samym, aby stwierdzić czy pył tytoniowy może zostać uznany za wyrób energetyczny w rozumieniu ustawy akcyzowej, należy rozstrzygnąć czy jest wyrobem o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 10 ustawy akcyzowej tj. pozostałym wyrobem będącym węglowodorem, z wyłączeniem torfu, przeznaczonym do użycia, oferowanym na sprzedaż lub używanym jako paliwo opałowe lub jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych - bez względu na jego kod CN.

Należy podkreślić, że pył tytoniowy nie będzie wyrobem o którym mowa w art. 89 ust 1 pkt 10 ustawy akcyzowej, gdyż nie jest węglowodorem. Zgodnie bowiem z internetowym wydaniem Encyklopedii Powszechnej PWN , węglowodory są to „związki organiczne o cząsteczkach zbudowanych wyłącznie z atomów węgla i wodoru”. Zdaniem Spółki, tego typu definicja nie obejmuje więc pyłu tytoniowego.

Podsumowując więc powyższe, należy stwierdzić, że pył tytoniowy nie jest wyrobem energetycznym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. Nr 752 ze zm.), – zwanej dalej ustawą – użyte w ustawie określenia oznaczają wyroby akcyzowe – wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 42 ww. załącznika nr 1 do ustawy, do wyrobów akcyzowych zaliczono papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki – bez względu na kod CN.

W poz. 45 ww. załącznika nr 1 do ustawy, do wyrobów akcyzowych zaliczono susz tytoniowy – bez względu na kod CN.

Stosownie do art. 98 ust. 1ustawy, do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN:

  1. papierosy;
  2. tytoń do palenia;
  3. cygara i cygaretki.

Art. 98 ust. 2 ustawy stanowi, że za papierosy uznaje się:

  1. tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4;
  2. tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
  3. tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

W myśl art. 98 ust. 4 ustawy, za cygara lub cygaretki, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, uznaje się:

  1. tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu,
  2. tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 grama i nie więcej niż 10 gramów, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry
  • jeżeli są oraz mogą być przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym.
  1. Za tytoń do palenia uznaje się:
    1. tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
    2. odpady tytoniowe będące pozostałościami liści tytoniu i produktami ubocznymi uzyskanymi podczas przetwarzania tytoniu lub produkcji wyrobów tytoniowych, oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami, a nadające się do palenia.

Z powyższego wynika, że zarówno tytoń jaki i odpady tytoniowe – spełniające ww. kryteria – jeśli „nadają się do palenia” uznane są za tytoń do palenia. W tym przypadku decydującym kryterium przy kwalifikacji ww. produktów jako „tytoń do palenia” jest ich przeznaczenie.

Zgodnie z art. 98 ust. 7 ustawy, produkty składające się w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 4, są traktowane jako cygara i cygaretki.

Natomiast w myśl art. 98 ust. 8 ustawy, produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Zainteresowany prowadzi działalność w zakresie m.in. produkcji i dystrybucji wyrobów tytoniowych. Wnioskodawca wskazał, że pył tytoniowy powstaje podczas procesu obróbki liścia tytoniu i produkcji papierosów. Pył tytoniowy jest zbierany z filtrów odpylających służących do oczyszczania powietrza przed odprowadzeniem go na zewnątrz zakładu i stanowi odpad w procesie produkcyjnym wyrobów tytoniowych. Jest bardzo silnie rozdrobniony (ma postać pyłu) i biorąc pod uwagę jego cechy fizykochemiczne tj. co do zasady średnicę w granicach dziesiątych części milimetra, nie może być w tej postaci wykorzystywany do palenia przez ludzi jako np. tytoń do palenia, gdyż nie da się go palić (ze względu na swe rozdrobnienie, nie daje się podpalić bez dalszego przetwarzania). Wnioskodawca zamierza sprzedawać pył tytoniowy powstały w trakcie produkcji wyrobów tytoniowych jako odpad produkcyjny kontrahentowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie produkcji materiału opałowego - pelletu drzewnego. Pellet drzewny jest to sprasowany materiał opałowy składający się głównie z odpadów drzewnych (trocin itp.). Kontrahent będzie przeznaczał nabywany pył tytoniowy jako jeden z surowców produkcyjnych do produkcji tego pelletu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że pył tytoniowy stanowiący odpad w procesie produkcji papierosów, zbierany z filtrów odpylających nie może zostać uznany za wyrób tytoniowy.

Z kolei w świetle art. 99a ust. 1 ustawy, za susz tytoniowy uznaje się, bez względu na wilgotność, tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym.

Zauważyć należy, że określenia „susz tytoniowy” przyjęto na potrzeby ustawy dla potrzeb wyraźnego rozróżnienia pewnego etapu przerobu tytoniu. Nie jest to już tytoń na etapie uprawy, ale jeszcze nie stał się wyrobem tytoniowym.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że pył tytoniowy stanowiący odpad w procesie produkcji papierosów, zbierany z filtrów odpylających nie może zostać uznany za susz tytoniowy w rozumieniu art. 99a ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

  1. objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  2. objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
  3. objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
  4. oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  5. objęte pozycją CN 3403;
  6. objęte pozycją CN 3811;
  7. objęte pozycją CN 3817;
  8. oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
  9. pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;
  10. pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych (art. 86 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Zgodnie z internetowym wydaniem Encyklopedii Powszechnej PWN, węglowodory są to „związki organiczne o cząsteczkach zbudowanych wyłącznie z atomów węgla i wodoru”.

Ponieważ pył tytoniowy stanowi pozostałości obróbki liści tytoniu, w którego skład chemiczny wchodzą m.in. związki organiczne oraz związki nieorganiczne roślin, w tym związki węgla i wodoru, nie spełni definicji węglowodoru, tym samym nie może zostać uznany za wyrób energetyczny w rozumieniu ustawy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że pył tytoniowy stanowiący odpad w procesie produkcji papierosów, zbierany z filtrów odpylających nie może zostać uznany za wyrób energetyczny w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest Wnioskodawca zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla jej kontrahenta nabywającego przedmiotowy wyrób, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną może wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony we wniosku udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.