0111-KDIB3-3.4012.85.2018.1.JS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zastosowanie stawki 0% podatku VAT dla dostaw wyrobów szklanych do przewoźnika lotniczego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2018 r. (data wpływu 28 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stosowania stawki 0% podatku VAT dla dostaw wyrobów szklanych do przewoźnika lotniczego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stosowania stawki 0% podatku VAT dla dostaw wyrobów szklanych do przewoźnika lotniczego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej również „Podatnik” lub „Spółka”) jest czynnym podatnikiem VAT. Główną działalnością Spółki jest produkcja wyrobów szklanych. Jednym z kontrahentów Spółki jest spółka B posiadająca siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, w W., Spółka B znajduje się na opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego sporządzonej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego liście przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Spółka zawarła z Spółką B umowę w zakresie dostawy wyrobów szklanych (głównie szklanki i kieliszki). Projekt graficzny wizualizowany na produkowanych przez Spółkę wyrobach jest dostarczany przez Spółkę B.

Cena za dostarczane produkty została ustalona w oparciu o formułę DDP (Incoterms 2010), miejscem przeznaczenia dostarczanych towarów jest magazyn Spółki B w W. lub inny magazyn wskazany przez Spółkę B znajdujący się na terytorium kraju. Z tytułu dostaw opisanych powyżej towarów Spółka wystawia faktury z 23% stawką VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy z tytułu dostaw wyrobów szklanych dla Spółki B, Spółka uprawniona jest do wystawiania faktur z 0% stawką VAT ?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka stoi na stanowisku, że na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 6, pkt 16 i pkt 18 ustawy o VAT ma prawo do stosowania stawki 0% VAT dla dostarczania produkowanych przez Spółkę wyrobów szklanych dla Spółki B (przewoźnik kwalifikowany).

Dostarczane przez Spółkę wyroby szklane, stanowią towary, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6, pkt 16 i pkt 18 ustawy o VAT i są dostarczane na rzecz przewoźnika lotniczego wykonującego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Cytowane wyżej przepisy art. 83 ust. 1 pkt 6, pkt 16 i pkt 18 ustawy o VAT umożliwiają zastosowanie stawki podatku 0% do szerokiego zakresu dostarczanych towarów dla uprawnionych przewoźników lotniczych. W cytowanych przepisach Ustawodawca nie zamknął katalogu towarów, które mogą być dostarczane do przewoźników lotniczych z zastosowaniem stawki VAT 0%, ale zastosował katalog otwarty określając jedynie, że towary te mają generalnie stanowić wyposażenie oraz zaopatrzenie kwalifikowanych przewoźników. Należy zatem przyjąć, że towary, wyroby szklane wykonywane i dostarczane przez Spółkę będące przedmiotem pytania, mieszczą się w dyspozycji tych przepisów. Warunkiem jednak jest aby odbiorcą przedmiotowych usług był kwalifikowanym przewoźnikiem lotniczym wykonującym głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, co wynikać powinno z prowadzonej przez podatnika dokumentacji, o której mowa w ust. 2 art. 83 ustawy  niezbędnej dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

Wskazać należy, że stosownie do art. 83 ust. 1a ustawy, przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:

  1. przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
  2. zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
  3. liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem- wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%.

Zgodnie z art. 83 ust. 1c ustawy, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku podatkowego, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1a, na okres od dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dane potwierdzające spełnienie kryteriów, o których mowa w ust. 1a, najpóźniej do dnia 20 lutego danego roku podatkowego (art. 83 ust. 1d ustawy).

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przewoźnicy lotniczy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju mogą być uznani za przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym jeżeli udział przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, udział zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem oraz udział liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem wynosił w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%. Przy czym na podstawie danych otrzymanych od przewoźników Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza w drodze obwieszczenia listę przewoźników lotniczych, którzy spełniają powyższe kryteria.

Zatem przewoźnicy lotniczy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy znajdują się na opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego sporządzonej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego liście przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, są uprawnieni do korzystania ze stawki 0% w stosunku do dostaw towarów, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6, 16 i 18 ustawy o VAT.

Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 9 marca 2017r., Spółka B jest przewoźnikiem, który wykonuje głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, a więc jest przewoźnikiem dla którego Spółka jest uprawniona do stosowania stawki VAT 0% dla dostarczanych dla tego przewoźnika towarów (Dziennik Urzędowy Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 10 marca 2017 r., pozycja 374).

Spółka pragnie zwrócić uwagę, że organy podatkowe w podobnych sytuacjach potwierdzały prawo podatników do stosowania stawki VAT 0% (np. interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22.06.2017 r., nr IPPP3/4512-708/15/17-5/S/JŻ oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 1.03.2016 r., nr IPPP3/4512-59/16-2/RM)

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Niemniej jednak zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku wynosi 23%.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się do dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Zgodnie zaś z art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Z kolei w myśl art. 83 ust. 1 pkt 18, stawka 0% ma zastosowanie również do dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Przy czym, stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Natomiast zgodnie z art. 83 ust. 1a ustawy, przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:

  1. przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
  2. zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
  3. liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem  wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%.

Jednocześnie zgodnie z art. 83 ust. 1b ustawy w przypadku przewoźników lotniczych rozpoczynających w trakcie danego roku podatkowego działalność polegającą na międzynarodowych przewozach lotniczych określenie udziału w każdej z trzech kategorii, o których mowa w ust. 1a, jest dokonywane na podstawie danych prognozowanych na dany rok podatkowy.

Stosownie do art. 83 ust. 1c ustawy Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku podatkowego, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1a, na okres od dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca dostarcza dla kontrahenta, działającego w formie spółki akcyjnej z siedzibą w Polsce, wyroby szklane (m.in. szklanki i kieliszki).

Cytowane wyżej przepisy art. 83 ust. 1 pkt 6, 16 i 18 ustawy umożliwiają zastosowanie stawki podatku 0% dla dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego, dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego, a także dla świadczenia usług remontu, przebudowy lub konserwacji środków transportu lotniczego i ich wyposażenia oraz zainstalowanego na nich sprzętu. Przy czym, warunkiem stosowania tej stawki jest to, aby odbiorcą towarów/usługobiorcą był przewoźnik lotniczy wykonujący głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, co wynikać powinno z prowadzonej przez podatnika – niezbędnej dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku – dokumentacji, o której mowa w ust. 2 art. 83 ustawy.

Zgodnie z obwieszczeniem nr 5 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie ogłoszenia listy przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, kontrahent Spółki, o którym mowa we wniosku, jest wpisany na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym na okres od dnia 1 kwietnia 2018 r. do dnia 31 marca 2019 r.

Wskazać należy, że warunki oraz zasady stosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do czynności wymienionych w art. 83 ust. 1 pkt 6, 16 i 18 ustawy są bezpośrednią konsekwencją obowiązujących przepisów prawa wspólnotowego. Przepisy tego artykułu stanowią bowiem implementację do krajowego porządku prawnego przepisów art. 148 pkt e-g Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L z 2006 r. Nr 347 s.1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.

Stosownie do art. 148 Dyrektywy, dotyczącego zwolnień związanych z transportem międzynarodowym, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: (...)

  1. dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego statków powietrznych używanych przez linie lotnicze zajmujące się głównie odpłatnym przewozem na trasach międzynarodowych;
  2. dostawę, przebudowę, naprawę, konserwację, czarterowanie oraz wynajem statków powietrznych, o których mowa w lit. e), jak również dostawę, wynajem, naprawę oraz konserwację sprzętu będącego częścią tych statków powietrznych lub służącego ich eksploatacji;
  3. świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w lit. f), na bezpośrednie potrzeby statków powietrznych, o których mowa w lit. e), oraz ich ładunków.

Wyżej wymieniony przepis art. 148 pkt e Dyrektywy zwalnia z opodatkowania m.in. dostawy towarów w celu zaopatrzenia ogólnego statków powietrznych, co nie oznacza, że wszelkiego rodzaju dobra stanowiące zaopatrzenie statków powietrznych wypełniają dyspozycję tego przepisu. Przez zaopatrzenie ogólne należy rozumieć takie towary, których nabycie konieczne jest dla prawidłowego funkcjonowania statku powietrznego.

Z kolei art. 148 pkt f Dyrektywy obejmuje zwolnieniem m.in. dostawę sprzętu będącego częścią statków powietrznych lub służącego ich eksploatacji. Będą to zatem części zamienne statków powietrznych oraz wyposażenie pokładowe, umożliwiające działanie i prawidłowe użytkowanie tych statków. Przepis ten umożliwia również zwolnienie z opodatkowania świadczenie usług m.in. przebudowy, naprawy, konserwacji sprzętu będącego częścią statków powietrznych lub służącego ich eksploatacji. Zwolnieniem objęte mogą być także inne usługi na podstawie art. 148 pkt g Dyrektywy, przy czym warunkiem zwolnienia jest świadczenie tych usług na bezpośrednie potrzeby statków powietrznych oraz ich ładunków, które to potrzeby zostały wskazane w art. 148 pkt e Dyrektywy – a zatem w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego statków powietrznych.

Zakres zwolnień przewidziany w Dyrektywie nakazuje zatem analogicznie rozumieć pojęcie „dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego”, a także „dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego”, używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, przy zachowaniu pozostałych warunków wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług. To, czy w danym przypadku ma miejsce dostawa środków transportu lotniczego, ich części zamiennych, wyposażenia lub też służy zaopatrzeniu środków transportu lotniczego, należy zawsze rozpatrywać indywidualnie, mając na uwadze charakter wykonywanych czynności.

Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie czynnością podlegająca opodatkowaniu jest dokonywana przez Wnioskodawcę dostawa towarów  wyrobów szklanych  na rzecz kontrahenta, będącego przewoźnikiem lotniczym wykonującym głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, wpisanym na listę takich przewoźników.

Wskazane we wniosku towary (szklanki, kieliszki) nie stanowią części środka transportu lotniczego ani jego części zamiennych, nie mają też same w sobie związku z prawidłowym funkcjonowaniem i eksploatacją statku powietrznego. Ich nabycie nie jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania statku powietrznego, nie można zatem zaklasyfikować ich jako wyposażenia pokładowego ani sprzętu zainstalowanego w samolotach. Ich przeznaczaniem jest zaspokojenie potrzeb osób na pokładzie.

Biorąc pod uwagę cytowane przepisy Dyrektywy oraz ustawy o podatku od towarów i usług, a także przedstawiony stan faktyczny, należy zatem stwierdzić, że dostawa na rzecz przewoźnika w tym przypadku nie jest dokonywana ani w celu zaopatrzenia samolotu, ani też nie służy do jego eksploatacji. Dostarczanie dla kontrahenta (przewoźnika lotniczego) wyrobów szklanych nie spełnia definicji dostawy środków transportu lotniczego oraz części zamiennych, wyposażenia pokładowego, dostawy towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego, ani też nie stanowi świadczenia usług remontu, przebudowy czy konserwacji wyposażenia i sprzętu zainstalowanego w samolocie. W konsekwencji, Wnioskodawca dokonujący tej dostawy nie może korzystać z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 6, 16, ani też pkt 18 ustawy.

Tym samym Spółka dostawy przedmiotowych towarów dla kontrahenta (przewoźnika lotniczego) powinna opodatkować stawką właściwą dla dostarczanych towarów.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych, należy wskazać że dotyczą one konkretnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym/okolicznościach zdarzenia przyszłego. Dotyczą one usług noclegowych, gastronomicznych i transportowych świadczonych na rzecz pasażerów oraz na rzecz członków załogi samolotu podczas tzw. „rejsów zakłóconych”, tj. w sytuacji awarii bądź trudnych warunków atmosferycznych. Charakter świadczonych usług jest zatem wyraźnie odmienny od przedstawionej przez Wnioskodawcę czynności dostawy towarów. Ponadto podkreślenia wymaga, że wprawdzie w powołanych interpretacjach zawarte w nich rozstrzygnięcia są wiążące, jednakże organy podatkowe  mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami  nie mają możliwości zastosowania ich wprost, gdyż interpretacje te nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.