IBPP1/4512-854/15/BM | Interpretacja indywidualna

W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów, które następnie podlegają likwidacji
IBPP1/4512-854/15/BMinterpretacja indywidualna
  1. odliczenia od podatku
  2. towar
  3. zakup towarów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 października 2015 r. (data wpływu 27 października 2015 r.), uzupełnionym pismem z 18 stycznia 2016 r. (data wpływu 22 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów, które następnie podlegają likwidacji - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów, które następnie podlegają likwidacji.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 18 stycznia 2016 r. (data wpływu 22 stycznia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 8 stycznia 2016 r. znak: IBPP1/4512-854/15/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podmiotem prowadzącym działalność handlową w wynajmowanych powierzchniach handlowych. W ramach działalności Spółka dokonuje obrotu towarami nabytymi w celu sprzedaży. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa towary (głównie alkohol), które są następnie sprzedawane w sklepach Spółki. Celem zakupów jest chęć osiągnięcia przychodów ze sprzedaży, realizacja czynności opodatkowanych VAT. Nabywając towary Spółka dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów.

Spółka obecnie planuje dodatkowe poszerzenie asortymentu o inne towary spożywcze, chemię gospodarczą, itp. towary typowe dla sklepów wielkopowierzchniowych. Jak przewiduje Wnioskodawca, w niektórych przypadkach, z przyczyn obiektywnych o charakterze rynkowym, Spółka może nie być w stanie sprzedać swoim klientom całości wolumenu nabytych towarów handlowych (tak jak ma to miejsce już obecnie, tylko na mniejszą skalę). Dotyczyć to może m.in. następujących przypadków;

  • towary spożywcze mające krótki termin przydatności do spożycia,
  • towary posiadające pewne wady utrudniające lub uniemożliwiające sprzedaż całości wolumenu danego produktu (np. produkty z rozerwanymi, częściowo zniszczonymi opakowaniami),
  • towary o charakterze sezonowym, takie jak np. kalendarze, produkty i gadżety nawiązujące do określonego wydarzenia kulturalnego, rozrywkowego lub sportowego (np. sprzęt piłkarski z logo danych mistrzostw świata), sanki, wyprawki szkolne, zimowe płyny do spryskiwaczy, odzież, obuwie, itd.
  • produkty, które z innych przyczyn o charakterze rynkowym nie zostały sprzedane w całości w sieci sklepów Wnioskodawcy w ustalonym pierwotnie i przedłużanym okresie sprzedaży, nawet po zaoferowaniu znacznych obniżek cen.

W odniesieniu do tego rodzaju towarów handlowych Spółka zakłada, że w pierwszej kolejności podejmie racjonalne próby ich sprzedaży w sklepach, z uwzględnieniem szerokiego wachlarza form promocji, takich jak m.in. zmiana miejsca i sposobu prezentowania towaru lub kilkukrotne obniżki ceny. Po bezskutecznej sprzedaży części takiego wolumenu Spółka zamierza dokonywać fizycznej likwidacji niesprzedanych produktów. Z punktu widzenia Spółki planowaną likwidację takiego asortymentu będą uzasadniać następujące okoliczności:

  • mając na uwadze chęć utrzymania lub poprawienia pozycji na konkurencyjnym rynku podmiotów prowadzących sklepy wielobranżowe, jak również uwzględniając oczekiwania konsumentów, koniecznym działaniem biznesowym Spółki jest stałe utrzymywanie atrakcyjnej oferty produktowej w prowadzonych sklepach (zapewnienie zmienności asortymentu), jak również odpowiednia prezentacja tych produktów. Również z tego powodu Spółka na bieżąco musi usuwać produkty przeterminowane lub ze zbliżającym się terminem przydatności do spożycia, produkty z określonymi wadami, produkty sezonowe, itd. (po kilkukrotnych obniżkach cen na te produkty), wymieniając je na ich nowsze partie lub inny asortyment produktów,
  • towary te nie będą mieć wartości handlowej lub ich wartość handlowa będzie znikoma (w rozumieniu skutecznej możliwości ich sprzedaży w prowadzonych przez Spółkę obiektach),
  • jedną z podstawowych zasad skutecznej sprzedaży stosowaną przez sklepy jest efekt obfitości towarowej. Ujmując tę zasadę obrazowo, jeżeli danego towaru jest niewiele na półce (mimo promocji nie udało się sprzedać wszystkiego), to klient odnosi wrażenie, że towar jest stary, wybrakowany lub gorszej jakości - i przeciwnie, jeżeli czegoś jest dużo, to wiele się tego sprzedaje, inni klienci też kupują, sklep ma szeroki wybór asortymentu (gdy klient potrzebuje danego towaru to z łatwością go znajdzie). Innymi słowy, pozostająca na półce sklepowej przez dłuższy czas niewielka ilość danego asortymentu mogłaby wpływać negatywnie na wizerunek Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku sklepów wielobranżowych. Z tych przyczyn, racjonalnym działaniem ukierunkowanym na zwiększenie przychodów i sprzedaży opodatkowanej VAT jest usuwanie z powierzchni obiektów handlowych resztek produktów niesprzedanych przez założony okres, z zastosowaniem różnych technik sprzedaży (w celu zapewnienia niezbędnego miejsca na nowy asortyment),
  • w celu zapewnienia odpowiedniego wizerunku Wnioskodawcy oraz utrzymania czystości w obiektach handlowych konieczne jest m.in. bieżące usuwanie z tych obiektów towarów z uszkodzonymi opakowaniami, z których mogłaby wysypać się zawartość (np. proszki do prania),
  • koszty przechowywania określonych produktów poza powierzchnią sklepów mogą znacznie przekraczać cenę ich ewentualnej sprzedaży w kolejnym sezonie (np. przechowywanie sanek, sztucznych choinek, odzieży, obuwia, itp.).

Należy podkreślić, iż Wnioskodawca przywiązuje i będzie przywiązywać dużą wagę do właściwego planowania zaopatrzenia w produkty handlowe dla całej sieci prowadzonych obiektów, zarówno co do ilości jak i rodzaju zakupów. Planowanie dokonywane jest (i będzie) w oparciu o prognozy i analizy sprzedaży, jednakże z uwzględnieniem konieczności zapewnienia tzw. efektu obfitości towarowej. Innymi słowy, brak sprzedaży danego towaru w założonym czasie i jego późniejsza likwidacja nie będą spowodowane czyjąkolwiek winą, tylko będą stanowić konsekwencję racjonalnego prowadzenia działalności handlowej w segmencie sklepów wielobranżowych.

Reasumując, likwidacja części asortymentu dokonywana byłaby z obiektywnych, rynkowych przyczyn. Czynności likwidacji odnosiłyby się do części nabytego towaru, który w wyniku określonych czynników rynkowych, upływu okresu przydatności, upływu danego sezonu sprzedaży itd., w wyniku normalnego procesu działalności gospodarczej i bez winy po stronie Spółki stanie się dla niej bezużyteczny i utraci wartość handlową. Działania te podejmowane będą zatem przede wszystkim w celu zabezpieczenia sprzedaży i atrakcyjności całej oferty produktowej Spółki.

Koszt zakupu towarów handlowych podlegających likwidacji w ramach działań opisanych w niniejszym wniosku nie byłyby wcześniej zaliczane do kosztów podatkowych Spółki.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że zamierza dokumentować niszczenie towarów poprzez tworzenie stosownych protokołów lub raportów z systemu ewidencji towarów. Jak przewiduje Wnioskodawca, raporty te będą potwierdzane zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce, przez osoby odpowiedzialne za zarządzanie towarami. Raporty będą archiwizowane dla celów weryfikacyjno-kontrolnych. Dokumentami likwidacyjnymi będą także karty przekazania odpadów oddawane Spółce przez firmy odbierające odpady (likwidowane towary będą umieszczane w odpowiednich pojemnikach na odpady, a firmy odbierające będą przekazywać Wnioskodawcy kartę przekazania odpadów, w oparciu o którą prowadzona będzie ewidencja odpadów, wskazująca łączną ilość odpadów danej kategorii w danym okresie).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca zachowuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem towarów w zakresie, w jakim następnie część nabytego towaru podlegałaby likwidacji z uwagi na brak możliwości ich sprzedaży (z przyczyn rynkowych, niezawinionych przez Wnioskodawcę, w ramach działań opisanych w niniejszym Wniosku) w sklepach Spółki...

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, w której w momencie nabycia towarów handlowych Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego ze względu na istnienie związku z przyszłą sprzedażą opodatkowaną, wystąpienie w późniejszych etapach okoliczności obiektywnych opisanych w stanie faktycznym wniosku nie powoduje utraty prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem takich towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle powyższego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z realizowanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych wskazanych powyżej, tj. m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a także niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W przedstawionym powyżej opisie zdarzenia przyszłego Spółka będzie nabywać towary celu wykorzystania ich do wykonywania standardowych czynności opodatkowanych, tzn. w celu dalszej odsprzedaży na rzecz klientów obiektów handlowych Spółki.

Należy podkreślić, iż prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego. Dlatego decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (zadeklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy ust. 1-6 (przepisy dotyczące obowiązku korygowania podatku naliczonego) stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Zdaniem Wnioskodawcy, regulacje art. 91 ustawy o VAT znajdowałyby zastosowanie w odniesieniu do przypadków, gdy z przyczyn od podatnika zależnych, z winy podatnika i bez związku z jakąkolwiek późniejszą sprzedażą opodatkowaną nie dochodziłoby do wykorzystania nabytych towarów do działalności opodatkowanej. W takiej sytuacji odliczona kwota podatku z tytułu nabycia towarów, które nie zostały wykorzystane do działalności opodatkowanej winna być skorygowana.

Tymczasem w przypadkach opisanych w opisie zdarzenia przyszłego wniosku wystąpią sytuacje, w których, w lokalach Spółki pozostaną towary, które były pierwotnie przeznaczone do działalności opodatkowanej, ale w wyniku określonych obiektywnych czynników rynkowych, upływu okresu przydatności, upływu danego sezonu sprzedaży itd., w wyniku normalnego procesu działalności gospodarczej i bez winy po stronie Spółki staną się dla Wnioskodawcy bezużyteczne i utracą wartość handlową.

Istotne argumenty dla wyłączenia w odniesieniu do takich sytuacji konieczności dokonywania korekt podatku naliczonego wynikają z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał).

Na szczególną uwagę zasługuje orzeczenie w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził - odwołując się do zasady neutralności podatku VAT - że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia podatku VAT zostaje zachowane.

Również w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-400/98 pomiędzy Finanzamt Goslar przeciwko Brigitte Breitsohl Trybunał stwierdził, że artykuł 4 i 17 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczania podatku od wartości dodanej, który został zapłacony za transakcje, które zostały dokonane w aspekcie zaplanowanej działalności gospodarczej, zostaje utrzymane nawet wtedy, gdy organ podatkowy już w trakcie pierwszego ustalenia wymiaru podatku wie, że zamierzona działalność gospodarcza prowadząca do opodatkowanych transakcji nie będzie wykonana.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, w interpretacji indywidualnej z 22 czerwca 2012 r. (sygn. lBPP1/443-369/12/LSz), uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w zakresie braku konieczności dokonania korekty VAT w przypadku likwidacji materiałów, które nie znajdą dalszego zastosowania z powodu uszkodzeń mechanicznych, niewłaściwych szerokości, zbyt małych ilości nawiniętych na rolki, braku zamówień ze strony klientów w związku z zakończeniem produkcji oraz zniszczenia niepotrzebnych półfabrykatów (które nie mogą być już wykorzystane ze względu na zakończenie współpracy z kontrahentem). W ocenie organu podatkowego w ww. przypadkach wystąpiła sytuacja, w której pozostały na magazynie takie towary, które w wyniku normalnego procesu działalności gospodarczej i bez niczyjej winy stały się dla przedsiębiorstwa bezużyteczne, utraciły, jak podaje Wnioskodawca, wartość handlową.

Podobnie jak w sytuacjach stanowiących przedmiot rozstrzygnięć Trybunału oraz interpretacji Ministra Finansów, nie można dopatrywać się winy i celowego działania Wnioskodawcy w tym, że określona część asortymentu zakupionego dla celów handlowych nie zostanie ostatecznie skutecznie sprzedana. Tym samym, skoro może dojść w określonych sytuacjach do konieczności zniszczenia/likwidacji towarów, z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, a zakupionych wcześniej z zamiarem ich wykorzystania do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, to Wnioskodawca nie utraci prawa do odliczenia podatku naliczonego i nie jest zobowiązany do dokonania korekty tego odliczonego podatku (przy zachowaniu warunków wynikających z przepisów art. 86 i 88 ustawy o VAT).

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w interpretacji indywidualnej, o którą występuje niniejszym wnioskiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Kwestię odliczenia podatku naliczonego reguluje przepis art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (zadeklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług.

Zatem najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ww. ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Jak stanowi art. 91 ust. 2 ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty (art. 91 ust. 4 ustawy).

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Przepis art. 91 ust. 6 ustawy stanowi, że w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

  1. opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
  2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Na mocy art. 91 ust 7 ustawy przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W świetle art. 91 ust. 7a ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b ustawy o VAT).

W myśl art. 91 ust. 7c ustawy o VAT jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy o VAT w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT, w ramach działalności dokonuje obrotu towarami nabytymi w celu sprzedaży. Celem zakupów jest chęć osiągnięcia przychodów ze sprzedaży, realizacja czynności opodatkowanych VAT. Nabywając towary Spółka dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów. Spółka planuje dodatkowe poszerzenie asortymentu o inne towary spożywcze, chemię gospodarczą, itp. towary typowe dla sklepów wielkopowierzchniowych. Jak przewiduje Wnioskodawca, w niektórych przypadkach, z przyczyn obiektywnych o charakterze rynkowym, Spółka może nie być w stanie sprzedać swoim klientom całości wolumenu nabytych towarów handlowych.

Dotyczyć to może m.in. następujących przypadków;

  • towary spożywcze mające krótki termin przydatności do spożycia,
  • towary posiadające pewne wady utrudniające lub uniemożliwiające sprzedaż całości wolumenu danego produktu (np. produkty z rozerwanymi, częściowo zniszczonymi opakowaniami),
  • towary o charakterze sezonowym, takie jak np. kalendarze, produkty i gadżety nawiązujące do określonego wydarzenia kulturalnego, rozrywkowego lub sportowego (np. sprzęt piłkarski z logo danych mistrzostw świata), sanki, wyprawki szkolne, zimowe płyny do spryskiwaczy, odzież, obuwie, itd.
  • produkty, które z innych przyczyn o charakterze rynkowym nie zostały sprzedane w całości w sieci sklepów Wnioskodawcy w ustalonym pierwotnie i przedłużanym okresie sprzedaży, nawet po zaoferowaniu znacznych obniżek cen.

W odniesieniu do tego rodzaju towarów handlowych Spółka zakłada, że w pierwszej kolejności podejmie racjonalne próby ich sprzedaży w sklepach, z uwzględnieniem szerokiego wachlarza form promocji, takich jak m.in. zmiana miejsca i sposobu prezentowania towaru lub kilkukrotne obniżki ceny. Po bezskutecznej sprzedaży części takiego wolumenu Spółka zamierza dokonywać fizycznej likwidacji niesprzedanych produktów.

Z punktu widzenia Spółki planowaną likwidację takiego asortymentu będą uzasadniać następujące okoliczności:

  • mając na uwadze chęć utrzymania lub poprawienia pozycji na konkurencyjnym rynku podmiotów prowadzących sklepy wielobranżowe, jak również uwzględniając oczekiwania konsumentów, koniecznym działaniem biznesowym Spółki jest stałe utrzymywanie atrakcyjnej oferty produktowej w prowadzonych sklepach (zapewnienie zmienności asortymentu), jak również odpowiednia prezentacja tych produktów. Również z tego powodu Spółka na bieżąco musi usuwać produkty przeterminowane lub ze zbliżającym się terminem przydatności do spożycia, produkty z określonymi wadami, produkty sezonowe, itd. (po kilkukrotnych obniżkach cen na te produkty), wymieniając je na ich nowsze partie lub inny asortyment produktów,
  • towary te nie będą mieć wartości handlowej lub ich wartość handlowa będzie znikoma (w rozumieniu skutecznej możliwości ich sprzedaży w prowadzonych przez Spółkę obiektach),
  • jedną z podstawowych zasad skutecznej sprzedaży stosowaną przez sklepy jest efekt obfitości towarowej. Ujmując tę zasadę obrazowo, jeżeli danego towaru jest niewiele na półce (mimo promocji nie udało się sprzedać wszystkiego), to klient odnosi wrażenie, że towar jest stary, wybrakowany lub gorszej jakości - i przeciwnie, jeżeli czegoś jest dużo, to wiele się tego sprzedaje, inni klienci też kupują, sklep ma szeroki wybór asortymentu (gdy klient potrzebuje danego towaru to z łatwością go znajdzie). Innymi słowy, pozostająca na półce sklepowej przez dłuższy czas niewielka ilość danego asortymentu mogłaby wpływać negatywnie na wizerunek Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku sklepów wielobranżowych. Z tych przyczyn, racjonalnym działaniem ukierunkowanym na zwiększenie przychodów i sprzedaży opodatkowanej VAT jest usuwanie z powierzchni obiektów handlowych resztek produktów niesprzedanych przez założony okres, z zastosowaniem różnych technik sprzedaży (w celu zapewnienia niezbędnego miejsca na nowy asortyment),
  • w celu zapewnienia odpowiedniego wizerunku Wnioskodawcy oraz utrzymania czystości w obiektach handlowych konieczne jest m.in. bieżące usuwanie z tych obiektów towarów z uszkodzonymi opakowaniami, z których mogłaby wysypać się zawartość (np. proszki do prania),
  • koszty przechowywania określonych produktów poza powierzchnią sklepów mogą znacznie przekraczać cenę ich ewentualnej sprzedaży w kolejnym sezonie (np. przechowywanie sanek, sztucznych choinek, odzieży, obuwia, itp.).

Wnioskodawca przywiązuje i będzie przywiązywać dużą wagę do właściwego planowania zaopatrzenia w produkty handlowe dla całej sieci prowadzonych obiektów, zarówno co do ilości jak i rodzaju zakupów. Planowanie dokonywane jest (i będzie) w oparciu o prognozy i analizy sprzedaży, jednakże z uwzględnieniem konieczności zapewnienia tzw. efektu obfitości towarowej. Innymi słowy, brak sprzedaży danego towaru w założonym czasie i jego późniejsza likwidacja nie będą spowodowane czyjąkolwiek winą, tylko będą stanowić konsekwencję racjonalnego prowadzenia działalności handlowej w segmencie sklepów wielobranżowych.

Likwidacja części asortymentu dokonywana byłaby z obiektywnych, rynkowych przyczyn. Czynności likwidacji odnosiłyby się do części nabytego towaru, który w wyniku określonych czynników rynkowych, upływu okresu przydatności, upływu danego sezonu sprzedaży itd., w wyniku normalnego procesu działalności gospodarczej i bez winy po stronie Spółki stanie się dla niej bezużyteczny i utraci wartość handlową. Działania te podejmowane będą zatem przede wszystkim w celu zabezpieczenia sprzedaży i atrakcyjności całej oferty produktowej Spółki.

Wnioskodawca zamierza dokumentować niszczenie towarów poprzez tworzenie stosownych protokołów lub raportów z systemu ewidencji towarów. Jak przewiduje Wnioskodawca, raporty te będą potwierdzane zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce, przez osoby odpowiedzialne za zarządzanie towarami. Raporty będą archiwizowane dla celów weryfikacyjno-kontrolnych. Dokumentami likwidacyjnymi będą także karty przekazania odpadów oddawane Spółce przez firmy odbierające odpady (likwidowane towary będą umieszczane w odpowiednich pojemnikach na odpady, a firmy odbierające będą przekazywać Wnioskodawcy kartę przekazania odpadów, w oparciu o którą prowadzona będzie ewidencja odpadów, wskazująca łączną ilość odpadów danej kategorii w danym okresie).

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca będzie nabywał towary, z zamiarem wykorzystywania ich do działalności opodatkowanej. Jednakże w wyniku wystąpienia wymienionych we wniosku sytuacji gdy część nabytego towaru, który w wyniku określonych czynników rynkowych, upływu okresu przydatności, upływu danego sezonu sprzedaży itd., tj. w wyniku normalnego procesu działalności gospodarczej, stanie się dla Wnioskodawcy bezużyteczny i utraci wartość handlową. Likwidacja części asortymentu dokonywana byłaby z obiektywnych, rynkowych przyczyn i bez winy po stronie Spółki. Działania te podejmowane będą przede wszystkim w celu zabezpieczenia sprzedaży i atrakcyjności całej oferty produktowej Spółki.

Zdaniem tut. organu, w przedmiotowej sprawie należy odwołać się do przytoczonego również przez Wnioskodawcę orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia zostaje zachowane.

W świetle powołanego wyroku, należy stwierdzić, że jeżeli zakup będących przedmiotem wniosku towarów przez Wnioskodawcę był dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, i jeżeli faktycznie Wnioskodawca będzie zmuszony do zniszczenia (likwidacji) niesprzedanych towarów (pomimo podjętych przez Wnioskodawcę środków w celu uniknięcia ww. sytuacji), to pomimo likwidacji tego towaru z przyczyn od Wnioskodawcy niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w związku z ww. nabyciem zostanie zachowane, a tym samym nie będzie podstaw do dokonywania korekt odliczonego podatku.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, że skoro może dojść w określonych sytuacjach do konieczności zniszczenia/likwidacji towarów, z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, a zakupionych wcześniej z zamiarem ich wykorzystania do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, to Wnioskodawca nie utraci prawa do odliczenia podatku naliczonego i nie jest zobowiązany do dokonania korekty tego odliczonego podatku (przy zachowaniu warunków wynikających z przepisów art. 86 i 88 ustawy o VAT), należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

IBPP1/4512-854/15/BM | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.