IPPP2/4512-617/16-2/AM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Skoro Wnioskodawca jest podatnikiem VAT, samochód będący przedmiotem zapytania - zakupiony w 2015 roku na podstawie faktury VAT- marża - jest towarem używanym, nabytym z zamiarem dalszej odsprzedaży, był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do wykonywania działalności gospodarczej i może być nadal użytkowany w aktualnym stanie, Wnioskodawca może dokonać dostawy przedmiotowego samochodu w związku z planowaną transakcją sprzedaży w ramach procedury VAT-marża na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Dla przedmiotowej transakcji Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawienia faktury w procedurze VAT – marża przewidzianej dla towarów używanych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2016 r. (data wpływu 19 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania procedury VAT marża dla dostawy samochodu używanego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania procedury VAT marża dla dostawy samochodu używanego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 27 stycznia 2015 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonał zakupu używanego samochodu osobowego rok produkcji 2005, na podstawie faktury VAT – marża. Powyższa transakcja została udokumentowana fakturą wystawioną w procedurze marży dla towarów używanych przez firmę „B.

Przedmiotowy samochód został zakupiony przez Wnioskodawcę jako używany z zamiarem późniejszej odsprzedaży po okresie około dwóch lat. Zaliczony został do środków trwałych i obecnie jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód nie był i nie jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedać ww. samochód.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy można dokonać sprzedaży przedstawionego we wniosku samochodu wystawiając fakturę z procedurą VAT marża przewidzianą dla towarów używanych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub artykułów nabytych przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania jest marża, stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Dla potrzeb stosowania powyższej procedury w zakresie dostawy towarów używanych w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT wskazano, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0 , ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Wnioskodawca uważa, że przez towar używany należy rozumieć także samochód osobowy, zakupiony jako używany i wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca uważa, że dla samochodu rok produkcji 2005, który wykorzystywał w ramach prowadzonej działalnosci gospodarczej przysługuje prawo do sprzedaży na podstawie faktury z procedurą VAT- marża dla towarów używanych. Samochód został nabyty jako używany z zamiarem późniejszej odsprzedaży i nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku przy jego zakupie.

Samochód jest ruchomym dobrem materialnym, które nadaje się do dalszego użytku w aktualnym stanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - stosownie do ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Definicję kwoty sprzedaży zawarto w przepisie art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym, przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Ponadto opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują, zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Zatem, do sprzedaży samochodu może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną m.in. warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy. Ponadto jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy samochód ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej) został jednak nabyty ostatecznie w celu odsprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 27 stycznia 2015 r. w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonał zakupu używanego samochodu osobowego rok produkcji 2005, na podstawie faktury VAT – marża. Powyższa transakcja została udokumentowana fakturą wystawioną w procedurze marży dla towarów używanych.Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku przy jego zakupie.

Przedmiotowy samochód został zakupiony przez Wnioskodawcę jako używany z zamiarem późniejszej odsprzedaży po okresie około dwóch lat. Zaliczony został do środków trwałych i obecnie jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód nie był i nie jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedać ww. samochód, który może być nadal użytkowany w aktualnym stanie.

Kwestią do rozstrzygnięcia w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zagadnieniu jest ustalenie, czy w świetle art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług planowana sprzedaż przedmiotowego samochodu powinna być dokonana na fakturze z procedurą VAT – marża przewidzianą dla towarów używanych.

Analiza okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów podatkowych pozwala stwierdzić, że skoro Wnioskodawca jest podatnikiem VAT, samochód będący przedmiotem zapytania - zakupiony w 2015 roku na podstawie faktury VAT- marża - jest towarem używanym, nabytym z zamiarem dalszej odsprzedaży, był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do wykonywania działalności gospodarczej i może być nadal użytkowany w aktualnym stanie, Wnioskodawca może dokonać dostawy przedmiotowego samochodu w związku z planowaną transakcją sprzedaży w ramach procedury VAT-marża na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Dla przedmiotowej transakcji Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawienia faktury w procedurze VAT – marża przewidzianej dla towarów używanych.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00 013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.