0112-KDIL1-2.4012.256.2018.2.JO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2018 r. (data wpływu 20 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 maja 2018 r. (data wpływu 12 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • opodatkowania sprzedaży części działki nr 318/7 przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny rolnicze – użytki rolne – jest prawidłowe;
  • opodatkowania sprzedaży części działki nr 318/7 przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresach. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 maja 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Gmina jest właścicielem działki niezabudowanej oznaczonej w ewidencji gruntów nr 318/7 o powierzchni 0,8002 ha stanowiącej mienie Gminy. Dla działki prowadzona jest w Sądzie Rejonowym księga wieczysta. Przedmiotowy teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi.

Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wsi nieruchomość oznaczona jest symbolami:

  • 1R – tereny rolnicze – użytków rolnych (o powierzchni 0,7078 ha);
  • 14MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (o powierzchni 0,0924 ha).

Zgodnie z ewidencją gruntów nieruchomość stanowi użytki RIVb – 0,4911 ha; PsIV – 0.2921 ha; Lz – 0,0170 ha.

Nieruchomość została przeznaczona przez Gminę do sprzedaży w drodze bezprzetargowej na cele rolne, na rzecz obecnego dzierżawcy.

Przedmiotowa działka obecnie jest objęta umową dzierżawy, z późniejszym aneksem, zawartą od stycznia 2017 r. do stycznia 2020 r. Obecny dzierżawca nieruchomości złożył wniosek o nabycie działki nr 318/7 o powierzchni 0,8002 ha.

Wnioskodawca dzierżawi działkę od 1997 r. Wnioskowana do zbycia działka nie stanowi samodzielnej działki budowlanej w rozumieniu przepisów prawa. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi minimalna powierzchnia działki do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wynosi 0,1200 ha.

Na działce znajdują się słupy energetyczne wzdłuż granicy z drogami lokalnymi oraz na części 14MN oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi. Brak ustalonej służebności przesyłu z Zakładem Energetycznym.

Teren nieruchomości nieogrodzony, porośnięty trawą w środkowej części nieruchomości znajduje się skupisko drzew liściastych. Działka graniczy bezpośrednio wzdłuż północno-zachodniej strony oraz od strony południowo-zachodniej z drogami publicznymi lokalnymi, od strony północno-wschodniej graniczy z działką budowlaną, od strony południowej graniczy z działką stanowiącą rów melioracyjny. Zabudowa mieszkaniowa znajduje się po obu stronach w dalszej odległości. Teren nieruchomości pagórkowaty, nierówny, nachylony w kierunku południowo-zachodnim.

Nieruchomość znajduje się w sąsiedztwie nieruchomości gruntowych rolnych niezabudowanych, zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej. Dostępność do obiektów handlowo-usługowych, opieki zdrowotnej i oświatowej jest słaba.

Nabywca zamierza przeznaczyć wnioskowaną działkę na teren rolny. Dla działki nr 318/7 nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

W piśmie z dnia 30 maja 2018 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Umowa dzierżawy nieruchomości nr 318/7 pomiędzy Gminą a dzierżawcą zawarta została z przeznaczeniem na prowadzenie działalności rolniczej. Jest to przeznaczenie na cele rolnicze.
  2. Gmina stała się właścicielem działki nr 318 w drodze decyzji z dnia 2 lipca 1991 r. Wojewody .... Użytkowana była rolniczo. W 2005 r. działka nr 318 została podzielona geodezyjnie na działki nr 318/1, nr 318/3 i nr 318/4. Działki nadal użytkowane były z przeznaczeniem na prowadzenie działalności rolniczej.
    W 2016 r. podziałowi uległa działka nr 318/4 na działkę nr 318/5, nr 318/6 i nr 318/7. Po podziale zawarto aneks do umowy dzierżawy w związku z tym, że działkę nr 318/5 Gmina przeznaczyła do sprzedaży pod budowę jednorodzinną (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi....– obszar A wskazana działka ma przeznaczenie MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Działka została sprzedana w 2016 r. Do wartości nieruchomości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego został doliczony podatek VAT w stawce 23%. Pozostałe działki objęte są nadal umową dzierżawy na prowadzenie działalności rolniczej.
  3. W związku z nabyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  4. Działka nr 318/7 była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług od momentu jej nabycia do momentu planowanej sprzedaży.
  5. Znajdujące się na działce słupy energetyczne nie są własnością Gminy.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, czy jest zwolniona?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Wobec czego do całej nieruchomości nie należy doliczać podatku VAT, ponieważ wskazana nieruchomość przeznaczona zostaje na cele rolne.

Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • opodatkowania sprzedaży części działki nr 318/7 przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny rolnicze – użytki rolne – jest prawidłowe;
  • opodatkowania sprzedaży części działki nr 318/7 przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – jest nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumieć należy każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Gmina jest właścicielem działki niezabudowanej oznaczonej w ewidencji gruntów nr 318/7 o powierzchni 0,8002 ha stanowiącej mienie Gminy. Nieruchomość została przeznaczona przez Gminę do sprzedaży w drodze bezprzetargowej na cele rolne, na rzecz obecnego dzierżawcy. Przedmiotowa działka obecnie jest objęta umową dzierżawy, z późniejszym aneksem, zawartą od stycznia 2017 r. do stycznia 2020 r. Obecny dzierżawca nieruchomości złożył wniosek o nabycie działki nr 318/7 o powierzchni 0,8002 ha. Przedmiotowy teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wsi nieruchomość oznaczona jest symbolami:

  • 1R – tereny rolnicze – użytków rolnych (o powierzchni 0,7078 ha);
  • 14MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (o powierzchni 0,0924 ha).

Na działce znajdują się słupy energetyczne (które nie są własnością Gminy) wzdłuż granicy z drogami lokalnymi oraz na części 14MN oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi. Umowa dzierżawy nieruchomości nr 318/7 pomiędzy Gminą a dzierżawcą zawarta została z przeznaczeniem na prowadzenie działalności rolniczej. Jest to przeznaczenie na cele rolnicze. Działka nr 318/7 była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług od momentu jej nabycia do momentu planowanej sprzedaży. W związku z nabyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania sprzedaży działki nr 318/7.

Na wstępie należy wyjaśnić, że nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że dostawa przez Wnioskodawcę działki nr 318/7 będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną) i dla tej czynności Gmina wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-2c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, pod pojęciem tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Powyższe uregulowanie oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073, z późn. zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy – przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że – jak wynika z opisu sprawy – posadowione na działce słupy energetyczne nie są własnością Gminy, zatem przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie działka nr 318/7, bez zabudowań znajdujących się na ww. działce, tj. słupów energetycznych, gdyż rozważając skutki podatkowe dokonywanej transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy.

Natomiast odnosząc się do zastosowania zwolnienia od podatku dla sprzedaży działki nr 318/7 należy wskazać, że z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działka będąca przedmiotem zbycia – zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – oznaczona jest symbolami:

  • 1R – tereny rolnicze – użytków rolnych (o powierzchni 0,7078 ha);
  • 14MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (o powierzchni 0,0924 ha).

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że przedmiotem dostawy będzie działka niezabudowana obejmująca tereny bez prawa do zabudowy (tj. tereny użytków rolnych) oraz tereny przeznaczone pod zabudowę (tj. mieszkaniową jednorodzinną).

W kontekście powołanych przepisów prawa należy wskazać, że w tej sytuacji Wnioskodawca przy sprzedaży działki nr 318/7 o różnym przeznaczeniu wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będzie zobowiązany do zastosowania właściwej stawki podatku VAT.

W konsekwencji, sprzedaż części działki nr 318/7 przeznaczonej na podstawie ww. planu jako tereny rolnicze – użytków rolnych będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Natomiast część ww. gruntu oznaczonego jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. artykułu, bowiem ta część działki stanowi tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Reasumując, część działki nr 318/7, która przeznaczona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny rolnicze – użytki rolne, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało ocenić jako prawidłowe.

Natomiast przechodząc, do części działki, która nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia dla dostawy tej części działki od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy, czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

  1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
  2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ z opisu sprawy wynika, że działka nr 318/7 była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług od momentu jej nabycia do momentu planowanej sprzedaży. Ponadto, w związku z nabyciem nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, zostały spełnione oba warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż części działki nr 318/7 która przeznaczona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny zabudowy mieszkaniowej rodzinnej będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało ocenić jako nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.