ITPP2/443-1517/14/EB | Interpretacja indywidualna

Zbycie gruntu który nie jest terenem budowlanym korzysta ze zwolnienia od podatku.
ITPP2/443-1517/14/EBinterpretacja indywidualna
  1. grunty
  2. teren budowlany
  3. zbycie
  4. zwolnienia podatkowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości niezabudowanej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina posiada niezabudowaną działkę nr 3767/2 o pow. 0,0091 ha, położoną przy ul. O. w miejscowości B. . Właściciel sąsiedniej nieruchomości wystąpił z wnioskiem o jej sprzedaż w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na polepszenie warunków zagospodarowania swojej nieruchomości. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków oznaczona jest jako Bp – zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie budowy. Obecnie jest dzierżawiona i użytkowana przez właściciela sąsiedniej nieruchomości, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Zgodnie z umową dzierżawy wykorzystywana jest na cele upraw ogrodniczych. Na terenie gdzie położona jest działka nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i nie ma obowiązku jego uchwalenia. Na teren ten nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy lub ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Na nieruchomościach sąsiednich występuje zabudowa mieszkaniowa. W nieobowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który stracił ważność na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) działka przeznaczona była pod budownictwo mieszkaniowe niskie. Działka została wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego w celu sprzedaży bezprzetargowej, na polepszenie warunków zagospodarowania nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Cena działki ustalona została na poziomie wartości działki, na rzecz której jest nabywana. Inwestor będzie mógł ubiegać się o ustalenie warunków zabudowy w zakresie zabudowy mieszkaniowej, o ile nie zaistnieją przesłanki szczególne, będzie mógł takie warunki uzyskać. Sposób przeznaczenia działki będącej przedmiotem wniosku nie został prawnie określony, jednak zgodnie z celem i podstawą prawną sprzedaży sposób wykorzystania będzie zgodny z przeznaczeniem nieruchomości, której uzupełnienie będzie stanowić po sprzedaży. Nie zostały formalnie spełnione przesłanki określone w art. 2 pkt 33 określające definicję terenów budowlanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż opisanej nieruchomości należy potraktować jako dostawę nieruchomości innej niż budowlana i zastosować przewidziane zwolnienie od podatku od towarów i usług...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Powstaje wątpliwość, czy teren ten, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, pozostaje terenem budowlanym, zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów, a w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług terenem innym niż budowlany. Art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług zawiera definicję terenów budowlanych, przez które rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla nieruchomości będącej przedmiotem wniosku brak przywołanych, obowiązujących obecnie aktów prawnych. Wprawdzie teren ten, na podstawie nieobowiązującego już planu był przeznaczony pod zabudowę, jednak przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają odesłania do aktów wcześniejszych, które utraciły swoją moc. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku „dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”. Biorąc pod uwagę brak obowiązujących aktów prawnych dla nieruchomości, które zgodnie z art. 2 pkt 33 przesądzają o uznaniu gruntów za budowlane, sprzedaż nieruchomości podlega, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Co do zasady stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Przyjmuje się, że pojęcie tereny budowlane obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy np. mieszkaniowej, zabudowy techniczno-produkcyjnej, zabudowy zagrodowej.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 717, z późn. zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Miasto zamierza sprzedać niezabudowaną działkę gruntu. Dla tego terenu nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy lub ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie obowiązuje również miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków teren ten oznaczony jest jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie budowy. Właściciel sąsiedniej nieruchomości wystąpił z wnioskiem o sprzedaż tej działki w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na polepszenie warunków zagospodarowania swojej nieruchomości. Inwestor będzie mógł ubiegać się o ustalenie warunków zabudowy w zakresie zabudowy mieszkaniowej, o ile nie zaistnieją przesłanki szczególne, będzie mógł takie warunki uzyskać.

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że o ile w momencie sprzedaży opisana wyżej działka nie będzie stanowiła terenów budowlanych, w rozumieniu przywołanego wyżej art. 2 pkt 33 ustawy, to dostawa ta korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.