0113-KDIPT1-1.4012.871.2017.1.MH | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Określenie na jaki podmiot powinny być wystawiane faktury za zakup towarów i usług związanych z funkcjonowania niepublicznej szkoły

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2017r. (data wpływu 06 grudnia 2017r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia na jaki podmiot powinny być wystawiane faktury za zakup towarów i usług związanych z funkcjonowania niepublicznej szkoły - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 06 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej:

  • podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
  • podatku od towarów i usług w zakresie określenia na jaki podmiot powinny być wystawiane faktury za zakup towarów i usług związanych z funkcjonowania niepublicznej szkoły.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą Niepubliczna Szkoła Podstawowa ..., NIP ..., REGON .... Jako przedmiot przeważającej działalności ujawniony jest kod PKD 85.20.Z - Szkoły podstawowe, natomiast pozostała działalność została określona kodem PKD 85.52.Z - Pozaszkolne formy edukacji artystycznej.

W ramach podejmowanej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi prywatną szkołę muzyczną oraz jest także organem prowadzącym i zarządzającym Niepubliczną Szkołą Podstawową ... w .... W dniu 09 sierpnia 2017 r. Niepubliczna Szkoła Podstawowa ... została wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Miasto ....

Wnioskodawca jest wskazany jako osoba fizyczna będąca płatnikiem podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Wszelkie zawierane umowy, wystawiane i otrzymywane rachunki i faktury dotyczące szkoły niepublicznej, jak i prywatnej szkoły muzycznej zawierają NIP Wnioskodawcy. Niepubliczna Szkoła Podstawowa uzyskała odrębny numer REGON.

Zważając na powyższe należy wskazać, że Wnioskodawca jest organem prowadzącym szkołę niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej. Szkoła ta nie posiada osobowości prawnej i została utworzona po uzyskaniu wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej ma nadany numer NIP i REGON. Płatnikiem podatków oraz składek na ubezpieczenie społeczne dla osób wykonujących pracę na rzecz szkoły jest Wnioskodawca.

Wnioskodawca jako organ założycielski szkoły nieposiadającej osobowości prawnej jest także stroną stosunków prawnych dotyczących działalności szkoły, tj. umów o pracę, zleceń i tym samym pracodawcom zatrudnianych na potrzeby szkoły pracowników, stroną umów najmu i najemcą lokali wynajmowanych na potrzeby działalności szkoły, a także stroną innych stosunków prawnych zaciągniętych na potrzeby zapewnienia szkole normalnej działalności, takich jak umowy telekomunikacyjne, umowy z zakładem energetycznym, itp.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług.

Na jaki podmiot powinny być wystawiane faktury za zakup towarów i usług, związanych z funkcjonowaniem niepublicznej szkoły, której organem prowadzącym jest osoba fizyczna, będąca przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią dyspozycji art. 168 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - prawo oświatowe , osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Ustawodawca określa podmioty zdolne do zakładania szkół niepublicznych. Są nimi osoby prawne fizyczne, Może to nastąpić po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Jak wskazuje orzecznictwo (m.in. wyr. WSA we ... z 20 stycznia 2010 r., IV SA/Wr 398/09 Legalis), "wykładnia literalna przedstawionego uregulowania wskazuje wprost, że warunkiem sine qua non założenia szkoły niepublicznej jest wcześniejsze uzyskanie wpisu do ewidencji prowadzonej przez właściwą jednostkę samorządu terytorialnego. Do czasu uzyskania wpisu w ewidencji nikt nie ma prawa zakładać szkoły niepublicznej.”

Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspomnianej wyżej ustawy organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

  1. zapewnienie warunków działania szkoły i placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;
  2. zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;
  3. wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;
  4. zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 objaśnienie pojęć ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;
  5. wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzana egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;
  6. wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki.

Zważając na treść przywołanych wyżej przepisów należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że szkoła dysponuje znacznie ograniczoną sferą autonomii, gdyż za jej działalność odpowiada organ prowadzący, co trafnie dostrzegł Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 grudnia 1992 r. (III AZP 30/92, OSNCP 1993 z 7-8 poz. 122). Powyższe ograniczenie autonomii wynika z faktu, iż szkoły i placówki wchodzące w skład struktury organizacyjne systemu oświaty - inaczej niż szkoły wyższe oraz wyższe szkoły zawodowe – są pozbawione przymiotu osobowości prawnej. Brak osobowości w rozumieniu prawa cywilnego oznacza, że szkoły i placówki są pozbawione możliwości uczestniczenia w obrocie cywilnoprawnym, czyli np. zawierania umów sprzedaży, dostawy, o dzieło czy też o roboty budowlane. Nie mają one również zdolności prawnej, a zatem nie mogą nabywać we własnym imieniu prawa własności składników majątku (nieruchomego i ruchomego) oraz w zasadzie same nie odpowiadają za zobowiązania zaciągane w związku z prowadzeniem działalności. W konsekwencji uznać należy, że szkoła jako taka, jako jednostka niesamodzielna jest elementem zorganizowanej działalności osoby prowadzącej.

Brak całkowitej samodzielności jednostki oświatowej, jak i odpowiedzialność jaka będzie ciążyć na Wnioskodawcy jako organie prowadzącym jednostkę oświatową przesądza, że w przedmiotowej sprawie to Wnioskodawca będzie miał status podatnika i płatnika, a nie sama prowadzona przez niego jednostka oświatowa. Wszelka zatem odpowiedzialność, w tym obowiązki rejestracyjne, ciąży na podmiocie zakładającym i prowadzącym placówkę, tak więc sama placówka nie jest w pełni samodzielnym podmiotem i nie może działać w oderwaniu od podmiotu, który ją założył.

Istotnym w przedmiotowej sprawie jest fakt, że niepubliczna szkoła nie posiada wyodrębnionego majątku, nie ma samodzielności pozwalającej jej na niezależne funkcjonowanie, a tworzona dla jej potrzeb struktura organizacyjna jest nakierowana wyłącznie na prowadzenie procesu dydaktycznego. W tym stanie rzeczy należy uznać, że w świetle przedstawionych wyżej wytycznych, niepubliczna szkoła nie będzie podatnikiem podatku dochodowego. Tym samym w opinii Wnioskodawcy, rolę podatnika pełni wyłącznie organ prowadzący.

Chociaż zgodnie z ustawą prawo oświatowe, prowadzenie szkoły lub placówki oraz formy wychowania przedszkolnego, nie stanowi działalności gospodarczej, to jednak inaczej sytuacja wygląda w ustawach podatkowych. Osoby fizyczne, które osiągają dochody z prowadzenia niepublicznych szkół są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych, a przychody uzyskane z tego tytułu są zaliczane do działalności gospodarczej. Takie stanowisko potwierdza także interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 października 2009 r. Nr ITPB1/415-611/09/WM.

Działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT jest m. in. działalność usługowa prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł określonych w ustawie o PIT (art. 5a pkt 6 ustawy o PIT).

Tym samym w świetle definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzenie niepublicznych szkół jest rodzajem aktywności określonej jako działalność podjęta w celu zarobkowym, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Działalność ma charakter zarobkowy wówczas, gdy jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania prowadzonej szkoły do działalności gospodarczej należy ocenić zamiar, okoliczności i cel jej prowadzenia. Ponadto, prowadząc szkołę niepubliczna organ prowadzący ponosi odpowiedzialność względem jej słuchaczy, szkoły prowadzone są w miejscu i czasie ustalonym przez organ prowadzący, a także ponosi on ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Z powyższego wynika zatem, iż prowadzenie niepublicznych szkół ma znamiona działalności gospodarczej i stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty dotacji otrzymane na działalność oświatową stanowią przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT, jednak są one objęte zwolnieniem, co oznacza że nie trzeba płacić od nich podatku dochodowego. Natomiast wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dotacji zwolnionych nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Podobnie sytuacja wygląda na gruncie ustawy o VAT. Tu również prowadzenie szkoły niepublicznej, czy przedszkola mieści się w definicji działalności gospodarczej i jest objęte ustawą o VAT.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność, czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Zważając na powyższe, należy zaznaczyć, że z uwagi na brak całkowitej samodzielności jednostki oświatowej jak i odpowiedzialność jaka ciąży na Wnioskodawcy jako jej założycielu, to wyłącznie Wnioskodawca może posiadać status podatnika, płatnika, a nie założona przez niego szkoła niepubliczna. Taki stan rzeczy, jak i brzmienie między innym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkuje stwierdzenie, że szkoła niepubliczna może być prowadzona obok działalności gospodarczej Wnioskodawcy i razem z tą działalnością rozliczana przy uwzględnieniu właściwych przepisów ustawy o rachunkowości, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, należy stwierdzić, że skoro jako osoba fizyczna, Wnioskodawca prowadzi niepubliczną szkołę na podstawie wpisu do ewidencji placówek niepublicznych, to tym samym uznać należy, że Wnioskodawca prowadzi działalność, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec tego, otrzymywane przez Wnioskodawcę faktury winny być wystawiane na Wnioskodawcę jako podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego niepubliczną szkołę. Wnioskodawca jako osoba fizyczna występuje jako nabywca towarów i usług, związanych z funkcjonowaniem utworzonej szkoły, stąd też to dane Wnioskodawcy winny znaleźć się na otrzymywanych fakturach i rachunkach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Wskazać w tym miejscu należy, iż o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a tym samym czy prowadzi on w rozumieniu przepisów normujących zasady opodatkowania podatkiem VAT podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem działalność gospodarczą, decydują wyłącznie przepisy prawa podatkowego, regulujące opodatkowanie podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59, z późn. zm.), szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną.

W myśl art. 17 ust. 1 ustawy, szkoła podstawowa może być tylko szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej.

Zgodnie z art. 168 ust. 1 ustawy, osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą Niepubliczna Szkoła Podstawowa ..., NIP ..., REGON .... W ramach podejmowanej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi prywatną szkołę muzyczną oraz jest także organem prowadzącym i zarządzającym Niepubliczną Szkołą Podstawową ... w .... Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej ma nadany numer NIP i REGON.

Jak wynika z powołanych przepisów, nie ma formalnych przeszkód, aby szkołę niepubliczną utworzyła osoba fizyczna prowadząca jednoosobowo działalność gospodarczą.

Zatem, skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako osoba fizyczna - na podstawie wpisu do ewidencji placówek niepublicznych - Wnioskodawca prowadzi niepubliczną szkołę, której jest organizatorem i założycielem, to w tym przypadku przedsiębiorcą nie jest szkoła. Jako przedsiębiorca może się wobec tego zarejestrować organizator niepublicznej szkoły, nie ma natomiast formalnej możliwości zarejestrowania jako przedsiębiorcy tego rodzaju placówki.

Wszelka zatem odpowiedzialność, w tym obowiązki rejestracyjne, ciążą na osobie zakładającej i prowadzącej szkołę niepubliczną, która sama nie jest w pełni samodzielnym podmiotem i nie może działać w oderwaniu od osoby, która ją założyła.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

W świetle art. 106b ust. 2 tej ustawy podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

W oparciu o art. 106b ust. 3 ww. ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy – faktura powinna zawierać m.in:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.

Jak wynika z przedstawionych wyżej przepisów, faktura VAT winna zawierać m.in. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy oraz numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a (art. 106e ust. 1 pkt 4 ustawy).

W związku z powyższym faktury wystawione na Wnioskodawcę, a dokumentujące zakupy towarów i usług nabywane na potrzeby funkcjonowania niepublicznej szkoły, winny zawierać numer identyfikacji podatkowej nadany Wnioskodawcy, tj. NIP ..., jak również imię i nazwisko Wnioskodawcy, który jest osobą fizyczną, czyli .... Wnioskodawca ma prawo również zawrzeć na fakturach nazwę firmy.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie faktury za zakup towarów i usług, związanych z funkcjonowaniem niepublicznej szkoły, której organem prowadzącym jest osoba fizyczna, będąca przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, winny być wystawione na Wnioskodawcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, w tym na informacji, że wynagrodzenie uzyskane przez Zarządzających z tytułu świadczenia usług na podstawie umowy zarządzania stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (kwestia ta nie była przedmiotem oceny tut. Organu, lecz przyjęto to jako element opisu sprawy). W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Nadmienić należy, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.