IBPP1/4512-425/16/ES | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Zwolnienie od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń i warsztatów dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 lutego 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 4 maja 2016 r. (data wpływu 11 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń i warsztatów dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń i warsztatów dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 4 maja 2016 r. (data wpływu 11 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 26 kwietnia 2016 r. znak: IBPP1/4512-180/15/ES.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą nie będąc czynnym podatnikiem VAT. Korzysta on ze zwolnienia z uwagi na to, iż jego sprzedaż usług objętych obowiązkiem podatku VAT w roku kalendarzowym nie przekracza kwoty 150 000 PLN. Z uwagi na swoje kompetencje oraz doświadczenie, w tym również doświadczenie w prowadzeniu zajęć dydaktycznych nabyte podczas studiów doktoranckich. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi szkolenia oraz wykłady zgodnie z PKD 85.59.B to jest „pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

W ramach działalności prowadzi on między innymi szkolenia i warsztaty z zakresu efektywnej współpracy w zespole, szczególnie z elementami komunikacji, zarządzania projektami, planowania, zarządzania zespołem oraz autoprezentacji i wystąpień publicznych dla studentów wyższych uczelni publicznych takich jak Politechnika ..., Politechnika ..., Uniwersytet .... Wyżej wymienione szkolenia i warsztaty realizowane są przeważnie na terenie uczelni oraz na ich zlecenie.

Drugą grupą szkoleń i warsztatów są te prowadzone dla pracowników publicznych uczelni wyższych. Przeważająca tematyka to wystąpienia publiczne i zarządzanie projektami. Należy zaznaczyć, że szkolenia te są ściśle dostosowane do realiów pracy, a ich celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Ich bezpośrednie przełożenie na wykonywaną przez uczestników szkolenia pracę zawodową jest powodem, dla którego to właśnie uczelnie wyższe zamawiają u Wnioskodawcy tego typu szkolenia.

W uzupełnieniu Wnioskodawca podał, że:

  1. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Firma ... jest zarejestrowana jako jednoosobowa działalność gospodarcza.
  2. Usługi szkoleniowe adresowane do studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia o których mowa we wniosku nie są świadczone jako jednostka objęta systemem oświaty
  3. Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
  4. Usługi szkoleniowe świadczone i adresowane do studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia zdaniem Wnioskodawcy stanowią usługi opisane w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, co też jest przedmiotem zapytania niniejszego wniosku o interpretację indywidualną złożonego przez Wnioskodawcę.
  5. Spośród bardzo wielu definicji kompetencji twardych należy wyróżnić konkretne umiejętności i wiedzę potrzebną do wykonywania danej pracy/zadania. Umiejętności twarde z reguły są potwierdzane zdaniem różnego typu egzaminów oraz uzyskaniem określonych certyfikatów (np. uprawnienia zawodowe, języki obce, obsługa komputera etc.). Kompetencje miękkie zaś są związane z aspektem współpracy (społecznym) - w szczególności należy zwrócić tutaj uwagę na umiejętności osobiste (prawne zarządzanie sobą i swoją pracą, zdolność do motywowania samego siebie, zorganizowanie zajęć) oraz umiejętności interpersonalne (m.in. obejmują komunikowanie się z ludźmi, przekonywanie ich do swoich racji, motywować, inspirować, zarządzać zespołami). Współpraca z ludźmi a co za tym idzie wykorzystanie kompetencji miękkich pojawia się praktycznie w każdym zawodzie. Kompetencje miękkie są podstawą każdej pracy - są uniwersalne i do wykorzystania w wielu profesjach. W związku z powyższym uczestnik podczas szkoleń/warsztatów z zakresu umiejętności miękkich pozostaje w bezpośrednim związku z branżą oraz zawodem. Dlatego też zdaniem Wnioskodawcy pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub przyszłym zawodem uczestników szkolenia.
  6. Kompetencje miękkie wspierają i są uzupełnieniem kompetencji twardych, a wszystkie one z kolei są związane z celami zawodowymi dlatego też usługę szkoleń z umiejętności miękkich można nazwać uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych.
  7. W zależności od pochodzenia środków (środki własne uczelni czy dotacja unijna) na szkolenia kierują następujące osoby: Dziekan/Prodziekan Wydziału, Rektor/Prorektor Uczelni bądź kierownicy poszczególnych projektów. Dodatkowo wykonywane są szkolenia dla samorządów studenckich bądź organizacji studenckich na które to kieruje Przewodniczący odpowiedniej organizacji za zgodą odpowiedniego Prorektora.
  8. W przypadku szkoleń skierowanych do organizacji studenckich bądź samorządów studenckich, uczestnicy będą wykorzystywali nabyte umiejętności w pracy na rzecz danych organizacji. Samorządy Studenckie wg Ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym są jedynym przedstawicielem ogółu studentów danej Uczelni, dlatego też organizują różne aktywności dla całej społeczności studenckiej danej Uczelni. Główne działania są związane z poprawą jakości kształcenia, procesem dydaktyczny, przyznawaniem stypendiów, działalnością kulturalną (organizacja juwenaliów, kabaretów, koncertów, wystaw etc.) oraz promocją uczelni w Polsce ale również i za granicą. Takie działania wymagają bardzo sprawnego działania od członków samorządów studenckich oraz wysokich kompetencji osobistych oraz interpersonalnych. Zespoły pracują typowo projektowo z wykorzystaniem umiejętności miękkich.W przypadku szkoleń dla studentów nie działających w organizacjach odpowiedź została zawarta w pkt 5-6.
  9. Świadczone przez Wnioskodawcę szkolenia/warsztaty adresowane do studentów uczelni wyższej nie stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
  10. Szkolenia i warsztaty realizowane na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia, o których mowa we wniosku stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego są finansowane w całości, a jeśli nie w całości to w co najmniej 70% ze środków publicznych.
  11. Są dwie drogi przepływu środków:
    1. Środki własne Uczelni - wg ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym – właściwe Ministerstwo finansuje działalność publicznych uczelni wyższych. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej wydatkowanie ich jest określone w Ustawie Prawo o zamówieniach Publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami zależnymi od wysokości zamówienia oraz przepisów wewnętrznych uczelni. Następnie wykonawca który został wybrany wystawia odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.
    2. Środki unijne - Uczelnia (Wydział/Instytut bądź inna uprawniona jednostka) może starać się o środki pochodzące z funduszy europejskich. W przypadku pozytywnej decyzji środki trafiają na uczelnie. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej wydatkowanie ich jest określone w Ustawie Prawo o zamówieniach Publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami zależnymi od wysokości zamówienia oraz przepisów wewnętrznych uczelni. Następnie wykonawca który został wybrany wystawie odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.
  12. Ze względu na mnogość projektów które realizuje Uczelni Wyższa a są finansowane ze środków unijnych ciężko jest wyszczególnić konkretne projekty. Są to projekty związane zarówno z poprawą funkcjonowania administracji jak i projekty naukowe w których zawarte są elementy związane z podnoszeniem kompetencji miękkich. W przypadku ubiegania się o środki unijne przez odpowiednią jednostkę (np. wydział) to ona jest odpowiedzialna za realizację danego projektu (przeważnie dobierany jest zespół projektowy reprezentujących wnioskodawcę dane projektu). Za realizację usługi wynagrodzenie jest otrzymywane od realizatora danego projektu.
  13. Środki dla Wykonawcy są wpisane w budżet danego projektu z celowym przeznaczeniem i tylko i wyłącznie na dany rodzaj usługi (w tym przypadku na szkolenia i warsztaty związane z podniesieniem kompetencji miękkich).
  14. Faktura wystawiona za usługę będzie dowodem podniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego przez niego projektu.
  15. Uczestnicy szkoleń/warsztatów nie wnoszą wkładu własnego.
  16. Dla uczestników szkoleń/warsztatów ma to charakter bezpłatny.
  17. Przedmiotem niniejszego Wniosku o interpretację indywidualną, jest właśnie pytanie czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia jako świadczący „usługi ściśle związane” zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. c oraz jako wykonawca usług finansowanych w całości ze środków publicznych - oraz świadczenia usług ściśle z tymi usługami związanych” zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c. Zadaniem Wnioskodawcy jest on właśnie takim podmiotem.
  18. Wyżej wymienione szkolenia i warsztaty nie są objęte programem studiów oraz uczestnictwo w tych zajęciach nie jest konieczne do zaliczenia danego semestru studiów a w efekcie do ich ukończenia. Są to szkolenia dodatkowe organizowane dla jednostek samorządu studenckiego bądź innych organizacji dla studentów.
  19. Wyżej wymienione szkolenia/warsztaty nie są elementem kształcenia na poziomie wyższym świadczonym przez Uczelnie Wyższe. Nie są również elementem kształcenia innego niż na poziomie wyższym świadczonego przez te uczelnie. Są to zajęcia dodatkowe dzięki, którym studenci mogą nabywać nowe umiejętności, które wykorzystają w przyszłej pracy. Sam fakt, że uczelnia wyższa finansuje takie zajęcia dla studentów wskazuje, że uważa je ona za wartościowe i podwyższające kompetencje potrzebne na rynku pracy.
  20. Wspomniane we wniosku szkolenia i warsztaty nie są niezbędne do wykonania przez wyższe uczelnie o których mowa we wniosku na rzecz studenta usługi edukacyjnej zwolnionej od podatku VAT. Są one elementem dodatkowej edukacji jak wiele innych wykładów, szkoleń, warsztatów prowadzonych przez Uczelnie.
  21. Celem Wnioskodawcy nie jest i nie będzie uzyskanie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie czynności w stosunku do podatników nie korzystających z takiego zwolnienia.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługi polegające na prowadzeniu szkoleń i warsztatów szkoleniowych z umiejętności miękkich na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia - można uznać za świadczenie usług ściśle związanych z kształceniem na poziomie wyższym przez uczelnie, które na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT są zwolnione z podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi polegające na prowadzeniu szkoleń i warsztatów szkoleniowych z umiejętności miękkich na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia - można uznać za świadczenie usług ściśle związanych z kształceniem na poziomie wyższym i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Art. 43 ust. 1 punkty 26-29 ustawy o VAT regulują zwolnienia od podatku działalności edukacyjne. Powodem przy określaniu tego zakresu zwolnień w ustawie od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo - rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Z uregulowań zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a, b ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Związane z tym kształceniem usługi są również objęte zwolnieniem na podstawie litery b przytoczonego przepisu. Zdaniem Wnioskodawcy szkolenia i warsztaty z umiejętności miękkich zamawiane przez państwową uczelnię wyższą dla swoich studentów będące elementem edukacji są ściśle związane z procesem kształcenia przez uczelnię bez względu na to, czy są one obligatoryjne dla studentów, czy też są zajęciami fakultatywnymi dlatego powinny korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

  1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
  2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu podkreślić należy, iż nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

  1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
  2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
  3. finansowane w całości ze środków publicznych

-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 736), zwanego dalej „rozporządzeniem”, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie, stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia, zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Z treści art. 43 ust. 17 ustawy o VAT wynika, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub,
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 17a ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W myśl § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Na mocy § 3 ust. 9 rozporządzenia zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Aby ustalić, czy dana czynność ma ścisły związek z usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, należy zastosować w pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją słownikową. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 1170), „związek” to stosunek różnych elementów łączących się ze sobą, wpływających na siebie, oddziaływających na siebie; spójność, łączność, powiązanie.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak, z brzmienia art. 43 ust. 17 oraz § 3 ust. 9 rozporządzenia, wynika, że nie dotyczą one usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i) Szóstej Dyrektywy - Dz. Urz. UE L Nr 145, s. 1 ze zm. (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (wyrok w sprawie Horizon College C-434/05). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

Zgodnie z ww. regulacjami zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (przykładowo szkoleniowymi) mają zastosowanie, jeżeli:

  • usługi te są wykonywane przez podmiot korzystający ze zwolnienia przy świadczeniu usługi podstawowej,
  • usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
  • ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, należy wskazać, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne. Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), w którym Trybunał stwierdził, że „Z jedną usługą mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub kilka elementów należy uznać za usługę główną, a jeden lub kilka elementów za usługi pomocnicze, objęte tym samym reżimem podatkowym, co usługa główna” (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu fatycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą korzystając ze zwolnienia, gdyż jego sprzedaż usług objętych obowiązkiem podatku VAT w roku kalendarzowym nie przekracza kwoty 150 000 PLN. W ramach działalności Wnioskodawca prowadzi między innymi szkolenia i warsztaty z zakresu efektywnej współpracy w zespole, szczególnie z elementami komunikacji, zarządzania projektami, planowania, zarządzania zespołem oraz autoprezentacji i wystąpień publicznych dla studentów wyższych uczelni publicznych. Wyżej wymienione szkolenia i warsztaty realizowane są przeważnie na terenie uczelni oraz na ich zlecenie.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Usługi szkoleniowe adresowane są do studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia. Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

W przypadku szkoleń dla studentów nie działających w organizacjach kompetencje miękkie są związane z aspektem współpracy (społecznym) - w szczególności umiejętności osobiste (prawne zarządzanie sobą i swoją pracą, zdolność do motywowania samego siebie, zorganizowanie zajęć) oraz umiejętności interpersonalne (m.in. obejmują komunikowanie się z ludźmi, przekonywanie ich do swoich racji, motywować, inspirować, zarządzać zespołami). Kompetencje miękkie są podstawą każdej pracy - są uniwersalne i do wykorzystania w wielu profesjach. W związku z powyższym uczestnik podczas szkoleń/warsztatów z zakresu umiejętności miękkich pozostaje w bezpośrednim związku z branżą oraz zawodem. Dlatego też zdaniem Wnioskodawcy pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub przyszłym zawodem uczestników szkolenia. Kompetencje miękkie wspierają i są uzupełnieniem kompetencji twardych, a wszystkie one z kolei są związane z celami zawodowymi dlatego też usługę szkoleń z umiejętności miękkich można nazwać uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych.

W przypadku szkoleń skierowanych do organizacji studenckich bądź samorządów studenckich, uczestnicy będą wykorzystywali nabyte umiejętności w pracy na rzecz danych organizacji. Samorządy Studenckie są jedynym przedstawicielem ogółu studentów danej Uczelni, dlatego też organizują różne aktywności dla całej społeczności studenckiej danej Uczelni. Główne działania są związane z poprawą jakości kształcenia, procesem dydaktyczny, przyznawaniem stypendiów, działalnością kulturalną (organizacja juwenaliów, kabaretów, koncertów, wystaw etc.) oraz promocją uczelni w Polsce ale również i za granicą. Takie działania wymagają bardzo sprawnego działania od członków samorządów studenckich oraz wysokich kompetencji osobistych oraz interpersonalnych.

W zależności od pochodzenia środków (środki własne uczelni czy dotacja unijna) na szkolenia kierują następujące osoby: Dziekan/Prodziekan Wydziału, Rektor/Prorektor Uczelni bądź kierownicy poszczególnych projektów. Dodatkowo wykonywane są szkolenia dla samorządów studenckich bądź organizacji studenckich na które to kieruje Przewodniczący odpowiedniej organizacji za zgodą odpowiedniego Prorektora.

Świadczone przez Wnioskodawcę szkolenia/warsztaty adresowane do studentów uczelni wyższej nie stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Szkolenia i warsztaty realizowane na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego są finansowane w całości, a jeśli nie w całości to w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Są dwie drogi przepływu środków:

  1. Środki własne Uczelni – właściwe Ministerstwo finansuje działalność publicznych uczelni wyższych. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej wydatkowanie ich jest określone w ustawie Prawo o zamówieniach publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami. Następnie wykonawca który został wybrany wystawia odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.
  2. Środki unijne - Uczelnia (Wydział/Instytut bądź inna uprawniona jednostka) może starać się o środki pochodzące z funduszy europejskich. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej wydatkowanie ich jest określone w ustawie Prawo o zamówieniach publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami. Następnie wykonawca który został wybrany wystawie odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.

W przypadku ubiegania się o środki unijne przez odpowiednią jednostkę (np. wydział) to ona jest odpowiedzialna za realizację danego projektu (przeważnie dobierany jest zespół projektowy reprezentujących Wnioskodawcę dane projektu). Za realizację usługi wynagrodzenie jest otrzymywane od realizatora danego projektu. Środki dla Wykonawcy są wpisane w budżet danego projektu z celowym przeznaczeniem i tylko i wyłącznie na dany rodzaj usługi (w tym przypadku na szkolenia i warsztaty związane z podniesieniem kompetencji miękkich).

Faktura wystawiona za usługę będzie dowodem podniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego przez niego projektu. Uczestnicy szkoleń/warsztatów nie wnoszą wkładu własnego. Dla uczestników szkoleń/warsztatów ma to charakter bezpłatny.

Wyżej wymienione szkolenia i warsztaty nie są objęte programem studiów oraz uczestnictwo w tych zajęciach nie jest konieczne do zaliczenia danego semestru studiów a w efekcie do ich ukończenia. Są to szkolenia dodatkowe organizowane dla jednostek samorządu studenckiego bądź innych organizacji dla studentów.

Wyżej wymienione szkolenia/warsztaty nie są elementem kształcenia na poziomie wyższym świadczonym przez Uczelnie Wyższe. Nie są również elementem kształcenia innego niż na poziomie wyższym świadczonego przez te uczelnie. Są to zajęcia dodatkowe dzięki, którym studenci mogą nabywać nowe umiejętności, które wykorzystają w przyszłej pracy.

Szkolenia i warsztaty o których mowa we wniosku nie są niezbędne do wykonania przez wyższe uczelnie na rzecz studenta usługi edukacyjnej zwolnionej od podatku VAT. Są one elementem dodatkowej edukacji jak wiele innych wykładów, szkoleń, warsztatów prowadzonych przez Uczelnie.

Celem Wnioskodawcy nie jest i nie będzie uzyskanie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie czynności w stosunku do podatników nie korzystających z takiego zwolnienia.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi kwestia czy usługi polegające na prowadzeniu szkoleń i warsztatów szkoleniowych z umiejętności miękkich na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia - można uznać za świadczenie usług ściśle związanych z kształceniem na poziomie wyższym przez uczelnie, które na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT są zwolnione z podatku od towarów i usług.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że nie jest podmiotem objętym systemem oświaty w zakresie świadczenia przedmiotowych usług w postaci szkoleń/warsztatów.

Ponadto Wnioskodawca nie jest uczelnią, jednostką naukową czy też badawczo-rozwojową świadczącą usługi kształcenia na poziomie wyższym.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia/warsztaty dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia, nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Usługi te nie mogą również korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, jako świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, przedmiotowe szkolenia/warsztaty nie są elementem kształcenia na poziomie wyższym oraz nie są one również elementem kształcenia innego niż na poziomie wyższym świadczonego przez te uczelnie. Są to zajęcia dodatkowe poza tokiem kształcenia i nie są niezbędne do wykonania przez wyższe uczelnie na rzecz studenta usługi edukacyjnej zwolnionej od podatku VAT. Przedmiotowe szkolenia/warsztaty dla studentów są elementem dodatkowej edukacji jak wiele innych wykładów, szkoleń, warsztatów prowadzonych przez Uczelnie. Poza tym Wnioskodawca nie spełnia przesłanki warunkującej zwolnienie świadczonych przez siebie usług jako ściśle związanych z usługami podstawowymi świadczonymi przez uczelnię, a mianowicie tej, że głównym celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Należy bowiem zauważyć, że Wnioskodawca jako podmiot prowadzący komercyjną działalność gospodarczą dąży do osiągania stałych i systematycznych przychodów z tej działalności, nie można więc uznać, że jest podmiotem, który nie może dążyć do osiągania zysku ani też że jest podmiotem zarządzanym i administrowanym bez wynagrodzenia i niezainteresowanym wynikami swojej działalności. Wręcz przeciwnie, Wnioskodawca prowadząc komercyjną działalność gospodarczą jest nastawiony na osiąganie zysków i jest jak najbardziej zainteresowany jej wynikami.

W świetle powyższego zastosowanie przez Wnioskodawcę zwolnienia od podatku dla świadczonych usług jako ściśle związanych z usługami edukacyjnymi świadczonymi przez Uczelnię wyższą stanowiłoby zakłócenie konkurencji na niekorzyść innych przedsiębiorstw komercyjnych wykonujących takie same usługi, a podlegających opodatkowaniu VAT.

Usługi szkoleniowe (szkolenia/warsztaty) świadczone przez Wnioskodawcę nie są zatem usługami ściśle związanymi ze świadczonymi przez zleceniodawcę (uczelnię wyższą) usługami edukacyjnymi i nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 77 str. 1 ze zm.). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Zatem, jak wyżej wskazano, aby dane usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie wskazanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c tego przepisu.

Tym samym, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W odniesieniu do opisanych we wniosku usług szkoleniowych należy zauważyć, że aby w ogóle można było rozpatrywać wymienione szkolenia w kategoriach zwolnienia od podatku w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT lub § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z usługą kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową przesłankę warunkującą zastosowanie tego zwolnienia.

I tak, kierując się wskazówkami ww. rozporządzenia Rady UE zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia. Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Z wniosku wynika, że szkolenia i warsztaty z zakresu efektywnej współpracy w zespole, szczególnie z elementami komunikacji, zarządzania projektami, planowania, zarządzania zespołem oraz autoprezentacji i wystąpień publicznych dla studentów wyższych uczelni publicznych nie stanowią oferty edukacyjnej studiów i uczestnictwo w nich nie jest niezbędne do zaliczenia danego semestru studiów i w efekcie do ukończenia studiów. Przedmiotowe szkolenia nie są elementem kształcenia na poziomie wyższym, są one elementem dodatkowej edukacji jak wiele innych wykładów, szkoleń, warsztatów prowadzonych przez Uczelnie.

Kompetencje miękkie są podstawą każdej pracy - są uniwersalne i do wykorzystania w wielu profesjach. W związku z powyższym uczestnik podczas szkoleń/warsztatów z zakresu umiejętności miękkich pozostaje w bezpośrednim związku z branżą oraz zawodem. Kompetencje miękkie wspierają i są uzupełnieniem kompetencji twardych, a wszystkie one z kolei są związane z celami zawodowymi dlatego też usługę szkoleń z umiejętności miękkich można nazwać uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych. Sam fakt, że uczelnia wyższa finansuje takie zajęcia dla studentów wskazuje, że uważa je ona za wartościowe i podwyższające kompetencje potrzebne na rynku pracy.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że usługi przeprowadzania ww. szkoleń lub warsztatów dla studentów spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, bowiem jak wskazał Wnioskodawca pozostają w bezpośrednim związku z branżą oraz zawodem i można je nazwać uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych.

Jednakże sam fakt, że świadczone usługi są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego jest niewystarczający dla objęcia ich zwolnieniem od podatku, jednocześnie musi być bowiem spełniony jeden z dodatkowych warunków przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy VAT.

Realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia i warsztaty nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, Wnioskodawca nie posiada też akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wobec powyższego stwierdzić należy, że ww. przedmiotowe usługi szkoleniowe realizowane przez Wnioskodawcę nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a oraz lit. b ustawy o VAT.

Natomiast w celu dokonania oceny, czy ww. usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, konieczne jest stwierdzenie, czy jest spełniona trzecia z przesłanek wskazanych w ww. przepisie, tj. czy usługi te będą finansowane w całości ze środków publicznych.

Z opisu sprawy wynika, że szkolenia i warsztaty realizowane na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości, a jeśli nie w całości to w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Są dwie drogi przepływu środków:

  1. Środki własne Uczelni – właściwe Ministerstwo finansuje działalność publicznych uczelni wyższych. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej wydatkowanie ich jest określone w ustawie Prawo o zamówieniach publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami. Następnie wykonawca który został wybrany wystawia odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.
  2. Środki unijne - Uczelnia (Wydział/Instytut bądź inna uprawniona jednostka) może starać się o środki pochodzące z funduszy europejskich. Środki trafiają na uczelnie gdzie dalej

wydatkowanie ich jest określone w ustawie Prawo o zamówieniach publicznych. Definiowane są konkretne zadania, a następnie wykonawcy zadań są wyłaniani odpowiednimi procedurami. Następnie wykonawca który został wybrany wystawie odpowiedni dokument finansowy i następuje zapłata za usługę.

W przypadku ubiegania się o środki unijne przez odpowiednią jednostkę (np. wydział) to ona jest odpowiedzialna za realizację danego projektu (przeważnie dobierany jest zespół projektowy reprezentujących Wnioskodawcę dane projektu). Za realizację usługi wynagrodzenie jest otrzymywane od realizatora danego projektu. Środki dla Wykonawcy są wpisane w budżet danego projektu z celowym przeznaczeniem i tylko i wyłącznie na dany rodzaj usługi (w tym przypadku na szkolenia i warsztaty związane z podniesieniem kompetencji miękkich).

Faktura wystawiona za usługę będzie dowodem podniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego przez niego projektu. Uczestnicy szkoleń/warsztatów nie wnoszą wkładu własnego. Dla uczestników szkoleń/warsztatów ma to charakter bezpłatny.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), środkami publicznymi są:

  1. dochody publiczne;
  2. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
  3. środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
  4. przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    1. ze sprzedaży papierów wartościowych,
    2. z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    3. ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    4. z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    5. z innych operacji finansowych;
  5. przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

W myśl art. 9 ww. ustawy, sektor finansów publicznych tworzą:

  1. organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
  2. jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
  3. jednostki budżetowe;
  4. samorządowe zakłady budżetowe;
  5. agencje wykonawcze;
  6. instytucje gospodarki budżetowej;
  7. państwowe fundusze celowe;
  8. Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
  9. Narodowy Fundusz Zdrowia;
  10. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
  11. uczelnie publiczne;
  12. Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
  13. państwowe i samorządowe instytucje kultury;
  14. inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że szkolenia i warsztaty dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia realizowane przez Wnioskodawcę na zlecenie publicznych szkół wyższych, w przypadku gdy są finansowane w całości ze środków publicznych, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Wnioskodawca podał w opisie, że przedmiotowe szkolenia i warsztaty są finansowane w całości, a jeśli nie w całości to co najmniej w 70% ze środków publicznych. Należy jednak zauważyć, że z opisu sprawy nie wynika aby szkolenia te i warsztaty były finansowane z jakichkolwiek innych środków niż publiczne. Jeżeli jednak faktycznie miałaby miejsce taka sytuacja, że szkolenia i warsztaty dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza tokiem kształcenia realizowane przez Wnioskodawcę na zlecenie publicznych szkół wyższych, byłyby finansowane nie w całości lecz w co najmniej 70% ze środków publicznych, to będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że usługi polegające na prowadzeniu szkoleń i warsztatów szkoleniowych z umiejętności miękkich na zlecenie publicznych szkół wyższych dla studentów w ramach zajęć dodatkowych - poza podstawowym tokiem kształcenia - można uznać za świadczenie usług ściśle związanych z kształceniem na poziomie wyższym i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT są zwolnione z podatku od towarów i usług, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.