1061-IPTPP1.4512.169.2016.2.MW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
  • brak opodatkowania czynności partycypowania w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej
  • sposób dokumentowania tej czynności
  • INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

    Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r. (data wpływu 8 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2016r. (data wpływu 2016r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

    • braku opodatkowania czynności partycypowania w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej
    • sposobu dokumentowania tej czynności

    jest nieprawidłowe.

    UZASADNIENIE

    W dniu 8 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

    • braku opodatkowania czynności partycypowania w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej
    • sposobu dokumentowania tej czynności.

    Wniosek został uzupełniony w dniu 2 czerwca 2016r. o opłatę i przepisy prawa podatkowego, w zakresie których Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidualnej.

    We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny

    Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o. ..... prowadzi działalność gospodarczą na podstawie udzielonych koncesji w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła oraz obrotu ciepłem zakupionym z obcego źródła ciepła i przesyłanym do odbiorców za pośrednictwem własnej sieci ciepłowniczej.

    Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym, rozliczającym się za okresy miesięczne i prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    W dniu 10 czerwca 2005 r. ..... Sp. z o. o. (Inwestor) zawarł z Wykonawcą umowę nr ... na realizację robót budowlanych w zakresie „.....”. Wykonawca został wybrany w wyniku rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego.

    W § 11 zawartej umowy strony zastrzegły, iż Wykonawca udzielił .... Sp. z o.o. gwarancji na materiały preizolowane oraz na wykonawstwo.

    W toku eksploatacji sieci cieplnej, Wnioskodawca stwierdził usterki zarówno w wykonawstwie, jak i w jakości zastosowanych materiałów preizolowanych. Ujawnione usterki wymagały potwierdzenia specjalistycznym badaniem, które zlecono firmie zewnętrznej. Badanie wykryło szereg nieprawidłowości dotyczących zarówno jakości zastosowanych materiałów skutkujących zawilgoceniem izolacji piankowej na poszczególnych obwodach pomiarowych, a zarazem oporności pianki poniżej poziomu dopuszczalnego przez producenta wyrobów preizolowanych, jak i samego wykonawstwa.

    W związku z powyższym Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o. w dniu 21 maja 2010 r. złożyło reklamację oraz wezwało Wykonawcę do naprawy gwarancyjnej sieci cieplnej na osiedlu ....

    Reklamacja ta nie spotkała się z właściwą reakcją Wykonawcy, w konsekwencji czego .... Sp. z o. o. w dniu 22 września 2011 r. ponownie wystosował żądanie ustosunkowania się do reklamacji.

    W odpowiedzi na powyższe pisma Wykonawca, pismem z dnia 25 listopada 2011 r., wskazał, iż nie uwzględnia reklamacji i odmawia wykonania naprawy sieci preizolowanej na osiedlu ...... W ocenie Wykonawcy reklamacja była nieuzasadniona ze względu na wadliwość materiałów wykorzystanych do wykonania sieci ciepłowniczej oraz ingerencję w sieć, celem dokonania badań przez firmę zewnętrzną. .... Sp. z o.o. w piśmie z dnia 20 lutego 2012 r. podtrzymało żądanie reklamacyjne oraz wskazało, czemu twierdzenia Wykonawcy są bezpodstawne. W odpowiedzi Wykonawca pismem z dnia 02 marca 2012 r., nadal podtrzymał swoje stanowisko.

    Przedsiębiorstwo .... Sp. z o. o. wskazuje, iż gwarancja na roboty budowlane opiera się na instytucji gwarancji określonej w Kodeksie Cywilnym przy umowie sprzedaży. Gwarancja odnosi się do wad przedmiotu umowy, przy czym w praktyce ukształtowano domniemanie, iż wada już uprzednio tkwiła w obiekcie, przedmiocie umowy (Komentarz do Kodeksu cywilnego t. II, CH. Beck, Warszawa 2005 str. 268, uchwała SN z 30 grudnia 1988 r, sygn. III CZP 48/88, opublikowana w Monitorze Prawniczym z 1989 r. nr 1 poz. 6). Rodzi to procesowy skutek w postaci tego, iż poszkodowany zwolniony jest z ciężaru dowodu w zakresie wykazywania wad przedmiotu umowy.

    Odpowiedzialność z gwarancji ma charakter absolutny, nie można się z niej zwolnić wskazując na brak zawinienia. Wynika to z faktu, iż zobowiązania wynikające z gwarancji rodzą odpowiedzialność za skutek (rezultat). Z istoty gwarancji wynika, iż w razie ujawnienia się wad Gwarant zobowiązany jest do usunięcia wad rzeczy.

    Wykonawca udzielił Wnioskodawcy, na mocy § 11 zawartej umowy, gwarancji na materiały preizolowane oraz na wykonawstwo. Zgodnie z § 14 tejże umowy, Wykonawca zobowiązał się zapłacić Wnioskodawcy kary umowne w wysokości 0,2% wynagrodzenia za przedmiot umowy, za każdy dzień zwłoki w usunięciu wad stwierdzonych w czasie gwarancji. Ponadto, zgodnie z treścią tejże umowy, Wykonawca zobowiązał się do wykonania sieci ciepłowniczej na warunkach określonych w umowie, której integralną część stanowiło SIWZ (Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia). Zgodnie z § 5 ww. umowy, Wykonawca zobowiązał się wykonać przedmiot umowy z wyrobów i materiałów własnych. W Rozdziale III SIWZ określono warunki dotyczące stosowanych materiałów oraz pozostałe warunki i wytyczne. Warunki dotyczące materiałów były wystarczająco konkretne, jak i sprecyzowane. Wymogi postawione w odniesieniu do systemu materiałów preizolowanych w sposób oczywisty zapewniały właściwą eksploatację sieci ciepłowniczej. Wykonawca zobowiązany był zastosować system materiałów preizolowanych, który zapewni prawidłową eksploatację sieci. Jednakże zastosowane przez Wykonawcę wadliwe materiały preizolowane oraz niewłaściwe wykonawstwo doprowadziło do powstawania zawilgoceń. Niezależnie od powyższego, Wykonawca jako profesjonalista, w razie jakichkolwiek wątpliwości co do jakości materiałów czy wybranej technologii powinien zgłosić je Inwestorowi (.... Sp. z o. o.).

    Resumując, Wykonawca udzielił Przedsiębiorstwu ..... Sp. z o.o. gwarancji, w konsekwencji czego, w sytuacji wystąpienia usterek objętych reżimem gwarancyjnym powinien przystąpić do napraw gwarancyjnych, czego jednak nie uczynił.

    W związku z opisanym sporem oraz w celu jego ostatecznego zakończenia, w dniu 20 listopada 2014 r. ..... Sp. z o. o. .... złożyło do Sądu Rejonowego ..... wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Podczas rozprawy sądowej w dniu 27 marca 2015 r. została zawarta ugoda pomiędzy Przedsiębiorstwem .... Sp. z o.o. ..... a Wykonawcą.

    Na mocy zawartej ugody strony ustaliły następujący podział kosztów i obowiązków:

    • Wykonawca przekaże nieodpłatnie całość materiałów niezbędnych do wykonania napraw;
    • za przygotowanie, organizację i realizację wszystkich prac budowlanych, montażowych i odtworzeniowych w terenie odpowiada Inwestor (..... Sp. z o. o ). Zakres ten obejmuje również konieczne uzgodnienia, decyzje i opłaty za zajęcie terenu, a także zagospodarowanie odpadów, zapewnienie niezbędnego sprzętu i transportu;
    • Wykonawca zobowiązał się do finansowej partycypacji w kosztach realizacji napraw sieci ciepłowniczej w postaci wypłaty określonej kwoty pieniędzy. Płatności zrealizowane zostaną na podstawie dokumentów finansowych wystawionych przez Inwestora (.... Sp. z o. o.);
    • Inwestor (.... Sp. z o. o.) zabezpiecza, organizuje i pokrywa koszty wszelkich niezbędnych działań związanych z ruchem sieciowym (m.in. odwodnienia, próby, przywracanie sieci do eksploatacji), a ponadto ponosi wszelkie inne koszty naprawy sieci ciepłowniczej w kwocie wykraczającej poza ustalony limit, do którego Wykonawca zobowiązał się partycypować w tych kosztach. Chodzi tu o wspomnianą wcześniej określoną kwotę pieniędzy.

    Realizacja zawartego porozumienia w postaci wywiązania się przez Wykonawcę z dostaw materiałów oraz płatności tytułem partycypacji w kosztach naprawy sieci spowoduje całkowite zwolnienie Wykonawcy z wszelkich roszczeń dotyczących usterek sieci ciepłowniczej na os. ....., a ponadto spowoduje zwolnienie Wykonawcy z obowiązku gwarancyjnego wynikającego z zawartej umowy nr ......

    W dniu 18 maja 2015 r. Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o., zgodnie z postanowieniami zawartej ugody sądowej, wystawiło notę księgową obciążającą Wykonawcę określoną kwotą pieniędzy z tytułu partycypacji w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej. Na podstawie otrzymanej noty Wykonawca wpłacił pieniądze na rachunek bankowy ..... Sp. z o. o.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania
    1. Czy finansowa partycypacja w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej, do której był zobligowany Wykonawca, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...
    2. Czy Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o. postąpiło prawidłowo wystawiając z tego tytułu notę księgową...

    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w świetle art. 8 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (...).

    W świetle powyższego przyjmuje się, że zasadniczo każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi usługę w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli:

    • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług, oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie. Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług należy rozumieć prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od nabywcy usługi zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

    W zawartej w dniu 10 czerwca 2005 r. umowie nr .... na realizację zadania: „.....” Wykonawca udzielił ..... Sp. z o.o. gwarancji na wykonanie swojej usługi, czym zobowiązał się do naprawienia szkody w razie stwierdzenia uchybień lub usterek w wybudowanej sieci ciepłowniczej, w określonym terminie czasowym.

    Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o. złożyło reklamację oraz wezwało wykonawcę do naprawy gwarancyjnej sieci cieplnej na osiedlu ...... Reklamacja ta nie spotkała się z właściwą reakcją Wykonawcy, w konsekwencji czego ..... Sp. z o. o. złożyło do Sądu wniosek o zawezwanie do próby ugodowej.

    Na podstawie zawartej w dniu 27 marca 2015 r. ugody sądowej, Wykonawca zobowiązał się do finansowej partycypacji w kosztach realizacji napraw sieci ciepłowniczej, w postaci wypłaty określonej kwoty pieniędzy. Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o.o. uszkodzoną sieć naprawiło we własnym zakresie, a tak naprawdę naprawy powinien dokonać Wykonawca w ramach naprawy gwarancyjnej. W wyniku tej naprawy druga strona - Wykonawca nie stał się bezpośrednim beneficjentem świadczenia. ..... Sp. z o. o. uszkodzoną sieć naprawiło we własnym zakresie i dla siebie. Sieć ta stanowi majątek Wnioskodawcy.

    Drugim niezbędnym warunkiem do uznania, że mamy do czynienia z czynnością opodatkowaną jest jej odpłatny charakter.

    Przedsiębiorstwo ..... Sp. z o. o. poniosło wydatki na naprawę swojej sieci ciepłowniczej, wydatki te powinien ponieść Wykonawca w ramach naprawy gwarancyjnej, której nie chciał uznać za zasadną. Otrzymane przez ..... Sp. z o. o. pieniądze jako partycypacja w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej, w ocenie Wnioskodawcy, nie są wynagrodzeniem za wyświadczoną usługę na rzecz Wykonawcy lecz raczej częściowym odszkodowaniem wypłaconym za wadliwe wybudowanie sieci i nienaprawienie jej w ramach udzielonej gwarancji.

    Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, finansowa partycypacja Wykonawcy w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej dokonanych przez .... Sp. z o.o. nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym, Przedsiębiorstwo ...... z o. o. postąpiło prawidłowo wystawiając z tego tytułu notę księgową a nie fakturę.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

    1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2. eksport towarów;
    3. import towarów na terytorium kraju;
    4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Z postanowień art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Świadczenie usług na gruncie podatku od towarów i usług ma szersze znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym. Stosownie do treści powołanych przepisów każde świadczenie na rzecz osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, uznawane jest na gruncie ustawy za usługę. Ta z kolei, w przypadku gdy jest odpłatna, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Istotą stosunku świadczenia jest każde zachowanie się na rzecz innej osoby (podmiotu). Świadczenie jest zatem dwustronnym stosunkiem prawnym i wymaga podmiotu pełniącego rolę odbiorcy (konsumenta świadczenia, nabywcy usługi) oraz podmiotu świadczącego (wykonującego czynności, świadczącego usługę). Tak więc określone ustawą o podatku od towarów i usług „świadczenie na rzecz” obejmuje świadczenie na rzecz skonkretyzowanych, a nawet zindywidualizowanych podmiotów (ostatecznych konsumentów).

    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania czynności partycypowania w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej i sposobu dokumentowania tej czynności.

    Należy zauważyć, ze celem określenia zasadniczych cech stosunku gwarancyjnego, który co do zasady jest elementem cywilistycznie rozumianej umowy sprzedaży, należy przytoczyć w niezbędnym zakresie przepisy odrębne regulujące to zagadnienie.

    Stosownie do art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016r., poz. 380 z późn. zm.), zwanej dalej Kc, sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia).

    Ponadto zgodnie z art. 577 § 1 Kodeksu cywilnego, udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.

    W myśl art. 577 § 2 Kc, obowiązki gwaranta mogą w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny, wymianie rzeczy bądź jej naprawie oraz zapewnieniu innych usług.

    Zgodnie natomiast z art. 577 § 3 Kc, jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym.

    Obowiązek wykonywania napraw na rzecz klienta z tytułu rękojmi lub gwarancji wynika więc wprost z przepisów Kodeksu cywilnego. Źródłem powstania tego obowiązku jest umowa sprzedaży łącząca sprzedającego i kupującego oraz skutki przewidziane w tym zakresie w przepisach tego kodeksu.

    Czynności naprawcze realizowane w ramach gwarancji i rękojmi mają niewątpliwie charakter usługowy. Jeżeli są one realizowane przez gwaranta na rzecz kupującego są usługami realizowanymi bez wynagrodzenia, a jako takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Z powyższego wynika, że przysługujące nabywcy uprawnienia z tytułu gwarancji jakości bądź rękojmi są nierozerwalnie związane z transakcją sprzedaży i jako forma zabezpieczenia interesów nabywcy stanowią element stosunku prawnego jaki łączy sprzedawcę i kupującego. Oznacza to, że ewentualne świadczenia sprzedawcy obowiązanego do rękojmi bądź gwaranta wykonywane w razie ujawnienia się wad fizycznych rzeczy w okresie gwarancji bądź rękojmi stanowią jedynie realizację jego zobowiązań z tytułu rękojmi bądź udzielonej gwarancji mających na celu zapewnienie nabywcy rzeczy niezakłóconego korzystania z rzeczy sprzedanej w przypadku, gdy rzecz ta okaże się wadliwa. Świadczenia te nie mogą być więc traktowane jako dodatkowe świadczenia dokonywane na rzecz nabywcy rzeczy w oderwaniu od transakcji sprzedaży rzeczy.

    W przedmiotowej sprawie mamy jednak do czynienia z inną sytuacją. To Wnioskodawca - w związku z zawartym porozumieniem - we własnym zakresie usuwa zaistniałe usterki w ramach gwarancji. Wykonawca natomiast zobowiązał się do finansowej partycypacji w kosztach realizacji napraw sieci ciepłowniczej w postaci wypłaty określonej kwoty pieniędzy. Po wykonaniu napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej Wnioskodawca wystawił notę księgową obciążającą Wykonawcę z tytułu partycypacji w kosztach realizacji ww. napraw. Na podstawie ww. noty Wykonawca wpłacił pieniądze na rachunek Wnioskodawcy.

    Zatem, w tej sytuacji, w miejsce bezpośredniej realizacji zobowiązań wynikających z udzielonych gwarancji przez gwaranta, obowiązek ten wykonuje Wnioskodawca. Powstaje zatem nowy stosunek cywilnoprawny pomiędzy gwarantem i Wnioskodawcą, który to stosunek jednak nie posiada już związku z gwarancją, o której mowa w art. 577 § 1 Kc. W takim przypadku sam Wnioskodawca wykonuje za gwaranta czynności wynikające z gwarancji.

    Z powołanych przepisów ustawy o VAT wynika, iż dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy wykonaną czynnością (dostawą towarów lub świadczeniem usług) a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług w ramach stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dostawa towarów lub świadczona jest usługa (musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dostawcy towarów lub świadczącego usługę).

    W sytuacji więc, gdy którakolwiek z ww. przesłanek nie jest spełniona, określone zdarzenie nie może być traktowane jako dostawa towarów bądź świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i w rezultacie nie może ono podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Podatek VAT jest z założenia podatkiem nakładanym na konsumpcję towarów i usług, co oznacza, iż zakresem jego opodatkowania mogą być objęte tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do zidentyfikowania konsument towarów i usług. Tym samym, nie można uznać za odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, czynności, w ramach których jedna ze stron nie uzyskuje świadczenia wzajemnego.

    Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy stanu sprawy wskazać należy, że usunięcie przez Wnioskodawcę usterek usług ujawnionych w okresie gwarancji, do czego zobowiązany był de facto Wykonawca, w zamian za określoną kwotę pieniężną (uzgodnioną w postępowaniu sądowym), będącą wynagrodzeniem za wykonane czynności – stanowi odpłatną usługę i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, bowiem realizacja przez Wnioskodawcę zobowiązań gwarancyjnych za Wykonawcę jest niewątpliwie świadczeniem usługi na rzecz tego podmiotu.

    Podsumowując, w okolicznościach wskazanych w niniejszym wniosku, usunięcie przez Wnioskodawcę wad objętych gwarancją (ujawnionych w okresie gwarancji), których koszty są zwracane Spółce w uzgodnionej wysokości przez Wykonawcę, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług.

    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że finansowa partycypacja Wykonawcy w kosztach realizacji napraw gwarancyjnych sieci ciepłowniczej dokonanych przez ..... Sp. z o.o. nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

    Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy – fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

    W konsekwencji wcześniejszych rozważań i uznania, iż czynność której dotyczy zapytanie Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca winien udokumentować powyższą czynność – świadczenie usług na rzecz Wykonawcy – fakturą, wystawioną zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca – na udokumentowanie powyższego świadczenia - bezzasadnie wystawił notę księgową na rzecz Wykonawcy. Nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy regulujące opodatkowanie podatkiem od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów.

    Zatem stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że postąpił prawidłowo wystawiając z tego tytułu notę księgową a nie fakturę, należało uznać za nieprawidłowe.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ....., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.