0114-KDIP1-2.4012.593.2018.2.PC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zastosowanie mechanizmu odwróconego obciążenia do wykonywanych przez Wnioskodawcę usług na rzecz Generalnego Wykonawcy i Inwestora.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2018 r. (data wpływu 18 września 2018 r.) uzupełnionym w dniu 7 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.) na wezwanie Organu z dnia 6 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Wniosek został uzupełniony w dniu 7 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.) na wezwanie Organu z dnia 6 listopada 2018 r. skutecznie doręczone Stronie w dniu 6 listopada 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny, uzupełniony w odpowiedzi na wezwanie:

Firma zajmuje się produkcją i montażem balustrad zewnętrznych i wewnętrznych (balkonów, loggi, tarasów, klatek schodowych, antresoli) ogrodzeń, krat pomostowych, drabin, odboi w garażach oraz małych konstrukcji stalowych. PKWiU nadane przez Urząd Statystyczny w Łodzi: 25.11.23.0; 25.12.10.0; 43.29.12.0; 43.99.50.0; 43.32.10.0 Firma podpisuje kontrakty z Generalnymi Wykonawcami i Inwestorami. Od 1 stycznia 2017 r. firma wystawia faktury VAT dla Generalnych Wykonawców według cen netto z uwagą ODWROTNE OBCIĄŻENIE, dla Inwestorów z należnym podatkiem VAT.

Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie Organu na pytanie czy jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, wskazał: „TAK - firma jest czynnym podatnikiem VAT”.

W odpowiedzi na pytanie czy kontrahenci nazywani „Generalnymi Wykonawcami”, na rzecz których Wnioskodawca realizuje świadczenie będące przedmiotem zapytania są podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, Wnioskodawca wskazał: „TAK - Generalni Wykonawcy są czynnymi podatnikami VAT”.

W odpowiedzi na pytanie jakie konkretnie świadczenie będące przedmiotem zapytania Wnioskodawca realizuje na rzecz kontrahentów nazywanych „Generalnymi Wykonawcami”, Wnioskodawca wskazał: „43.29.12.0 – ogrodzenia, 43.99.50.0 - małe konstrukcje stalowe (śmietniki, zadaszenia, konstrukcje kominów, drabiny, przełazy dachowe, kraty pomostowe), 43.39.19.0 - balustrady balkonowe i klatek schodowych, 43.91.11.0 - stalowe konstrukcje dachowe, 43.32.10.0 - odboje w garażach, żaluzje, 43.99.90.0 - balustrady skarpowe”.

W odpowiedzi o wskazanie jaki jest pełny (siedmiocyfrowy) symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) właściwy dla realizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów nazywanych „Generalnymi Wykonawcami” świadczenia będącego przedmiotem zapytania, Wnioskodawca wskazał: „43.29.12.0 – ogrodzenia, 43.99.50.0 - małe konstrukcje stalowe (śmietniki, zadaszenia, konstrukcje kominów, drabiny, przełazy dachowe, kraty pomostowe), 43.39.19.0 - balustrady balkonowe i klatek schodowych, 43.91.11.0 - stalowe konstrukcje dachowe, 43.32.10.0 - odboje w garażach, żaluzje, 43.99.90.0 - balustrady skarpowe”.

W odpowiedzi na pytanie czy kontrahenci nazywani „Generalnymi Wykonawcami” nabywają od Wnioskodawcy świadczenie będące przedmiotem zapytania w celu realizacji świadczenia na rzecz innego (kolejnego) podmiotu, jeśli kontrahenci nazywani „Generalnymi Wykonawcami” nabywają świadczenie będące przedmiotem zapytania od Wnioskodawcy w celu realizacji świadczenia na rzecz innego (kolejnego) podmiotu należy jednoznacznie wskazać czy „Generalni Wykonawcy” nabywają świadczenie od Wnioskodawcy celem wykonania na rzecz innego (kolejnego) podmiotu usługi budowlanej wymienionej w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, Wnioskodawca wskazał: „Firma sprzedaje swoje usługi w charakterze podwykonawcy zgodnie z zawartymi umowami. TAK „Generalni Wykonawcy” realizują na rzecz Inwestora świadczenia wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy.”.

W odpowiedzi na pytanie czy kontrahenci nazywani „Inwestorami”, na rzecz których Wnioskodawca realizuje świadczenie będące przedmiotem zapytania są podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, Wnioskodawca wskazał: „TAK - Inwestorzy są czynnymi podatnikami VAT”.

W odpowiedzi na pytanie jakie konkretnie świadczenie będące przedmiotem zapytania Wnioskodawca realizuje na rzecz kontrahentów nazywanych „Inwestorami”, Wnioskodawca wskazał: „43.29.12.0 – ogrodzenia, 43.99.50.0 - małe konstrukcje stalowe (śmietniki, zadaszenia, konstrukcje kominów, drabiny, przełazy dachowe, kraty pomostowe), 43.39.19.0 - balustrady balkonowe i klatek schodowych, 43.91.11.0 - stalowe konstrukcje dachowe, 43.32.10.0 - odboje w garażach, żaluzje, 43.99.90.0 - balustrady skarpowe”.

W odpowiedzi o wskazanie jaki jest pełny (siedmiocyfrowy) symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) właściwy dla realizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów nazywanych „Inwestorami” świadczenia będącego przedmiotem zapytania, Wnioskodawca wskazał: „43.29.12.0 - ogrodzenia, 43.99.50.0 - małe konstrukcje stalowe (śmietniki, zadaszenia, konstrukcje kominów, drabiny, przełazy dachowe, kraty pomostowe), 43.39.19.0 - balustrady balkonowe i klatek schodowych, 43.91.11.0 - stalowe konstrukcje dachowe, 43.32.10.0 - odboje w garażach, żaluzje, 43.99.90.0 - balustrady skarpowe.”.

W odpowiedzi na pytanie czy kontrahenci nazywani „Inwestorami” nabywają od Wnioskodawcy świadczenie będące przedmiotem zapytania w celu realizacji świadczenia na rzecz innego (kolejnego) podmiotu jeśli kontrahenci nazywani „Inwestorami” nabywają świadczenie będące przedmiotem zapytania od Wnioskodawcy w celu realizacji świadczenia na rzecz innego (kolejnego) podmiotu należy jednoznacznie wskazać czy „Inwestorzy” nabywają świadczenie od Wnioskodawcy celem wykonania na rzecz innego (kolejnego) podmiotu usługi budowlanej wymienionej w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, Wnioskodawca wskazał: „NIE - realizując umowę zawartą bezpośrednio z Inwestorem firma występuje w roli „Generalnego Wykonawcy” Inwestor nie nabywa świadczenia od Wnioskodawcy w celu realizacji świadczenia na rzecz innego podmiotu.”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo został zastosowany mechanizm odwrotnego obciążenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo zastosował mechanizm odwrotnego obciążenia podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu, czy opodatkowanie danej czynności powinno nastąpić z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Jak bowiem wynika z art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej ustawą, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na informacjach wynikających z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, tj. na klasyfikacji podanej przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Zatem to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności. Natomiast tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Z kolei przez świadczenie usług - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy tym, w myśl art. 17 ust. 1h ustawy - w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora, podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu należy posłużyć się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/ podwykonawca; 2503008).

Zatem podwykonawca, to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. Zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Natomiast w przypadku wystąpienia dalszych „podzleceń” podwykonawca zlecający staje się głównym wykonawcą swojego zakresu prac w stosunku do swojego podwykonawcy i jest on wówczas zobowiązany do rozliczenia „podzleconych” usług budowlanych na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

Jednocześnie podkreślić należy, że o uznaniu danego podmiotu za inwestora, generalnego wykonawcę bądź podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy, nie może przesądzać samo „nazewnictwo”, jakim posługują się podmioty uczestniczące w transakcji czy też deklaracje podmiotów odnośnie tego, w jakim charakterze będzie działać dany podmiot. Jak wskazano w niniejszej interpretacji dla prawidłowego rozumienia pojęcia „podwykonawca” wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Status podmiotów biorących udział w danym przedsięwzięciu budowlanym (inwestor, generalny wykonawca, podwykonawca) musi wynikać z całokształtu okoliczności i charakteru wykonywanych usług. Wobec tego należy ocenić faktycznie dokonane czynności między podmiotami występującymi w danej transakcji.

Na mocy art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy faktura powinna zawierać stawkę podatku.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją i montażem balustrad zewnętrznych i wewnętrznych (balkonów, loggi, tarasów, klatek schodowych, antresoli) ogrodzeń, krat pomostowych, drabin, odboi w garażach oraz małych konstrukcji stalowych. Wnioskodawca podpisuje kontrakty z Generalnymi Wykonawcami i Inwestorami. Zarówno Wnioskodawca jak i kontrahenci nazywani Generalnymi Wykonawcami oraz Inwestorami, na rzecz których Wnioskodawca realizuje świadczenie będące przedmiotem zapytania są czynnymi podatnikiem VAT.

Na rzecz kontrahentów nazywanych Generalnymi Wykonawcami jak i Inwestorami Wnioskodawca wykonuje świadczenia sklasyfikowane do PKWiU 43.29.12.0 – ogrodzenia, PKWiU 43.99.50.0 - małe konstrukcje stalowe (śmietniki, zadaszenia, konstrukcje kominów, drabiny, przełazy dachowe, kraty pomostowe), PKWiU 43.39.19.0 - balustrady balkonowe i klatek schodowych, PKWiU 43.91.11.0 - stalowe konstrukcje dachowe, PKWiU 43.32.10.0 - odboje w garażach, żaluzje, PKWiU 43.99.90.0 - balustrady skarpowe”.

Generalni Wykonawcy nabywają wskazane świadczenia od Wnioskodawcy celem realizacji na rzecz Inwestora świadczenia wymienionego w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy. Natomiast Inwestorzy nie nabywają świadczenia od Wnioskodawcy w celu realizacji świadczenia na rzecz innego podmiotu.

Od 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca wystawia faktury VAT dla Generalnych Wykonawców według cen netto z uwagą odwrotne obciążenie natomiast dla Inwestorów z należnym podatkiem VAT.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości czy prawidłowo stosuje mechanizm odwrotnego obciążenia.

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że mechanizm odwrotnego obciążenia znajduje zastosowanie wówczas gdy spełnione są następujące warunki:

  • usługodawcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  • usługobiorcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
  • dane świadczenie jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz
  • usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Przy czym dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia wszystkie wymienione powyżej warunki muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji niespełnienie chociażby jednego z tych warunków eliminuje zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W analizowanym przypadku Wnioskodawca, Generalny Wykonawca i Inwestor są czynnymi podatnikami VAT. Ponadto usługi sklasyfikowane pod PKWiU 43.29.12.0, 43.99.50.0, 43.39.19.0, 43.91.11.0, 43.32.10.0 i 43.99.90.0 ustawodawca wymienił pod poz. 28, 45, 38, 39, 31 i 48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT jako podlegające mechanizmowi odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Jednocześnie w przypadku gdy Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi wymienione pod poz. 28, 45, 38, 39, 31 i 48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz Generalnego Wykonawcy działa w charakterze podwykonawcy, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca Generalni Wykonawcy nabywają wskazane świadczenia od Wnioskodawcy celem realizacji na rzecz Inwestora świadczenia wymienionego w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy.

Zatem w przypadku gdy Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT, wykonuje usługi wskazane pod poz. 28, 45, 38, 39, 31 i 48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz Generalnego Wykonawcy który również jest czynnym podatnikiem VAT i który następnie realizuje świadczenia wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz Inwestora, spełnione są przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. Tym samym w takim przypadku świadczone przez Wnioskodawcę usługi podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. W konsekwencji zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT od przedmiotowych usług jest Generalny Wykonawca jako nabywca usług. Natomiast Wnioskodawca wystawiając fakturę dokumentują wykonanie tych usług na rzecz generalnego wykonawcy winien w niej zawrzeć adnotację odwrotne obciążenie.

Natomiast w przypadku gdy Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi wymienione pod poz. 28, 45, 38, 39, 31 i 48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz Inwestora nie działa w charakterze podwykonawcy, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca Inwestorzy nie nabywają świadczenia od Wnioskodawcy w celu realizacji świadczenia na rzecz innego podmiotu. Zatem w przypadku gdy Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT, wykonuje usługi wskazane pod poz. 28, 45, 38, 39, 31 i 48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz Inwestora, który również jest czynnym podatnikiem VAT nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. Tym samym w takim przypadku świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. W konsekwencji zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT od przedmiotowych usług jest Wnioskodawca. Zatem Wnioskodawca wystawiając fakturę dokumentują wykonanie tych usług na rzecz Inwestora winien w niej zawrzeć właściwą stawkę podatku.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.