IBPB-2-1/4511-173/15/ASz | Interpretacja indywidualna

Czy świadczenia emerytalne, rentowe oraz inne podobne świadczenia wypłacane ze Szwecji w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych Szwecji przez osobę zamieszkałą w Polsce podlegają w Polsce opodatkowaniu, co za tym idzie czy Bank pośredniczący w wypłacie tych świadczeń powinien naliczać i pobierać od nich zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
IBPB-2-1/4511-173/15/ASzinterpretacja indywidualna
  1. Szwecja
  2. umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
  3. świadczenia
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 18 maja 2015 r. (wpływ do Biura – 26 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 5 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczeń ze Szwecji - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczeń ze Szwecji.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 28 lipca 2015 r. znak: IBPB-2-1/4511-173/15/ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 5 sierpnia 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Mąż Wnioskodawczyni przez kilka lat pracował w Szwecji. W 2010 r. zmarł. Zgodnie z przepisami w zakresie ubezpieczeń społecznych Szwecji dzieciom Wnioskodawczyni przyznane zostały renty i zasiłki po zmarłym ojcu, Wnioskodawczyni natomiast przyznano rentę okolicznościową i rentę gwarantowaną.

Wnioski o przyznanie ww. świadczeń zostały złożone w czerwcu 2010 r., natomiast świadczenia zostały przyznane w 2011 r. z wypłatą świadczenia wstecz od momentu nabycia do niego praw.

Z uwagi na fakt, iż świadczenia te wpływają na rachunek bankowy w Polsce, bank, powołując się na art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nalicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od otrzymywanych świadczeń. Wnioskodawczyni wskazała, że bank nie uwzględnia argumentacji Wnioskodawczyni, że wypłacane świadczenia otrzymywane ze Szwecji zwolnione są w Polsce z opodatkowania w oparciu o Konwencję między Rządem RP a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Bank wskazuje, że, jego zdaniem, nie są to świadczenia wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, co zobowiązuje go do pobierania podatku dochodowego - nie biorąc pod uwagę ustaleń art. 18 Konwencji zawartej między Rządem RP a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych w Szwecji otrzymuje następujące świadczenia rodzinne:

  • Córka Wnioskodawczyni, ur. 13 stycznia 2001 r., otrzymuje świadczenie po zmarłym ojcu w kwocie 25 sek miesięcznie (około 11 zł) i zasiłek po zmarłym ojcu (zapomoga) w wysokości 1388 sek miesięcznie (około 596 zł).
  • Córka Wnioskodawczyni, ur. 13 października 2008 r., otrzymuje rentę po zmarłym ojcu w kwocie 25 sek miesięcznie (około 11 zł) i zasiłek po zmarłym ojcu (zapomoga) 1388 sek (około 595 zł).
  • Wnioskodawczyni otrzymała ze względu na małe dziecko po zmarłym mężu rentę okolicznościową 47 sek (około 20 zł) i gwarantowaną 357 sek (153 zł).

Wnioskodawczyni wskazała, że według prawa szwedzkiego zasiłek, który został przyznany jej córkom, przysługuje w Szwecji dzieciom, które otrzymują małą rentę, albo nie otrzymują jej w ogóle. Renty i zasiłki są niskie, ponieważ mąż Wnioskodawczyni pracował w Szwecji tylko 2 lata. Wartość renty i zasiłku jest uzależniona od kursu waluty sek (korony szwedzkiej). Są to kwoty bardzo niskie i w Szwecji nie podlegają opodatkowaniu.

Dzieci Wnioskodawczyni w Polsce nie otrzymują żadnych świadczeń, ponieważ mimo że mąż Wnioskodawczyni miał przepracowane 12 lat pracy w Polsce, to w ostatnim 10-leciu nie miał ciągłości 5 lat pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenia emerytalne, rentowe oraz inne podobne świadczenia wypłacane ze Szwecji w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych Szwecji przez osobę zamieszkałą w Polsce podlegają w Polsce opodatkowaniu, a co za tym idzie czy Bank pośredniczący w wypłacie tych świadczeń powinien naliczać i pobierać od nich zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych...

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z Konwencją między Rządem RP a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, świadczenia emerytalne, rentowe oraz inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych Szwecji otrzymywane przez osobę zamieszkałą w Polsce nie podlegają w Polsce opodatkowaniu, a co za tym idzie Bank pośredniczący w wypłacie świadczeń nie powinien naliczać i pobierać od tych świadczeń zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Co więcej, nie uzyskując w Polsce innych dochodów podlegających opodatkowaniu ani Wnioskodawczyni ani jej dzieci nie są zobowiązani do składania rocznego rozliczenia podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Z wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że mąż Wnioskodawczyni przez kilka lat pracował w Szwecji. W 2010 r. zmarł. Wnioskodawczyni wskazała, że na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych w Szwecji dzieciom Wnioskodawczyni przyznane zostały renty i zasiłki po zmarłym ojcu, Wnioskodawczyni natomiast przyznano rentę okolicznościową i rentę gwarantowaną.

Wnioski o przyznanie ww. świadczeń zostały złożone w czerwcu 2010 r., natomiast świadczenia zostały przyznane w 2011 r. z wypłatą świadczenia wstecz od momentu nabycia do niego praw.

Dzieci Wnioskodawczyni w Polsce nie otrzymują żadnych świadczeń.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja z dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2006 r., Nr 26, poz. 193)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. Konwencji emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Określenie „renty” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez określony albo dający się ustalić okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania wypłat w zamian za w pełni dokonane zobowiązanie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej (art. 18 ust. 2 ww. Konwencji).

Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. Konwencji części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, że świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawczynię i jej dzieci ze Szwecji podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Wnioskodawczyni wskazała, że świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawczynię i jej dzieci zostały przyznane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Szwecji. Skoro zatem otrzymywane przez Wnioskodawczynię i jej dzieci świadczenia są rodzajem świadczeń rodzinnych będących odpowiednikiem polskich świadczeń rodzinnych przyznawanych na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 114), to świadczenia te są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczeń tych nie należy zatem wykazywać w zeznaniu podatkowym.

Wnioskodawczyni zajmując stanowisko stwierdziła, że otrzymywane świadczenia nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Jak bowiem wskazano powyżej przedmiotowe świadczenia podlegają co do zasady opodatkowaniu w Polsce, ale są zwolnione na mocy art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

Szwecja
IPPB4/4511-572/15-2/MS2 | Interpretacja indywidualna

umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
IPPB5/423-1246/14-2/MK | Interpretacja indywidualna

świadczenia
IPPB4/4511-445/15-2/JK3 | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.