IPPB5/423-1161/14-7/MW | Interpretacja indywidualna

Stwierdzić należy, że wyłączenie określone w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego podjęta decyzja o likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym jest uzasadniona ekonomicznie. Ponadto przyczyną rozwiązania umowy najmu nie jest zmiana rodzaju działalności Spółki. Podsumowując, należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że wartość strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym, spowodowanych przedterminowym zakończeniem umowy najmu i pozostawieniem tych inwestycji Wynajmującemu, stanowi koszty uzyskania przychodów przy kalkulacji dochodu lub straty podatkowej na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
IPPB5/423-1161/14-7/MWinterpretacja indywidualna
  1. dochód
  2. likwidacja
  3. podatek należny
  4. podatek naliczony
  5. podatek od towarów i usług
  6. strata
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Amortyzacja środków trwałych
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  3. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2014 r. (data wpływu 2 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. (data nadania 29 stycznia 2015 r., data wpływu 2 luty 2015 r.) na wezwanie Nr IPPP1/443-1408/14-2/MP, Nr IPPB5/423-1161/14-2/MW z dnia 21 stycznia 2015 r. (data doręczenia 26 stycznia 2015 r.) oraz pismem z dnia 10 lutego 2015 r. (data wpływu 11 luty 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym na skutek pozostawienia tych inwestycji Wynajmującemu w związku z przedterminowym zakończeniem umowy najmu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym na skutek pozostawienia tych inwestycji Wynajmującemu w związku z przedterminowym zakończeniem umowy najmu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: K.) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i prowadzi księgi rachunkowe. K. jest również czynnym podatnikiem podatku VAT. Działalność gospodarcza prowadzona przez K. polega na sprzedaży detalicznej obuwia i akcesoriów w wyspecjalizowanych sklepach na terenie całego kraju. Aktualna sieć handlowa liczy ponad 30 sklepów. Sprzedaż obuwia i akcesoriów jest opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 23%.

W 2012 roku w ramach budowy sieci sprzedaży i uruchomienia sklepów w kolejnych lokalizacjach K. zawarło umowę najmu powierzchni (lokalu) w Galerii Handlowej w Piotrkowie Trybunalskim z zamiarem prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży detalicznej obuwia i akcesoriów. Umowa została zawarta na czas określony 5 (pięciu) lat liczonych od daty wydania lokalu. Umowa przewidywała możliwość jej wypowiedzenia jedynie przez Wynajmującego w przypadkach wprost w niej określonych.

K . poniosła nakłady na prace budowlano-montażowe dotyczące powyższego lokalu, których zakres obejmował wykonanie witryny, ścian i sufitów oraz niezbędnych instalacji o wartości powyżej 15.000 zł. Poniesione nakłady zostały udokumentowane fakturami VAT i zakwalifikowane jako inwestycje w obce środki trwałe podlegające amortyzacji podatkowej w okresie 10 lat. Podatek VAT zawarty w fakturach zakupu dotyczących powyższych inwestycji w obcym lokalu został w 100% odliczony. Zgodnie z zawartą umową najmu nakłady (ulepszenia) poczynione przez K., będą po rozwiązaniu umowy, niezależnie od trybu jej rozwiązania lub po jej wygaśnięciu - zależnie od woli Wynajmującego - albo podlegały usunięciu przez Wynajmującego na koszt K., albo zostaną na żądanie Wynajmującego pozostawione przez K. w lokalu. Ponadto uzgodniono, że K. zrzeka się w stosunku do Wynajmującego wszelkich roszczeń z tytułu ulepszeń pozostawionych w lokalu.

Otwarcie sklepu i rozpoczęcie sprzedaży nastąpiło również w 2012 roku.

Niestety po ponad rocznym okresie działalności placówki okazało się, że nie osiąga ona przychodów umożliwiających pokrycie kosztów związanych z funkcjonowaniem sklepu i tym samym przyczynia się do generowania strat na działalności podatnika. W związku z powyższym podjęto decyzję o zakończeniu sprzedaży w tej placówce z powodu ponoszonych strat oraz braku perspektyw na osiągnięcie dodatniego wyniku na działalności sklepu w przyszłości.

Uzgodniono z Wynajmującym, że umowa najmu zostanie przedterminowo rozwiązana na początku 2014 roku, co zostało potwierdzone w stosownym porozumieniu. Zgodnie z postanowieniami powyższego porozumienia K. zobowiązało się do zapłaty na rzecz Wynajmującego odszkodowania za wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu. Wynajmujący wystawił w styczniu 2014 roku fakturę VAT na odszkodowanie przewidziane w powyższym porozumieniu wraz z podatkiem VAT w wysokości 23%.

Zgodnie z treścią porozumienia o rozwiązaniu umowy najmu poczynione w 2012 roku nakłady (ulepszenia) lokalu zostały pozostawione w lokalu i stały się własnością Wynajmującego, zaś K. zrzekło się wszelkich roszczeń z tytułu pozostawionych nakładów. Protokół zdawczo-odbiorczy lokalu został podpisany przez strony w lutym 2014 roku.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r., na wezwanie tut. Organu, Spółka wskazała, że przyczyną rozwiązania umowy najmu nie jest zmiana rodzaju działalności K . Poland Sp. z o.o. Spółka nadal prowadzi działalność w zakresie sprzedaży detalicznej obuwia i akcesoriów w wyspecjalizowanych sklepach na terenie całego kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy podatek VAT zawarty w otrzymanej przez podatnika fakturze VAT dokumentującej obowiązek zapłaty odszkodowania związanego z przedterminowym rozwiązaniem umowy najmu stanowi kwotę podatku naliczonego obniżającą kwotę podatku należnego z tytułu sprzedaży obuwia i akcesoriów zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z ustawy o VAT...
  2. Czy w związku z przedterminowym zakończeniem umowy najmu i pozostawieniem nakładów (ulepszeń) na rzecz Wynajmującego powstaje po stronie K. obowiązek korekty wcześniej odliczonego podatku VAT, a jeżeli tak, to czy korekty należy dokonać w rozliczeniu za miesiąc, w którym podpisano protokół zwrotu lokalu z uwzględnieniem 5-letniego okresu korekty...
  3. Czy wartość strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym na skutek pozostawienia tych inwestycji Wynajmującemu w związku z przedterminowym zakończeniem umowy najmu, stanowi koszty uzyskania przychodów przy kalkulacji dochodu lub straty podatkowej na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie trzecie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług, tj. pytania pierwszego jak i drugiego wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4f powyższej ustawy, koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji.

Tym samym, podstawowym warunkiem zaliczenia strat w środkach trwałych (w tym inwestycji w obcym środku trwałym) do kosztów uzyskania przychodów jest ich likwidacja. Przy czym pojęcie „likwidacja” nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym, w związku z czym należy odnieść się do rozumienia tego znaczenia w języku potocznym, które jest wieloznaczne i oznacza zniesienie, usunięcie, rozwiązanie czegoś. Zatem likwidacja środka trwałego to także usunięcie z ewidencji czy też pozostawienie w dyspozycji innego podmiotu. Dla uznania straty za koszt uzyskania przychodu podstawowe znaczenie ma więc powstanie jej w wyniku działań w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął następującą uchwałę (sygn. akt II FSK 1312/11): Strata odpowiadająca niezamortyzowanej wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, niespełniająca przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli jej powstanie wynika z działań podatnika podjętych dla realizacji celu określonego w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

W uzasadnieniu tej uchwały możemy przeczytać: Działając w warunkach rynkowych podatnik musi podejmować racjonalne z jego punktu widzenia, oparte na ekonomicznych analizach i kalkulacjach, działania zmierzające do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej.

Działania te mogą również polegać na dokonywaniu określonych oszczędności, zmniejszeniu kosztów i wydatków, minimalizowaniu strat z określonych segmentów działalności, czy też eliminowaniu nieopłacalnych przedsięwzięć. Gdyby podatnik działań takich nie podejmował, mógłby nie sprostać konkurencji a prowadzona przez niego działalność mogłaby stać się nierentowna i zacząć przynosić straty. Tym samym zagrożone byłoby źródło przychodów, jakim jest prowadzenie działalności gospodarczej w jej całokształcie. W tym sensie, co do zasady, każde tego rodzaju przedsięwzięcie zmierzające do zapobieżenia powstania takiej sytuacji, powinno być postrzegane jako prowadzące do zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, a związane z tym koszty, jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1.

W związku z powyższym podatnik uważa, że wartość strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym, spowodowanych przedterminowym zakończeniem umowy najmu i pozostawieniem tych inwestycji Wynajmującemu, stanowi koszty uzyskania przychodów przy kalkulacji dochodu lub straty podatkowej na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. Nr 74, poz. 851, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy zatem przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie tego źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma jednak charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a powstaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:

  1. przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
  2. budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
  3. składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający – zwane także środkami trwałymi;
  4. tabor transportu morskiego w budowie.

Zgodnie z brzmieniem art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W myśl natomiast art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Wobec powyższego - wnioskując a contrario - kosztem uzyskania przychodów będzie strata w środkach trwałych w części, w jakiej te środki nie zostały zamortyzowane.

Natomiast stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Jak wynika z cytowanego przepisu, w przypadku, gdy likwidacja środków trwałych została dokonana z tej przyczyny, że dotychczas wykorzystywany w działalności gospodarczej środek trwały utracił przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu podatkowego. Jeżeli jednak wszelkie działania w zakresie racjonalnej gospodarki środkami trwałymi w ramach prowadzonej już działalności gospodarczej skutkują likwidacją niektórych z tych środków i na przykład polegają na zastosowaniu lepszych rozwiązań technologicznych, są ekonomicznie i gospodarczo uzasadnione, nie mogą być kwalifikowane jako zmiana rodzaju działalności gospodarczej w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy. W takim wypadku, straty z likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, spowodowane tego rodzaju zdarzeniami mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu w wysokości niezamortyzowanej wartości tych środków.

Należy przy tym zaznaczyć, że regulacja art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, służy wyłączeniu możliwości generowania kosztów uzyskania przychodów, poprzez zaliczanie do nich strat będących wynikiem likwidacji środków trwałych w sytuacji, gdy likwidacja ta była skutkiem decyzji podatnika o zmianie rodzaju prowadzonej działalności. Wnioskując a contrario - nie ma przeszkód dla zaliczenia do kategorii kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli ich likwidacja nie jest związana z utratą przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności, tj. niezamortyzowanej wartości środków trwałych zlikwidowanych z innych powodów, niż zmiana rodzaju prowadzonej działalności.

Co zostało ustalone powyżej, wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. W szczególności zaś wydatki poniesione w celu uzyskania przychodu (zachowania, zabezpieczenia źródła przychodu), względnie w celu uniknięcia ryzyka wystąpienia strat, bądź znacznego zmniejszenia uzyskiwanych dotąd dochodów.

Ponadto, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „likwidacja”, i że w tym zakresie należy odwołać się do wykładni językowej tego słowa, według której „likwidacja” oznacza: „zniesienie, usunięcie lub rozwiązanie czegoś”.

Jednocześnie Organ interpretacyjny podziela pogląd wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn. akt II FPS 2/12), że definicja słownikowa terminu „likwidacja” „nie dostarcza przekonywujących argumentów dla przyjęcia, że likwidacja środka trwałego (inwestycji w obcym środku trwałym) miałaby być rozumiana wyłącznie, jako jego fizyczne unicestwienie, destrukcję, rzeczywiste zniszczenie w taki sposób, aby definitywnie utracił swoją użyteczność”. Dlatego w ocenie NSA pojęciem „likwidacja” należy objąć także wycofanie (wykreślenie) środka trwałego z ewidencji, np. w związku z jego zużyciem technicznym, technologicznym, czy też utratą przydatności gospodarczej”. Tym samym strata odpowiadająca niezamortyzowanej wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, niespełniająca przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli jej powstanie wynika z działań podatnika podjętych dla realizacji celu określonego w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wyłączenie określone w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego podjęta decyzja o likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym jest uzasadniona ekonomicznie. Ponadto przyczyną rozwiązania umowy najmu nie jest zmiana rodzaju działalności Spółki.

Podsumowując, należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że wartość strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcym środku trwałym, spowodowanych przedterminowym zakończeniem umowy najmu i pozostawieniem tych inwestycji Wynajmującemu, stanowi koszty uzyskania przychodów przy kalkulacji dochodu lub straty podatkowej na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.