IBPBI/2/423-771/14/BG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie prawidłowości odliczenia od dochodu za 2011 r. 100% straty podatkowej poniesionej w 2009 r.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 24 czerwca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 czerwca 2014 r.), uzupełnionym 18 września 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości odliczenia od dochodu za 2011 r. 100% straty podatkowej poniesionej w 2009 r. - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości odliczenia od dochodu za 2011 r. 100% straty podatkowej poniesionej w 2009 r. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 5 września 2014 r. Znak IBPBI/2/423-771/14/BG wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 18 września 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka poniosła stratę w kolejnych 3 po sobie następujących latach. W 2011 r. Spółka uzyskała dochód, który pozwolił jej na zapłatę podatku oraz rozliczenie strat z lat ubiegłych. W związku z tym, że Spółka w 2010 r. poniosła stratę, nie mogła rozliczyć części straty przypadającej na 2009 r.; zdecydowała więc o rozliczeniu tej straty w 2011 r.: za 2010 r. i podwójnie za 2009 r. Początkowo Urząd Skarbowy właściwy dla Spółki wezwał Spółkę do skorygowania deklaracji na korzyść podatnika, tzn. z prawem do podwójnego odliczenia wskazując jedynie omyłkę rachunkową. Miesiąc później z decyzji tej się wycofał negując prawo do takiego rozliczenia.

W odpowiedzi na wezwanie z 5 września 2014 r. Znak IBPBI/2/423-771/14/BG, ujętej w uzupełnieniu do wniosku z 16 września 2014 r., Wnioskodawca wskazał, że poprzez podwójne rozliczenie straty miał na myśli sytuację, gdzie rozliczył w 2011 r. stratę za 2009 r.:

  • w wysokości 50% do rozliczenia, co do której miał prawo w 2010 r.,
  • w wysokości 50% co do której prawo rozliczenia przypadało w 2011 r.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo postąpiła rozliczając stratę w sytuacji wskazanej powyżej, czy też rację miał Urząd Skarbowy...

Zdaniem Spółki, ma ona prawo do rozliczeń strat. Jeśli w którymś z po sobie następujących lat nie ma możliwości tego uczynić, nie można odebrać prawa do rozliczenia w roku następnym za bieżący i ubiegły okres.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 updop, dochodem, jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Stosownie do art. 7 ust. 5 updop, o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że „strata” jest nadwyżką kosztów uzyskania przychodów nad sumą przychodów, określaną za rok podatkowy, o którą podatnik ma prawo obniżyć dochód uzyskany w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych. W danym okresie rozliczeniowym może zostać rozliczona część straty z kilku poprzednich lat. Z tym że wysokość odliczenia, w którymkolwiek z tych lat, nie może przekroczyć 50% kwoty straty. Wysokość odliczenia (50% kwoty poniesionej straty), należy zatem ustalić odrębnie dla każdej ze strat podatkowych poniesionych w latach ubiegłych. Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca wprowadził limit zarówno w zakresie okresu odliczania straty, jak i jej wysokości nie wprowadzając w tym względzie wyjątków.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka poniosła stratę w kolejnych 3 po sobie następujących latach. W 2011 r. uzyskała dochód, który pozwolił jej na zapłatę podatku oraz rozliczenie strat z lat ubiegłych. W związku z tym, że Spółka w 2010 r. poniosła stratę nie mogła w tym roku podatkowym rozliczyć części straty poniesionej w 2009 r.; zdecydowała wiec o rozliczeniu w 2011 r. straty poniesionej w 2010 r., „podwójnie” stratę poniesioną w 2009 r. Podwójne rozliczenie straty polegało na tym, że Spółka rozliczyła w 2011 r. stratę poniesioną w 2009 r.:

  • w wysokości 50% do rozliczenia, co do której miałaby prawo w 2010 r., gdyby osiągnęła dochód,
  • w wysokości 50%, co do której prawo rozliczenia przypadało w 2011 r.

W świetle powyższego, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 ust. 5 updop, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia dochodu do opodatkowania o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym, w kolejnych następujących po sobie pięciu latach podatkowych (do wysokości 50% kwoty straty poniesionej w danym roku). Nie ma natomiast możliwości obniżenia uzyskanego w danym roku podatkowym dochodu o więcej niż 50% kwoty straty poniesionej w poprzednim roku podatkowym. Zatem odliczenie straty poniesionej w 2009 r. w podwójnej wysokości tj. 100% tej straty w 2011 r., z uwagi na fakt że w 2010 r. Spółka również poniosła stratę jest niewłaściwe.

W konsekwencji Spółce przysługiwało prawo do odliczenia od dochodu osiągniętego w 2011 r. na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 updop, tylko 50% kwoty straty z 2009 r. Natomiast pozostała nierozliczona część straty z 2009 r. mogłaby podlegać odliczeniu w kolejnych latach podatkowych, pod warunkiem osiągnięcia w którymś z tych lat dochodu, jednakże tylko do wysokości 50% kwoty tej straty w danym roku (w okresie wskazanym w cyt. art. 7 ust. 5 updop).

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawidłowości odliczenia od dochodu za 2011 r. 100% straty podatkowej poniesionej w 2009 r. jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.