Strata | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to strata. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
7
wrz

Istota:

Interpretacja w zakresie rozliczania strat podatkowych.

Fragment:

Kolejność rozliczania strat W związku z wejściem w życie nowelizacji ustawy o CIT, w latach podatkowych zaczynających się po 31 grudnia 2017 r. podatnik może potencjalnie mieć do rozliczenia dwa rodzaje strat, tj. Stare straty, czyli straty wykazane za lata podatkowe rozpoczynające się przed 1 stycznia 2018 r. oraz Nowe straty, czyli straty wykazane za lata podatkowe rozpoczynające się po 31 grudnia 2017 r. Jednocześnie, w stosunku do Starych strat i Nowych strat zastosowanie znajdą odrębne zasady ich odliczania od dochodu: Stare straty będą odliczane od tzw. dochodu globalnego będącego sumą dochodów wykazanych w poszczególnych źródłach przychodów; Nowe straty będą rozliczane wyłącznie z dochodami wykazywanymi w ramach tego samego źródła przychodów, w którym te straty zostały wykazane. Przepisy ustawy o CIT, zarówno w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2018 r., jak i w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., nie zawierają żadnych regulacji, które określałyby kolejność, w jakiej podatnicy powinni rozliczać straty podatkowe (w przypadku posiadania przez podatnika strat podatkowych z różnych lat podatkowych, w tym Starych strat). Tym samym, należy uznać, iż w świetle przepisów ustawy o CIT (zarówno w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2018 r. jak i od 1 stycznia 2018 r.) podatnicy mogą zdecydować, którą stratę rozliczą w danym roku i w jakiej wysokości – przy zastrzeżeniu ograniczeń zawartych w przepisach ustawy o CIT, a w szczególności zasady, że jednorazowo nie można odliczyć od dochodu więcej niż 50% danej straty.

2018
5
sie

Istota:

Odliczenie poniesionej straty podatkowej.

Fragment:

Brak dochodu do opodatkowania w określonym roku podatkowym oznacza brak możliwości rozliczenia straty podatkowej w tej jednostce czasowej. W skrajnym przypadku, kiedy w kolejnych pięciu latach podatkowych nie wystąpi dochód, strata podatkowa może nie być w ogóle rozliczona. Tak więc, stratę może rozliczyć wyłącznie ten podatnik, który ją poniósł. Rozliczenie straty ze źródła przychodów polega na tym, że o wysokość tej straty można obniżyć dochód uzyskany z danego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, przy czym wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty poniesionej straty. W związku z tym rozliczenie straty może nastąpić w okresie nie krótszym niż dwa lata i nie dłuższym niż pięć lat. O tym, jaka część straty będzie rozliczana w danym roku podatkowym decyduje podatnik. Należy jednocześnie podkreślić, że przy rozliczaniu straty obowiązuje zasada, iż strata z danego źródła przychodu może być pokryta jedynie z dochodów z tego samego źródła. Strata poniesiona z jednej działalności gospodarczej, prowadzonej samodzielnie może być skompensowana dochodem osiągniętym w latach następnych z innej działalności gospodarczej. Strata poniesiona w danym roku podatkowym, kompensowana może być dochodem z działalności gospodarczej rozpoczętej po likwidacji działalności z której poniesiono stratę, o ile oczywiście zachowane zostaną terminy o których mowa w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2018
6
cze

Istota:

Czy po upływie okresu obowiązywania umowy o utworzeniu PGK lub po utracie przez PGK statusu podatnika PDOP, Spółka będzie miała prawo do rozliczenia strat podatkowych poniesionych przed utworzeniem PGK na warunkach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o PDOP i w konsekwencji czy lata podatkowe PGK nie będą wliczały się do okresu najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych w rozumieniu art. 7 ust. 5 ustawy o PDOP, w których Spółka ma prawo rozliczyć straty?

Fragment:

W świetle powołanych przepisów należy wskazać, że podmiot, który poniósł stratę, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o PDOP, co do zasady powinien mieć prawo do rozliczenia straty w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych po roku, w którym tę stratę wykazał (z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% straty). Należy jednak podkreślić, że uprawnienie do rozliczenia straty podatkowej dotyczy jedynie podatnika, który ją poniósł. Co do zasady, strata ta nie może zostać rozliczona przez innego podatnika. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 7a ustawy o PDOP w PGK dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła przychodów przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę PGK poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3. Jednocześnie należy podkreślić, że w obrębie ustawy o PDOP, funkcjonują pewne ograniczenia co do możliwości rozliczania strat poniesionych przez podatników na gruncie ustawy o PDOP. Jak wynika z treści art. 7a ust. 2 ustawy o PDOP, straty poniesionej przez PGK nie pokrywa się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania zarejestrowanej umowy dotyczącej utworzenia PGK lub po utracie statusu PGK.

2018
29
maj

Istota:

W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty spowodowanej likwidacją Zapasów

Fragment:

Przy dokonywaniu takiej indywidualnej analizy kosztu w postaci straty związanej z likwidacją zapasów powinny być brane pod uwagę m. in. takie czynniki jak: rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności; okoliczności, które spowodowały i uzasadniają powstanie straty (straty nie mogą być zawinione, tj. należy zachować należytą staranność w celu zabezpieczenia podmiotu przed powstaniem strat); działania podjęte przez podatnika mające na celu uniknięcie strat (straty nie mogą powstać wskutek braku racjonalnego działania, zaniedbań); sposób udokumentowania wielkości poniesionych strat, prawidłowej wyceny i ustalenia wielkości poniesionej straty oraz sposobu przeprowadzenia faktycznej, fizycznej likwidacji. Jeżeli po analizie wszystkich powyżej wskazanych czynników, możliwe będzie wyciągnięcie wniosku, iż dokonanie likwidacji Zapasów znajduje uzasadnienie, a jej finalnym celem jest uzyskanie przychodów lub zabezpieczenie/zachowanie ich źródła, podatnik będzie miał prawo zaliczenia straty powstałej w związku z taką likwidacją do kosztów podatkowych. Taka właśnie sytuacja występuje w Spółce. Ze względu na specyficzny charakter prowadzonej przez nią działalności, w ramach której produkcja poszczególnych (...)

2018
23
maj

Istota:

Brak możliwości uwzględnienia straty na Obligacjach (różnicy pomiędzy wydatkami na objęcie Obligacji a wartością świadczeń uzyskanych od syndyka masy upadłościowej Emitenta) jako straty podatkowej obniżającej dochód Zainteresowanych 2 i 3 z tytułu dywidendy, w tym brak możliwości uwzględnienia ww. straty przez Spółkę jako płatnika na etapie poboru podatku od dywidendy.

Fragment:

Jednocześnie, art. 9 ust. 3 omawianej ustawy pozwala obniżyć dochód uzyskany ze źródła przychodów jakim są kapitały pieniężne w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych o wysokość straty z tego źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty. Przepis art. 9 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost wskazuje, że straty które mogą obniżyć dochód (przychód) ze źródła kapitały pieniężne to między innymi straty powstałe z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych (a więc także obligacji). Straty z realizacji praw wynikających z obligacji nie zostały wyłączone z katalogu strat, które mogą obniżyć dochód (przychód) ze źródła przychodów kapitały pieniężne. Z kolei, patrząc od strony dochodów (przychodów) ze źródła kapitały pieniężne, jedynymi tytułami dochodów (przychodów) ze źródła przychodów kapitały pieniężne, które zostały wyłączone z katalogu dochodów (przychodów) z tego źródła, które mogą być obniżane przez straty z tego źródła przychodów są: dochody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (art. 30a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych); dochody oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym (art. 30a ust. 8d ustawy) oraz dochody uczestnika pracowniczego programu emerytalnego (art. 30a ust. 8e ustawy).

2018
17
mar

Istota:

W zakresie możliwości skompensowania dochodu z tytułu umorzenia zobowiązań ze stratą z lat ubiegłych.

Fragment:

Ad. 2 W opinii Spółki, zobowiązanie podatkowe powstałe na skutek umorzenia zobowiązań Spółki przez Spółkę matkę będzie mogło zostać skompensowane z wykazaną przez Spółką w latach ubiegłych stratą podatkową, z zastrzeżeniem ograniczeń w rozliczaniu straty, wynikających z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT pod warunkiem, że transakcja zostanie przeprowadzona do końca bieżącego roku podatkowego Spółki, tj. do dnia 30 czerwca 2018 roku. Mając na uwadze fakt, że Spółka ma nierozliczoną stratę z lat ubiegłych, przychód podatkowy powstały na skutek umorzenia zobowiązań przez Spółkę matkę będzie mógł zostać skompensowany z tą stratą. Uwzględnić jedynie należy wskazane w ustawie o CIT ograniczenia w rozliczaniu straty oraz termin transakcji związany z nowelizacją ustawy o CIT. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, możliwość obniżenia dochodu w danym roku o straty z lat ubiegłych jest ograniczona do 50% kwoty tej straty. Oznacza to w praktyce, że dochód za rok podatkowy 1 lipca 2017 r. - 30 czerwca 2018 r. będzie można obniżyć o połowę straty z ubiegłych pięciu lat podatkowych. Wobec mającego miejsce w kwietniu 2017 r. połączenia przez przejęcie spółek C. Sp. z o.o. oraz O. Sp. z o.o. warto nadmienić, że wskazane powyżej straty z lat ubiegłych są to wyłącznie straty Spółki przejmującej – O. Sp. z o.o. (obecnie – C.

2018
10
mar

Istota:

Prawo do rozliczenia straty podatkowej poniesionej przez zmarłego ojca, związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą, którą Wnioskodawca kontynuuje

Fragment:

Skoro zatem spadkodawca (ojciec Wnioskodawcy) w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 2 października 2017 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej poniósł stratę, której wysokość powinna zostać określona przez naczelnika urzędu skarbowego na podstawie decyzji, o którą wystąpi Wnioskodawca, jako spadkobierca kontynuujący działalność gospodarczą po ojcu, wówczas będzie uprawniony, zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obniżyć dochód uzyskany z prowadzonej działalności gospodarczej o wysokość straty poniesionej przez spadkodawcę. Wnioskodawca może zatem, zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obniżyć dochód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej o wysokość straty wygenerowanej w 2017 r. w działalności gospodarczej ojca, w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Tut. organ pragnie zauważyć, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie dotyczące ustalenia czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do rozliczenia straty podatkowej poniesionej przez ojca za okres od 1 stycznia do 2 października 2017 r. związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą, którą Wnioskodawca kontynuuje.

2018
1
lut

Istota:

W zakresie ustalenia, czy w przypadku przeprowadzenia uzasadnionej względami biznesowymi likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego (linii produkcyjnej), Spółka będzie upoważniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych straty powstałej w wyniku likwidacji

Fragment:

W konsekwencji, likwidacja środka trwałego może się wiązać z powstaniem znacznych strat po stronie podatników. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Zdaniem Wnioskodawcy, interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że jeżeli powodem likwidacji środków trwałych nie jest zmiana rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności, koszty związane ze stratą powstałą w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, co do zasady stanowią koszty podatkowe. Na potwierdzenie ww. stanowiska Wnioskodawca przytoczył treść interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 11 kwietnia 2017 r. Znak: 0461-ITPB3.4510.51.2017.1.PS, w której Organ wskazał, że „ w przypadku, gdy likwidacja środków trwałych została dokonana z tej przyczyny, że dotychczas wykorzystywany w działalności gospodarczej środek trwały utracił przydatność z racji zmiany rodzaju działalności, to poniesiona strata nie stanowi kosztu podatkowego. Jeżeli jednak wszelkie działania w zakresie racjonalnej gospodarki środkami trwałymi w ramach prowadzonej już działalności gospodarczej skutkują likwidacją niektórych z tych środków, są ekonomicznie i gospodarczo uzasadnione, nie mogą być kwalifikowane jako zmiana rodzaju działalności gospodarczej w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

2018
1
lut

Istota:

W zakresie określenia momentu zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego (linii produkcyjnej) na podstawie sporządzonego na tą okoliczność protokołu likwidacyjnego oraz ujęcia tego zdarzenia w księgach podatkowych

Fragment:

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie: Czy Spółka będzie upoważniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego (linii produkcyjnej) w momencie sporządzenia protokołu likwidacyjnego oraz ujęcia tego zdarzenia w księgach podatkowych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie upoważniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych straty z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego (linii produkcyjnej) w momencie sporządzenia protokołu likwidacyjnego oraz ujęcia tego zdarzenia w księgach podatkowych. Uzasadniając powyższe twierdzenie Wnioskodawca wskazał, że ustawa o CIT nie precyzuje, w którym momencie dla celów podatkowych powinno nastąpić zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji środków trwałych. Niemniej, biorąc pod uwagę, że straty powstałe w wyniku likwidacji linii produkcyjnej nie będą zasadniczo wiązać się bezpośrednio z przychodem, w ocenie Wnioskodawcy moment ujęcia przedmiotowych strat w kosztach podatkowych powinien zostać dokonany na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm. – winno być: t.j.

2017
6
gru

Istota:

W zakresie możliwości oraz sposobu rozliczenia strat podatkowych poniesionych przez Spółkę przed przystąpieniem do PGK

Fragment:

Stosownie do art. 7 ust. 5 updop, o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty. Należy zatem wskazać, że na gruncie przywołanych powyżej przepisów podatnikowi przysługuje prawo do rozliczenia poniesionej przez niego straty w ciągu najbliższych pięciu następujących po sobie lat podatkowych po roku, w którym tę stratę wykazał. Rozliczenie strat podatkowych w ramach PGK. W przepisie art. 7a ust. 1 updop uregulowany został przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku podatkowych grup kapitałowych. Zgodnie z tą regulacja, przedmiotem opodatkowania w podatkowej grupie kapitałowej jest osiągnięty w roku podatkowym dochód stanowiący nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę nad sumą ich strat. Jeżeli za rok podatkowy suma strat przekracza sumę dochodów spółek, różnica stanowi stratę podatkową grupy kapitałowej. Dochody i straty spółek oblicza się na zasadach ogólnych - tj. zgodnie z art. 7 ust. 1-3 updop. Updop przewiduje pewne ograniczenia w zakresie możliwości rozliczenia strat poniesionych przez podatkową grupę kapitałową oraz tworzące ją spółki kapitałowe poprzez wprowadzenie regulacji, zgodnie z którymi: straty poniesionej przez podatkową grupę kapitałową nie pokrywa się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania umowy lub po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej z przyczyn określonych w art. la ust. 10 (art. 7a ust. 2 updop); z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek wchodzących w skład tej grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem grupy (art. 7a ust. 3 updop).