ITPP1/443-474/13/AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Jaką stawką VAT należy opodatkować usługi kominiarskie wykonywane w budynkach mieszkalnych jedno i wielorodzinnych oraz w pozostałych budynkach/ powierzchniach niemieszkalnych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2013 r. (data wpływu 23 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług kominiarskich – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług kominiarskich.

W złożonym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą od dnia 1 października 2002 r. w zakresie usług kominiarskich. Działalność prowadzona jest pod numerem 81.22.Z – specjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych. Wykonywana działalność polega na:

  • czyszczeniu przewodów kominowych dymnych, wentylacyjnych i spalinowych,
  • usuwaniu sadzy, gruzu i innych nieczystości,
  • czyszczeniu kominów, palenisk, urządzeń grzewczych, kotłów, udrożnieniu przewodów kominowych itp.,
  • sprawdzaniu stanu technicznego przewodów kominowych,
  • odbiorze przewodów kominowych,
  • sprawdzeniu instalacji gazowej,
  • odbiorze instalacji gazowej,
  • wydawaniu opinii kominiarskiej,
  • wykonywaniu odbioru nowych budynków, obiektów po remontach oraz ich modernizacji,
  • dokonywaniu drobnych napraw, takich jak: wymiana drzwiczek rewizyjnych, kratek wentylacyjnych, uszczelnianie przewodów kominowych itp.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką VAT należy opodatkować usługi kominiarskie wykonywane w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych i wielorodzinnych oraz w pozostałych budynkach/pomieszczeniach, takich jak: hale sportowe, hale fabryczne, budynki szkolne, budynki biurowe, budynki szpitalne, garaże podziemne i nadziemne, chlewnie, sklepy, piekarnie, rzeźnie-masarnie...

Pana zdaniem, czynności polegające na:

  • czyszczeniu przewodów kominowych dymnych, wentylacyjnych i spalinowych,
  • usuwaniu sadzy, gruzu i innych nieczystości,
  • czyszczeniu kominów, palenisk, urządzeń grzewczych, kotłów, udrożnieniu przewodów kominowych itp.,
  • dokonywaniu drobnych napraw, takich jak: wymiana drzwiczek rewizyjnych, kratek wentylacyjnych, uszczelnianie przewodów kominowych itp.,

winny być opodatkowane stawką 8% VAT, zarówno w budynkach jednorodzinnych, jak i wielorodzinnych, natomiast te same usługi wykonywane w pozostałych budynkach/pomieszczeniach powinny być opodatkowane stawką 23%.

Pozostałe czynności, takie jak:

  • sprawdzanie stanu technicznego przewodów kominowych,
  • odbiór przewodów kominowych,
  • sprawdzenie instalacji gazowej,
  • odbiór instalacji gazowej,
  • wydawanie opinii kominiarskiej,
  • wykonywanie odbioru nowych budynków, obiektów po remontach oraz ich modernizacji,

winny być opodatkowane w każdym przypadku stawką 23% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stawka podatku – zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Ponadto zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

  1. towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
  2. robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
  3. robót konserwacyjnych dotyczących:
      1. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
      2. lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
    • w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

    W myśl § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

    Zgodnie z § 7 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

    Zgodnie zatem z § 7 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

    Dla obiektów i lokali wymienionych w § 7 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia przewidziano możliwość zastosowania stawki obniżonej dla robót konserwacyjnych, pod warunkiem, że wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekroczy 50% tej podstawy.

    W przypadku, gdy wartość towarów wchodzących w podstawę opodatkowania przekroczy 50% tej podstawy, wówczas roboty konserwacyjne podlegają opodatkowaniu 23% stawką podatku.

    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

    Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

    Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

    Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

    Modernizacja, zgodnie z definicją słownikową, to unowocześnienie i usprawnienie czegoś (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN).

    Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy Prawo budowlane wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

    Zauważa się, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę, oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

    Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług kominiarskich, polegających na:

    • czyszczeniu przewodów kominowych dymnych, wentylacyjnych i spalinowych,
    • usuwaniu sadzy, gruzu i innych nieczystości,
    • czyszczeniu kominów, palenisk, urządzeń grzewczych, kotłów, udrożnieniu przewodów kominowych itp.,
    • sprawdzaniu stanu technicznego przewodów kominowych,
    • odbiorze przewodów kominowych,
    • sprawdzeniu instalacji gazowej,
    • odbiorze instalacji gazowej,
    • wydawaniu opinii kominiarskiej,
    • wykonywaniu odbioru nowych budynków, obiektów po remontach oraz ich modernizacji,
    • dokonywaniu drobnych napraw, takich jak: wymiana drzwiczek rewizyjnych, kratek wentylacyjnych, uszczelnianie przewodów kominowych itp.

    Wszystkie ww. usługi wykonywane są w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych i wielorodzinnych oraz w pozostałych budynkach/ pomieszczeniach, takich jak: hale sportowe, hale fabryczne, budynki szkolne, budynki biurowe, budynki szpitalne, garaże podziemne i nadziemne, chlewnie, sklepy, piekarnie, rzeźnie-masarnie.

    Zatem biorąc pod uwagę powyższe, zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że usługi kominiarskie polegające na czyszczeniu przewodów kominowych dymnych, wentylacyjnych i spalinowych, usuwaniu sadzy, gruzu i innych nieczystości, czyszczeniu kominów, palenisk, urządzeń grzewczych, kotłów, udrożnieniu przewodów kominowych, dokonywaniu drobnych napraw, takich jak: wymiana drzwiczek rewizyjnych, kratek wentylacyjnych, uszczelnianiu przewodów kominowych itp., jeżeli wykonywane są w ramach remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym opodatkowane są 8% stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 12a ustawy, z uwzględnieniem treści art. 41 ust. 12c. Również w przypadku, gdy usługi powyższe świadczone są jako roboty konserwacyjne, rozumiane jako roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont, korzystać mogą z preferencyjnej stawki podatku na podstawie § 7 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, przy uwzględnieniu treści ust. 3 tego przepisu.

    Natomiast usługi kominiarskie polegające wyłącznie na sprawdzaniu stanu technicznego przewodów kominowych, odbiorze przewodów kominowych, sprawdzaniu instalacji gazowej, odbiorze instalacji gazowej, wydawaniu opinii kominiarskiej, nie mieszczą się w definicji remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy oraz nie są to roboty konserwacyjne, a zatem do tego rodzaju usług należy zastosować stawkę podstawową, tj. 23% VAT, niezależnie od tego, w jakich obiektach są wykonywane.

    Ponadto w przypadku gdy usługi kominiarskie, polegające na czyszczeniu przewodów kominowych dymnych, wentylacyjnych i spalinowych, usuwaniu sadzy, gruzu i innych nieczystości, czyszczeniu kominów, palenisk, urządzeń grzewczych, kotłów, udrożnieniu przewodów kominowych, dokonywaniu drobnych napraw, takich jak: wymiana drzwiczek rewizyjnych, kratek wentylacyjnych, uszczelnianiu przewodów kominowych itp. są świadczone w budynkach niemieszkalnych, o których mowa w złożonym wniosku lub dotyczą wyłącznie lokali użytkowych mieszczących się w obiektach budownictwa mieszkaniowego, to dla nich zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 23% VAT.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.