ILPP2/443-199/13-4/MN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Wykonywana przez Wnioskodawcę działalność kulturalna (kinowa) polegająca na umożliwieniu widzowi obejrzenia filmu, podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, jako wymieniona w poz. 182 pkt 2 załącznika nr 3 do ustawy, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146a pkt 2 tej ustawy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku sygnowanym datą 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 12 marca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 maja 2013 r. (data wpływu 24 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 maja 2013 r. (data wpływu 24 maja 2013 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz dokumenty, z których wynika prawo osoby podpisanej na wniosku do występowania w imieniu Zainteresowanego z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wnosi o zajęcie stanowiska, w związku z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług, która wejdzie w życie od dnia 1 kwietnia 2013 r. w załączniku nr 3 do ustawy o VAT. Opodatkowaniu 8% stawką podatku od towarów i usług podlegają usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu do obiektów kulturalnych. Tym samym usługa kulturalna (rozrywkowa) polegająca na umożliwieniu widzowi wstępu do obiektu kulturalnego takiego jak kino podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż prowadzi działalność kulturalną m.in. kinową. Zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 i poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, bez względu na symbol PKWiU, opodatkowaniu 8% stawką podatku podlegają „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

  1. na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
  2. do obiektów kulturalnych”.

Do końca marca 2013 r. w poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wymienione były „Usługi związane z projekcją filmów”. Z dniem 1 kwietnia 2013 r. poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy została uchylona. Pojawiły się w związku z tym wątpliwości, czy z dniem 1 kwietnia 2013 r. usługi kulturalne polegające na umożliwieniu widzowi obejrzenia filmu, mogą być opodatkowane obniżoną do 8% stawką podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na wysokość stawki podatku od towarów i usług na wstęp do kina będzie miało uchylenie poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie miało żadnego wpływu proponowane uchylenie poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy o VAT na opodatkowanie biletu wstępu do kina, które podlegać będzie opodatkowaniu 8% stawką podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na podstawie art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż warunkiem opodatkowania podatkiem od towarów i usług danej czynności jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: dana czynność ujęta została w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (przesłanka przedmiotowa) oraz czynność wykonana została przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT (przesłanka podmiotowa).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
  3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
  4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

I tak, art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi, iż zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

  1. podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
  2. indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z powyższego wynika, iż ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy korzystać mogą jedynie usługi kulturalne świadczone przez:

  • podmioty prawa publicznego;
  • podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
  • indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W oparciu o art. 43 ust. 17a ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

W myśl art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

  1. usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
  2. wstępu:
    1. na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2. do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3. do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
  3. wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
  4. usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
  5. działalności agencji informacyjnych;
  6. usług wydawniczych;
  7. usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
  8. usług ochrony praw.

Zatem, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że stosownie do art. 43 ust. 19 ustawy, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, nie mogą korzystać m.in. usługi:

  • związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
  • wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
  • wstępu do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym,
  • związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach.

Tym samym, przedmiotowa działalność Wnioskodawcy (kinowa) w zakresie świadczenia usług kulturalnych polegających na umożliwieniu widzowi obejrzenia filmu, nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Z uwagi na powyższe w następnej kolejności należy ustalić, jaką stawką podatku VAT będzie opodatkowana przedmiotowa usługa.

Jak już wskazano, na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, art. 146a pkt 1 i 2 ustawy stanowi, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi aktualnie 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., pod poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 59.14.10.0 „Usługi związane z projekcją filmów” (nie dotyczy usług reklamowych i promocyjnych).

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 pkt 65 lit. d ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35), w załączniku nr 3 do ustawy uchyla się poz. 164-168.

Tym samym, poz. 165 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 kwietnia 2013 r. przestała obowiązywać.

Jednakże, w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

  1. na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
  2. do obiektów kulturalnych.

Należy zauważyć, iż w przepisach ustawy nie definiuje się pojęcia „wstęp”. W konsekwencji należy sięgnąć do wykładni językowej, aby poznać jego znaczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem tym należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń.

W rezultacie, opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez osobę, co do zasady za uczestniczenie w jakimś wydarzeniu (imprezie, widowisku itp.) poprzez np. oglądanie, słuchanie (uczestnictwo bierne).

Biorąc zatem pod uwagę treść cytowanych przepisów oraz opis sprawy, stwierdzić należy, iż wykonywana przez Wnioskodawcę działalność kulturalna (kinowa) polegająca na umożliwieniu widzowi obejrzenia filmu, podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, jako wymieniona w poz. 182 pkt 2 załącznika nr 3 do ustawy, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146a pkt 2 tej ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.