2461-IBPP2.4512.697.2016.2.BW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
1. Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z przeniesieniem autorskich praw majątkowych na inwestora?
2. Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z udzieleniem licencji do jednokrotnego wykorzystania?
3. Jak wykazać na fakturze VAT podstawę prawną zastosowania innej stawki niż 23% w sytuacji, gdy w załączniku nr 3 do ustawy w poz. 181 nie podano numeru PKWiU?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 września 2016r. (data wpływu 6 września 2016r.), uzupełnionym pismem z 18 listopada 2016r. (data wpływu 24 listopada 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • stawki podatku VAT za wykonanie projektu architektonicznego wraz z udzieleniem:
    • autorskich praw majątkowych lub
    • licencji do jednokrotnego wykorzystania oraz
  • wykazania na fakturze podstawy prawnej w przypadku zastosowania innej stawki podatku VAT niż 23%
    -jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2016r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • stawki podatku VAT za wykonanie projektu architektonicznego wraz z udzieleniem:
    • autorskich praw majątkowych lub
    • licencji do jednokrotnego wykorzystania oraz
  • wykazania na fakturze podstawy prawnej w przypadku zastosowania innej stawki podatku VAT niż 23%.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 18 listopada 2016r. (data wpływu 24 listopada 2016r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 4 listopada 2016r. znak: 2461-IBPP2.4512.697.2016.1.BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Od grudnia 2014 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą między innymi na wykonywaniu projektów architektonicznych. Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem podatku VAT. Uprawnienia architektoniczne posiada od 2009 roku (decyzja nr RZ/A-05/09 z dnia 19 czerwca 2009 roku).

Według przepisów ustawy o prawie autorskim ww. usługi są działalnością twórczą, a zgodnie z wykładnią NSA (III SA 255/93 i III SA 357/93) usługi projektowania architektonicznego mają charakter umów licencyjnych. Według załącznika nr 3 poz. 181 do ustawy o podatku VAT dla ww. usług stawka podatku VAT wynosi 8%.

Projekty architektoniczne każdorazowo Wnioskodawca wykonuje na podstawie umowy z danym inwestorem. Zazwyczaj, zlecenie obejmuje sporządzenie projektu i uzyskanie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Po wykonaniu zlecenia, inwestor w zależności od warunków umowy, otrzymuje prawa autorskie lub licencję do jednorazowego wykorzystania projektu. W zależności od formy umowy inwestor otrzymuje licencję w formie pisemnej lub nabywa ją automatycznie na podstawie art. 65 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Natomiast w piśmie z 18 listopada 2016r. Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Odnośnie projektów o których mowa w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 1 i nr 2 Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 roku pozycja 631 ze zmianami). W ocenie Wnioskodawcy spełnia on przesłanki określone w art. 1 ust 1 i art. 1, ust. 2, pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 roku pozycja 631 ze zmianami).
  2. Za wykonane projekty architektoniczne (o których mowa w pytaniu oznaczonym nr 1 i nr 2) wynagrodzenie każdorazowo było, jest i będzie wypłacane w formie honorarium. Honorarium to jest płatne w oparciu o wystawiane przez Wnioskodawcę faktury VAT.
  3. Na fakturze dokumentującej sprzedaż przedmiotowych projektów zawarte jest wyszczególnienie co dokładnie składa się na tę sprzedaż. Ponadto w przypadku przekazania praw autorskich podana jest informacja o przeniesieniu praw autorskich. Natomiast w przypadku gdy nie są przenoszone prawa autorskie zapisu takiego na fakturze nie ma ponieważ udzielenie licencji wynika automatycznie z zapisów art. 65 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 roku pozycja 631 ze zmianami). W obu przypadkach na fakturze znajduje się informacja: "Zastosowanie stawki 8% wynika z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz z poz. 181 załącznika nr 3 do tej ustawy.”
W związku z powyższym, zadano następujące pytania:
  1. Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z przeniesieniem autorskich praw majątkowych na inwestora?
  2. Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z udzieleniem licencji do jednokrotnego wykorzystania?
  3. Jak wykazać na fakturze VAT podstawę prawną zastosowania innej stawki niż 23% w sytuacji, gdy w załączniku nr 3 do ustawy w poz. 181 nie podano numeru PKWiU?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W przypadku jeśli umowa z inwestorem zawiera wykonanie projektu i uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wystawiane przez Wnioskodawcę faktury zawierają dwie pozycje. Pierwszą jest wykonanie projektu, drugą przygotowanie i procedowanie wniosku o PNB.

W ocenie Wnioskodawcy zastosowanie 8% stawki VAT do pierwszej z w/w pozycji umożliwia art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U, Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT oraz poz. 181 załącznika nr 3 do tej ustawy. Druga pozycja została naliczona zgodnie z zasadami ogólnymi (23% podatku VAT).

W pozycji 181 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm ), jako opodatkowane 8% stawką podatku wymienione zostały „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Dokonując subsumcji wskazanych wyżej przepisów należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (j.t. Dz. U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) stanowi, iż przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

  1. mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
  2. stanowić przejaw działalności twórczej,
  3. posiadać indywidualny charakter.

Twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 w/w ustawy określenie: "przejaw działalności twórczej" niewątpliwie oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Zakwalifikowanie projektu architektonicznego jako dzieła objętego przepisami prawa autorskiego może nastąpić po spełnieniu następujących przesłanek:

  1. projekt musi być przejawem działalności twórczej,
  2. projekt musi mieć indywidualny (oryginalny i niepowtarzalny) charakter.

Dopiero łączne spełnienie obu w/w przesłanek powoduje, że twórcy przysługują zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu.

Zdaniem Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości to, że świadczone przez niego usługi w postaci wykonania projektu architektonicznego spełniają obie w/w przesłanki i są objęte przepisami ustawy z 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Art. 1 ust. 1 pkt 6 wprost wskazuje utwór architektoniczny jako jeden z wielu przykładów działalności objętych ochroną w/w ustawy. Jako Architekt posiadający stosowne uprawnienia Wnioskodawca posiada status twórcy. Wykonując na indywidualne zamówienie niepowtarzalny projekt architektoniczny, Wnioskodawca tworzy produkt który jest chroniony prawem autorskim.

Wnioskodawca podniósł, że ustawodawca rozróżnił dwie niezależne sytuacje, Pierwszą jest przekazanie praw autorskich, drugą udzielenie licencji. Z kolei licencja może mieć postać "licencji wyłącznej" i "licencji niewyłącznej”. Licencja wyłączna musi zostać udzielona na piśmie. W przypadku licencji niewyłącznej, z punktu widzenia obowiązujących przepisów, nie ma znaczenia czy, a jeżeli tak to kiedy i w jakiej formie przekazano oświadczenie w sprawie udzielenia licencji ponieważ, art. 65 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wyraźnie stwierdza, że w braku wyraźnego postanowienia o przeniesieniu prawa uważa się, że twórca udzielił licencji.

Ustawodawca tworząc art. 65 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych uregulował w akcie normatywnym podstawowe prawo zamawiającego dzieło i niejako odgórnie udzielając licencji do jednokrotnego wykorzystania zamówionego dzieła - w sposób władczy określił minimalny zakres uprawnień zamawiającego (licencjobiorcy). Zapis ten umożliwia zamawiającemu jednokrotne wykorzystanie dzieła bez obawy o naruszenie praw autorskich.

W zakresie formy wystawianych przez Wnioskodawcę faktur, Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 106e ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności: datę wystawienia, kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto, wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), stawkę podatku, sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku, kwotę należności ogółem, w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”, w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”. Ponadto, Wnioskodawca uważa że z uwagi na to, że załącznik nr 3 do ustawy o VAT nie zawiera klasyfikacji PKWiU (użyto określenia "bez względu na symbol PKWiU"), a usługi architektoniczne, w tym wykonywanie projektów architektonicznych, zostały sklasyfikowane w kategorii 74.20 PKWiU, przy czym w żadnej pod kategorii nie zostały wymienione precyzyjnie usługi architektoniczne z przeniesieniem na inną osobę autorskich praw majątkowych, za zasadne uważa podanie na fakturze przepisu, na podstawie którego stosuje obniżoną stawkę podatku.

Natomiast w piśmie z 18 listopada 2016r. Wnioskodawca wskazał, że:

W zakresie pytania: "Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z przeniesieniem autorskich praw majątkowych na inwestora?", w jego ocenie, prawidłowe jest zastosowanie stawki w wysokości 8%. Podstawę stanowi art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zmianami) oraz pozycja 181 załącznika nr 3 do tej ustawy, w związku z art. 1 ust 1 i art. 1, ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 roku pozycja 631 ze zmianami).

W zakresie pytania: "Jaka jest wysokość stawki podatku od towarów i usług za wykonanie projektu architektonicznego z udzieleniem licencji do jednokrotnego wykorzystania?" w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest zastosowanie stawki w wysokości 8%. Podstawę stanowi art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz 535 ze zmianami) oraz pozycja 181 załącznika nr 3 do tej ustawy, w związku z art. 1, ust. 2, pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 roku pozycja 631 ze zmianami).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, w zakresie:
  • stawki podatku VAT za wykonanie projektu architektonicznego wraz z udzieleniem:
    • autorskich praw majątkowych lub
    • licencji do jednokrotnego wykorzystania oraz
  • wykazania na fakturze podstawy prawnej w przypadku zastosowania innej stawki podatku VAT niż 23%

-jest prawidłowe.Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na ścisłe powiązanie tematyki zawartej we wniosku, tut. Organ udzielił odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytania w jednej interpretacji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże, stosownie do treści art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  • stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  • stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 181 załącznika nr 3 do ww. ustawy o VAT, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały (bez względu na symbol PKWiU) usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

W myśl przepisu art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 666 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Na podstawie ust. 2 pkt 6 powołanego artykułu, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa z utworu pierwotnego.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

  1. mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
  2. stanowić przejaw działalności twórczej,
  3. posiadać indywidualny charakter.

W myśl art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jak wynika z powyższego, twórcą w rozumieniu tej ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu.

Użycie w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych określenia „utwory” wskazuje, że dla zakwalifikowania określonego rezultatu działalności architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej (np. projektu architektonicznego) jako przedmiotu prawa autorskiego konieczne jest spełnienie przesłanek utworu określonych w art. 1 ust. 1 tej ustawy, tzn. aby był on przejawem działalności twórczej oraz miał indywidualny charakter. Tylko w razie spełnienia tych przesłanek przysługują twórcy zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe, w szczególności zaś wynagrodzenie za korzystanie z utworu. Cecha indywidualności przejawia się w samym procesie twórczym i oznacza oryginalność, niepowtarzalność.

Należy jednak podkreślić, że nie każdy projekt architektoniczny lub architektoniczno-urbanistyczny spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności projektów będących powieleniem innych projektów, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również projektów typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania architektoniczne. Projekty takie nie podlegają ochronie autorskoprawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem podatku VAT.

Od grudnia 2014 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą między innymi na wykonywaniu projektów architektonicznych.

Projekty architektoniczne każdorazowo Wnioskodawca wykonuje na podstawie umowy z danym inwestorem. Zazwyczaj, zlecenie obejmuje sporządzenie projektu i uzyskanie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Po wykonaniu zlecenia, inwestor w zależności od warunków otrzymuje prawa autorskie lub licencję do jednorazowego wykorzystania projektu.

Wnioskodawca wskazał, że odnośnie przedmiotowych projektów jest twórcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach. Za wykonane projekty architektoniczne (o których mowa w pytaniu oznaczonym nr 1 i nr 2) wynagrodzenie każdorazowo było, jest i będzie wypłacane w formie honorarium. Honorarium to jest płatne w oparciu o wystawiane przez Wnioskodawcę faktury VAT.

Na fakturze dokumentującej sprzedaż przedmiotowych projektów zawarte jest wyszczególnienie co dokładnie składa się na tę sprzedaż. Ponadto w przypadku przekazania praw autorskich podana jest informacja o przeniesieniu praw autorskich umowy.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga m.in., czy w opisanej sytuacji za wykonanie projektu architektonicznego wraz:

  • z przeniesieniem autorskich praw majątkowych lub
  • udzieleniem licencji do jednokrotnego wykorzystania

Wnioskodawca ma prawo ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8%.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że jak wynika z ww. art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT stawka podatku VAT 8% może być stosowana wyłącznie do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, iż skoro opisane we wniosku projekty architektoniczne Wnioskodawca wykonuje jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i przedmiotem umowy jest przekazanie praw autorskich do tych projektów lub udzielenie licencji do praw autorskich to czynność ta, a w szczególności wynagrodzenie otrzymywane (w formie honorarium) za sporządzenie przedmiotowych projektów architektonicznych, podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 i poz. 181 załącznika nr 3 do ww. ustawy o VAT.

W konsekwencji powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga także jak na fakturze VAT należy wykazać podstawę prawną zastosowania stawki podatku VAT innej niż 23% w sytuacji, gdy w załączniku nr 3 do ustawy w poz. 181 nie wykazano numeru PKWiU.

Odnosząc się do powyższego należy na wstępie wskazać, że od dnia 1 stycznia 2014r. zasady fakturowania, obowiązujące na gruncie ustawy o VAT, regulują przepisy Działu XI „Dokumentacja” Rozdział 1 „Faktury”.

I tak, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Natomiast, w myśl art. art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem;
  16. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”;
  17. w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
  18. w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
  19. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
    1. przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
    2. przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
    3. innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;
  20. w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
  21. w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;
  22. w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
    1. przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
    2. liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
  23. w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
  24. w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
    1. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
    2. numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Podkreślenia wymaga, że w systemie podatku od towarów i usług faktury są dokumentami sformalizowanymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktury winny zatem odzwierciedlać faktycznie dokonane transakcje pomiędzy prawidłowo oznaczonymi podmiotami gospodarczymi. Obligatoryjne elementy jakie musi zawierać faktura ustawodawca wymienił w cyt. wyżej art. 106e ustawy.

Zauważa się, że jak wynika z wyżej wymienionego przepisu, nie stawia on wymogu aby w przypadku zastosowania obniżonej stawki podatku VAT należało wskazać podstawę prawną zastosowania takiej obniżonej stawki. Zgodnie z ww. przepisem, w szczególności z pkt 19 tego przepisu, wymóg powołania na fakturze podstawy prawnej dotyczy tylko przypadku gdy faktura dokumentuje towary lub usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem. Taką podstawą prawną, ma być przede wszystkim przepis ustawy o VAT, przepis dyrektywy 2006/112/WE, ale można także wykazać symbol PKWiU danego towaru lub usługi.

Tut. Organ pragnie w tym miejscu wskazać, że nie ma przeszkód aby na fakturze zawarte były również inne niż wymienione w art. 106e ustawy informacje, tj. np. powołanie przepisu na podstawie którego stosuje się stawkę podatku VAT obniżoną. Nie ma jednak co do tego obowiązku.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 uznano za prawidłowe, gdyż mimo, że nie jest obligatoryjne wskazywanie na fakturze podstawy prawnej zastosowania obniżonej stawki podatku, to jednak nie ma przeszkód prawnych aby taką informację zawrzeć w treści faktury.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że zmiana któregokolwiek z elementów opisu przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.