1061-IPTPP3.4512.518.2016.2.IŻ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
  • stawka podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła w bryle lub na bryle budynku mieszkalnego
  • stawka podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła poza bryłą budynku mieszkalnego
  • stawka podatku VAT dla usługi przeglądu, naprawy, uruchomienia instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych
  • stawka podatku VAT dla usługi montażu kotłów grzewczych wraz z dostawą urządzeń w bryle budynku mieszkalnego
  • stawka podatku VAT dla usługi częściowego montażu instalacji grzewczych bez dostawy urządzeń w bryle budynku mieszkalnego
  • INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

    Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2016 r. (data wpływu 23 września 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2016 r. (data wpływu 14 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła w bryle lub na bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła poza bryłą budynku mieszkalnego – jest nieprawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi przeglądu, naprawy, uruchomienia instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych– jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu kotłów grzewczych wraz z dostawą urządzeń w bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi częściowego montażu instalacji grzewczych bez dostawy urządzeń w bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe.

    UZASADNIENIE

    W dniu 23 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła w bryle lub na bryle budynku mieszkalnego,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła poza bryłą budynku mieszkalnego,
    • stawki podatku VAT dla usługi przeglądu, naprawy, uruchomienia instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu kotłów grzewczych wraz z dostawą urządzeń w/na bryle budynku mieszkalnego,
    • stawki podatku VAT dla usługi częściowego montażu instalacji grzewczych bez dostawy urządzeń w/na bryle budynku mieszkalnego.

    Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 listopada 2016 r. w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego.

    We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

    1.

    ... Sp. z o.o. prowadzi działalność handlowo-usługową polegającą m.in. na wykonywaniu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz montażu gruntowych pomp ciepła w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym.

    Systemy produkujące prąd oparte na ogniwach fotowoltaicznych składają się z elementów umiejscowionych wewnątrz budynku oraz z ogniw fotowoltaicznych montowanych na zewnątrz - na dachu budynku, na specjalnych konstrukcjach lub na innych budynkach (garaż, wiata itp.) znajdujących się na działce inwestora. Wszystkie elementy połączone są instalacją elektryczną i stanowią integralną całość, której poszczególne elementy nie mogą funkcjonować oddzielnie.

    Spółka wykonuje również instalacje grzewcze oparte na kolektorach słonecznych, z których pobierana jest energia cieplna wykorzystywana do podgrzewania wody użytkowej oraz wspomagania ogrzewania pomieszczeń wewnątrz budynku mieszkalnego. Kolektory słoneczne umieszczane są zazwyczaj na dachu budynku mieszkalnego, ale także poza bryłą budynku, na działce inwestora. W tym przypadku również instalacja stanowi integralną całość, w której poszczególne urządzenia nie mogą funkcjonować samodzielnie.

    Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku wykonywanych przez Spółkę usług montażu gruntowych pomp ciepła. Pompa ciepła znajduje się w budynku mieszkalnym o powierzchni użytkowej do 300 m2, natomiast druga część instalacji (źródło dolne) zamontowana jest w gruncie, na odpowiedniej głębokości. Całość stanowi instalację działającą jako integralna całość. W celu wykonania wyżej wymienionych prac instalacyjnych (wewnątrz budynku mieszkalnego o pow. użytkowej do 300 m2 oraz poza nim), Spółka zakupuje u zewnętrznych dostawców materiały lub usługi (specjalistycznych podwykonawców) opodatkowane stawką 23% podatku VAT. Niezależnie od sposobu montażu poszczególnych urządzeń i wykonywanych usług, wszystkie wykorzystywane materiały i wykonywane usługi stanowią jedną usługę montażu jednolitej i kompleksowej instalacji. Nie ma możliwości rozgraniczenia części materiałów lub usług wykorzystywanych wewnątrz budynku oraz poza jego obrębem, gdyż stanowią one całość danej instalacji.

    W związku z powyższym Spółka uważa, że do wszystkich opisanych powyżej usług, wykonywanych w budynkach mieszkalnych o pow. użytkowej do 300 m2, bez względu na częściowy ich montaż zarówno wewnątrz budynku, jak i poza jego obrębem, Spółka ma prawo stosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

    2.

    Kolejnym rodzajem usług świadczonych przez Spółkę są usługi związane z przeglądem, naprawą, bądź uruchomieniem urządzeń wchodzących w skład istniejących instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym. Prace te mają na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku i, zdaniem Spółki, spełniają warunki określone w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych. W związku z tym, jeżeli wartość materiałów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy, usługi te mogą być opodatkowane obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

    3.

    Spółka świadczy również usługi związane z montażem kotłów grzewczych wykonywane w budynkach mieszkalnych o pow. użytkowej do 300 m2. W większości przypadków Spółka świadczy kompleksową usługę dostawy kotła wraz z jego pełnym montażem i uruchomieniem. Zdarza się jednak, że klient zamawia usługę dostawy kotła z „częściowym” montażem, polegającym na:

    1. przytwierdzeniu urządzenia do elementów konstrukcyjnych budynku;
    2. przytwierdzeniu urządzenia do elementów konstrukcyjnych budynku oraz podłączeniu go do tylko niektórych instalacji (np. tylko gazowej).

    Zdaniem Spółki usługi te (oba powyższe przypadki) spełniają warunki art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i można do ich sprzedaży zastosować stawkę VAT w wysokości 8 %.

    4.

    Kolejnym rodzajem usług świadczonych przez Spółkę są usługi związane z „częściowym” montażem urządzeń wchodzących w skład nowopowstających instalacji grzewczych, bez dostawy urządzeń, w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym. Usługi te polegają na podłączeniu urządzenia do mediów - wszystkich, bądź tylko niektórych - albo tylko na uruchomieniu urządzenia. Usługi te są niezbędne do tego aby instalacje grzewcze będące częścią budynku mieszkalnego, mogły zacząć działać. Usługi te są świadczone wewnątrz budynków lub lokali mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym i zdaniem Spółki, spełniają warunki art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, można zatem do ich sprzedaży zastosować stawkę VAT w wysokości 8%.

    W uzupełnieniu wniosku z dnia 9 listopada 2016 r. Wnioskodawca wskazał:

    Ad 1

    Budynki mieszkalne, z którymi związane będą usługi wymienione w pkt 1 zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

    Usługi wymienione w pkt 1 będą wykonywane w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

    Budynki mieszkalne z którymi są/będą związane usługi wymienione w pkt 1 są sklasyfikowane (PKOB) w dziale 11 i grapach 111 i 112.

    Powierzchnia budynków mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 1 nie przekraczają 300 m2.

    Powierzchnia lokali mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 1 nie przekraczają 150 m2.

    Dalej Wnioskodawca przedstawił informacje zawarte we wniosku z dnia 19 września 2016 r. oznaczone jako punkt 1).

    Ad 2

    Budynki mieszkalne, z którymi związane będą usługi wymienione w pkt 2 zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

    Usługi wymienione w pkt 2 związane z przeglądem, naprawą, bądź uruchomieniem urządzeń wchodzących w skład istniejących instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym nie będą wykonywane w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mewa w art. 41 ust 12 ustawy. Prace te mają na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku i zdaniem Spółki, spełniają warunki określone w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych. W związku z tym, jeżeli wartość materiałów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy, usługi te mogą by opodatkowane obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

    Budynki mieszkalne z którymi są/będą związane usługi wymienione w pkt 2 są sklasyfikowane (PKOB) w dziale 11 i grupach 111 i 112.

    Powierzchnia budynków mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 2 nie przekraczają 300 m2.

    Powierzchnia lokali mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 2 nie przekraczają 150 m2.

    Wykonywane usługi wymienione w pkt 2 odbywają się/będą się odbywać w/na bryle budynku.

    Ad 3

    Budynki mieszkalne, z którymi związane będą usługi wymienione w pkt 3 zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

    Usługi wymienione w pkt 3 będą wykonywane w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust 12 ustawy.

    Budynki mieszkalne z którymi są/będą związane usługi wymienione w pkt 3 są sklasyfikowane (PKOB) w dziale 11 i grupach 111 i 112.

    Powierzchnia budynków mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 3 nie przekraczają 300 m2.

    Powierzchnia lokali mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt III nie przekraczają 150 m2.

    Wykonywane usługi wymienione w pkt 3 odbywają się/będą się odbywać w/na bryle budynku.

    Ad 4

    Budynki mieszkalne, z którymi związane będą usługi wymienione w pkt 4 zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

    Usługi wymienione w pkt 4 będą wykonywane w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

    Budynki mieszkalne z którymi są/będą związane usługi wymienione w pkt 4 są sklasyfikowane (PKOB) w dziale 11 i grupach 111 i 112.

    Powierzchnia budynków mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 4 nie przekraczają 300 m2.

    Powierzchnia lokali mieszkalnych, w/na których są/będą wykonywane usługi wymienione w pkt 4 nie przekraczają 150 m2.

    Wykonywane usługi wymienione w pkt 4 odbywają się/będą się odbywać w/na bryle budynku.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

    Czy w przypadkach opisanych w punktach od 1 do 4 niniejszego wniosku Spółka ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8%?

    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadkach opisanych w punktach od 1 do 4 niniejszego wniosku, Spółka ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest w zakresie:
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła w bryle lub na bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła poza bryłą budynku mieszkalnego – jest nieprawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi przeglądu, naprawy, uruchomienia instalacji grzewczych i wentylacyjnych w budynkach mieszkalnych – jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi montażu kotłów grzewczych wraz z dostawą urządzeń w bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe,
    • stawki podatku VAT dla usługi częściowego montażu instalacji grzewczych bez dostawy urządzeń w bryle budynku mieszkalnego – jest prawidłowe.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

    Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

    Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

    Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

    Stosowanie jednak do treści art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%, z zastrzeżeniem art. 146f.

    W oparciu o art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

    Na podstawie art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

    Na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

    Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

    1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
    2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

    W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwaną dalej „ustawą” obniża się do wysokości 8% dla:

    1. towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia;
    2. robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
    3. robót konserwacyjnych dotyczących:
      1. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
      2. lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
      -w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

    Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 3 ust. 2 ww. rozporządzenia).

    Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy (§ 3 ust. 3 ww. rozporządzenia).

    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego oraz do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

    Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

    W myśl art. 3 pkt 7 cyt. wyżej ustawy przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

    Zgodnie z art. 3 pkt 7a ww. ustawy przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

    Natomiast przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ww. ustawy).

    W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

    Pojęcie „modernizacja” - według słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2) - oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

    W świetle art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. Nr 223, poz. 1459 z późn. zm.) przez przedsięwzięcie termomodernizacyjne rozumie się przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest:

    • ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
    • ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
    • wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
    • całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

    W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne. Istotą remontu są więc wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy w istniejącym obiekcie budowlanym lub lokalu mieszkalnym.

    Modernizacja to „unowocześnienie i usprawnienie czegoś” – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

    Natomiast „naprawa” – według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 504, kol. 2) – oznacza doprowadzenie czegoś do stanu używalności, do porządku, usunięcie w czymś usterek, uszkodzeń: naprawienie, reperacja, remont.

    Zgodnie z powołaną wyżej definicją zawartą w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r., przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

    W tym miejscu wskazać należy, że ww. definicję ustawodawca wprowadził w celu odróżnienia robót konserwacyjnych od remontu. Przez roboty konserwacyjne rozumie się bowiem roboty, które nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mają na celu utrzymanie instalacji w dobrym stanie, w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się czy też zniszczeniem i dla utrzymania jej w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem. Tak więc konserwacją będą prace wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont.

    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że zastosowanie preferencyjnej 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT dotyczy:

    • dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części, oraz robót konserwacyjnych, jednakże budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z powyższych przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku (art. 41 ust. 12 ustawy o VAT lub § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r.),
    • robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, w zakresie w jakim roboty te nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2 (§ 3 ust. 1 rozporządzenia), przy czym wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia tych robót nie może przekroczyć 50% tej podstawy (§ 3 ust. 1 pkt 3a w zw. z § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r.).

    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

    Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

    Natomiast budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

    Wg podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.

    Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:

    • Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,
    • Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,
    • Budynki zbiorowego zamieszkania - 113.

    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

    Z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

    W myśl art. 3 ww. ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o:

    • budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6),
    • robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7).

    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

    Natomiast w przypadku budownictwa nieobjętego społecznym programem mieszkaniowym (budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2), preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

    Z uregulowań zawartych w ustawie Prawo budowlane, wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

    Stwierdzić należy, że w powyższej definicji budynku nie mieszczą się elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Oznacza to, że stawka preferencyjna, przewidziana ww. przepisami art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy, dotyczy czynności tam wymienionych wykonywanych wyłącznie w budynkach, rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi w bryle budynku instalacjami i urządzeniami technicznymi. Stawki tej ustawodawca nie przewidział dla ww. czynności wykonywanych poza tymi obiektami, w tym również dotyczących elementów infrastruktury budowlanej.

    Do pozostałych usług, wykonywanych poza bryłą budynku zastosowanie ma podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.

    Powyższe potwierdzają przepisy art. 146 ust. 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę w wysokości 7% VAT stosowało się m.in. w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

    Ustawodawca nie zrezygnował z posługiwania się w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług pojęciem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, gdyż art. 146 ustawy nie został uchylony, a zawarte w nim definicje stanowią nadal obowiązujący tekst ustawy. Jednakże przewidziana na jego podstawie możliwość stosowania obniżonej do 7% stawki dla tego typu robót, ustała z dniem 1 stycznia 2008 r.

    W myśl art. 146 ust. 2 ustawy, przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

    Stawka obniżona nie obejmuje usług związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu.

    Zgodnie z definicją zawartą w art. 146 ust. 3 ustawy przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu należy rozumieć:

    1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
    2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
    3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

    -jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że od dnia 1 stycznia 2008 r. nastąpiła zmiana przepisów prawa w zakresie opodatkowania infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Zmieniono stan prawny wynikający z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w ramach którego budownictwo mieszkaniowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą podlegało opodatkowaniu obniżoną stawką w wysokości 7% VAT.

    Aktualnie, obniżoną stawkę w wysokości 8% VAT stosuje się do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, wykonywanych w obiektach budowlanych lub w ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz do robót konserwacyjnych zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2, pkt 3 ww. rozporządzenia. Natomiast infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu opodatkowana jest podstawową stawką podatku w wysokości 23% VAT.

    Dokonując analizy powyższych przepisów, należy wskazać, iż przystępując do Unii Europejskiej Polska w Traktacie akcesyjnym na okres przejściowy uzyskała odstępstwa od zasad określonych w art. 12 ust. 3 lit. a) VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku - 77/338/EWG (Dz. U. L 145/1 z 13 czerwca 1977 r. ze zm., dalej „VI Dyrektywa”). Zgodnie bowiem z załącznikiem XII pkt 1 Traktatu podpisanego w Atenach 16 kwietnia 2003 r. pomiędzy Państwami Członkowskimi a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii i Republiką Słowacką o przystąpieniu tych państw do Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), w drodze odstępstwa od artykułu 12 ust. 3 lit. a) VI Dyrektywy, tj. od zasady stosowania stawki podstawowej, Polska mogła utrzymać do dnia 31 grudnia 2007 r. obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej, nie mniejszą niż 7%, na dostawę usług budowy, remontu i modernizacji budynków mieszkalnych, nieświadczonych w ramach programu o charakterze socjalnym, z wyłączeniem materiałów budowlanych oraz na dostawę budynków mieszkalnych przed pierwszym zasiedleniem, w rozumieniu art. 4 ust. 3 lit. a) VI Dyrektywy. Przepis ten zezwalał więc Polsce w okresie przejściowym na utrzymanie obniżonej stawki podatku w dwóch przypadkach: 1) na dostawę usług budowy, remontu i modernizacji budynków mieszkalnych w przypadku, gdy usługi te nie były świadczone w ramach programu o charakterze socjalnym (obniżona stawka podatku nie obejmowała przy tym materiałów budowlanych), 2) na dostawę budynków mieszkalnych lub części budynków mieszkalnych przed pierwszym zasiedleniem.

    Korzystając z uzyskanego odstępstwa, w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy postanowiono, że w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

    Z dniem 31 grudnia 2007 r. skończył się, wynegocjowany przez Polskę przed akcesją, okres przejściowy na stosowanie 7% stawki VAT do robót budowlano-montażowych, remontów i konserwacji związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą oraz obiektów budownictwa mieszkaniowego i ich części. Od 1 stycznia 2008 r. Polska została zobowiązana do zastosowania w regulacjach krajowych, dotyczących opodatkowania budownictwa mieszkaniowego, unormowań wynikających z Dyrektywy 2006/112/ WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), która zastąpiła VI Dyrektywę VAT. Unormowania zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE umożliwiają wprowadzenie obniżonej stawki podatku od towarów i usług jedynie do dostawy, budowy, remontu lub przebudowy budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej (poz. 10 do zał. III do Dyrektywy 112).

    W celu zatem utrzymania od 1 stycznia 2008 r. stawki 7% w budownictwie mieszkaniowym, w ustawie z 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177 poz. 1468 ze zm.) ustanowione zostały przepisy art. 41 ust. 12 – 12c ustawy, dotyczące budownictwa społecznego, umożliwiające stosowanie stawki obniżonej do dostawy, budowy, remontu i przebudowy budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

    Z analizy przepisów art. 41 ust. 12 – 12c ustawy niewątpliwie wynika, że nie obejmują one swoją treścią robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu w rozumieniu art. 146 ust. 3 ustawy, skoro odnoszą się one do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy jedynie obiektów budowlanych (ich części), w rozumieniu art. 41 ust. 12a, z jednoczesnym wyłączeniem przedmiotowym części tych obiektów, określonym w art. 41 ust. 12b ustawy.

    W dniu 4 grudnia 2007 r. Polska uzyskała zgodę Rady Europy na przedłużenie do końca 2010 r. stosowania preferencyjnej stawki (7%) podatku VAT w budownictwie mieszkaniowym, w zakresie wykraczającym poza możliwość stosowania stawki obniżonej do dostawy, budowy, remontu i przebudowy budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej, przyjętej w ustawie w ramach jej nowelizacji z 19 października 2007 r. (art. 41 ust. 12 – 12c ustawy).

    Ustalenia te znalazły konkretyzację w Dyrektywie Rady 2007/75/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. zmieniającej Dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do niektórych przepisów tymczasowych dotyczących stawek podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 346/13).

    Uwzględniając powołane przepisy, od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawodawca przewidział możliwość zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług w odniesieniu do wyszczególnionych w ustawie i przepisach wykonawczych usług budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji przebudowy obiektów budowlanych lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

    Z treści znowelizowanych przepisów wynika więc, że preferencyjna, 8% stawka podatku nie dotyczy budowy, remontów i konserwacji wykonywanych poza obiektem budowlanym, a więc poza bryłą budynku będącego obiektem budownictwa mieszkaniowego, a także obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu.

    Ponadto, należy uwzględnić fakt, że ustawodawca w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, definiując zakres korzystających z obniżonej stawki podatku prac budowlanych, wskazał, że stawką tą są objęte roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, i tym samym dokonał, w sposób jednoznaczny, rozróżnienia robót związanych z budownictwem mieszkaniowym od robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą temu budownictwu.

    Zatem obniżoną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się do czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, wykonywanych w obiektach budowlanych lub w ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Natomiast infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu opodatkowana jest podstawową stawką podatku w wysokości 23% VAT.

    Z analizy powyższych przepisów, a w szczególności art. 146 ust. 3 pkt 1 ustawy, który w dalszym ciągu pozostaje w obrocie prawnym, wynika, że instalacje fotowoltaiczne, instalacje kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła montowane na nieruchomościach np. na garażu, na wiacie, budynku gospodarczym lub stelażu w ogrodzie (tj. poza bryłą Budynku Mieszkalnego), należy zaliczyć do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, w rozumieniu powyższego przepisu.

    Zatem stwierdzić należy, iż montaż instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła na nieruchomościach np. na garażu, na wiacie, na specjalnej konstrukcji (tj. poza bryłą Budynku Mieszkalnego) będzie się odbywał na zewnątrz budynku mieszkalnego i będzie stanowił infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w art. 146 ustawy, dla której obecnie nie ma zastosowania preferencyjna 8% stawka podatku od towarów i usług. Wobec powyższego zastosowanie będzie miała podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.

    Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy realizacja inwestycji w zakresie instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła odbywa się w całości w/na budynkach mieszkalnych mieszkańców i wykonana jest w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków, których powierzchnia nie przekracza 300 m2, zastosowanie znajdzie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

    W przypadku montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła w/lub na budynkach mieszkalnych, w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków, tj. czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, a przedmiotowe budynki mieszkalne będą zaliczane do budynków mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni użytkowej przekraczającej 300 m2, to preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Natomiast w stosunku do pozostałej części podstawy opodatkowania odpowiadającej części przekraczającej udział powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, należy zastosować stawkę podatku 23%, stosownie do art. 41 ust. 12c ustawy.

    W związku z powyższym w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

    Z kolei w sytuacji montażu instalacji fotowoltaicznych, instalacji kolektorów słonecznych oraz gruntowych pomp ciepła poza budynkiem (tj. na garażu, na wiacie, na specjalnych konstrukcjach), pomimo, że stanowią integralną całość, w której poszczególne urządzenia nie mogą funkcjonować samodzielnie, to czynności te będą podlegać opodatkowaniu stawką 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

    W związku z powyższym oceniając stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać je za nieprawidłowe.

    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania 8% stawki podatku VAT do usług przeglądu, naprawy bądź uruchomienia urządzeń wchodzących w skład instalacji grzewczych, nie wykonywanych w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12 ustawy oraz spełniających warunki określone w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r.

    Jak wskazał Wnioskodawca, będące przedmiotem pytania usługi przeglądu, naprawy bądź uruchomienia urządzeń wchodzących w skład instalacji grzewczych spełniają warunki określone w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności i powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że do przedmiotowych usług przeglądu, naprawy bądź uruchomienia urządzeń wchodzących w skład instalacji grzewczych znajdzie zastosowanie opodatkowanie obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8%.

    W związku z powyższym oceniając stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać je za prawidłowe.

    W kwestii świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z montażem kotłów grzewczych wykonywanych w budynkach mieszkalnych o pow. użytkowej do 300 m2. Należy zauważyć, że sama usługa montażu czy też instalacji poszczególnych towarów nie może być traktowana jako budowa, remont, modernizacja, czy też termomodernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których powstaje bądź podnosi się czy też przywraca poprzedni stan techniczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, można usługę tę traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub termomodernizacji, o których mowa w ustawie.

    Biorąc pod uwagę cytowane powyżej definicje modernizacji oraz termomodernizacji, stwierdzić należy, iż instalowanie sprzętu i uruchomienie systemu, w ocenie tut. Organu zakwalifikować należy jako szczególną formę modernizacji o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, gdyż wykonanie takich prac przyczynia się do trwałego ulepszenia czy też podniesienia wartości użytkowej budynków.

    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że czynności będące przedmiotem wniosku, polegające na świadczeniu usług związanych z montażem kotłów grzewczych wraz z dostawą urządzeń w bryle budynku mieszkalnego oraz usług częściowego montażu instalacji grzewczych bez dostawy urządzeń w bryle budynku mieszkalnego wykonywane w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w ramach ich budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy, korzystać będą z preferencyjnej stawki podatku 8%, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

    W związku z powyższym oceniając stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać je za prawidłowe.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

    Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.