0114-KDIP4.4012.430.2018.3.EK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zastosowanie obniżonej stawki podatku do sprzedaży produktów sklasyfikowanych pod PKWiU: 10.61.33.0, 10.52.10.0, 11.07.19.0.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.) uzupełnione pismem z dnia 5 września 2018 r. (data wpływu 7 września 2018 r. ) na wezwanie Organu z dnia 28 sierpnia 2018 r. (skutecznie doręczone dnia 31 sierpnia 2018 r.) oraz pismem z dnia 18 września 2018 r. (data wpływu 21 września 2018 r.) na wezwanie Organu z dnia 11 września 2018 r. (skutecznie doręczone 14 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 września 2018 r. (data wpływu 7 września 2018 r. ) na wezwanie Organu z dnia 28 sierpnia 2018 r. (skutecznie doręczone dnia 31 sierpnia 2018 r.) oraz pismem z dnia 18 września 2018 r. (data wpływu 21 września 2018 r.) na wezwanie Organu z dnia 11 września 2018 r. (skutecznie doręczone 14 września 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka (dalej: Zainteresowany lub Spółka) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski, polskim podatnikiem VAT czynnym. Zainteresowany m.in. zarządza centrami kinowymi w Polsce, w ramach których zlokalizowane są punkty gastronomiczne Spółki, gdzie sprzedawane są napoje i produkty spożywcze. Klientami Spółki są głównie osoby fizyczne (niestanowiące podmiotów / osób powiązanych z Zainteresowanym). Sprzedaż napojów i żywności w centrach kinowych jest realizowana przez Spółkę na wydzielonych stoiskach, w których dochodzi do przygotowania napojów i produktów spożywczych (na zlecenie / życzenie klientów), a następnie do ich wydania klientom. Przy stoiskach nie ma zaplecza kuchennego. Oferta produktów sprzedawanych na stoiskach gastronomicznych jest ograniczona i dobrana w ten sposób, aby przygotowanie do ich podania odbywało się na oczach klienta natychmiast lub w ciągu kilku chwil od złożenia zamówienia. W ofercie stoisk gastronomicznych znajdują się m.in. różnego rodzaju napoje, przekąski, jak również słodycze. Przygotowanie do podania może polegać przykładowo na napełnieniu kubków napojem czy umieszczenie przekąsek w pojemniku (wcześniej niektóre przekąski są przechowywane w większych podgrzewanych pojemnikach). Co istotne, Spółka nie zapewnia obsługi kelnerskiej ani dedykowanych miejsc przeznaczonych do spożycia wspomnianych produktów, do których podawane by były produkty spożywcze i napoje i w których mogłaby następować konsumpcja nabywanych produktów. Zarówno napoje, jak i produkty spożywcze są serwowane w jednorazowych, plastikowych bądź tekturowych naczyniach lub pojemnikach (lub bez dodatkowego pojemnika, jeśli są podawane w opakowaniu zapewnionym przez producenta - np. słodycze). Napoje i produkty żywnościowe sprzedawane na takich stoiskach są bezpośrednio gotowe do spożycia, co oznacza, że klienci kupując te produkty i napoje mogą niezwłocznie rozpocząć ich konsumpcję. Zwykle klienci kupując napoje i produkty spożywcze zabierają je ze sobą na salę kinową i spożywają je podczas seansu. W wybranych lokalizacjach możliwe jest udostępnienie klientom miejsca do siedzenia lub stolików, jednak zasadniczo nie są to miejsca dedykowane wyłącznie dla osób spożywających te produkty, a ogólnie dostępne dla osób przebywających na terenie kompleksu kinowego.

W tym kontekście Spółka podkreśla, że uzyskała indywidualną interpretację podatkową wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 12 września 2011 r., sygn. IPPP1-443-1039/11-2/PR, w której potwierdzono, że ten sposób sprzedaży napojów i produktów żywnościowych przez Spółkę, na potrzeby przyjęcia właściwego traktowania na gruncie podatku od towarów i usług (dalej: VAT), oznacza, iż Spółka dokonuje sprzedaży (dostawy) towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (innymi słowy, sprzedaż napojów i produktów żywnościowych w centrach kinowych jest traktowana jako dostawa towarów, a nie świadczenie usług przez Spółkę).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 września 2018 r. Spółka wskazała, że zgodnie z klasyfikacją statystyczną, wyroby wskazane we wniosku mogą być klasyfikowane m.in. pod poniższymi symbolami PKWiU z 2008 r.:

  • 10.61.33.0 Płatki śniadaniowe zbożowe oraz pozostałe wyroby z ziaren zbożowych
  • 10.52.10.0 Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne
  • 11.07.19.0 Pozostałe napoje bezalkoholowe.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 18 września 2018 r. Wnioskodawca wskazała, że produkty sklasyfikowane pod symbolem PKWIU 11.07.19.0 (pozostałe napoje bezalkoholowe) są niegazowanymi napojami, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, bądź zawierają tłuszcz mlekowy, a w ich przygotowaniu nie jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy możliwość zaklasyfikowania produktu spożywczego do jednego z grupować PKWiU wskazanych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT skutkuje możliwością zastosowania przez Spółkę stawki obniżonej 5% VAT do realizowanych przez Spółkę dostaw tego produktu w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym?

Możliwość zaklasyfikowania produktu spożywczego do jednego z grupować PKWiU wskazanych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT skutkuje możliwością zastosowania stawki obniżonej 5% VAT do realizowanych przez Spółkę dostaw tego produktu w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym.

UZASADNIENIE STANOWISKA ZAINTERESOWANEGO

Podstawy prawne

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) stawka podatku, co do zasady, wynosi 22% (jednak w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy o VAT stawka ta wynosi 23%).

Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku, co do zasady, wynosi 7%, (jednak w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r. na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy o VAT stawka ta wynosi 8%), natomiast na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT stawka podatku wynosi 5%.

Co szczególnie istotne, objaśnienia do załącznika nr 3 do ustawy o VAT zawierają zastrzeżenie o treści: „wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik”.

Jak stwierdza autor komentarza do ustawy o VAT: „z powyższego zastrzeżenia wynika zatem, że wolą ustawodawcy jest to, by pierwszeństwo zastosowania miały w kolejności: zwolnienie podatkowe, pierwsza stawka obniżona (5%), druga stawka obniżona (aktualnie 8%). Jeśli zatem dla danego towaru przewidziano stawkę obniżoną 5% oraz stawkę obniżoną 8%, to zastosowanie będzie miała stawka 5%.” (A. Bartosiewicz; VAT. Komentarz, wyd. XI; WKP 2017). Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 25 stycznia 2016 r. (sygn. ITPP1/4512-1112/15/BK): „w świetle objaśnienia nr 1 do powołanego wyżej załącznika nr 3 do ustawy, wykaz ten nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik. Zatem w odniesieniu do dostaw określonych kategorii książek, dla których mocą ww. przepisów przewidziano różne stawki, stosuje się regulacje korzystniejsze dla podatnika”.

Dodatkowo należy wskazać, że na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2017 r. poz. 839; dalej: Rozporządzenie w sprawie stawek VAT) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do tego rozporządzenia. Zaś w poz. 7 załącznika do Rozporządzenia w sprawie stawek VAT wymieniono usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

  1. napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
  2. napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
  3. napojów, przy przygotowywaniu których jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju,
  4. napojów bezalkoholowych gazowanych,
  5. wód mineralnych,
  6. innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności opodatkowanych, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Mając na uwadze, że we wskazanych powyżej załącznikach nr 3 i nr 10 do ustawy o VAT oraz załączniku do Rozporządzenia w sprawie stawek VAT powołano symbole Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU), określenie zakresu towarów bądź usług objętego tymi pozycjami powinno odbywać się przy zastosowaniu PKWiU (do 31 grudnia 2017 r. - PKWiU 2008; od 1 stycznia 2018 r. - PKWiU 2015), zgodnie z logiką i metodyką tej klasyfikacji.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że strukturyzując załącznik 3 do ustawy o VAT, ustawodawca wyraźnie wydzielił grupę towarów oraz grupę usług, dla których zastosowanie ma stawka 7% VAT (obecnie 8% VAT). Podobnego podziału dokonano w załączniku do Rozporządzenia w sprawie stawek VAT. Natomiast w tytule załącznika nr 10 do ustawy o VAT ustawodawca wyraźnie wskazał, że wykaz dotyczy jedynie towarów. W ocenie Zainteresowanego, przyjęcie takiej struktury oznacza, że dla prawidłowej klasyfikacji podatkowej i ustalenia właściwej stawki VAT podatnik powinien m.in. ocenić, czy dokonywana przez niego sprzedaż na ma charakter dostawy towarów, czy też świadczenia usług. W dalszej kolejności należy zweryfikować grupowanie PKWiU obejmujące towar lub usługę będącą przedmiotem sprzedaży.

Charakter sprzedaży dokonywanej przez Spółkę

Dla potrzeb opodatkowania VAT, sprzedaż produktów żywnościowych może być traktowana jako dostawa towarów bądź jako świadczenie usług, w zależności od okoliczności jakie towarzyszą takiej sprzedaży. W praktyce, docelowe traktowanie uzależnione jest od tego, czy podaniu produktów żywnościowych towarzyszą dodatkowe świadczenia (które „dominują” i są istotniejsze z perspektywy klienta niż sama sprzedaż produktów żywnościowych), czy też nie.

Takie stanowisko można wywieść z przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona) (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 77, str. 1 ze zm.). W art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia wskazano, że usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. A contrario, jeśli dostarczeniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów nie towarzyszą odpowiednie usługi wspomagające, to takie świadczenie stanowi dostawę towarów.

W przypadku Spółki (co potwierdza indywidualna interpretacja podatkowa uzyskana przez Spółkę, przywołana w opisie stanu faktycznego) sprzedaż produktów żywnościowych w punktach gastronomicznych zlokalizowanych w centrach kinowych powinna być klasyfikowana jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Wynika to głównie z faktu, że Spółka nie zapewnia obsługi kelnerskiej czy specjalnie dedykowanych miejsc restauracyjnych, w których mogłaby następować konsumpcja nabywanych produktów żywnościowych, nie serwuje produktów do stolików i podaje je w jednorazowych pojemnikach czy naczyniach. Zainteresowany nie posiada również zaplecza kuchennego.

Dla kompletności analizy Spółka pragnie również wskazać, iż znana jest jej praktyka organów statystycznych, które w podobnych sprawach, opierając się wyłącznie na metodyce dokonywania klasyfikacji statystycznej - całkowicie niezależnej od specyfiki podatkowej - uznają iż sprzedaż produktów żywnościowych przygotowywanych na życzenie klienta stanowi świadczenie usług gastronomicznych. Pomijając już nawet fakt, iż klasyfikacje wydawane przez organy statystyczne nie są aktami administracyjnymi o charakterze władczym, lecz stanowią wyłącznie opinie organów na temat klasyfikacji danej aktywności dla celów statystycznych, dla celów VAT kluczowe jest czy dane świadczenie spełnia definicję usługi, czy dostawy towarów określoną w oparciu o przepisy w zakresie VAT, niezależnie od klasyfikacji dokonanych dla celów statystycznych, na co dowodem jest uzyskana przez Spółkę interpretacja indywidualna.

W konsekwencji, sprzedaż dokonywana przez Spółkę powinna być traktowana jako dostawa towarów, a jej skutki dla VAT powinny być oceniane z uwzględnieniem przepisów szczególnych dedykowanych dla towarów będących przedmiotem tej sprzedaży.

Zastosowanie stawki obniżonej do sprzedaży towarów nadających się do konsumpcji

Skoro zatem Spółka oferując produkty nadające się do konsumpcji realizuje dla celów VAT dostawę towarów, w kolejnym kroku należy ocenić, czy dany produkt oferowany w danej placówce przez Spółkę znajduje się wśród towarów wymienionych w załącznikach do ustawy o VAT, w tym w szczególności w załączniku nr 3 lub 10 (wskazujących na towary opodatkowane odpowiednio według stawki 8% i 5% VAT).

Wśród towarów wymienionych w tych przepisach w ofercie Spółki już znajdują się, lub mogą się znaleźć towary objęte m.in. następującymi grupowaniami:

  • PKWiU 10.32 Soki z owoców i warzyw
  • PKWiU 10.61 Produkty przemiału zbóż w grupowaniu,
  • PKWiU ex. 10.71.12.0 Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni,
  • PKWiU 10.82.24.0 owoce, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem.

Z kolei wyłączeniu z zastosowania stawki obniżonej podlegają m.in. woda mineralna, napoje bezalkoholowe gazowane, czy napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 1,2% (PKWiU ex 56 jest co do zasady objęta obniżoną stawką VAT).

Osobnemu rozważaniu podlegać może również potencjalne zakwalifikowanie wybranych towarów z oferty Spółki do PKWiU ex 10.85.1 Gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2% (objęte opodatkowaniem wedle stawki 5% VAT). Taka możliwość została jednak zweryfikowana i oceniona przez Ministra Finansów w wydanej dnia 22 czerwca 2016 r. interpretacji ogólnej nr PT1.050.3.2016.156 (dalej: Interpretacja ogólna), która w ocenie Spółki wymaga dodatkowej analizy, gdyż jej prawidłowe zinterpretowanie może rzutować na sposób opodatkowania towarów, o których mowa w niniejszym wniosku.

Interpretacja ogólna w przedmiocie dań i posiłków gotowych

W Interpretacji ogólnej Minister Finansów stwierdził, że posiłki sprzedawane przez różnego rodzaju placówki gastronomiczne, które są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji, nie mogą korzystać z 5% stawki VAT na podstawie art. 41 ust. 2a w związku z poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy o VAT, ponieważ nie są klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 10.85.1 Gotowe posiłki i dania. W szczególności Minister uznał, że sprzedaż produktów w pełni przyrządzonych i serwowanych jako posiłek gotowy do bezpośredniego spożycia wyklucza możliwość dokonania takiej klasyfikacji. Minister Finansów stwierdził jednocześnie, że produkty takie, co do zasady, są opodatkowane 8% stawką podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 7 załącznika do rozporządzenia w sprawie stawek VAT -tj. korzystają ze stawki 8% VAT przewidzianej dla usług związanych z wyżywieniem (z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w tej pozycji załącznika, do których ma zastosowanie podstawowa stawka podatku, której wysokość do 31 grudnia 2018 r. wynosi 23%).

Minister podkreślił ponadto, że zatytułowanie w załączniku do Rozporządzenia w sprawie stawek VAT grupy towarów/usług objętych stawką obniżoną jako: „III Usługi” nie oznacza, że ze stawki obniżonej nie może korzystać sprzedaż posiłków i dań klasyfikowanych na gruncie orzecznictwa TSUE jako dostawa towarów. Zatytułowanie tej grupy w ten sposób stanowi konsekwencję wyznaczenia zakresu stosowania obniżonej stawki przy zastosowaniu klasyfikacji statystycznej PKWiU i objęcia stawką obniżoną czynności uznanych przez tę klasyfikację za usługi (poz. 7 — 12 załącznika do Rozporządzenia w sprawie stawek VAT) oraz ujęcia w tym załączniku usług w rozumieniu orzecznictwa TSUE (poz. 13-14 załącznika do rozporządzenia w sprawie stawek VAT). Innymi słowy, Minister Finansów zakwestionował możliwość zaklasyfikowania omawianych przez siebie produktów jako dania gotowe, zezwolił jednak jednocześnie na objęcie ich niższą, 8% stawką VAT, na bazie przepisu Rozporządzenia obejmującego wydanie takich towarów w ramach prowadzonej przez podatnika działalności związanej z szeroko pojętym wyżywieniem.

Analizując zakres zastosowania odpowiedniej stawki VAT dla kategorii produktów mieszczących się w klasie PKWiU 10.85 Gotowe posiłki i dania, Minister zwrócił uwagę, iż obejmuje ona produkcję gotowych (tj. przygotowanych, przyprawionych i ugotowanych) posiłków i dań, składających się co najmniej z dwóch różnych składników (z wyłączeniem przypraw itp.), mrożonych, w puszkach, słoikach, pakowanych próżniowo lub przy pomocy innych technologii, które zwykle są pakowane i etykietowane z przeznaczeniem na sprzedaż.

1 § 21Podkreślając powyższe Minister stwierdził, że posiłki sprzedawane przez różnego rodzaju placówki gastronomiczne, które są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji, nie mogą korzystać z 5% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2a w związku z poz. 28 załącznika nr 10 do ustawy o VAT, ponieważ nie są klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 10.85.1. W ocenie Spółki oznacza to, iż jedynie, że wymienione w Interpretacji ogólnej towary nie mieszczą się w jednym wybranym grupowaniu PKWiU, które mylnie stosowane było - wedle obserwacji Ministerstwa - przez wielu podatników jako podstawa do zastosowania stawki 5% VAT.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie produkty nadające się do spożycia, powinny w świetle Interpretacji ogólnej podlegać opodatkowaniu według stawki 8% właściwej dla usług związanych z wyżywieniem (z wyjątkami dotyczącymi wymienionych w Rozporządzeniu napojów). Jeżeli bowiem podatnik jest w stanie wykazać, iż dany produkt objęty jest grupowaniem PKWiU, dla którego to grupowania przepisy o VAT wskazują inną, szczególnie niższą, stawkę VAT, to produkt taki może podlegać opodatkowaniu według bardziej preferencyjnych zasad.

Opodatkowanie produktów oferowanych przez Spółkę

Jak wskazano w stanie faktycznym, Zainteresowany oferuje klientom sprzedaż na stoiskach gastronomicznych produktów spożywczych, które zasadniczo są gotowe do natychmiastowej konsumpcji. Oferta gastronomiczna obejmuje m.in. różnorodne przekąski, słodycze oraz napoje.

W ślad za Interpretacją ogólną, nieprawidłowe byłoby zaklasyfikowanie powyższych produktów do dań i posiłków gotowych (PKWiU 10.85.1), choćby dlatego, iż przeznaczone są do bezpośredniej konsumpcji. Co więcej, również niektóre z produktów oferowanych przez Spółkę nie mogłyby zostać zaklasyfikowane do dań i posiłków gotowych również z innych powodów - np. nie składają się one z co najmniej dwóch różnych składników (z wyłączeniem przypraw itp ).

Na podstawie Interpretacji ogólnej należy wnioskować, iż - co do zasady - produkty nadające się do spożycia mogą korzystać z obniżonej stawki 8% VAT przewidzianej przez przepis podatkowy dla opodatkowania usług związanych z wyżywieniem. Przyjęcie innego stanowiska oznaczałoby, że setki produktów spożywczych nie wskazanych imiennie w stosownym załączniku do ustawy o VAT stanowiących powszechną ofertę punktów gastronomicznych, nie mogłyby korzystać z preferencyjnego opodatkowania VAT.

Przepisy o VAT umożliwiają natomiast zastosowanie stawki VAT najbardziej - w danym stanie prawnym - korzystnej. Z tego powodu na przykład, w przypadku towarów i usług wymienionych jednocześnie jako objętych stawką 8%, jak i 5%, zastosowanie powinna znaleźć stawka niższa. Konsekwentnie, możliwość zaklasyfikowania produktu spożywczego do innego grupowania PKWiU niż wskazane w Interpretacji ogólnej, a które wymienione zostało w załączniku nr 10 do ustawy o VAT, skutkuje możliwością zastosowania stawki obniżonej 5% VAT do realizowanych przez Spółkę dostaw.

Powyższe zostało potwierdzone np. w Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.538.2017.1.KO., wydanej dla podmiotu sprzedającego m.in. lody. Organ uznał, że „Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania sprzedaży lodów „na wynos”, mając na uwadze wskazaną przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego klasyfikację statystyczną oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że do dostawy lodów, w sytuacji gdy faktycznie, jak wskazał Wnioskodawca, mieszczą się one w ww. grupowaniu PKWiU 10.52.10.0. i nie zawierają produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, zastosowanie znajduje obniżona stawka podatku VAT w wysokości 5%- na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, w związku z poz. 21 załącznika nr 10 do tej ustawy".

W konsekwencji, w ocenie Spółki, możliwość zaklasyfikowania produktu spożywczego do jednego z grupowań PKWiU wskazanych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT skutkuje możliwością zastosowania stawki obniżonej 5% VAT do realizowanych przez Spółkę dostaw tego produktu w okolicznościach opisanych przez nią w stanie faktycznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację organ oparł się na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania czynności, a dla prawidłowego ich opodatkowania niezbędne jest ich zaklasyfikowanie do właściwego grupowania statystycznego, obowiązek ten spoczywa na Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji towarów dokonanej przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował towary będące przedmiotem wniosku do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wynika z treści § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.) do dnia 31 grudnia 2018 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

W tym miejscu należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (aktualnie 8%):

  • pod poz. 28 wymieniono PKWiU ex 10.5 – „Wyroby mleczarskie, z wyłączeniem kazeiny do produkcji regenerowanych włókien tekstylnych oraz kazeiny do stosowania w przemyśle innym niż produkujący żywność, pasze lub w przemyśle włókienniczym (PKWiU ex 10.51.53.0)”,
  • pod poz. 29 ustawodawca wymienił towary objęte symbolem PKWiU ex 10.61 o nazwie „Produkty przemiału zbóż”,
  • pod poz. 52 – „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje – PKWiU ex 11.07.19.0:
    • w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
    • zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju”.

Zgodnie z pkt 1 objaśnień do ww. załącznika nr 3, wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Jak wynika z art. 41 ust. 2a ustawy dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%”:

  • pod poz. 21 załącznika wskazano sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 10.5 – „Wyroby mleczarskie, z wyłączeniem kazeiny do produkcji regenerowanych włókien tekstylnych oraz kazeiny do stosowania w przemyśle innym niż produkujący żywność, pasze lub w przemyśle włókienniczym (PKWiU ex 10.51.53.0)”,
  • pod poz. 22 wymienione zostały towary zgrupowane pod symbolem PKWiU ex 10.61, tj. „Produkty przemiału zbóż, z wyłączeniem śruty”,
  • pod poz. 31 wymieniono towary mieszczące się pod symbolem PKWiU
    ex 11.07.19.0 - „Pozostałe napoje bezalkoholowe - wyłącznie niegazowane napoje:
    1. w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
    2. zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju”.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zatem umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru”. Wobec tego, wskazana w załączniku stawka podatku VAT dotyczy wyłącznie danego towaru z danego grupowania.

Jak już wyżej wskazano, z objaśnień do załącznika nr 3 do ustawy wynika, że wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 8% nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik. Oznacza to, że jeżeli dany towar (lub usługa) jest wymieniony w załączniku nr 3 jako opodatkowany stawką 8%, a jednocześnie został wymieniony w art. 43 ust. 1 ustawy jako zwolniony od podatku lub w załączniku nr 10, jako objęty opodatkowaniem stawką 5%  stosowanie stawki podatku z załącznika nr 3 (stawka 8%) do ustawy jest wyłączone na rzecz zwolnienia od podatku lub opodatkowania stawką 5%.

Jednocześnie, należy zauważyć, że w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2017 r., poz. 839, z późn. zm.) wskazano, że stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 7 załącznika do ww. rozporządzenia wymieniono usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

  1. napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
  2. napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
  3. napojów, przy przygotowywaniu których jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju,
  4. napojów bezalkoholowych gazowanych,
  5. wód mineralnych,
  6. innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski, polskim podatnikiem VAT czynnym. Zainteresowany m.in. zarządza centrami kinowymi w Polsce, w ramach których zlokalizowane są punkty gastronomiczne Spółki, gdzie sprzedawane są napoje i produkty spożywcze. Klientami Spółki są głównie osoby fizyczne (niestanowiące podmiotów / osób powiązanych z Zainteresowanym). Sprzedaż napojów i żywności w centrach kinowych jest realizowana przez Wnioskodawcę na wydzielonych stoiskach, w których dochodzi do przygotowania napojów i produktów spożywczych (na zlecenie / życzenie klientów), a następnie do ich wydania klientom. Przy stoiskach nie ma zaplecza kuchennego. Oferta produktów sprzedawanych na stoiskach gastronomicznych jest ograniczona i dobrana w ten sposób, aby przygotowanie do ich podania odbywało się na oczach klienta natychmiast lub w ciągu kilku chwil od złożenia zamówienia. W ofercie stoisk gastronomicznych znajdują się m.in. różnego rodzaju napoje, przekąski, jak również słodycze. Przygotowanie do podania może polegać przykładowo na napełnieniu kubków napojem czy umieszczenie przekąsek w pojemniku (wcześniej niektóre przekąski są przechowywane w większych podgrzewanych pojemnikach). Spółka nie zapewnia obsługi kelnerskiej ani dedykowanych miejsc przeznaczonych do spożycia wspomnianych produktów, do których podawane by były produkty spożywcze i napoje i w których mogłaby następować konsumpcja nabywanych produktów. Zarówno napoje, jak i produkty spożywcze są serwowane w jednorazowych, plastikowych bądź tekturowych naczyniach lub pojemnikach (lub bez dodatkowego pojemnika, jeśli są podawane w opakowaniu zapewnionym przez producenta - np. słodycze). Napoje i produkty żywnościowe sprzedawane na takich stoiskach są bezpośrednio gotowe do spożycia, co oznacza, że klienci kupując te produkty i napoje mogą niezwłocznie rozpocząć ich konsumpcję. Zwykle klienci kupując napoje i produkty spożywcze zabierają je ze sobą na salę kinową i spożywają je podczas seansu. W wybranych lokalizacjach możliwe jest udostępnienie klientom miejsca do siedzenia lub stolików, jednak zasadniczo nie są to miejsca dedykowane wyłącznie dla osób spożywających te produkty, a ogólnie dostępne dla osób przebywających na terenie kompleksu kinowego.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że zgodnie z klasyfikacją statystyczną, wyroby wskazane we wniosku mogą być klasyfikowane m.in. pod poniższymi symbolami PKWiU z 2008 r.:

  • 10.61.33.0 Płatki śniadaniowe zbożowe oraz pozostałe wyroby z ziaren zbożowych
  • 10.52.10.0 Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne
  • 11.07.19.0 Pozostałe napoje bezalkoholowe.

Produkty sklasyfikowane pod symbolem PKWIU 11.07.19.0 (pozostałe napoje bezalkoholowe) są niegazowanymi napojami, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, bądź zawierają tłuszcz mlekowy, a w ich przygotowaniu nie jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy możliwość zaklasyfikowania produktu spożywczego do jednego z grupowań PKWiU wskazanych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT skutkuje możliwością zastosowania przez Spółkę stawki obniżonej 5% VAT do realizowanych przez Spółkę dostaw tego produktu w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym.

Należy wskazać, że dla prawidłowego opodatkowania sprzedaży, kluczowe znaczenie ma rozstrzygnięcie czy w danym przypadku ma miejsce dostawa towarów czy też świadczenie usług oraz symbol statystyczny właściwy dla przedmiotu sprzedaży.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej usług restauracyjnych/gastronomicznych czy też usług związanych z wyżywieniem. Definicję usług restauracyjnych i cateringowych zawiera natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011, str. 1), dalej: rozporządzenie wykonawcze Rady, którego przepisy wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 65 rozporządzenia wykonawczego Rady).

Stosownie do art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2011. 77. 1), usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi, polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

Zgodnie zaś z ust. 2 ww. artykułu, za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających.

W oparciu o powyższe regulacje, a także uwzględniając dotychczasowy dorobek orzeczniczy Trybunału Sprawiedliwości UE (w szczególności wyrok z dnia 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, 501/09 i C-502/09 oraz z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie Faaborg-Gelting Linien C-231/94) wnioskować można, iż działalność restauracyjną zawsze charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.

W ww. wyroku w sprawie C-231/94 Trybunał orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie dalece przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach.

Przenosząc powołane przepisy prawa na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż oferowanych przez Wnioskodawcę produktów, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 10.61.33.0 - płatki śniadaniowe zbożowe oraz pozostałe wyroby z ziaren zbożowych, niebędące śrutą, 10.52.10.0 - lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne i 11.07.19.0 pozostałe napoje bezalkoholowe, gdzie napoje te są niegazowanymi napojami, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, bądź zawierają tłuszcz mlekowy, a w ich przygotowaniu nie jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, a ich sprzedaż, jak wynika z okoliczności sprawy, wykonywana jest bez obsługi kelnerskiej i innych usług wspomagających, które wskazywałyby na usługi restauracyjne i cateringowe, stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy i poz.21, 22 ,31 załącznika nr 10 do ustawy.

Tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że w przedstawionym stanie faktycznym wniosku zakwalifikowanie wymienionych produktów do odpowiedniego grupowania PKWIU wymienionego w załączniku 10 do ustawy skutkuje możliwością zastosowania stawki obniżonej 5% do realizowanych przez Spółkę dostaw tych produktów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności), udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku. Co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.