0114-KDIP4.4012.414.2018.2.AS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Stawka podatku VAT dla usług wstępu na zajęcia taneczne, zajęcia fitness lub zumby

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2018 r. (data wpływu 3 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wstępu na zajęcia taneczne, zajęcia fitness lub zumby – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wstępu na zajęcia taneczne, zajęcia fitness lub zumby.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi kursy tańca (cykliczne zajęcia taneczne), warsztaty taneczne, zajęcia fitness lub zumba. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca udostępnia swoim klientom sale, które są odpowiednio przystosowane i wyposażone do ćwiczenia tańca, uprawiania fitness, jak również zumby. Wnioskodawca zapewnia więc klientom szczególną atmosferę sprzyjającą zajęciom, w postaci doboru odpowiedniego podkładu muzycznego, nagłośnienia, odpowiedniego oświetlenia oraz właściwego wyposażenia sali tanecznej m.in. w lustra, drążki, platformy używane przy ćwiczeniach fitness, itp. W zależności od rodzaju zajęć (fitness, zumba, taniec) Wnioskodawca zapewnia również obecność na sali tańca tzw. instruktora.

Instruktor spełnia funkcję opiekuna sali oraz ćwiczących, w szczególności;

  • pilnuje przestrzegania przez ćwiczących regulaminu ćwiczeń,
  • dba o bezpieczeństwo ćwiczących,
  • dobiera odpowiedni dla danych zajęć, grupy i prezentowanych układów/kroków tańca repertuar muzyczny,
  • dba o odpowiednie do zajęć oświetlenie sali,
  • dba o odpowiednią temperaturę i wentylację na sali,
  • ma również prawo do sprawdzania listy obecności podczas zajęć.

Instruktor służy również pomocą przy objaśnieniu sposobu wykonywania niektórych kroków tanecznych lub układów fitness, zumby. W trakcie zajęć instruktor pokazuje więc jak należy wykonywać kroki taneczne, tłumaczy jak je wykonywać w sposób prawidłowy, doradza tańczącym, pokazuje jak wykonywać odpowiednie ćwiczenia i układy fitness i zumby, na bieżąco wskazuje na błędy popełniane przez uczestników zajęć. Możliwość korzystania z rad instruktora jest zawarta w cenie wejścia na salę taneczną. Oznacza to, że uczestnicy nie ponoszą dodatkowych kosztów związanych z obecnością instruktora na sali.

Warte podkreślenia jest to, że uczestnicy zajęć nie muszą wykonywać wyłącznie poleceń instruktora. Instruktor pokazuje kroki, figury, ćwiczenia, które następnie uczestnicy zajęć wykonują samodzielnie. Stopień uczestnictwa instruktora w objaśnianiu kroków, figur, czy ćwiczeń zależy również od stopnia zaawansowania uczestników. Występują ponadto takie rodzaje zajęć tzw. warsztaty, na których uczestnicy doskonalą swoje umiejętności poprzez taniec, na których rola instruktora sprowadza się praktycznie wyłącznie do opieki nad salą, ponieważ uczestnicy tańczą w zasadzie we własnym zakresie. Istnieją również takie zajęcia, które mają charakter bardziej towarzyski, na których uczestnicy mogą po prostu potańczyć i na których nie uczą się nowych kroków, czy figur.

Zajęcia prowadzone są na zróżnicowanych pod względem trudności poziomach, tj.: podstawowy, średniozaawansowany i zaawansowany. Warunkiem wstępu na zajęcia na poziomie średniozaawansowanym i zaawansowanym jest zgoda instruktora.

Warunkiem uczestnictwa w zajęciach jest akceptacja regulaminu zajęć przez uczestników. Regulamin kompleksowo określa zasady korzystania z sali oraz zasady uczestnictwa w zajęciach tanecznych, fitness lub zumby. Zgodnie ze wspomnianym regulaminem, uczestnicy mają prawo wstępu do szkoły tańca i uczestniczenia w prowadzonych na jej terenie zajęcia i w tym zakresie mogą:

  • korzystać z sali tanecznej, zgodnie z jej przeznaczeniem,
  • korzystać z rad instruktora prowadzącego zajęcia taneczne na danej sali tańca,
  • korzystać z całej dostępnej infrastruktury zapewnianej przez Wnioskodawcę, w tym z: szatni, pryszniców i toalet.

Z drugiej strony uczestnicy zobowiązani są m.in.:

  • do przestrzegania ogólnie przyjętych zasad kultury osobistej i nienaruszania godności osobistej innych uczestników;
  • do niewnoszenia na teren szkoły tańca przedmiotów wartościowych i podlegających łatwemu uszkodzeniu, jeśli nie jest to niezbędne do korzystania z usług Spółki; w przypadku konieczności przyniesienia ww. przedmiotów i pozostawienia ich poza miejscem zajęć uczestnik informuje o tym fakcie przedstawiciela szkoły;
  • do zmiany obuwia przed wejściem na salę.

Wejście na salę możliwe jest po uiszczeniu stosownej opłaty. W ramach określonego rodzaju karnetu, Wnioskodawca oferuje trzy rodzaje opłat w zależności od indywidualnych potrzeb klientów:

  • Karnet podstawowy - opłata za 1 wybrany kurs;
  • Karnet uniwersalny - opłata za określoną liczbę zajęć na dany okres czasu (do wykorzystania na określoną liczbę dowolnie wybranych zajęć w okresie 30 dni);
  • Karnet otwarty (OPEN) - możliwość uczestniczenia we wszystkich ogólnodostępnych kursach z oferty szkoły tańca.

W zajęciach mogą uczestniczyć również osoby, korzystające z kart należących do różnych programów lojalnościowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie przez Wnioskodawcę usług opisanych w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu stawką 8% VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi wstępu na teren prowadzonego obiektu oraz uczestniczenia w zajęciach grupowych (fitness, zumba, taniec) prowadzonych w specjalnie przygotowanych do tego salach, spełniają przesłanki uprawniające do objęcia ich obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy. Usługi te należy bowiem zakwalifikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Takie stanowisko potwierdzają następujących okoliczności

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które me stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będąca przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5 wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia, przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupować PKWIU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Zgodnie z art. 41 ust 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. z zastrzeżeniem art. 146f.

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%,
  2. stawka podatku o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7% (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r. 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” - bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in z rekreacją. Pozycje te dotyczą:

  • poz. 179 - usług związanych z działalnością obiektów sportowych - PKWiU 93.11.10.0,
  • poz. 182 - usług kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu:
    • na widowiska artystyczne włączając przedstawienia cyrkowe,
    • do obiektów kulturalnych
      bez względu na symbol PKWiU
  • poz. 183 - usług związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek parków rozrywki na dyskoteki, sale taneczne - bez względu na symbol PKWiU,
  • poz. 184 - usług bibliotek archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury - wyłącznie w zakresie wstępu - bez względu na symbol PKWiU.
  • poz. 185 - wstępu na imprezy sportowe - bez względu na symbol PKWiU,

Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „pozostałych usług związanych z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Zgodnie jednak z internetowym Słownikiem języka Polskiego „rekreacja” oznacza „różnorodne formy aktywności podejmowane poza obowiązkami codziennego życia dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań”. Podobnie zdefiniowano pojęcie „rekreacji” w „Słowniku wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem”, gdzie wskazano, iż oznacza ono: „odpoczynek, rozrywka wytchnienie” pochodzące od łac. recreatio „powrót do zdrowia” (tak Władysław Kopaliński w „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” wydanie nowe, poprawione, Warszawa 2003. s. 428).

Mając na uwadze przedstawione definicje oraz treść poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy - na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy - uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Dodatkowo, skoro ustawodawca używa określenia „rekreacja” – z istoty odwołującego się do aktywnego w niej uczestnictwa – błędem byłoby rozumienie usług rekreacyjnych jedynie jako uczestnictwa pasywnego (biernego).

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in. że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) me można kojarzyć tytko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię”- możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń, które wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię”, czy do parku rozrywki)

Pojęcie „Usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” może odnieść się do kart wstępu, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących w obiekcie, z którego można korzystać na podstawie ww. wstępu. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez dany obiekt, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi gastronomiczne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi trenera personalnego w przypadku siłowni, nie są objęte stawką obniżoną, lecz są opodatkowane stawką podstawową.

Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, to objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) mogą być zaliczone do tych usług.

W konsekwencji, na potrzeby stosowania art. 41 ust 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy należy uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu, w tym również oferowane przez Wnioskodawcę kursy tańca, zajęcia fitness czy zumby albo warsztaty taneczne. Wynika to z faktu, że zajęcia oferowane przez Wnioskodawcę zaspokajają dwojakiego rodzaju potrzeby uczestników, to jest (1) są formą aktywności fizycznej podnoszącą kondycję, korzystnie wpływającą na zdrowie i samopoczucie uczestników, jak również (2) są formą spędzania wolnego czasu, czyli mają charakter wypoczynku, relaksu, mają także wymiar towarzyski, szczególnie w zakresie kursów i warsztatów tanecznych.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma więc wątpliwości, że uczestnictwo w zajęciach świadczonych przez Wnioskodawcę ma dla uczestników na celu szeroko pojętą rekreację. Wnioskodawca zapewnia swoim klientom szczególną atmosferę sprzyjającą zajęciom, w postaci doboru odpowiedniego podkładu muzycznego, nagłośnienia, odpowiedniego oświetlenia oraz właściwego wyposażenia sali tanecznej m.in. w lustra, drążki, platformy używane przy Ćwiczeniach fitness, itp. W zależności od rodzaju zajęć (fitness, zumba, taniec) Wnioskodawca zapewnia również obecność na sali tańca tzw. instruktora, który pełni funkcję opiekuna sali oraz ćwiczących - pilnuje przestrzegania przez ćwiczących regulaminu ćwiczeń, dba o bezpieczeństwo ćwiczących, dobiera odpowiedni dla danych zajęć, grupy i prezentowanych układów/kroków tańca repertuar muzyczny, dba o odpowiednie do zajęć oświetlenia sali, dba o odpowiednią temperaturę, wentylację na sali, ma również prawo do sprawdzania listy obecności podczas zajęć, itp.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądów administracyjnych.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 maja 2014 r. (sygn. akt I SA/W 274/14), dotyczącym opodatkowania VAT stawką w wysokości 8% usług świadczonych przez szkołę tańca, możemy przeczytać, że: „zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 183 i 186 zał. nr 3 do ustawy VAT sformułowania „...wyłącznie w zakresie wstępu...” było już przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13, z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 349/13 i z dnia 7 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 504/13) oraz wojewódzkich sądów administracyjnych (między innymi WSA w Rzeszowie z dnia 1 kwietnia 2014 sygn. akt I SA/Rz 110/14 i WSA w Poznaniu z dnia 27 marca 2014 r sygn. akt I SA/Po 954/13) (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela zawartą w tych wyrokach argumentację, że preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 8% - odnosząca się do wymienionych pod poz. 183 i 186 zał. nr 3 do ustawy VAT „usług związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” dotyczy nie tylko opłaty za wstęp i bierne uczestniczenie w rozrywce lub rekreacji, ale obejmuje też aktywny udział uczestników w tak określonej usłudze.

Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela argumentację zaprezentowaną w powołanych wyżej wyrokach, z których wynika, że wykładnia pojęcia »wstęp« nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową lub rehabilitację bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji - stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia.

W ocenie Sądu sformułowanie „usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez ten klub, czy jak w spornej sprawie - przez szkołę tańca które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek - nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.”

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny

  • w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. I FSK 311/13) wskazał „Stanowisko autora skargi kasacyjnej (czyt. Ministra Finansów - dopisek Wnioskodawcy) można było by uznać za trafne, gdyby możliwe było jednoznaczne wskazanie desygnatu definicji sformułowanej w pozycji 186 załącznika numer 3 („Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” - dopisek Wnioskodawcy). Nie można bowiem zakładać, że racjonalny ustawodawca tworzy normę prawną nieobejmującą żadnego stanu faktycznego. Tymczasem nie sposób wskazać usługi związanej z rekreacją, która polegałaby wyłącznie na samym wstępie, biernym uczestnictwie, bez aktywnego korzystania z urządzeń znajdujących się w tym obiekcie. Samo pojęcie rekreacji zakłada aktywne spędzanie wolnego czasu. Zachodzi bowiem sprzeczność między pojęciem rekreacja a bierne uczestnictwo, brak aktywności. Analogiczne stanowisko odnajdujemy w wyrokach: NSA z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. I FSK 943/13) i z dnia 7 marca 2014 r. (sygn. I FSK 504/13), w myśl których „wstęp” oznacza również czynne uczestnictwo. Podobnie w wyrokach N5A z 18 lutego 2014 r (sygn. akt I FSK 349/13) oraz z 24 lipca 2013 r (sygn. akt I FSK 226/13).”
  • w wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r. sygn. I FSK 1365/13 w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczonych usług udostępniania urządzeń siłowni, prowadzenia zajęć sportowych, groty solnej, sauny suchej oraz łaźni parowej stwierdził, że:
    „Również w piśmiennictwie podnosi się, że usługi rekreacyjne (wstęp) takie jak np. siłownia, aerobik, joga, kursy tańca podlegają opodatkowaniu stawką 8%, gdyż w poz. 186 załącznika nr 3 do u.p.t.u.. jako opodatkowane tą stawką wymieniono, „pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” (bez względu na symbol PKWU). W tym zatem zakresie przedmiotowym mieszczą się tego rodzaju usługi o charakterze rekreacji sportowej, świadczone przez podmioty gospodarcze (por J. Zubrzycki, Leksykon VAT. Wrocław 2012 r. Tom I. s 1072)”.
  • w wyroku z dnia 17 września 2014 r. (sygn. I FSK 1371/13) stwierdził m.in. że „Sformułowanie „usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu do klubu, które upoważniają do korzystania i urządzeń i przyrządów znajdujących się tam. Użyte w tym przepisie sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” oznacza, że wszystkie pozostałe usługi nie związane z normalnym i typowym dla tego rodzaju obiektów ich użytkowaniem nie są objęte stawką preferencyjną”.

W związku z powyższymi wyrokami znaczenie pojęcia „wstęp” zdecydował się wyjaśnić Minister Finansów w interpretacji ogólnej. Minister Finansów w wydanej interpretacji ogólnej z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/UU/14, w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r (sygn. I FSK 311/13). W swojej interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (.. .) Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu ( ) na siłownię - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”.

Przenosząc przedstawione rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy dojść do wniosku, że z interpretacji ogólnej Ministra Finansów jednoznacznie wynika, że usługi Wnioskodawcy, związane ze wstępem do szkoły tańca, powinny być objęte obniżoną stawką VAT. W ramach tych usług klient ma bowiem możliwość wejścia na teren szkoły, korzystania z różnych, znajdujących się tam sal tanecznych i atrakcji oferowanych przez Wnioskodawcę, które normalnie wchodzą w zakres usług związanych z praktykowaniem tańca na sali tańca, ćwiczeniem fitness albo zumby. Klient może więc korzystać z sali tańca, ma zapewnioną odpowiednią atmosferę, muzykę, oświetlenie, a także opiekę i możliwość skorzystania z rad instruktora obecnego na sali a także szatni, toalet czy prysznica.

Co ważne, w ramach usługi Wnioskodawcy nie wchodzą żadne świadczenia, które mogłyby być uznane za wykraczające poza typowe świadczenia związane ze wstępem do szkoły na zajęcia tańca, fitness czy zumby Wnioskodawca nie oferuje usług gastronomicznych, nie sprzedaje żadnych odżywek ani też sprzętów treningowych.

W konsekwencji, sprzedaż biletów (karnetów) wstępu na salę gdzie odbywać się będą zajęcia taneczne, fitness lub zumby, można sklasyfikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, w związku z czym Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% na świadczone usługi.

Potwierdzeniem toku rozumowania Wnioskodawcy, co do możliwości zastosowania obniżonej stawki VAT w przypadku świadczenia szeroko rozumianych usług wstępu poprzez sprzedaż biletów (karnetów) są również interpretacje indywidualne Ministra Finansów, przykładowo:

  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2015 r. nr IBPP2/4512-47/15/IK;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 marca 2015 r. nr IPPP3/4512-30/15-2/KT;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lutego 2015 r. nr IPPP3/4512-32/15-2/MC;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 lutego 2015 r. nr IPPP1/4512-30/15-2/AW;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lutego 2015 r. nr IPPP2/443-1118/14-2/RR;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 stycznia 2015 r. nr IBPP2/443-1070/14/JJ;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 5 stycznia 2015 r. nr IBPP2/443-933/14/JJ;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r, nr IPPP2/4512-590/15-2/MMa.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.